Friday, 25 December 2015

விஜயசுந்தரி 77

அந்த தடியன் பானுவின் புண்டையை தன் பூலை வைத்து இடித்துக் கொண்டிருப்பது உரலில் உலக்கையை வைத்து நெல் குத்துவது போல் பூபதிக்கு தெரிந்த்து. எதற்க்கும் இருக்கட்டுமே என்று தன் செல்போனில் அவர்கள் போடும் ஆட்ட்த்தை படமெடுத்தான்.

அந்த தடியனோ போதையும் காம்மும் தலைக்கேறிப்போக பானுவின் புண்டையை விட்டு கிழித்துக் கொண்டிருந்தான். அவள் புண்டையில் வழிந்த நீரும் இவன் உடலில் வழிந்த வியர்வையும் ஒன்றாக அவள் கூதியில் அறுவியாக பாய்ந்திட அந்த சத்தம் பானுவின் முனகலோடு சேர்ந்து வந்தது. தன் நீண்ட சுண்ணியால் பானுவின் புண்டையில் அந்த தடியன் ஆழமாக விட்டு ஓத்துக் கொண்டிருப்பதை பார்க்க பார்க்க பூபதிக்கு கோவம் தலைக்கேறியது.


அதே நேரம் அந்த தடியன் தன் வேகத்தை அதிகமாக்கினான். பானுவின் சத்தமும் சளக் சளக்கென்று அவள் புண்டை எழுப்பும் சத்தமும் அதிகமாகிக் கொண்டே போக இருவருக்கும் ஒரே நேரத்தில் உச்சம் வநதுவிட அந்த தடியன் பானுவின் மேல் படுத்துக் கொண்டான்.

பூபதிக்கு கண்கள் சிவக்க கைகள் பறபரத்தன இருக்கும் கோவத்திற்கு இருவரின் மண்டையிலும் ஒரு பெரிய பாறையாக் பார்த்து தூக்கி போட்டு ஒன்றாக கொன்றுவிட அவன் மனம் துடித்தது. சில் நொடிகளில் அவன் எழுந்தான். இருவருன் தங்கள் உடைகளை எடுத்து மாட்டிக் கொண்டு அங்கிருந்து கிளம்பும் போது நேரம் இரவு 9 மணி ஆகியிருந்தது.

அவர்கள் சென்ற சில நிமிடம் கழிதது பூபதி தன் பைக்கில் கிளம்பினான். வீட்டிற்கு வந்து பார்க்க பானு எதுவுமே நடக்காதது போல் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அவன் மனம் முழுக்க கோவம் கொப்பளித்துக் கொண்டிருகக் யாரிடமும் எதுவும் பேசாமல் இருந்தான். பானு அவனை பார்த்து

“என்ண்டா பூபதி இவ்ளோ லேட்டா வர” என்று கேட்டாள். அவன் கோவம் இன்னும் அதிகமானது.

“நீ எப்ப் கா வந்த” என்று பதிலுக்கு அவளை கேட்க

“எனக்கு ஸ்பெஷல் க்ளாஸ் இருந்துச்சிடா, இப்ப் தான் வநதேன்” என்றாள். பூபதியோ ஸ்பெஷல் க்ளாஸ் எங்க தென்னந்தோப்புலயா நட்ந்துச்சி என்று கேட்க நினைத்து மனதுக்குள்ளேயே அடக்கிக் கொண்டான். அடுத்த் நாள் கல்லூரிக்கு சென்றான்.

பானுவை ஏதாவது செய்யவேண்டும் என்று அவன் மனம் சொன்னது. ஆனால் எப்ப்டி செய்வது என்ன் செய்வது என்று புரியாமல் இருந்தான். அப்போது தான் அவன் நண்பன் ஒருவன் சொன்ன ஒரு விஷ்யம் நியாபகம் வந்தது. அதாவது அவன் தன் பக்கத்து வீட்டு ஆண்டிகளை அவர்களுக்கே தெரியாமல் பலமுறை ஓத்திருக்கிறான் என்று கூறியது.

அதற்கு காரணம் அவனிடம் இருக்கும் ஒரு மாத்திரை தான். அந்த மாத்திரைக்கு எந்த சுவையும் மணமும் இருக்காது என்றும். மாத்திரையை போட்ட அறை மணி நேரம் கழித்து தூக்கம் வரும், அடுத்த இரண்டு மணி நேரத்துக்கு என்ன் நடந்தாலும் அவர்களுக்கு எதுவுமே தெரியாது என்றும் சொல்லி இருக்கிறான். அந்த மாத்திரைக்கு மணம் சுவை எதுவும் இல்லாததால் அதை எதில் வேண்டுமானாலும் கலந்து கொடுக்கலாம். அந்த மாத்திரையை வைத்துக் கொண்டுதான் பூபதியின் நண்பன் தன் பக்கத்து வீட்டு ஆண்டிகளை பல முறை அவர்களுக்கே தெரியாம்ல் ஆசை தீர ஓத்திருப்பதாக சொல்லி இருந்தான்.

பூபதியிடன் அந்த மாத்திரை வேண்டுமா என்று அவன் பலமுறை கேட்டிருக்கிறான். ஆனால் இவனோ அந்த அளவுக்கு தைரியம் இல்லாதவன், அதோடு இவன் பக்கத்து வீட்டிலிருக்கும் யாருடனும் அவ்வளவாக பழகாதவன். அதனால் அவன் கேட்கும்போதெல்லாம் தேவை இல்லை என்று மருத்தவன் இப்போது அந்த மாத்திரை தனக்கு தேவைப்படுவதாக உணர்ந்தான்.

கல்லூரிக்கு சென்றதும் அவனை சந்தித்து அந்த மாத்திரை பற்றி கேட்டான். தனக்கு இரண்டு மாத்திரை வேண்டும் என்று சொன்னான்.

