Thursday, 3 December 2015

விஜயசுந்தரி 21

குமரனுக்கு இருப்பு கொள்ளவில்லை, கதவை உடைத்துக் கொண்டு உள்ளே சென்றுவிடலாமா என்று அவன் மனம் அலைந்து கொண்டிருந்த்து.

சில நிமிடங்களில் கதவு திறக்க உள்ளிருந்து மாமி அந்த கறுப்பு கலர் நைட்டியுடன் வெளியே வந்தார். குமரனை பார்த்து

“எப்படிடா இருக்கு” என்றார் முகத்தில் கொஞ்சம் புன்னகையுடன். குமரன் வியப்புடன் அவளை காலில் இருந்து மெல்ல கண்களால் மேலேறி அவள் கால் முட்டி தொடை இடுப்பு வயிறு மார்பு கழுத்து முகம் என்று வரிசையாக் அவளை நைட்டியில் பார்த்தான்.

“என்னடா குமரா, நன்னா இருக்கோ இல்லையோ சொல்லுடா” என்று கேட்க.

“என்ன மாமி நீங்க, முதல்ல புடவ ஜாக்கெட் மேல அப்ப்டியே நைட்டிய போட்டீங்க இப்ப ஜாக்கெட்டு மேல போட்டிருக்கீங்களே” என்று கூறி குமரன் சிரிக்க


“டேய் அபிஷ்டு, சிரிக்காதடா, வேற எப்படி போடுறது, நீ வாங்கிண்டு வந்த இந்த னைட்டில கழுத்து ரொம்ப அகலமா இருக்கு நான் எதேச்சியா குனிஞ்சா எல்லாம் தெரியாதா” என்று மாமி கேட்க

“என்ன மாமி தெரிய போகுது” என்று குமரன் அவள் வாயை பிடுங்க பார்த்தான்.

“அட சீ. இதெல்லாம ஒரு பொம்மனாட்டியாண்ட கேப்ப” என்று மாமி கொஞ்சம் சீரியசாக கேட்டாள்.

“சாரி மாமி, உண்மையிலேயே எனக்கு நீங்க சொன்னது புரியல, நான் பெண்கள்கிட்ட அவ்வளவா பழகுனது இல்ல அதனாலதான் அப்படி கேட்டேன், நான் கேட்ட்து தப்புனா மன்னிச்சிடுங்க மாமி” என்று கொஞ்சம் பரிதாபமான முகத்துடன் சொல்ல மாமி லேசான சிரிப்புடன்

“அட குமரா, ஏண்டா பீல் பண்ற நான் ஒன்னும் தப்பா எடுத்துக்கலடா, நீதான் சொல்றியே புரியாம கேட்டேன்னு” என்று அவன் முக வாய்க்கட்டையை தடவ குமரன்

“மாமி நைட்டி போட்டா உள்ள ஜாக்கெட்டுலாம் போட கூடாது கசகசனு இருக்கும்” என்று மீண்டும் ஆரம்பிக்க மாமி

“வேற என்னடா போடுறது, இந்த நைட்டில கழுத்து பெருசா இருக்கறாதால குனிஞ்சா மாரெல்லாம் தெரியும்டா” என்று வெளிப்படையாக சொல்ல

“ஓ நீங்க அத தான் சொன்னீங்களா” என்று குமரன் கூறவும் மாமி அதை ஆமோதிப்பவள் போல தலையாட்டினாள்.


“பிளவுஸ் தான போட கூடாதுனு சொன்னேன், ஏன் உங்க கிட்ட இருக்குற பிராவ போட்டு அது மேல நைட்டிய போட்டுக்கொங்க” என்று குமரன் கூற மாமி அவன் கன்னத்தில் தன் கையால் ஒரு இடி இடித்துவிட்டு

“பொண்ணுங்களாண்ட பழக்கம் இல்ல்னு சொல்லிட்டு இதெல்லாம் மட்டும் எப்படிடா தெரியும்” என்று கேட்க

“அதுவந்து மாமி, இத துணி விக்கிற் கடைல் இருக்குறவங்களே சொல்லி தருவாங்களே” என்று சமாளித்தான்.

“ஓ அப்படியா, ஆனா என்னாண்ட அந்த பிரா புறா வெல்லாம் இல்லையேடா” என்று மாமி கைவிரித்து காட்ட குமரன் அவளை வியப்புடன் பார்த்துவிட்டு

“என்ன மாமி நீங்க சரியான தயிர்சாதமா இருக்கீங்க, பிராவே இல்லையா உங்க்கிட்ட” என்று கேட்க

“நான் அதையெல்லாம் பார்த்த்தே இல்லடா எங்க ஊருல எல்லாம் ஜாக்கெட்டு போடுறாதே பெரிய விஷயம் இதுல எங்க இருந்து பிராவெல்லாம்” என்று மாமி ஏக்கத்துடன் கூறினாள்.

