Wednesday, 1 April 2015

சுகன்யா... 88

"மேடி அண்ட் டைலர் இன்" என்ற ஃபோல்டர் ஒன்று கண்ணில் தென்பட, சிறிதும் யோசிக்காமல், அதைத் திறந்து, அதிலிருந்த முதல் ஃபைலை டபுள் கிளிக்கினாள் வேணி.

"லவ் ஸ்டோரீஸ்" என்ற டைட்டிலுடன் படம் மீடியா பிளேயரில் ஓட ஆரம்பித்தது. இந்த ஜோடியை ஏற்கனவே வேற ஒரு படத்துல பாத்திருக்கேனே? இவங்க ரெண்டு பேரும் ப்ளூ மூவில ஆக்ட் பண்றவங்களாச்சே... சூப்பர் ஜோடியாச்சே இது? சனியன் புடிச்சவன் ஹார்ட் டிஸ்க் மொத்தம், புளூ பிலிமா வெச்சிருக்கான்.

நான் தனியா இருக்கும் போது 'வேணீ.. என்னடிப் பண்றே...? மணி ஒண்ணாச்சு... பசிக்குது... பசியோட தூங்கறனேன்னு, நேரத்துக்கு சாப்பிடலாமான்னு ஒரு குரல் கொடுத்துக்கிட்டே, அக்கறையா என் ரூமுக்கு உள்ள வர்ற மாமியாரும் இன்னைக்கு வீட்டுல இல்லே...

வீட்டுல நான் மட்டும்தானே இருக்கேன்... பொழுதுதான் போகலையே... சூடா ஒரு ப்ளூ படம் பாத்தா என்ன ஆயிடப் போகுது? இந்த மாதிரி படம் பாத்தும் ரொம்ப நாளாச்சு. வேணியின் மனசு பரபரத்தது. இந்தப்படத்தை பாத்துட்டு இப்பவே எனக்கு மூடு கிளம்பி சூடாயிட்டேன்னா, சாயந்திரம் சங்கர் வீட்டுக்கு வர்ற வரைக்கும் என்னப்பண்றது? இந்தக்கேள்வியும் அவள் மனதை உடனே அரித்தது.

படம் ஓட ஆரம்பித்துவிட்டது. ஓடிக்கொண்டிருந்த படத்தை சட்டென பாஸ் செய்தாள் வேணி. படம் பார்த்தபின் அவள் சூடாகிவிட்டால், என்ன செய்யலாமென, அவள் மனசே அவளுக்கு ஒரு வழியையும் சொன்னது.

"ஏன்டீ வேணீ... ஒண்ணும் தெரியாத பாப்பாவாடீ நீ?"



"உண்மைதான்.. நான் கல்யாணம் ஆன குடும்ப பொண்ணுதான்... எனக்கே இன்னும் ஆறுமாசத்துலே ஒரு பாப்பா பொறக்கத்தான் போவுது... ஆனாலும் சில விஷயங்கள்ல்ல இன்னும் நான் பாப்பாத்தான்..." வேணி தன் உதட்டைத் திருகிக்கொண்டாள்.

"சங்கர் டூர்ல போயிருக்கும்போது, ராத்திரியில தனியாத் தூங்கற சமயத்துலே உனக்குத் தீடீர்ன்னு மேட்டர் மூடு வந்துட்டா நீ என்னடிப் பண்ணிக்கறே?"

"ம்ம்ம்... என் கிளி மூக்கை எச்சில் போட்டு தடவி விட்டுக்குவேன்.." வேணி முகத்தில் வெட்கத்துடன் சிரித்துக்கொண்டாள்.

"படத்தைப் பாத்தா.. சூடு ஏறத்தான் செய்யும்... உன் கிளி மூக்கை இன்னைக்கும் நீயே தேய்ச்சி விட்டுக்கோடீ.."

"ச்சே... சனியன் புடிச்ச என் மனசு கெட்டு குட்டி சுவராப் போயிக்கிட்டு இருக்கு..." வேணி அலுத்துக் கொண்டாள்.