“என்ன் மச்சி, எந்த ஆண்டிய போடப்போற, ஆண்டியா இல் பிகரா” என்று கலாய்த்தான். பூபதிக்கு என்ன் சொல்வது என்று தெரியாமல்

“எங்க வீட்டுக்கு பக்கத்துல் இருக்குற ஆண்டியடா” என்று சொல்லி சமாளிக்க்

“நீ தான் பக்கத்து வீட்ல் யாரு இருக்காங்கன்னு கூட தெரியாம இருக்கிறவனாச்சேடா, அப்புறம் எப்டி” என்று பதிலுக்கு கேட்டு இவனை மடக்க

“இல்ல் மச்சி, எங்க வீட்டுக்கு அடிக்கடி வருவாங்க, அதுல பழக்கமானாங்க” என்று முகம் வியர்க்க சொல்லி சமாளித்து மாத்திரையை வாங்கினான்.

“மச்சி, பார்த்துட, நீ மாட்டிக்கிட்டா தப்பி தவறி கூட என் பேர வெளியில் சொல்லிடாதடா” என்று அவன் கெஞ்சி கேட்டான்.

“என்ண்டா நீ எனக்கு எவ்ளோ பெரிய ஹெல்ப் ப்ண்ணியிருக்க உன்ன் போய் மாட்டிவிடுவேனா, என் உயிரே போனாலும் உன்ன் காட்டி கொடுக்க மாட்டேண்டா” என்று பூபதி உறுதியளிக்க அவனோ

“ஏன்ண்டா நீ ரொம்ப பில்டப் கொடுக்கிற, இத கேட்டாலே பின்னாடி ஏதோ வில்லங்கமா இருக்கும் போல் இருக்கே”என்று கொஞ்ச்ம பயந்தபடி கேட்க

“அப்டியெல்லாம் ஒன்னுமில்ல மச்சி, நான் பாத்துக்குறேன்” என்று கூறிவிட்டு பூபதி வீட்டுக்கு கிளம்பி சென்றான். வீட்டிற்க் செல்லும் போதே ஒரு காண்டம் பாக்கெட் வாங்கி வைத்துக் கொண்டான். அன்று இரவு பானு வழக்கம் போல் இரவு 9 மணிக்கு மேல் தான் வந்து சேர்ந்தாள்.

எல்லோருக்கும் சாப்பாடு போட்டு வைக்கப்பட்ட்து. பூபதி முதலில் வந்து உட்கார்ந்து கொண்டான். பானு ட்ரஸ் மாற்றிவிட்டு முகம் கழுவி வர போனாள். பூபதிக்கு இந்த மாத்திரையில் ஒன்றை முன் கூட்டியே சோதித்து பார்க்க நினைத்தான்.

அதனால் பானுவுக்கு போட்டிருந்த சாப்பாட்டில் அந்த மாத்திரையை தூளாக்கி கலந்து வைத்தான். கலந்துவிட்டு ஒன்றும் தெரியாதவன் போல் தன் சாப்பாட்டை சாப்பிட தொடங்கினான்.

பானு வந்து உட்காந்தாள்.

“என்னக்கா ரொம்ப டயர்டா இருக்க” என்று பூபதி கேட்க

“ஒன்னுமில்ல்டா, ஸ்கூல்ல ரொம்ப வேல அதான் டயர்டா இருக்கு” என்று அவள் சொல்ல

“ஸ்கூல்ல பாடம் சொல்லி தர வேலதானக்கா இருக்கும், நீ என்ன்வோ பத்து மூட்ட அரிசிய தூக்கி போட்ட மாதிரி ரியாக்ஷன் கொடுக்குற” என்று பூபதி சிரித்தபடி கேட்க

“போடா, பத்து மூட்ட தூக்குனா தான் உடம்பு டயடாகுமா” என்று அவளும் பதிலுக்கு சிரித்துக் கொண்டே சொல்லிவிட்டு சாப்பிட தொங்கினாள். பூபதிக்கு மனதுக்குள் காம் வெறியனுக் கொலவெறியனும் மாறி மாறி தலை தூக்கி ஆடிக் கொண்டிருந்தார்கள். பானு சாப்பிட்டு முடித்த்தும் கொஞ்ச நேரம் டிவியில் சீரியல் பார்த்தாள். அதன் பின்

“பூபதி எனக்கு தூக்கம் வருதுடா, நான் தூங்க போறேன்” என்று எழுந்தாள்.

“எனக்கும் தூக்க்ம வருதுக்கா, இரு நானும் வரேன்” என்று அவனும் அவளுடன் கிளம்பினான். பானு சென்று வழ்க்கம்போல் பெட்டில் படுத்துக் கொண்டாள். பூபதி கீழெ படுத்துக் கொண்டான்.

அப்போது நேரம் இரவு 10 மணி இருக்கும், பூபதி நேரம் பார்த்து காத்துக் கொண்டிருந்தான். இரவு 10.30 மணி ஆனது மாத்திரையை போட்டு சரியாக அறை மணி நேரம் ஆகிவிட்ட்து. பூபதி மெல்ல எழுந்தான். பானுவின் அருகே சென்று பார்க்க அவ்ள் மிகவும் அசந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.

“ஏண்டீ வெளியில் உத்தமி வேசம் போட்டுக்கிட்டு தென்ன்ந்தோப்புல் போய் பக்கத்து வீட்டுக்கள்ள காதலன் கிட்ட ஓல் வாங்கிட்டு வரியா, இரு உனக்கு ஒரு முடிவு கட்டறென்” என்று தனக்குள் பேசிக் கொண்டே அவள் முகத்தை உற்றுப்பார்த்தான். ஒரு வேலை மாத்திரையல் அவள் செத்து கித்து போயிருந்தா என்று நினைத்துக் கொண்டு மூக்கில் விரல் வைத்து பார்க்க மூச்சு வந்து கொண்டிருந்த்து,

“நல்ல வேல சாகல, உன் சாவு என் கையிலதாண்டீ” என்று சொல்லிக் கொண்டே அவள் தோளில் கை வைத்து லேசாக தடவினான். அவளிடம் எந்த அசையும் இல்லை. மெல்ல் தோள்பட்டையை பிடித்து ஆட்டினான். அப்போதும் அவள் அசைவின்றி கிடக்க் மாத்திர வேல செய்யுது என்று உறுதி படுத்திக் கொண்டு அவளை அப்படியே திருப்பி மல்லாந்த நிலையில் படுக்க வைத்தான். அப்போது கூட அவள் எந்த அசைவும் இல்லாமல் இருந்தாள்.