“சரி மாமி அது ஒன்னும் பெரிய விஷயமில்ல அதையும் நானே வாங்கிகிட்டுவந்து தரேன்” என்று கூற’

“ச்சீ இதெல்லாம் போய் ஆம்பளையா வாங்குவாளா” என்று மாமி முகத்தை சுளித்தாள்.

“ஏன் மாமி நீங்க இன்னும அந்த காலத்துலையே இருக்கீங்க, இப்போலாம் பையனுங்களுக்கு பொண்ணுங்களும், பொண்ணுங்களுக்கு பையனுங்களும் ட்ரெஸ் வாங்கி கொடுக்குறது சாதாரணமாயிடுச்சி, நீங்க உங்க பிரா சைஸ சொல்லுங்க நாளைக்கு நான் வாங்கிக்கிட்டு வரேன்” என்று குமரன் கூறியதும் மாமி அவன் தலையில் ஒரு கொட்டு வைத்துவிட்டு

“நாந்தான் அதேல்லாம் போட்ட்தே இல்லனு சொன்னேன்ல அப்புறம் சைஸ் கேட்டா எப்படிடா” என்று கூற “ஆமால்ல”என்று குமரன் யோசித்தான்.


“சரி மாமி உங்க்கிட்ட இன்ச் டேப் இருக்கா” என்றான்
“இருக்குடா, எதுக்கு” என்றாள் மாமி.

“கொண்டாங்கோ சொல்றேன்” என்று மாமியை துரத்தினான். மாமி டேப்போடு வந்தாள். குமரன் அதை கையில் வாங்கிக் கொண்டு

“மாமி இங்க பாருங்கோ இத வெச்சி நீங்க அளவெடுத்து சொல்லுங்க நான் வாங்கி வரேன்” என்றான் குமரன. மாமி டேப்போடு டூமுக்குள் சென்று கதவை சாத்திக் கொண்டாள். சில வினாடிகளில் வெளியே வந்தவள். டேப்பை காட்டி இதாண்டா சைஸ் என்றாள்.

குமரன் அந்த அளவை பார்க்க அது 46 என்று காட்டியது. “மாமி இவ்ளோ இருக்கதே, நீங்க நைட்டி மேலயே அளவு எடுத்தீங்களா” என்று குமரன் கேட்க

“ஆமாண்டா, வேற எப்படி எடுக்குறது.

“அட என்ன மாமி நீங்க ட்ரெஸ்ஸெல்லாம் அவுத்துட்டு வெரும் உடம்பு மேல வெச்சி எடுங்க” என்று குமரன் கூற மாமி அவன் கன்னத்தை தட்டி

“நீ ரொம்ப மொசமானவண்டா” என்று கூறி மீண்டும் அறைக்குள் சென்று கதவை மூடினாள்.


கதவு சில னொடிகளில் திறக்க மாமி நைட்டியை சரியாக போடாமல் இடுப்புவரை கட்டி கையில் பிடித்துக் கொண்டு மேலே ஒரு டவலால் மூடிக் கொண்டு வெளியே வந்தாள்.

“என்ன மாமி அள்வெடுத்திட்டீங்களா” என்றான் குமரன் ஆர்வமாக “எனக்கு தெரியலடா” என்று மாமி அப்பாவியாக கூற

“என்ன மாமி தெரியல” என்று குமான் கேட்டான்.

‘டேப்ப எங்க வெச்சி அளவெடுக்கனும்டா” என்று அவள் கேட்க குமரன் வாயில் கைவைத்து சிரித்துவிட்டு

“ஆனாலும் நீங்க ரொம்ப தயிர்சாதமா இருக்கீங்க மாமி, நான் அளவெடுக்கட்டுமா” என்று குமரன் பட்டென கேட்க

“அடி ராஸ்கல் என்னை என்ன அந்த மாதிரி ஆளுனு நெனச்சிட்டியா,பிச்சிபுடுவேன் படவா ராஸ்கல்” என்று மிகவும் கோவமாக திட்ட குமான் கூலாக

“என்ன மாமி அளவெடுக்குறேனு சொன்னா உடனே உங்க உடம்ப பார்த்துகிட்டு அளாவெடுப்பேனு நெனச்சிட்டீங்களா”என்றான்.

“வேற எப்படிடா அளவெடுப்பே” என்று கேடக் குமரன் அவள் கையிலிருந்த டேப்பை வாங்கிக் கொண்டு

“மாமி இப்ப நீங்க உங்க டவல எடுத்துடு திரும்பி நில்லுங்க நான் உங்க முதுகுக்கு பின்னால இருந்துகிட்டு அளவெடுத்துடுறேன்” என்று கூற மாமி யோசித்துவிட்டு

“சரிடா, ஆனா முன் பக்கம் எட்டிகிட்டி பார்த்த அவ்வளவுதான்” என்று சொல்லிவிட்டுஅந்த அறைக்குள் சென்று டவலை எடுத்துவிட்டு நைட்டியை இடுப்புக்கு கொஞ்சம் கீழெ இறக்கிபிடித்துக் கொண்டு குமரனை அழைத்தாள்.