"வேணீ... இதுல என்னடீத் தப்பு? நீ ஒரு அடல்ட்டீ... கல்யாணம் ஆனவ... இப்ப படத்தைப் பாத்துக்கிட்டே உன்னை தேய்ச்சிக்கோ... அப்புறம் சாயந்திரம் உன் புருஷன் வீட்டுக்கு வந்ததும் அவனைக் கட்டிபுடிச்சிக்கிட்டு சந்தோஷமா இரு.. அவனையும் சந்தோஷப்படுத்து... ஜாலியா இருடீ..." திருட்டுத்தனத்தில் மனம் குறுகுறுக்க வேணியின் உதட்டில் ஒரு விஷமப் புன்முறுவல் எழுந்தது. 


வேணி சட்டென தான் உட்கார்ந்திருந்த சேரை விட்டு எழுந்தாள். உடலில் தளர்வாகச் சுற்றியிருந்த பருத்திப் புடவையை விறுவிறுவென அவிழ்த்து கட்டிலின் மீது விட்டெறிந்தாள். அதே வேகத்தில் மார்பிலிருந்த ரவிக்கையையும் கழட்டி வீசியெறிந்தாள்.

மாமியார் சொன்னதால், இப்போதெல்லாம், வீட்டிலிருக்கும் போது பிரா, ஜட்டி, என இறுக்கமாக எந்த ஆடைகளையும் அணிந்து கொள்வதை அவள் தவிர்த்து இருந்தாள்.

வேகமாக தலைக்கு மேல் ஓடும் மின்விசிறியின் கீழ், முழு அம்மணமாக, தன் கைகளை தலைக்கு மேல் உயர்த்திக்கொண்டு இரண்டு நிமிடங்கள், நின்றாள். ஏஸியின் குளிர்ச்சியை அவள் உடல் அனுபவிக்கத் தொடங்கியது.

எதிரில் அலமாரியில் பதிக்கப்பட்டிருந்த ஆளுயுரக் கண்ணாடியில் தெரியும் தன் உருவத்தைப் பார்த்தாள். நான் அழகாத்தான் இருக்கேன்... மனதில் ஒரு சிறிய சந்தோஷம் எட்டிப்பார்த்தது. பெண்களுக்கு எத்தனை வயதானாலும், தான் அழகாக இருக்கிறோம் என்ற எண்ணம் வரும் போது பெருமிதம் அடைகிறார்கள்.

வேணியின் முகத்தில் சதை கூடியிருந்தது. பிறை நிலவாக வழித்து விட்டது போலிருக்கும் அவள் முகம் மெல்ல மெல்ல வட்டமாக மாறிக்கொண்டிருந்தது. உதடுகள் செழிப்பாகியிருந்தன.

இதுவரை தொய்யாமல் எடுப்பாக நேராக நிற்கும் வேணியின் முலைகளிரண்டும் லேசாக கனத்து சரிவது போலிருந்தன. மார்புகளின் இடையில் ஆழமான பிளவு தோன்றியிருந்தது. காம்பைச்சுற்றியும் நாலைந்து முடிகள் தென்பட்டன.

வெள்ளை மார்புகளில் பச்சையும் நீலமுமாக புதிதாக ஓரிரு நரம்புகள் ஓடுவது அவள் கண்ணுக்கு நன்றாகப் புலப்பட்டன. காம்பைச்சுற்றியிருக்கும் கருவட்டங்கள் மேலும் கருத்து, காம்புகள் நுனி விரல் பருமனுக்குத் தடித்திருந்தன.

தொப்புளைச்சுற்றியும், தொப்புளின் கீழும், நீளமாக கரு நிற முடிக்கோடொன்று ஆறாக அந்தரங்க முக்கோணத்தை நோக்கி ஓடிக்கொண்டிருந்தது. இடுப்பு அகன்றுகொண்டிருந்தது. நான்கு மாத கர்ப்பத்தில், அடிவயிறு சற்று முன்தள்ளியிருந்தது.