ஆனால் பூபதிக்கு இன்னும் மாத்திரை மேல் முழு நம்பிக்கை வரவில்லை. அத்னால் கொஞ்ச்ம பயத்துடனே அவள் கன்ன்ங்களை தட்டினான். அப்போதும் அவள் அசைவின்றி கிடக்கவே தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு மெல்ல் அவள் மார்புக் க்லசங்களை லேசாக் தொட்டான். அவன் இரண்டு கைகளும் அவ இரண்டு மார்பு காய்களை தொட்டும் தொடாமல் தொட்ட்து. அதற்கே பூபதிக்கு பூல் விறைத்து எழ் தொடங்கிவிட்ட்து. மெல்ல் அவள் இரண்டு காய்களையும் ஒரே நேரத்தில் தன் இரண்டு கைகளாலும் அமுக்கினான்.

பானு செத்துபோன் பிணம் போல் கிடந்தாள். மாத்திரை போட்டு அவள் தூங்க ஆரம்பித்து கால் மணி நேரம் கடந்துவிட்ட்து. இன்னும் ஒன்ற்ரை மணி நேரம் தான் மாத்திரை வேலை செய்யும் இதற்கு மேல் அவள் விழித்தாலும் கவலை இல்லை என்று முடிவெடுத்தான். தான் அணிந்திருந்த பனியனை கழட்டி போட்டான். இப்போது வெறும் லுங்கி மட்டுமே கட்டி இருந்தான். வீட்டிற்கு வந்தும் முன்பே திட்டமிட்டு ஜட்டியை கழட்டி போட்டிருந்தான்.

பானு நைட்டி போட்டிருந்த்தாள். அவளுக்கு நைட்டிக்குள் எப்போதும் பாவாடை கட்டும் பழக்கமில்லை. ஜட்டி மட்டுமே போட்டிருப்பாள். வெளிச்சத்தில் அவள் நைட்டிக்குள் பாவாடை இல்லாமல் கால்கள் இரண்டும் தெரிவதை அடிக்கடி பூபதி பார்த்திருக்கிறான். வெரும் லுங்கியுடன் பானுவின் அருகே சென்றான். அவள் மல்லாந்து படுத்திருக்க

அவள் காய்கள் இரண்டும் அன்னாந்த நிலையில் அவனை இன்னும் சூடேற்றியது. மெல்ல குனிந்து அவள் நைட்டியின் ஜிப்பை கீழெ இறக்கினான். உள்ளே அவள் போட்டிருந்த கருப்பு நிற பிரா அவள் நிறத்துக்கு எடுப்பாக இருந்த்து. ஜிப்பை இறக்கிவிட்டு உள்ளே கைவிட்டான். அவ்ள் ஒரு பக்க முலையை பிடித்து பிராவுக்கு மேல் பக்கமாக வைத்து வெளியே இழுத்தான்.

அவள் காம்புகள் இரண்டும் விறைத்து நின்று கொண்டிருக்க குனிந்து அதில் தன் உதட்டை வைத்து சப்பினான். அப்போதுதான்

“ச்சே அந்த தெவிடியா பையன் எப்படியெல்லாம் சப்பினானோ” என்று நினைத்துக் கொண்டு அவள் முலையிலிருந்து வாயை எடுத்துவிட்டு இரண்டு கைகளையும் நைட்டிக்கு வெளியே எடுத்துவிட்டு நன்றாக தன் இரண்டு கைகளாலும் சப்பாத்திக்கு மாவு பிசைவது போல் அழுத்தி பிசைந்தான்.

பிசைய பிசைய அவனுகு கையை எடுக்கவே மனமில்லாம்ல் இன்னும் அழுத்தி கசக்கி பிசைந்தான். அந்த தடியனுக்கு தான் காயடிக்க் தெரியுமா எனக்கும் தான் தெரியும் என்று அவள் காய்களை வெறித்தனமாக் அழுத்தி கசக்கினான்.

இத்தனை நாளாக தேக்கி வைத்திருந்த காம்ம் அறுவி போல் வெளியேற பூபதி அவள் காய்களையே நீண்ட நேரமாக அழுத்தி கசக்கி முலைகளை இழுத்தி விளையாடிக் கொண்டே இருக்க சட்டென்று வெளியே ஏதோ சத்தம் கேட்க திடுக்கிட்டு அவள் காய்களை உள்ளே தள்ளிவிட்டு ஜிப்பை சரியாக போட்டுவிட்டு படுத்துக் கொண்டான்.


பூபதி யாரோ வருவதாக நினைத்துக் கொண்டு படுத்தான். அதன் பின் தான் தெரிந்த்து. வழக்கம் போல் சாமானை உருட்டும் பூனையின் வேலை என்று மணியை பர்ர்த்தன். இப்போது இரவு 11.15. மாத்திரையின் சக்தி குறைவதற்க்குள் தன் நீண்ட நாள் காம இச்சையை தன் அக்கா பானுவிடம் தீர்த்துக் கொள்ள நினைத்து மீண்டும் எழுந்தான்.

இந்த முறை அவள் காலருகே சென்று நினறான். தன்னிடமிருந்த காண்டம பாக்கெட்டை பிரித்து ஒன்றை எடுத்து வெளியே வைத்துக் கொண்டு மீதி இருந்த்தை ஒரு ம்றைவான இட்த்தில் வைத்தான். பானு இருந்த கட்டிலின் மேல் ஏறி அவளுக்கு இரண்டு பக்கமும் காலை போட்டு அவளுக்கு நேராக நின்றான். கீழெ பானு பிணம் போல் படுத்துக் கிடந்தாள்.

பூபதி தன் லுங்கியை கழட்டி போட்டுவிட்டு அம்மணமானான். அதன் பின் அப்படியே அவள் மார்பின் மேல் உட்கார்ந்தான். இப்போது அவன் சுண்னி பானுவின் வாய்க்கு நேராக இருந்த்து. அவள்வாயை பிடித்து நன்றாக விரித்து அதற்க்குள் தன் பூலை சொறுகினான்.