குமரன் உள்ளே சென்றதும் மாமியை கூட கவனிக்காமல் அந்த அறையை நோட்டமிட்டான். உள்ளே ஒரு பீரோ ஓரத்தில் ஒரு கட்டில் மேலே பேன், அங்காங்கே சில சிறு சாமாங்கள் என்று இருந்த்து. நேராக சென்றதும் மாமியின் பின்னால் நின்று கொண்டு

“அளவெடுக்கலாமா மாமி’ என்றான்

“சீக்கிரம் எடுடா” என்று மாமி கூற குமரன் டேப்பை அவள் முன் பக்கம் கொடுத்து பின் பக்கம் எடுத்தான். 



மாமியின் முதுகே மிகவும் அழகாகவும் கவர்ச்சியாகவும் இருந்தது. பளிங்கு கல்லில் செய்து வைத்தது போல் வெள்ளை நிறத்தில் கொஞ்சம் உற்றுப் பார்த்தால் அதிலே முகம் கூட தெரியும் அளவுக்கு மாமியின் முதுகு பகுதியே அழகாக இருந்தது.

டேப்பில் அளவு 38 என்று காட்டியது. இருந்தாலும் அவள் காய்களை பார்த்துவிட வேண்டும் என்று. டேப்பை வைத்தபடியே

“மாமி, இங்க வெளிச்சம் இல்ல கொஞ்சம் தள்ளிவாங்க என்று கூற அவளும் இவனுக்கு முதுகை காட்டியபடி நகர்ந்து வர பீரோவின் கண்ணாடிக்கு நேராக மாமியை நிறுத்திவிட்டு பீரோவை பார்க்க மாமியின் முலைகள் அவன் கண்ணுக்கு முதல் முறையாக தரிசனம் காட்டியது.

மாமி இதுவரை பிராவே போட்டதில்லை ஆனாலும் அவள் காய்களில் கொஞ்சம் கூட தொஇவே இல்லாமல் நேராக நின்று கொண்டிருந்தது.

யார் கையும் இதுவரை படாத காய்கள் அல்லவா. மாமியின் காய்களும் அவளின் முதுகுக்கு சரிசமமான அழகுடன் வெள்ளை நிறத்தில் நன்றாக உப்பிக் கொண்டு னிற்க அதன் நடுவே பிங்க் நிறத்தில் முளையும் அதை சுற்றி லேசாக கறுப்பு நிற வட்டமும் பார்க்க பார்க்க குமரனின் பூலை எழுப்பியது

“அட்டா, எத்தனை பாக்கியம் செய்தவன் நான், உலகில் யாரும் பார்க்காத பங்கஜம் மாமியின் முதல் அந்தரங்கத்தை நான் இப்போது பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேனே” என்று மனதுக்குள் நினத்துக் கொண்டிருக்க மாமி முகத்தை மட்டும் திருப்பி

“டேய் என்னடா அளவெடுத்தியா” என்றாள்.

“எடுத்திட்டேன் மாமி” என்று கூறி வெளியே வந்தான். சில நொடிகளில் மாமி நைட்டியை மேலேற்றி ஜிப் போட்டுக் கொண்டு வந்தாள். கொஞ்ச் நேரம் கூட மாமி முலைய பார்க்க முடியலையே என்று மனதுக்குள் ஏங்கிக் கொண்டான்.

இருவரும் மீண்டும் வராண்டா திண்ணைக்கு வந்தனர்,
“சரி மாமி அப்ப நான் நாளைக்கு உங்களுக்கு பிரா வாங்கிகிட்டு வந்திடுறேன்” என்று குமரன் சொல்லிவிடடு கிளம்ப முற்பட மாமி அவனை பார்த்து

“டேய் குமரா, இங்க நடந்தத எல்லாம் யாராண்டையும் சொல்லிடாதடா” என்று கெஞ்சலாய் அவனை பார்த்து கேட்க குமரன்

“என்ன மாமி இத போயெல்லாம் யார் கிட்டயாவது சொல்லுவேனா” என்று கூறிவிட்டு தன் ரூமுக்கு கிளாம்பினான். அடுத்த நாள் சனிக்கிழமை கல்லூரி விடுமுறை, அதனால் நேராக அண்ணாநகரில் உள்ள நாயுடு ஹாலுக்கு சென்றான்.

அங்கு இருப்பதிலேயே ரொம்பவும் கவர்ச்சியான பிராவை வாங்கினான். அது முன்புறம் பிகவும் ட்ரான்ஸ்பரண்டாகவும் பக்கவாட்டு பட்டிகள் மிக மெல்லியதாகவும் இருக்கும்படியாக பார்த்து கறுப்பில் ஒன்றும் சிவப்பில் ஒன்றும் வாங்கினான்.