வேணியின் தொடைகள் மெல்ல மெல்ல நாளுக்கு நாள் பெருத்துக்கொண்டிருந்தன. இடுப்பின் கீழ் ஒரு பளபளப்பு கூடி, தொடைகள் இரண்டும், அடி வாழை மரமாக ஆகிக்கொண்டிருந்தன.

அவளுடைய சூத்தாமட்டையும், அதைச்சுற்றியிருந்த இடுப்பின் பின்புற சதையும், கொழு கொழுவென வடிவாக மாறி, அவள் நடக்கும் போது அழகாக அசையத் தொடங்கியிருந்தன. வயித்துல ஒரு பூச்சி வெச்சதும், பொம்பளை ஒடம்பு இப்படில்லாம் மாறுமா?

தொடை நடுவில் கருகருவென கற்றையாக முடிக்கற்றைகள். அக்குளிலும் கருமை கண்களை கட்டியது. இப்படி முழுசா முடியோட இருக்கறதும் அழகா கவர்ச்சியாத்தான் இருக்கு. என்னவோ தெரியவில்லை, சோம்பேறித்தனமாகத்தான் இருக்க வேண்டும்... வேணி தனது அந்தரங்க முடிகளை கடந்த இரண்டு மாதமாக வழித்து எடுக்கவில்லை.

"வேணீ... உன் சாமான்லே முடியே இல்லாமா, சுத்தமா மழமழன்னு இருந்தாதான்டீ எனக்கு கிக்கு ஏறுது. உன் தொடையை விரிச்சிட்டு நாக்கு போட நல்லா வசதியா இருக்கு... வாரத்துக்கு ஒருதரம் சுத்தமா வழிச்சுப்போடுடீ...”

இரவில் படுக்கையில், வேணி தன் உடலில் பொட்டுத் துணியில்லாமல், அவனைக் கட்டிக்கொண்டு உருளும் போது, தன் நாக்கை சப்புக்கொட்டிக்கொண்டு, வெட்கமில்லாமல் அவள் காதில் முனகி சங்கர் தன் கண்களை சிமிட்டுவான்."

சங்கருக்கு வேணி தன் உடலில் முடியில்லாமல் இருப்பதுதான் மிகவும் பிடிக்கும். தன் ஆசை மனைவி இரு கைகளையும் மடித்து, தலைக்கு கீழ் வைத்துக்கொண்டு, தன் இடுப்பையும் மார்பையும் உயர்த்தும் போது, அவள் மார்பில் பல்லியாகப் படர்ந்து, தன் மூச்சிறைக்க வேகவேகமாக அவளுள் இயங்கி, அவள் அந்தரங்கத்தில் தன் சூடான தண்ணீரை பாய்ச்சியபின், களைத்து அவள் மேல் விழும் போது, முடியில்லாமல் இருக்கும் அவள் இரு அக்குளிலும் முத்தமிட்டு, தன் முகத்தை அழுத்தமாக அங்கே பதித்துகொள்வது அவனுக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.

"பாவீ.. 'மழமழன்னு சாமான்... நாக்கால நக்கறதுன்னு' கொஞ்சம்கூட கூச்சமேயில்லாம, இப்படீ பச்சை பச்சையா பேசறேயேடா நாயே..." செல்லமாக அவன் மார்பில் தன் இருகைகளாலும், போட்டிருக்கும் வளையல்கள் சத்தமெழுப்ப, பொய்யாகக் குத்தி, வெட்கத்தில் தன் முகம் சிவந்து, தன் கணவனை மார்போடு இறுக்கிக் கட்டிக்கொள்ளுவாள் வேணி.

அப்படி அவள் அவனை இறுக்கும் போது சங்கருக்கு மூச்சுத் திணறிப்போகும். மூச்சுத் திணறிப்போகும் அளவிற்கு தன் கணவனை தன் முலைகள் அவன் மார்பில் அழுந்த அவனை இறுக்கிக்கட்டிக்கொள்வதில் அவளுக்கு மிகுந்த விருப்பம்.