அவள் உணர்ச்சியற்று கிடந்த்தால் சப்பிடும் போது ஏற்படும் இன்பத்தை அவனால் அனுபவிக்க முடியவில்லை, இருப்பினும் சற்று நேரம் அவள் வாய்க்குள் தன் பூலை வைத்திருந்துவிட்டு அதன் பின் எழுந்தான். இந்த நேரத்திற்க்கெல்லாம் அவன் தண்டு முழு விறைப்பு ஏறி இருந்த்து.

மெல்ல் அவள் நைட்டியை தூக்கினான். அன்று அந்த தடியன் ஓக்கும்போது அறைகுறையாக் பார்த்த தன் அக்காவின் அற்புத சுரங்கத்தை இப்போது பார்க்கும் ஆவலுடன் நைட்டியை பிடித்து மேலே ஏற்றினான். அவள் தொடைகள் இரண்டும் அன்று பார்த்த் பக்கத்து வீட்டு ஆண்டியின் தொடை போல்வே அழகாக இருநத்து.

அவளும் இவளும் கிட்ட்தட்ட உடல் அழகில் ஒரே மாதிரியாக் தான் இருந்தார்கள். பூபதி நைட்டியை தொடக்கு மேல் ஏற்றியதும் பானுவின் அற்புத சுரங்கம் அவன் கண்களுக்கு புலப்பட்ட்து. சுத்தமாக் ஷேவ் செய்யப்பட்டு பலவித க்ரீம்களை தடவி குழ்ந்தையின் புண்டையை போல் அழகாக வைத்திருந்தாள்.

அவள் புண்டையை நக்கிட அவனுக்கு ஆசை இருந்தாலும் அக்கா அந்த தடியனுடன் ஆட்டம் போட்டுவிட்டு வந்திருக்கிறாள். அவன் ஓத்துவிட்ட் புண்டையில் வாய் வைப்பதை நினைத்தாலெ குமட்டிக் கொண்டு வந்த்து. அந்த் தடியன் ஓத்துவிட்ட புண்டையில் பூலை வேண்டுமானால் வைப்பேனே தவிர வாய் வைக்க மாட்டேன். என்று நினைத்துக் கொண்டு எடுத்து வைத்திருந்த காண்டமை தன் பூலில் போட்டுக் கொண்டு பானுவின் கால்களை விரித்து வைத்தான்.

முதல் முறையாக ஒரு பெண்ணை ஓக்கும் இன்பம் இனி எந்த பெண்ணையும் ஓக்க முடியாதோ என்ற ஏக்கமும் அவன் ம்னதில் இருந்த்து. அந்த் எண்ண அலைகள் மாறி மாறி அடித்த்து. ஆனாலும் அவற்றை எல்லாம் ஓரம் வைத்துவிட்டு பானுவை ஓக்கும் இன்பம் போதும் என்று நினைத்தபடி அவள் விரித்து வைத்த புண்டைக்குள் தன் பூலை நுழைத்தான். ஏற்கனவே அந்த தடியனின் முக்கா முழ பூலையே அசால்ட்டாக நுழைத்த புண்டை அல்லவா அதனால் இவன் பூலை முழுவதுமாக் விழுங்கி ஏப்பம் விட்ட்து

அவள் புண்டை. இவனும் அவள் மேல் முழுவதுமாக் படுத்துக் கொண்டு தன் பூலை வெளியே கொஞ்ச்மாக் இழுத்து மீண்டும் உள்ளே தள்ளி அவளை ஓக்க ஆரம்பித்தான். பானு மட்டும் விழித்திருந்து தன்னை ஆசையுடன் கட்டி தழுவி முத்தம் கொடுத்து ஓத்திருந்தாள் இந்த முதல் ஓல் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத ஓலாக் இருந்திருக்கும், இப்போது மட்டும் என்ன இது வாழ்க்கையில் மறக்க கூடிய நிகழ்வா, என்று எண்ணிக் கொண்டு தன் பூலை இழுத்து அடித்து ஓத்தான்.

அவள் புண்டை ஓட்டை மிகவும் பெரிதாக இருந்த்தால் இவனுக்கு சொல்லும்படியான் இன்பம் இல்லாவிட்டாலும் ஏதோ வசதிக்கு இலாவிட்டாலும் அசதிக்கு போட்டுக் கொள்ளலாம் என்ற எண்ணத்தில் ஓத்தான். அடிக்கடி அவள் காய்களை கசக்கிக் கொண்டும் அவள்புண்டைக்குள் தன் பூலை விட்டு ஆட்டிக் கொண்டே தன் அழகு அக்காவின் அழகை ரசித்தான், இப்படி பட்ட அழகுடன் இருந்தால் கண்டவன் கூட எல்லாம் படுக்க அலைவா என்று முனகிக் கொண்டே அவளை போட்டு ஓத்தான்.


முதல் முறை என்பதாலும் பதற்றத்துடன் ஓத்த்தாலும் விரைவிலேயே அவனுக்கு கஞ்சி வந்து காண்ட்த்தில் நிரம்பியது. அப்படியே அவள் மேல் படுத்துக் கிடந்தவன் சட்டென்று மாத்திரையை பற்றி நியாபகம் வந்து எழுந்து தன் உடைகளை சரிசெய்து கொண்டு பானுவின் நைட்டியையும் சரி செய்துவிட்டு எதுவுமே நடக்காத்து போல் படுத்துக் கொண்டான்.

பானுவுன் நல்ல உறக்கத்தில் இருந்தாள். அடுத்த நாள் காலை பூபதி எழுந்த்தே 7 மணிக்கு ஆனால் அதன் பின்னரும் பானு எழவில்லை, அன்று சனிக்கிழமை பள்ளிக்கு விடுமுறை என்பதால் பானு தூங்கிக் கொண்டிருப்பதாக பூபதியின் அம்மாவும் பூபதியும் எண்னிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஆனால் 8 மணி வரை பானு எழ்வே இல்லை. பூபதிக்கு கொஞ்ச்ம பயம் ஏற்பட்ட்து.

நேற்று இரவு நாம் கொடுத்த் மாத்திரையால் ஒரு வேளை அவள் செத்து தொலைந்திருப்பாளோ, அப்படி இருந்தாலும் சந்தோஷம் தான் ஆனால், அவள் சாவு என் கையால் நடந்தால் இன்னும் அதிக சந்தோஷம், என்று எண்னிக் கொண்டிருக்கும் நேரம் பூபதியின் அம்மா காஃபியுட்ன் பானுவை எழுப்ப அவள் அருகே சென்றார். பூபதிக்கு அடி வயிறு கலக்கிக் கொண்டு வந்த்து.