நேராக மாமியின் வீட்டுக்கு வந்தான். காலை நேரம் என்பதால் மாமி மதிய சமையலுக்கு வேண்டிய ஏற்பாடுகளை செய்து கொண்டிருந்தாள். “என்ன மாமி லன்சுக்கு ரெடி பண்றீங்களா” என்று கூறி காய்கறிகளை வெட்டிக் கொண்டிருந்த அவள் பக்கத்தில் போய் உட்கார்ந்தன்.

“ஆமாண்டா, இப்பா ஆரம்பிச்சாதான் சரியா இருக்கும்” என்று கூறிக் கொண்டே மாமி முருங்கைக்காயை வெட்டிப் போட் குமரன் மாமியை கவனித்தான்.

“என்ன மாமி நைட்டி போடலையா, சாரிலையே இருக்கீங்க” என்று கேட்க.
“அட போடா, புதுசா வாங்குன துணிய இந்த சமையல் கட்டு அழுக்குல போட்டு நாசம் பண்ணனுமா, ராத்திரி தூங்க போகச்ச போட்டுக்குறேன்” என்று கூறிவிட்டு வேலையை தொடர்ந்தாள்.

“என்ன மாமி நான் கட கடையா அலஞ்சி வாங்குனது. உங்களுக்கு கரக்டா இருக்கானு தெரிஞ்சிக்கிட்டாதான மனசுக்கு ஒரு த்ருப்தி இருக்கும்” என்று கும்ரன கூற.

“அதுனால என்னடா னேத்து மாதிரி நைட்டுக்கு வா போட்டு காட்டுறேன்” என்று கூற குமரன் முகத்தில் புன்னகை.

“மாமி அப்படியே இதையும் போட்டு கரக்டா இருக்கானு சொல்லிடுங்க” என்று கையில் இருந்த கவரை கொடுக்க மாமி வாங்கிக் கொண்டு

“பிராவாடா” என்றாள்.

“ஆமா மாமி”என்று கூறிவிட்டு அவளுடன் வேலைகளை செய்தான்.
இரவு 7 மணி வரை குமரன் மெஸ்ஸிலேயே மாமியுடன் எல்லா உதவிக்ளையும் செய்துவந்தான். அப்போது ஊறுகாய் தீர்ந்துவிட மாமி குமரனிடம் பணம் கொடுத்து ஊறுகாய் வாங்கி வரச்சொன்னாள். குமரனும் சிலகடைகளில் கேட்டு பார்த்துவிட்டு நேராக வேறொரு கடைக்கு சென்றான்.

மெஸ்ஸிலிருந்து அந்த கடை நீண்ட தூரம் இருந்தது. வாங்கிக் கொண்டு திரும்பி வருவதற்க்குள் மழை ஆரம்பித்துவிட்டது. அறை மணி நேரம் விடாமல் பெய்தது. குமரனும் கடையிலேயே நின்று பார்த்தான், மழை விடுவதாகதெரியவில்லை அதனால் நனைந்து கொண்டே மெஸ்ஸிற்க்கு கிளம்பினான்.

15 நிமிடம் அடை மழையில் நனைந்து கொண்டே மெஸ்சுக்கு வந்து சேர மெஸ் காலியாக கிடந்தது.

குமரன் சொட்ட சொட்ட நனைந்து வருவதை பார்த்த மாமி “அடப்பாவி ஏண்டா இப்படி நனைஞ்சுன்டு வர, எங்கயாவது நின்னு வர வேண்டியதான” என கேட்க

“இல்ல மாமி அற மணி நேரமா நின்னு பார்த்தேன் மழ விடவே இல்ல அதான் அப்படியே வந்துட்டேன்” என்று கையில் இருந்த ஊறுகாய் பாட்டிலை கொடுக்க மாமி அதை வாங்கி வைத்துவிட்டு
“உள்ள வாடா, எப்படி நனஞ்சுட்ட பாரு” என்று அவனை உள்ளே இருந்த ஒரு சேரில் உட்காரவைத்துவிட்டு டவலை கொண்டுவந்து அவன் தலையை துவட்டினாள். அவள் இவனுக்கு மிக அருகே வந்து தலை துடைக்கையில் அவள் அல்வா துண்டு போன்ற இடுப்பும் அதன் நடுவே குழிந்து சுழிந்து இருந்த அவள் தொப்புளும் புடவைக்குள்ளிருந்து தெளிவாக தெரிந்தது.

குமரனின் கைகள் அந்த பகுதியை தொட்டு பார்க்க பர பரத்தது. ஆனாலும் அட்க்கிக் கொண்டான். மாமி டவலை தேய்த்து துடைக்க அவள் பிரா போடாத காய்கள் ஜாக்கெட்டுக்குள் இருக்க முடியாமல் தறிகெட்டு துள்ளியது. இவனை இன்னும் கொஞ்சம் சூடேற்றியது.