"பொண்டாட்டிகிட்ட பச்சை, நீலம், இப்படி கலர் கலரா பேசாம வேற யாருகிட்டடீ பேசறது?" சங்கர் அவள் முலையை வெறியுடன் கசக்கிக்கொண்டே அவள் உதட்டில் முத்தமிடுவான்.

"ஒரே வழியா என் காம்புங்களை கிள்ளி எடுத்துடு... பிரச்சனையே இல்லாமப் போயிடும் எனக்கு... என் மாரைப் புடிச்சிக்கிட்டு தொங்கறதே உனக்குத் தொழிலாப் போச்சு.." இன்பமாக சலித்துக்கொள்ளுவாள் வேணி.


போனவாரம் வெள்ளிக்கிழமையே, வேணீ... இன்னிக்கு ராத்திரிக்கு நாதஸ்வர கச்சேரியை வெச்சுக்கலாமான்னு கேட்டான் என் ஆம்பிளை... நானும் சரின்னேன். ராத்திரியாகட்டும்ன்னு ரொம்ப ஆசை ஆசையா காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவனுக்குப் பிடிச்ச காரக்குழம்பும் அப்பளமும் பண்ணி வெச்சேன். தயிர் பச்சடி வேணும்ன்னான். அதையும் என் அத்தை பண்ணிக்குடுத்தாங்க.. அன்னைக்கு என் புருஷனை இவன் ஆஃபிசர் நிம்மதியா சாப்பிடக்கூட விடலே.

'சங்கர்... இம்மீடியட்டா நீ ஆஃபீசுக்கு வான்னு’ போன் வந்திடிச்சி. மனசுல ஏகப்பட்ட எரிச்சலோட, கோவமா கையை உதறிக்கிட்டு எழுந்து போனான். இன்ஸ்பெக்ஷ்னுக்கு போயிருந்த ஒரு ஆஃபீசர் ஹார்ட் அட்டாக்ல விழுந்துட்டார். நீ உடனடியா அங்க போன்னு சொன்னாங்க' ராத்திரி ரெண்டு மணிக்கு மூஞ்சை தூக்கி வெச்சிக்கிட்டு அலுத்து களைச்சு வீட்டுக்குள்ள நுழைஞ்சான். இந்த லட்சணத்துல வாத்தியக்கச்சேரி எங்க நடத்தறது?

பொட்டியிலத் துணியை அடுக்கி குடுடீன்னு எங்கிட்ட கேணப்பய மாதிரி கத்தினான். பாவம்... அவன் கோவத்தை வேற யாருகிட்ட காட்டுவான்... தொங்கத் தொங்க தாலிகட்டிக்கிட்டவ ஒருத்தி நான்தான் இந்த வீட்டுல குத்துக்கல்லு மாதிரி இருக்கேனே?

ஒரு ரெண்டு மணி நேரம் கோழித்தூக்கம் போட்டவன், மறுநாள் காலையிலே பொட்டியைத் தூக்கிக்கிட்டு கிளம்பிட்டான். ஆனா போறதுக்கு முன்னாடீ... சாரிடீச் செல்லம்... அர்த்தம் இல்லாம உன்கிட்ட கத்திட்டேன்னு ஒதட்டுல நாலு முத்தம் குடுத்துட்டுப்போனான்... நானும் உச்சி மண்டை குளுந்து போயி வெக்கமில்லாம அவனை கட்டிக்கிட்டு நின்னேன்.

நேத்து ராத்திரிதான் டூர்லேருந்து திரும்பி வந்தான். நான் ஆசைய கட்டிப்புடிச்சி அவனுக்கு முத்தம் குடுத்ததுகூடத் தெரியாம, கையையும் காலையும் அகட்டிப்போட்டுக்கிட்டு தூங்கினான்... அவனுக்கு லுங்கி நழுவினது கூடத் தெரியலே... விடிகாலம் எழுந்து பாத்ரூம் போய் வந்தவன் என் முதுகைக்கட்டிக்கிட்டு தன் உணர்வே இல்லாம தூங்கினான்.