பானு என்ன ஆனாள் என்று தெரிந்து கொள்ள அவனும் ஆவலுடன் அறைக்கு வெளியே வந்து நின்றான். பூபதியின் அம்மா கட்டிலுக்கு அருகே சென்று பார்த்தாள். பானு திரும்பி படுத்திருந்த நிலையில் அவன் அம்மா பானுவின் தோளில் தட்டி

“பானு எழுந்திருடீ, டைம் 8 ஆச்சு, இன்னும் என்ன் தூக்கம்” என்று சொல்ல பானுவிடமிருந்து எந்த பதிலும் இல்லை. மீண்டும் அவள் தோளில் உசுப்பி

“பானு எழுந்திருடீ, ஏன் இன்னைக்கு இப்படி தூங்குற” என்று சத்தமாக் கேட்க பூபதிக்கு பயம் அதிகமானது தொண்டை வரண்ட்து. கை கால்கள் உதறின. ஆவலுடன் உள்ளே பார்த்தான்.

“பானு இப்ப எழுந்திருக்க போறியா இல்லயா” என்று அவளை பிடித்து திருப்பினாள். பானு திரும்பி படுத்தாள். பூபதி கண்கள் அகல விரிய அவள் முகத்தை பார்த்தான். பானு கண் திற்ந்தாள்.

“என்ன் சித்தி, உடம்பெல்லாம் டயர்டா இருக்கு, இன்னும் கொஞ்ச் நேரம் தூங்கிக்கிறேனே” என்று கேட்க

“எழுந்து குளிடீ” என்று அவளை பிடித்து எழுப்பிவிட்டாள். அவளும் சோம்பலுடன் எழுந்து உட்கார

“என்ண்ன்னு தெரிய சித்தி உடம்பெல்லாம் அடிச்சி போட்ட மாதிரி இருக்கு” என்று கூறிக்கொண்டே சோம்பல் முறித்தாள்.

“எழுந்து போய் குளி எல்லாம் சரியாகிடும்” என்று அவள் சொல்ல பூபதியோ ஒருத்தனுக்கு ரெண்டு பேரு கிட்ட ஓல் வாங்கினா, டயர்டா தான் இருக்கும் என்று கூறிக் கொண்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தான். பானு எழுந்து உட்கார்ந்த்துமே அவள் செல்போனில் எஸ்.எம்.எஸ் டோன் வந்த்து. உடனே அவள் அதை எடுத்து பார்த்துவிட்டு வேகமாக தன் கொண்டையை முடிந்து கொண்டு

“சித்தி எனக்கு ஸ்கூல்ல கொஞ்ச்ம வேல இருக்கு, நான் கெளம்பனும்” என்றாள். அவள் குளிக்க் சென்றதும் பூபதி பானுவின் செல்லை எடுத்து அதன் இன்பாக்ஸை பார்த்தான். அதில் அந்த தடியனின் எண்ணில் இருந்து ஒரு மெசேஜ் வந்திருந்த்து. இன்னைக்கு பகல்லயே ஆட்டம் போடலாம் 11 மணிக்கு நேரா தென்ன்ந்தோப்புக்கு வந்திடு, என்று கேட்டிருந்த்து. ஓஹோ இன்னைக்கு பகல் பூரா ஓலாட்டமா என்று நினைத்துக் கொண்டு இன்னைக்கு தான் உங்க ஆட்ட்த்தோட் கடைசி நாள் இத்தோட உங்களுக்கு ஒரு முடிவு கட்றேன்” என்று தனக்குள் கூறிக் கொண்டு தயாரானான்.

பானுவும் பூபதியும் சாப்பிட தயாரானார்கள். பானுவுக்கு போடப்பட்ட சாப்பாட்டில் இரவு கலந்த்து போல் அந்த மாத்திரையை கலந்தான். அவளும் சாப்பிட்டாள். சாப்பிட்டு முடிந்த்தும் பானு வேகமாக தயாரானாள். காலை 9.30 மணிக்கெல்லாம் அவள் ரெடியாகிவிட்டாள்.

“பூபதி என்ன பஸ் ஸ்டாண்டல் ட்ராப் பண்ணிடுடுடா” என்றாள். பூபதியும் அவளை கூட்டிக் கொண்டு பைக்கில் கிளம்பினான். செல்லும்போது அவன் பார்வை ப்க்கத்து வீட்டை நோட்டமிட்ட்து. காலை 10 மணிக்கு இருவரும் பஸ் ஸ்டாண்ட் வந்து சேர பூபதி அங்கிருந்து கிளம்புவது போல் வாசலில் ஒரு இட்த்தில் நின்று கொண்டான். சில நிமிடங்களில் மாத்திரை வேலை செய்ய ஆரம்பித்து பானு மயக்கம் போட்டுவிழ அங்கு கூட்டம் கூடிவிட்ட்து. எல்லோரும் அவளை சுற்றீ நின்று கொள்ள பூபதி அங்கு ஓடி வந்து

“அக்கா என்னாச்சுக்கா, அக்கா, எழுந்திரு” என்று அவளை எழுப்புவது போல் நடிக்க கூட்ட்த்தில் இருந்த ஒருவர்

“ஏம்பா இவங்க உனக்கு தெரிஞ்சவங்களா” என்று கேட்க

“ஆமா சார் எங்க அக்கா தான், கொஞ்ச்ம ஒரு கை பிடிங்க” என்று சொல்ல இரண்டு பேர் அவனுக்கு உதவிக்கு வர பானுவை தன் பைக்கில் ஏற்றிக் கொண்டு கிளம்பினான். பானு அன்று சுடிதார் அணிந்திருந்த்தால் அவளை இரண்டு பக்கம் கால் போடு உட்கார வைத்து அவளை தன்னுடன் சாய்த்துக் கொண்டு ஆற்காடு செல்லும் பாதையில் கிளம்பினான்.