மாமி தலை முதல் முகம் வரை துடைத்துவிட்டு
“டேய் சட்டைய கழடுடா” என்றாள். குமரன் யோசிப்பது போல் பாசாங்கு செய்துவிட்டு சட்டையை கழட்டி போட்டான். மாமி அவன் உடலை நன்றாக அழுத்தி துடைத்துவிட்டு.

“பாவி நான் காலையிலருந்து எனக்கு எவ்வளவு ஒத்தாசையா இருந்த புள்ளைய இப்படி மழையில் நனைய விட்டேனே” என்று முனுமுனுத்துக் கொண்டே அவன் முதுகை துடைத்துவிட்டாள். அவன் பேண்டும் ஈரமாக இருக்க

“டேய் உன் பேண்டும் ஈரமா இருக்குடா, அந்த ரூமுல போய் கழட்டி துடச்சிக்கோ” என்றாள். குமரன் உள்ளே சென்று கதவை மூடாமல் தன் பேண்டை கழட்டினான்.

மாமி எதேச்சையாக அந்த ரூம் பக்கம் திரும்ப குமரன் பேண்டை கழட்டுவதை பார்த்து அப்படியே சில நொடிகள் நின்றாள். குமரன் பேண்டை கழட்டி தன் கையில் எடுத்து அதை உதறும்போது அவனுக்கு முன்னால் இருந்த அதே பீரோ கண்ணாடியில் மாமி இவனை பார்ப்பது தெரிந்தது,

ஆனால் அதை காட்டிக் கொள்ளாமல் வேண்டுமென்றே தன் ஜட்டியையும் கழட்டினான், மாமி முதலில் வெட்கத்தில் கண்களை மூடினாள், பின் மெல்ல கண்ணை திறந்து பார்த்தாள். மாமிக்கு இப்போது குமரனின் பின்புறம் மட்டும்தான் தெரிந்தது.

குமரன் ஹன் உடைகளை காயப்போட்டுவிட்டு மீண்டும் பீரோ முன் வந்து நின்றான். மாமி இப்போதும் பார்துக் கொண்டே இருப்பது தெரிந்ததும்,. மெல்ல தன் கையை கீழெ இறக்கி தன் தண்டை ப்டித்து உறுவத்தொடங்கினான்.

மாமி தன்னை பார்க்கிறாள் என்பது தெரிந்ததுமே அவன் பூல விறைத்துக் கொண்டிருந்தது. மாமிக்கு தன் பின்புறத்தை காட்டிக் கொண்டு தன் பூலை பிடித்து உறுவத்தொடங்கினான். மாமியோ இவன் என்ன செய்கிறான் என்று தெரிந்துக்கொள்ள ஆர்வமாக இருந்தாள் ஆனால் அவளுக்கு இவன் பின்புறம்தான் தெரிந்தது.

சில நொடிகள் மட்டும் உறுவிவிட்டு அங்கிருந்த டவலை எடுத்து கட்டிக் கொண்டு வெளியே வந்தான். குமரன். மாமி ஒன்றும் தெரியாதவள் போல அவனை பார்த்து.

“குமரா, மழ விடவே இல்லடா, எப்படி நீ ரூமுக்கு போவே” என்றாள்.
“அதான் மாமி தெரியல, ட்ரெஸ்ஸ்லம் வேற நெனெஞ்சி போச்சி” என்று குமரன் கவலையுடன் கூற.

“சரிடா நாளைக்கு உனக்கு காலேஜ் லீவுதான, இங்கயே படுத்திருந்துட்டு காலைல போ” என்று கூறிவிட்டு அவனுக்கு சாப்பாடு எடுத்து வைத்தாள். 


குமரன் டவலுடன் டேபிலில் உட்கார்ந்து சாப்பிட ஆரம்பித்தான். மாமி அவனுக்கு எதிரே கீழெ உட்கார்ந்து கொண்டு அடுத்த நாள் காலை சாப்பாட்டுக்கு வேண்டியவற்றை தயார் செய்து கொண்டிருந்தாள். கும்ரன் சாப்பிட்டு கொண்டிருக்கும்போதே அவனுக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது.

கீழெ உட்கார்ந்திருக்கும் மாமி நிமிர்ந்து பார்த்தால் டவலுக்குள் இருக்கும் தன் தண்டு தெரியும் என்பதை உணர்ந்து கொண்டு வேண்டும் என்றே தன் இரண்டு கால்களையும் விரித்து வைத்துக் கொண்டான். ஏற்கனவே அவன் தண்டு விறைத்து இருந்ததால் காலை விரித்து வைத்ததும் டவலை விலக்கிக் கொண்டு நின்றது அவன் தண்டு.

மாமி குமரனை பார்க்க அவள் கண்கள் மெல்ல இறங்கி டேபிலுக்கு கீழெ டவலை விலக்கிக் கொண்டிருக்கும் அவன் தண்டு தெரிந்தது. அவள் ஆச்சர்யத்தில் வாய் பிளந்தபடி சில நொடிகள் அப்படியே இருக்க அவள் அக்கா குரல் கேட்டது.