காலையில எழுந்து முக்கியமான வேலைன்னு திரும்பவும் ஆஃபீசுக்கு ஓடியிருக்கான். இப்படி ஓடி ஓடி யாருக்காக சம்பாதிக்கணும்? சம்பாதிச்சா மட்டும் போதுமா?

சம்பாதிச்சதை வெச்சுக்கிட்டு மனசுக்கு புடிச்சவங்களோட உக்காந்து அனுபவிக்க வேண்டாமா? இந்த சனியன் புடிச்ச வேலையை விட்டுட்டு வேற வேலையைத் தேடிக்கோன்னாலும் கேக்கமாட்டேங்கறான். பிரமோஷன் வரப்போற நேரம்டீன்னு நாய் மாதிரி கொலைக்கறான்.

உடலின் வியர்வை காய்ந்ததும், லூசான ஒரு காட்டன் நைட்டிக்கு மாறிக்கொண்டாள் வேணி. 'லவ் ஸ்டோரி'யை பென் டிரைவில் காப்பி பண்ணிக்கொண்டு, சிஸ்டத்தை டவுன் செய்தாள்.

படுக்கையறை சுவரில் மாட்டியிருந்த சோனி ஹெச்.டி. அகலத்திரை டீவியின் யூஎஸ்பி போர்ட்டில், பென் டிரைவைச் செருகி டீவியை ஆன் செய்தாள். இரண்டு தலையணையை உயரமாக வைத்துக்கொண்டு கட்டிலில் வசதியாக சாய்ந்து படுத்துக்கொண்டாள். 




துல்லிய நீல நிற ஆகாயத்தில் பறக்கும் ஹெலிகாஃப்டரில் உட்கார்ந்திருந்த அந்த இளம் காதலர்கள் ஒருவரையொருவர் கன்னத்திலும் உதட்டிலும் காதலுடன் முத்தமிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.

பூமியில், பளிங்கு நிறத்தில் முழுமையாக நிரம்பியிருக்கும் ஏரியில், வெளிர் நீலத்தில் தண்ணீர் காற்றில் சிறுசிறு அலைகளாக அலைந்து கொண்டிருந்தது.

"சூப்பர் பிரிண்ட்... என் புருஷன் டேஸ்டே தனி. எங்கேருந்து கிடைக்குது இந்த மாதிரி படமெல்லாம் இவனுக்கு.” வேணி மனதுக்குள் சங்கரைச் சிலாகித்துக்கொண்டாள்.

ஹெலிகாஃப்டர், ஆட்களேயில்லாத செம்மண் பிரதேசத்தில் அலைந்து திரிந்து, நீளமான ஆற்றைக்கடந்து, மலை முகட்டையொட்டிப் பறந்து, அழகிய புல்வெளியில் இறங்கியது.

அவர்களைத் தவிர யாருமேயில்லாத பூங்காவில், கதையின் நாயகி நின்றுகொண்டிருக்க, கையில் வண்ண வண்ண மலர்களுடன், குனிந்து அவள் கையைப் பற்றிக்கொண்டு, தன் காதலை அவளிடம் சொன்னான் கதாநாயகன்.

வேணிக்கு உடல் சிலிர்த்துப்போனது. ஒரு சின்னப்பையன் தன் காதலிகிட்ட எப்படி நடந்துக்கறான்.

நான் இவன் புள்ளையை இருபத்து நாலு மணி நேரமும் என் வயத்துல வெச்சி சுமந்துகிட்டு அலையறேன்... என் புருஷனுக்கு வாரத்துல ஒரு நாள் முழுசா என்கூட டயம் ஸ்பெண்ட் பண்ண முடியலை? அப்டீ என்ன வெட்டி முறிக்கற வேலை இவனுக்கு ஆஃபீசுலே?