பக்கத்து வீட்டு தடியன், பஸ் ஸ்டாண்ட் அருகே வ்ந்து பானுவிற்க்காக் காத்திருந்தான். பானு இன்னும் வரவில்லை என்ற எண்ணத்துடனே அவன் அங்கு நின்று கொண்டிருந்தான். ஆனால் பூபதி பானுவுடன் ஆற்காடு செல்லும் சாலையில் இருக்கும் அந்த தென்ன்ந்தோப்புக்குள் நுழிந்தான்.

அங்கு காவலுக்கும் யாருமில்லை அதனால் நேராக அந்த குடிசைக்கு அருகே தன் பைக்கை நிறுத்தினான். பானுவை அந்த குடிசைக்குள் தூக்கி சென்று கட்டிலில் படுக்க வைத்தான். அதன் பின் அவளுடைய செல்போனை எடுத்து மெசேஜ் டைப் செய்து அந்த தடியனின் நம்பருக்கு ஒரு மெசேஜ் அனுப்பினான்.

மறுபுறம் பானுவின் கணவ்ன் ரவி சென்னையிலிருந்து வேலூர் நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தான். அவன் வந்த பஸ் ஆற்காடு வழியாக வேலூர் வந்து கொண்டிருந்த்து. இன்னும் சில் நிமிடங்களில் வேலூர் பேருந்து நிலையம் அடைந்துவிடும், மறுபுறம் வேலூர் பஸ் ஸ்டாண்டில் நின்று கொண்டிருந்த அந்த தடியனின் செல் போனில் மெசேஜ் டோன் அடிக்க அவன் எடுத்து பார்த்தான். நான் நேராக தென்ன்ந்தோப்பு வீட்டுக்கு வ்ந்துட்டேன், நீங்க கெளம்பி வாங்க’என்று அதில் இருக்க அதை பார்த்த்தும்

“பஸ் ஸ்டாண்ட்லதான எப்பவும் வெயிட் பண்னுவா, இப்ப் என்ன நேரா தோப்புக்கு போய்ட்டா, அவ்ளோ அவசரமா”என்று தனக்குள் கூறி சிரித்துக் கொண்டே பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தான். பஸ் ஸ்டாண்டிலிருந்து ஒரு கிலோ மீட்டர் தூரம் தாண்டி அவன் பைக்கில் செல்லும் நேரம் வேலூர் நோக்கி வந்து கொண்டிருந்த ரவி ஜன்னல் வழியே அவன் செல்வதை பார்த்தான்.

பதறி அடித்துக் கொண்டு இவன் எங்கோ செல்கிறான் ஒரு வேலை பானுவை பார்க்கத்தான் போகிறானோ என்று நினைத்து அவசரமாக் பஸ்ஸிலிருந்து இறங்கினான். அதற்குள் அந்த தடியன் நீண்ட தூரம் சென்றுவிட்ட்தால் ஒரு ஆட்டோவை பிடித்து அவனை பாலோ பண்ண சொன்னான். மறுபுறம் தென்ன்ந்தோப்பில் பூபதி தன் பைக்கை அந்த இட்த்திலிருந்து சில மீட்டர் தூரத்திற்க்கு கொண்டு சென்று நிறுத்திவிட்டு மீண்டும் குடிசைக்குள் வந்தான்.

பானு அணிந்திருந்த துப்பட்டாவை எடுத்து தன் கழுத்தில் போட்டுக் கொண்டு குடிசைக்கு பின்னால் சென்று மறைந்து நின்று கொண்டான். மறுபுறம் அந்த தடியன் பைக்கில் தென்ன்ந்தோப்பை நோக்கி ஆவலுடன் வந்து கொண்டிருக்க அவனை பின் தொடர்ந்து ஆட்டோவில் வந்து கொண்டிருந்த ரவி ஒரு சவ ஊர்வலம் ந்டுவே நுழைந்துவிட ஆட்டோ அங்கு மாட்டிக் கொண்ட்து.

ஆனால் அவன் ஒரு தென்ன்ந்தோப்பில் செல்வதை ரவி பார்த்துவிடுகிறான். தடியனும் ஆவலுடன் பைக்கை நிறுத்திவிட்டு குடிசைக்குள் சென்று பார்க்க பானு கயிற்றுக் கட்டிலில் படுத்துக் கிடக்கிறாள். அவள் அருகே சென்ற அந்த தடியன்

“பானு பானு, என்ன் எனக்கு முன்னாலேயே வந்துட்ட, அரிப்பு தாங்க முடியலையா” என்று கூறியப்டி தன் சட்டையை கழட்ட போனவன் தலையில் ஒரு உருட்டுக் கட்டை வந்து பாய்ந்த்து. ரவி ஒரு வழியாக் ஊர்வலம் கட்ந்து சென்றதும் ஆட்டோவை அந்த தோப்புக்குள் செல்ல் சொன்னான்.

ஆனால் ஆட்டோகாரன் உள்ளே வர மறுத்துவிட அவனுடன் வாக்குவாதம் செய்துவிட்டு அங்கிருந்து நடந்தே வருகிறான் ரவி. தோப்பின் நடுவே ஒரு குடிசை வீடும் அதன் முன்னால் ஒரு பைக்கும் நிற்கிறது. தான் பஸ்ஸில் வரும்போது பார்த்த அந்த த்டியனின் பைக்தான் இது என்று உறுதிப்படுத்திக் கொண்ட ரவி இன்று அவர்களை கையும் களவுமாக் பிடித்துவிடலாம் என்று முடிவெடுத்து குடிசையை நோக்கி நடக்கிறான்.

மறுபுறம் குடிசைக்கு தள்ளி இருந்த இடத்தில் நிறுத்தப்பட்ட தன் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்து கொண்டு பூபதி மெயின் ரோடிற்க்கு வந்து நிற்கிறான். அங்கிருந்து போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு ஏற்கனவே இருந்த் போலி சிம்கார்டிலிருந்து போன் செய்து தோப்பில் ஒரு கள்ளக்காதல் ஜோடி தற்கொலை செய்து கொண்ட்தாக போன் செய்துவிட்டு அங்கிருந்து சற்று தூரம் தள்ளி இருந்த ஒரு டீக்கடையில் உட்காருகிறான்.