சட்டென சுயநிலைக்கு வந்தவள அக்கவிடம் சென்றாள். இருவரும் ஏதோ பேசிவிட்டு மீண்டும் மாமி அந்த இடத்திலேயே வந்து உட்கார்ந்தாள். மெல்ல தன் கண்களால் குமரனை நோட்டமிட்டாள்.

குமரன் ஆர்வமாக சாப்பிட்டுக் கொண்டே காலை ஆட்ட அவன் தண்டு இன்னும் நன்றாக விறைத்திருந்தது. மாமி கண் கொட்டாம;ல் அதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். குமரன் சாப்பிட்டு முடித்து கை கழுவி படுக்க சென்றான்.

மாமியும் அவள் அக்காவும் ஒரு அறையில் படுத்துக் கொள்ள அதற்க்கு கொஞ்சம் அருகில் இருந்த இன்னொரு அறையில் குமரன் டவலுடன் படுத்துக் கொண்டான். மணி 10.30ஐ தாண்டியது. குமரனுக்கு தூக்கம் வரவில்லை. சந்தனக்கட்டை ஒன்றை அருகில் வைத்துக் கொண்டு ஒன்றும் பண்ண முடியவில்லையே என்று அவனுக்கு ஏக்கமாக இருந்தது.

மெல்ல எழுந்து வெளியே வந்தான். எங்கும் மயான அமைதி. மழை பெய்து குளிர்ந்திருந்ததால் பேன் கூட ஓடவில்லை அதுவே இன்னும் அமைதியாக இருந்தது. பூனை போல பதுங்கிக் கொண்டே மாமியின் அறையை நோக்கி சென்றான்.

இவன் செல்லும் நேரம் உள்ளே பேச்சுக் குரல் கேட்டது. மாமி அவள் அக்காவுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தாள் போல. குமரன் கவனமாக ஒட்டுக் கேட்டான்
“அக்கா, ஆம்பளையாளுக்கெல்லாம் ஒன்னுக்கு போறது எப்படிகா இருக்கும்” என்று அசட்டு தனமாக கேடக அவள் அக்காவோ

“அடி அசடு, னோக்கி கல்யாணமாச்சில உங்காத்துக்காரரோடத நீ பார்க்கவே இல்லையா” என்றாள். அதற்க்கு மாமியோ

“இல்லையே கா, அவரு இருட்டுலதான் என் மேல படுத்து என்னவோ செய்வாரு” என்று சொல்ல அவள் அக்கா

“என்ன செய்வாரு” என்று ஆவலுடன் கேட்டாள்.

“அவரோட வேட்டிய தூக்கிட்டு என் புடவையும் அவுத்துட்டு என் மூத்திர துவாரத்துல எதையோ வச்சி குத்துவாரு, கொஞ்ச நேரத்துல கொழ கொழனு என்னமோ வந்து என் மூத்துர ஓட்டையில் ஊத்தும், உடனே அவரு அவரோட்த துடச்சிண்டு படுத்து தூங்கிடுவாரு, எனக்கு மட்டும் உடம்பு லேசா வலிக்கும், அவ்வளாவுதான்” என்று குழந்தை தனமாக கூறியது அவள் அக்கா அம்புஜத்தின் மனதை வாட்டி அவள் கண்களில் கண்ணீரை வர வைத்த்து.

“என்னடி பங்கஜம், இப்டி அசடா இருக்கியே” என்று கண்கலங்க கூறியதும். பங்கஜம் அவளை பார்த்து

“அக்கா, ஏன் அழற, என்னாச்சி நோக்கு”என்று அவளிடம் கேடக்.

“அந்த படுபாவி சண்டாளன் உனக்கு எந்த சுகத்தையும் கொடுக்காம, இப்டி சன்னியாசியா போய்ட்டானே” என்று கதறி அழுதாள். பங்கஜம் மௌனமாக இருந்தாள்.

“அக்கா எதுக்கு இப்போ அதயெல்லாம் பத்தி பேசுற, என் தலை எழுத்து, என்ன பண்றது” என்று தன் கஷ்ட்த்தை வெளிப்படுத்த அம்புஜம் அழுது கொண்டே

“எனக்கு அந்த்தந்த வயசுல கெடைக்க வேண்டிய சுகத்தையெல்லாம் சரியா கொடுத்த ஆண்டவன் உன்ன இப்படி விட்டுட்டானேடீ” என்று அழுதாள்.

“அப்படி என்னக்கா நான் எழந்துட்டேன்” என்று மீண்டும் அப்பாவியாக கேட்க

“அடி பாவி உலகத்துல எவ்வளவு சுகம் இருந்தாலும், ஒரு ஆம்பளையால பொண்ணுக்கு கெடைக்குற சுகம்தாண்டி பெரிய சுகம்” என்று அவள் கூற பங்கஜம் எதையோ சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தாள்.