இன்னைக்கு வீட்டுக்கு திரும்பி வாடீச்செல்லம்... சங்கு... உன்னை செமையா பெண்டு எடுக்கலே... என் பேரை நீ மாத்தி வெச்சிடு... உன் புல்லாங்குழலை நான் ஊதற ஊதுலே... வேணீ... போதும்டீ... என்னை வுட்டுடீன்னு நீ கதறணும்... மொத்தமா ராத்திரிக்கு வெச்சிக்கிறேன் என் கச்சேரியை... மனதில் பொங்கும் காமத்துடன் தன் கணவனை ஆசையுடன் நினைத்துக்கொண்டாள் வேணி.

திரையில் நாயகி தன் காதலன் சொன்ன காதலை மிகுந்த விருப்பத்துடன் ஏற்றுக்கொள்ள, மனதில் பொங்கும் மோகத்துடன், விழிகளில் காதலுடன், விரிந்து பரந்திருக்கும் அந்த சமவெளியில், புல்தரையில், இருவரும், சரசரவென தங்கள் ஆடைகளைத் துறந்தார்கள்.

இயற்கையின் அரவணைப்பில், தங்களைச் சுற்றி மலர்ந்திருக்கும் பூக்களின் வாசத்தில், அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் இறுகக்கட்டிகொண்டு, தழுவியணைத்து, முத்தமிட்டு, இதழ்களில் தேன் பருகியவாறு, ஆப்பிள் தோட்டத்தில், இளம் வெயிலில், உலகத்தின் முதல் தம்பதிகளான ஆதாம் ஏவாளாக மாறிக்கொண்டிருந்தனர்.

இளமை பொங்கும் அழகிய வில்லைப் போன்ற உடல் அவளுக்கு. வரிசையான வெண்மையான பற்களுடன் குழந்தை போலிருக்கும் அவளுடைய சிரிப்பு வேணிக்கு அப்போதே மிகவும் பிடித்துவிட்டிருந்தது.

கவர்ச்சியான கண்களும், மெல்லிய உதடுகளும், சதைப்பற்றில்லாத முறுக்கேறிய அகலமான மார்பும், வலுவான கைகளும், கால்களும் கொண்டிருந்தான் அவன்.

இவனுங்கள்ல்லாம் எப்பவும் ஜிம்லேயே இருப்பானுங்களா? உடம்பை மட்டுமா கல்லு மாதிரி வெச்சிருக்கானுங்க.. அது எப்படி கூடவே கல்யாண சாமானையும் கட்டு மஸ்தா வெச்சிருக்கானுங்களே? அதுக்குன்னு எதாவது தீனி போட்டு வளக்கறானுங்களா? அதுக்குன்னு தனியா எக்சர்சைஸ் பண்ணுவானுங்களா? வேணிக்கு அன்று முழு உடலும் சிலிர்த்து போனது.

இவர்கள் இருவரும் ஜோடியாக நடித்திருந்த வேறொரு ஆங்கில மூவியையும் வேணி இதற்கு முன் தன் கணவனுடன் பார்த்திருக்கிறாள்.

அந்தப்படத்தில், அவளை அனாயசமாக தன் கைகளில் ஏந்திக்கொண்டு, அவளுடைய கால்கள் அவன் இடுப்பிலும், கைகள் கழுத்திலும் பின்னியிருக்க, உதடுகள் உதடுகளை கவ்விக்கொண்டிருக்க, வீரியமான பருத்த நீளமான தன் ஆண்மையை, ஒரே உந்தலில், அவளுடைய பெண்மையில் வேகமாக செலுத்தினான் அவன்.

நின்றவாறே அவளை வெகு வேகமாக மூச்சிறைக்க கூவிக்கொண்டே அவன் புணர்ந்ததை, பேச்சு மூச்சில்லாமல், தன் விழிகள் விரிய வியப்புடன், அம்மணமாக சங்கரின் மடியில் உட்கார்ந்தவாறு பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் வேணி.