இங்கே ரவி குடிசை கதவை திறந்து பார்க்க உள்ளே பானுவும் அவள் காதலனும் ஒரே துப்பட்டாவின் இரண்டு முனைகளில் தூக்கு போட்டுக் கொண்டு குடிசைக்குள் தொங்கிக் கொண்டிருக்க அதை பார்த்த ரவி பதறி அடித்துக் கொண்டு அலறி துடித்து அழுகிறான்.

தன் மனைவி இன்னொருவனுடன் தூக்கில் தொங்கும் காட்சியை பார்க்கும் கணவ்னின் மன்நிலையை நீங்களே யூகித்துக் கொள்ளுங்கள். தூக்கில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த தன் மனைவி பானுவின் கால்களை பிடித்தபடி ரவி அலறி துடித்து அழுது கொண்டிருக்க போலீஸ் ஜீப் அங்கு ஆம்புலன்ஸுடன் வருகிறது.

வந்தவர்கள் ரவியை அங்கு பார்த்த்தும் அவனையும் பிடித்து ஜீப்பில் ஏற்றுகிறார்கள். பிண்டங்கள் இறக்கப்பட்டு மோப்ப நாய்கள் வரவழைக்கப்படுகிறது, நாய்கள் குடிசைக்கு பின்னால் பூபதி வண்டி நிறுத்தி இருந்த இடம் நோக்கி ஓடுகின்றன.

ஆனால் பூபதி இருந்த இட்த்தில் பயங்கரமான தீ கொழுந்துவிட்டு எரிய நாய்கள் அதற்கு மேல் செல்ல முடியவில்லை. போலீஸ் ஜீப்பில் அழுதபடி ரவி செல்வதை கடையில் இருந்த பூபதி பார்க்கிறான். ஒரு தவறும் செய்யாத் ரவி தண்டனை அனுப்விப்பதை அவன் விரும்பவில்லை,

தன் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்து போலீஸ் ஸ்டேஷன் செல்கிறான். போலீஸிடம் ந்டந்த விவரங்களை கூற போலீஸ் அவன் மேல் வழக்கு பதிவு செய்து கோர்ட்டுக்கு கொண்டு சென்று நிறுத்துகிறார்கள்.




விஜயசுந்தரி 76




பானு இப்படி சொன்னதும் பூபதிக்கு தன்னுடைய ஆசை இன்றே நிறைவேறிவிடும் என்று தோன்றியது. அவள் சொன்னது போல்வே இவனும் அந்த அறைக்குள்ளேய படுக்க பாயை போட்டான். பானு கட்டிலின் மேலும் இவன் கட்டிலுக்கு கீழுமாக படுத்துக் கொண்டார்கள். அவள் நைட்டியுடன் இருந்தாள். இவன் லுங்கியுடன் இருந்தான். இருவரும் சற்று நேரம் பேசிவிட்டு தூங்கினார்கள்.

இவனுக்கு தூக்கம் வரவில்லை. எப்படி வரும் கைக்கெட்டும் தூரத்தில் அவள் காய்கள் இருந்தும் கசக்க் முடியாமல் தவித்தான். அவள் புரண்டு இவனுக்கு முகத்தை காட்டியபடி படுத்திருந்தாள். அது எந்த கோடுகளும் இல்லாத ப்ளெயின் நைட்டி அதுவும் மஞ்சள் நிறம் என்பதால் பானுவின் காய்கள் இரண்டும் ஒரு பக்கமாக் சரிந்து இருப்பது நைட்டியின் மேலாக லேசாக தெரிந்த்து.

இவனுக்கு அதை பார்க்க பார்க்க தன் கைகளால் ஆசை தீர கசக்க் வேண்டும் என்ற துடிப்பு வந்த்து. அவள் காலுக்கு மேலாக் நைட்டு கொஞ்ச்ம ஏறி இருந்த்து. முன்பு பார்த்த அதே அளவுக்கு தான் கால்களும் தெரிந்த்து. நள்ளிரவை தாண்டியும் இவனுக்கு தூக்கம் வரவில்லை. அவள் திரும்பி இவனுக்கு முதுகை காட்டியபடி படுக்க அவள் சூத்தழகை நைட்டியோடு ரசித்தான்.

அவள் திரும்பி இருக்கும் தைரியத்தில் தன் லுங்கியை தூக்கி தன் விறைத்து இருந்த பூலை கையால் பிடித்து உறுவத்தொடங்கினான். அது இன்னும் நன்றாக் விறைத்த்து. பானுவின் பின்பக்கத்தை பார்க்க பார்க்க இவனுக்கு அடக்க் முடியாம்ல் போனது. அவள் மேல் பாய்ந்து அவள் சூத்தில் பூலைவிட்டு இடிக்க வேண்டும் போல் இருந்த்து.


ஆனால் அதே நேரம் பயமாகவும் இருந்த்து. தூக்கிக் கொண்டிருந்த அவள் எடுப்பான் பின் புறத்தை பார்த்தபடி தன் பூலை உறுவிக் கொண்டிருந்தவன், மெல்ல எழுந்தான். அவள் சூத்துக்கு மிக அருகே சென்று முகர்ந்து பார்த்தான். ச்சீ இது என்ன ஆசை என்றூ தோன்றவே மெல்ல் அவள் முன்பக்கம் பார்க்க முயன்றான் ஆனால் அவள் திரும்பி இருந்த்தால் எதுவும் பார்க்க முடியவில்லை. நைட்டியோடு சேர்த்து அவ்ள் பின்புறத்தை மெல்ல் தொட்டான்.

அவளிடன் எந்த சலனமும் இல்லை. பின் இன்னும் கொஞ்ச்ம அழுத்தினான். அவளிடம் அசைவில்லை. மெல்ல் கையை கொஞ்ச்மாக அவள் காலுக்கு அருகே கொண்டு சென்று நைட்டியை மெல்ல் தூக்க முயன்றான்,. அந்த நேரம் வெளியே திருட்டு பூனை ஒன்று பாத்திரத்தை உருட்ட அந்த சத்தம் கேட்டதும் பூபதி படக்கென்று படுத்துக் கொண்டான். சத்தம் கேட்ட பானு விழித்து பார்க்க பூபதி தூங்கிக் கொண்டிருந்தான்,. பூனையின் சத்தம் கேட்டதும் மீண்டும் அமைதியாக படுத்தாள்.