“என்னடீ என்ன யோசிக்கிற” என்றாள் அம்புஜம்

“இல்லகா நான் உங்காத்துல இருக்க்ச்ச மாமா ஒரு தடவ என் மடிசார உறுவிட்டு என் மூத்திர துவாரத்துல கைய வெச்சார் அப்ப எனக்கு தலையெல்லாம் சுத்தி ஏதோ மாதிரி இருந்துச்சி, நீ அந்த சுகத்த்தான் சொறியா” என்று அவள் கேட்க அம்புஜம் கண்கள் விரிய அவ்ளை பார்த்தாள்.

“அந்த பாழாபோனவன் இவ்வளவு தூரம் உன்ன பண்ணியிருக்கானா” என்று கேட்டு அழுதாள்.

ஆனாலும் அவளும் எதையோ சிந்திக்க தொடங்கினாள்.

“என்ன சொல்லிட்டு நீ என்னகா யோசிக்கிற” என்றாள் பங்கஜம்.

“ஒன்னுமில்லடீ, உங்க ஆத்துக்காரந்தான் உனக்கு எந்த சந்தொசத்தையும் கொடுக்காம போய்ட்டான், எங்க ஆத்துக்கார்ராவது உன்ன சந்தொசப்படுத்தி இருப்பாரு நான் அதையும் கெடுத்து இப்படி உன்ன என்னோட சேர்த்துண்டு அவஸ்தை படுறேனே” என்று மீண்டும் அழ ஆரம்பித்தாள். பங்கஜம் ஒனேறும் புரியாமல் அவள கண்களை துடைத்துவிட்டு

“அக்கா, யார் தலையில என்ன எழுதி இருக்கோ அதானே நடக்கும். விடுக்கா, தூங்கு”என்று அவளுக்கு ஆறுதல் சொல்லி படுக்க வைத்தாள். சில நிமிடங்கள் ஓடியது
.
அம்புஜம் தூங்கிவிட்டாள், அவள் விடும் குறட்டை சத்தம் பங்கஜம் மாமியை தூங்கவிடாமல் செய்தது, அது மட்டுமல்லாமல் அவள் நியாபகப்படுத்திய பழைய நினைவுகளும் அவளுக்கு தூக்கத்தை கெடுத்த்து. மாமிக்கு சட்டென ஏதோ நியாபகம் வர எழுந்து அந்த அறையின் ஒரு ஓரத்தில் கிடந்த பையை திறந்தாள்.

உள்ளிருந்து குமரன் வாங்கி வந்த நைட்டியை எடுத்து பார்த்தாள். குமரன் இவ்வளவு நேரம் அங்கு ஒளிந்து கொண்டு நடந்தவற்றினை கேட்டுக் கொண்டிருந்தவன். இருவரும் அமைதியாக இருக்க மெல்ல உள்ளே எட்டி பார்த்தான்.

பங்கஜம் இப்போது அந்த நைட்டியை எடுத்து பிரித்தாள். உள்ளே இருந்த சின்ன ஜீரோ வாட்ஸ் பல்ப் கொஞ்சம் பிரகாசமாக இருந்த்து. மாமி தன் அக்காவை பார்க்க அவள் கால்கள் இரண்டையும் நன்றாக விரித்து வைத்து முலைகள் இரண்டும் மேல் நோக்கி குத்தி இருக்க மல்லாந்து படுத்து குறட்டைவிட்டு தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

பங்கஜம் எழுந்து நின்றாள். தன் மாராப்பை எடுத்துவிட்டு ஒரு முறை வெளியே வந்து பார்க்க நினைத்து கிளம்பினாள். அந்த நேரத்தில் குமரன் ஓடிச்சென்று தன் அறையில் படுத்துக் கொள்ள யாரும் கவனிக்கவில்லை என்ற தைரியத்தில் மாமி மீண்டும் தன் அறைக்கு திரும்ப குமரன் அவள் பினாலேயே வந்தான். இரண்டு அறைகளுக்குமே கதவு இல்லை என்பது முக்கியமான விஷயம்.


மாமி தன் அறைக்கு வந்து தன் மாராப்பை எடுத்து போட்டுவிட்டு தன் ஜாக்கெட்டு கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக கழட்டினாள். குமரன் எச்சிலை கூட்டி விழுங்க்கூட முடியாமல் ஆவலுடன் பார்த்தான்.

ஏனெனில் மாமி இப்போது அவனுக்கு நேராக நின்றிடுந்தாள். மாமியின் காய்களை பார்த்துவிடும் ஆர்வத்தில் குமரன் இருக்க மாமி ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக விடுவித்தாள். முதல் இரண்டு கொக்கிகள் கழண்ட்துமே மாமியின் பிதுங்கி இருந்த காய்கள் வெளியே வர போட்டி போட்டுக் கொண்டிருக்க மாமி கடைசி கொக்கியையும் கழட்டினாள்.