சங்கரின் கரங்கள் வேணியின் மார்புகளை இதமாகக் கசக்கிக்கொண்டிருந்தன. அவள் கழுத்தில் அவன் உதடுகள் வெப்பமாக புரண்டு புரண்டு நெளிந்து கொண்டிருந்தன.

வேணியின் பெண்மை வெள்ளமாக பெருக, உடலில் தாங்கமுடியாத உஷ்ணத்துடன், கண்களில் வியப்பும், முகத்தில் வெட்கமுமாய், குரலில் தாபத்துடன், அவர்கள் இருவரும் ஒருவருக்குள் ஒருவர் இயங்கிய வேகத்தை பார்த்தம், "சங்கு.. நிஜமாவே... ஒரு ஆம்பிளைக்கு இவ்வளவு பெரிசாக்கூட இருக்குமா? இப்படில்லாம் கூட ஒரு பொம்பளையை நின்னுக்கிட்டெ குத்தமுடியுமா?" திகைப்பில் ஆழந்துபோனாள் வேணி.

இவங்க இப்டி வெறியா சாமான் போடறாங்களே? படம் புடிக்கற கேமிராமேனுக்கு கிளப்பிக்காதா? அப்படி கிளப்பிக்கிட்டா அவன் என்ன பண்ணுவான்...? படம் புடிக்கறதை வுட்டுட்டு, அவ மேல பாய்ஞ்சுடுவானா? குழந்தையாக அவள் கேட்ட போது, சங்கரின் ஆண்மை துடித்து எழுந்து வேணியின் புட்டங்களை முட்டியது.

வேணிக்கு அன்று கால் முதல் தலை வரை வெறியேறியிருந்தது. படத்தை பார்த்து முடித்ததும் தன் கணவனின் பருத்தெழுந்திருந்த சுன்னியை அவள் விருப்பத்துடன் சுவைத்து சுவைத்து தனக்குள் இருந்த சந்தோஷத்தை அவனுக்கு கொடுத்து, அவனையும் அனுபவிக்கச் செய்தாள்.

சங்கரும், அவள் கேள்விகளுக்கு வாயால் பதிலளிக்காமல், தன் உடம்பால் பதில் கொடுத்தான். வெறியுடன் சிரித்தவாறு அவளை அள்ளியணைத்துக்கொண்டு, நின்றவாறே அவளைப் புணர்ந்தான்.

பத்தே நிமிடத்தில், மீண்டும் தயாராகி, வேணியை இழுத்தணைத்து, கட்டிலில் உருண்டு புரண்டு புரண்டு, ஒன்றுக்கு இரண்டு முறை, அவளுடன் கலந்து, திகட்ட திகட்ட அவளுக்கு உடல் சுகத்தை, வாரி வாரி கொடுத்தான். வேணி தன் மனதில் எழுந்த பழைய நினைவுகளால் வெந்து போனாள்.

இந்தப் படத்திலும், அந்த இளம் ஜோடி, தங்களை மறந்து, தாங்கள் இருக்கும் இடத்தை மறந்து, காலத்தை மறந்து, தொன்று தொட்டு, இந்த உலகில் நடந்துவரும், உடல் விளையாட்டை, இன்னொரு முறை, தாங்கள் உடலில் பொட்டுத்துணியில்லாமல், கண்கள் கிறங்க விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அவர்கள் விளையாட்டை, கட்டிலில் படுத்திருந்த வேணி தன் மார்க்காம்புகள் கனக்க, விழிகளை இமைக்காமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். நடு நடுவில் தன் உதடுகளை கடித்துக்கொண்டாள்.

பிள்ளையாண்டிருந்ததால், இயற்கையாகவே கனத்திருக்கும் தன் மார்புகளை மென்மையாக வருடிக்கொண்டாள், ஓடிக்கொண்டிருக்கும் படத்தைப் பார்த்தவாறே மெல்ல மெல்ல தன் அந்தரங்கத்தில் ஈரமானாள். அளவில் பருத்திருந்த தன் மார்க்காம்புகளை, தான் அணிந்திருந்த மெல்லிய காட்டன் நைட்டியோடு சேர்த்து பிடித்து திருகிக்கொண்டாள்.