இரண்டு பக்க காய்களின் மேல் அவள் ஜாக்கெட்டின் கப்புகள் கவ்வி பிடித்துக் கொண்டிருக்க அப்படிய்யெ தன் கையில் இருந்த நைட்டியை தலை வழியாக போட்டாள். நைட்டியின் கைகளை நுழைக்காமல் தன் ஜாக்கெட்டை கழட்டிவிட்டு பின் இரண்டு கைகளையும் நுழைத்துவிட்டு அதன் பின் மடிசாரை முழுவதுமாக கழட்டி எடுத்தாள்.

குமரனுக்கு கோவமும் சிரிப்பும் சேர்ந்து வந்த்து. இந்த இருட்டுல யாரு பார்த்துட போறாங்கனு இவ்வளவு எச்சரிக்கையா ட்ரெஸ் மாத்துறா இவ. என்று தனக்குள் கேட்டுக் கொண்டிருக்க மாமி, தன் அக்காவின் அருகே வந்து படுத்துக் கொண்டாள். சில நிமிடங்கள் ஆனது. அக்காவை திரும்பி பார்க அவள் இடியே விழுந்தாலும் எழமாட்டாள் போல் அப்படி ஒரு தூக்கம் தூங்கிக் கொண்டிருந்தால்.

மாமிக்கு மீண்டும் ஏதோ நினைவுக்கு வர மெல்ல தன் நைட்டியை மேலே ஏற்றினாள். குமரன் மீண்டும் ஆர்வமானான். அட்டா மேல விட்ட்த கீழெ பார்த்துடுவோம் என்று ஆர்வமாக் பார்க்க, மாமி மெல்ல தன் நைட்டியை மேலே ஏற்றினாள். மாமியின் வழ வழ வாழைத்தண்டு கால்களின் மேல் நைட்டு மெல்ல ஏறி அவள் முட்டியை நெருங்கி வர குமர்ன ஆர்வமாக கொஞ்சம் எழுந்து பார்க்க நினைத்து எழ அவன் கால்கள் அருகே இருந்த ஒரு அலுமினிய குண்டானில் பட்டுவிட சத்தம் கேட்டு அம்புஜமே எழுந்துவிட்டாள்.


மாமி படக்கென நைட்டியை இறக்கிவிட

“அது என்னடீ சத்தம், போய் பாரு” என்று கூற பங்கஜம் எழுந்து வர குமரன் தன் அறைக்கு ஓடிவந்து படுத்துக் கொண்டான். படுக்கும் போது முன் யோசனையாக தன் டவலை கழட்டிபோட்டுவிட்டு மல்லாந்து படுத்தான்.

ஆண்டி சீன் பார்க்க நினைத்த ஆர்வத்தில் அவன் தண்டு முழு விறைப்பில் இருந்த்து. மாமி வெளியே வந்து பார்த்தாள். யாரும் இல்லை ஆனால் அலுமினிய பாத்திரம் இன்னும் உருண்டு கொண்டு ஆடியது. சுற்றிலும் பார்த்தாள். தூரத்தில் எங்கோ ஒரு பூனை சரியான நேரத்தில் கத்த

“பூனக்கா,”என்று தன் அக்காவிடம் சொல்லிவிட்டு பாத்ரூம் நோக்கி கிளம்பினாள். பாத்ரூம் குமரன் இருக்கும் அறையை தாண்டித்தான் செல்ல வேண்டும். ஆகவே அந்த பக்கம் சென்றவள் அறையை தாண்டி சில அடி தூரம் சென்றுவிட்டு சட்டென நின்றாள். மீண்டும் பின்னாலேயே வந்து உள்ளே பார்க்ஜ்க குமரன் மல்லாந்து படுத்திருக்க அவன் தண்டு வானத்தை பார்த்தபடி நட்டுக் கொண்டு இருந்த்து.

மாமி முழுவதும் ஒரு ஆணின் உறுப்பை இப்போதுதான் பார்க்கிறாள். அதனால் அவள் கண்களும் வாயும் நன்றாக அகலமாக விரிந்து இருந்த்து. அங்கேயே அப்படியே நின்று பார்த்தவள் மெல்ல அறையின் உள்ளே நுழைந்தாள்,

இப்போது குமரனின் தண்டு அவள் கண்களுக்க் நன்றாக தெரிந்த்து. குமரனின் முகத்தை பார்த்தாள். அவன் நன்றாக (நடித்துக்) தூங்கிக் கொண்டிருந்தான். மாமி மெல்ல அவன் அருகே சத்தம் இல்லாமல் உட்கார்ந்தாள். அவளுக்கு கொஞ்சம் பயமாகவும் ஆர்வமாகவும் இருந்த்து. மெல்ல தன் கையை எடுத்தாள்.



No comments:

Post a comment