வேணியின் தொடைகள் ஒன்றோடு ஒன்று இறுகிக் கொண்டன. அணிந்திருந்த நைட்டியை அவள் தன் இடுப்பு வரை உயர்த்திக்கொண்டாள். அவள் அந்தரங்கம் வெதவெதவென மிதமான வெப்பத்துடன் ஈரமாகியிருந்தது. அந்தரங்க முக்கோணத்தில் கருகருவென அடர்ந்திருந்த முடி ஈரத்தில் பளபளத்துக்கொண்டிருந்தன.

மனதில் ஒரு திருப்தியுடன் தன் வலது கை ஆள்காட்டி விரலை தன் அந்தரங்கத்தில் மெதுவாகச் செலுத்தி ஈரமாக்கிக்கொண்டாள். இடது கை தன் மார்க்காம்பில் விளையாடிக்கொண்டிருக்க, ஈரவிரலால் தன் சிவந்து துருத்திக்கொண்டிருக்கும் மொட்டை மெல்ல மெல்ல வருடிக்கொள்ள ஆரம்பித்தாள்.

வேணியின் அந்தரங்கச்சுவர்கள் மெல்ல மெல்ல இறுகின. பருத்த புட்டங்கள் இறுகின. கால் கட்டை விரல்கள் ஒன்றுடன் ஒன்று கோர்த்துக்கொண்டன. முகம் சிவந்தது. நெற்றி வியர்க்க ஆரம்பித்தது. அக்குளின் அடர்ந்த முடிக்காடுகள் வேர்த்தன.

அவள் அடிவயிற்றில் பூச்சியொன்று பறக்க ஆரம்பித்தது. மெல்ல மார்பை நோக்கி பறந்து கழுத்தில் ஊர்ந்து, கன்னங்களை சிலிர்க்கவைத்து, நாக்கை வறட்சியாக்கி, உதடுகளை திறக்க வைத்தது.

படத்தில் நாயகியின் அந்தரங்கத்தை அவள் காதலன் கிழித்துவிட்டுத்தான் ஓய்வேன் என்பது போல் வெறியுடன் தன் நீளமான, பருத்த ஆண்மையால், விடாமல் குத்திக்கொண்டிருந்தான்.



நாயகி... ஃபக் மீ பேபீ... ஃபக் மீ.. ஐ லைக் இட் டார்லிங்க்.. கான்ட் யூ வெய்ட் தேர்.. ஃபார் எ செகண்ட்.. ஃபார் மீ... எனக் கூவிக்கொண்டிருந்தாள். நாயகன் வெறிகொண்டவனாக இயங்கிக்கொண்டிருந்தான். அவள் மார்பும், கழுத்தும், அடிவயிறும் சிவந்தன... நாயகீ ஹோவென கூவினாள்.

வேணியின் இடுப்பு காற்றில் மேலும் கீழுமாக ஆடியது. வேகமாக அவள் பறக்க ஆரம்பித்தாள். அவள் விரல்கள் சிலிர்த்து ஆடின... ம்ம்ம்ம்ம். அம்ம்ம்ம்ம்மா... வாயிலிருந்து நீளமாக முனகல் எழுந்தது. கண்கள் செருகிக்கொண்டன. வேணியின் தலைக்குள் ஆயிரம் ஆயிரம் வண்ண நட்சத்திரங்கள் முளைக்கத் தொடங்கின.

ஏப்ரல் மாதத்து வெம்மையான நடுப்பகலில், வேணி தன்னைத்தானே தன் விரலால் வருடிக் கொண்டு, தன் உச்சத்தை தொட்டாள். கண்கள் செருகிக்கொள்ள, உடல் களைத்து, ஓடிக்கொண்டிருக்கும் டீ.வியைக்கூட அணைக்காமல், சன்னமாக குறட்டை ஒலியை எழுப்பிக்கொண்டு உறங்க ஆரம்பித்தாள். 



No comments:

Post a comment