சில நிமிடங்கள் ஆனது. மீண்டும் பூபதி கண் திறந்து பார்த்தான். பானு இப்போதும் திரும்பி படுத்திருந்தாள்.பூபதிக்கு என்ன் செய்வது எப்படி செய்வது என்று எதுவும் புரியாமல் ஏக்கத்துடன் படுத்து உறங்கிவிட்டான். காலை விடிந்தது. பூபதி 8 மணிக்கு தான் எழுந்தான். எழுந்து பல் துலக்கியபடி பார்க்க பானுவை வீட்டில் காணவில்லை. அம்மாவிடம் எதுவும் கேட்காமல் அவனே வாயில் ப்ரஷ்சை வைத்தபடி வீடு முழுவதும் தேட பானு எங்கும் இல்லை.

“அம்மா, அககா எங்கமா” என்று த்ன் அம்மாவிடமே கடைசியாக் கேட்டுவிட

“மேல் மாடியில படிச்சிக்கிட்டு இருக்காடா” என்று கூறியதும்

“மாடியில் இருக்காளா” என்ரு தனக்கு சொல்லியபடி மேலே சென்றான். அங்கு மொட்டை மாடியின் ஒரு மூலையில் பானு சேர் போட்டு உட்கார்ந்து கையில் ஏதோ புத்தகத்துடன் இருந்தாள். பூபதி சத்தமின்றி அவளை நோக்கி சென்றான். அருகே செல்ல் செல்ல அவள் பார்வை கீழெ எதையோ பார்ப்பது புரிந்தது. அவள் பார்வை இருந்த இட்த்தை நான் கவனித்தன்.

அங்கு கணவன் மனைவி ஜோடி கட்டிப் பிடித்து ஒருவரை ஒருவர் மாறி மாறீ முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டும், அவள் காயை இவன் அமுக்கிக் கொண்டும் இவன் பூலை அவள் துணிக்கு மேலாக வைத்து உறுவிக் கொண்டும் இருந்தார்கள். பானு இதை பார்த்தபடி இருக்க அவள் ஒரு கை நைட்டிக்கு மேல் காலிடுக்கில் இருந்த்து. கண் கொட்டாமல் இதை அவள் பார்த்துக் கொண்டிருக்க நான் வந்த்தையே கவனிக்கவில்லை. நான் மீண்டும் மெல்ல் பின்னால் நகர்ந்து சென்றுவிட்டு அப்போதுதான் அங்கு வர்வது போல்

“அக்கா, என்னக்கா பண்ற” என்று கூறியபடி வர, என் குரலை கேட்டவள் சட்டென தன் பார்வையை திருப்பிக் கொண்டும் கையை அந்த இட்த்திலிருந்து எடுத்துக் கொண்டும் படிப்பது போல் நடித்தாள். நானும் ஒன்றும் தெரியாதவன் போல் அருகே செல்ல்

“என்ண்டா பூபதி காலெஜ் கிளம்பல” என்று கேட்டாள்.

“கெளம்பனும்கா, நீ இங்க இருக்குரதா அம்மா சொன்னாங்க, அதான் என்ன் பண்றேன்னு பார்த்துட்டு போக வந்தேன்” என்றதும்

“ஒன்னுமில்ல்டா, புது ஸ்கூலுக்கு போறேன்னா, அதான் ஒரு தடவ லெசன்ஸெல்லாம் ரிவைஸ் பண்ணி பார்த்துக்கிட்டு இருக்கேன்”என்று அவள் என்னிடம் பதில் சொன்னாலும் அவள் பார்வை என்னவோ அடுத்த வீட்டு ஜன்னல மேலேயே இருந்த்த்து. இவனுக்கும் இப்படி ஒரு வசதி இருப்பது இத்தனை நாள் தெரியாமல் போனேது வியப்பாக் இருந்த்து.

“சரிக்கா அம்மா உன்ன கூப்டாங்க வா” என்றதும் அவள் பார்வை ஒரு முறை ஜன்னல் மேல் செல்ல பூபதியும் அங்கு கவனித்தன். அங்கு இப்போது யாருமில்லை என்று உறுதியானதும் அக்கா கொஞ்ச்ம சலிப்புடன்

“சரி வா போகலாம்” என்று பூபதியுடன் கிளம்பினாள். பானு அவள் அறைக்குள் சென்றதும் பூபதி அவசர அவசரமாக் தன் உடைகளை எடுத்துக் கொண்டு குளிக்க கிளம்பினான். ஏனென்றால் அந்த ஜன்னல பாத்ரூமிலிருந்து இன்னும் நன்றாக அருகே தெரியும் என்ற எண்ணத்தில்தான். பூபதி பாத்ரூம் கதவை தாழிட்டுவிட்டு தன் உடைகளை எல்லாம் கழட்டி போட்டுவிட்டு அம்மணமாக அந்த ஜன்னல் வழியாக பார்த்தான்.

பாத்ரூம் ஜன்னல் சிறியது என்பதால் இங்கு இருந்து பார்த்தால் பக்கத்து வீட்டு ஜன்னல் நன்றாக தெரியும் ஆனால் அவர்களுக்கு இந்த ஜன்னல் வழியாக் பார்ப்பது தெரிய வாய்ப்பில்லை. பூபதி ஆர்வமாக இத்தனை நாள் பார்க்காத அந்த ஜன்னல் வழியாக எட்டி பார்த்தான். அது அந்த வீட்டின் ஒரு பெட்ரூம் ஜன்னல். மெல்ல உள்ளே பார்த்தான். உள்ளே யாருமே இல்லை. கொஞ்ச்ம ஏமாற்றாத்துடன்

“ச்சே நாம பார்க்குற நேரத்துல யாருமே இல்லையே” என்று நினைத்துக் கொண்டு குளிப்பதற்க்காக தண்ணீரை எடுத்து தன் மீது ஊற்றினான். அந்த நேரம் அடுத்த வீட்டு பக்கம் ஏதோ சத்தம் கேட்க மீண்டும் ஆர்வமாக் ஜன்னல் வழியாக பார்த்தான். அந்த அறையின் கதவு திறந்து கொண்டு உள்ளே ஒரு பெண் நுழைந்தாள். அவள் வெளியிலிருந்த யாருடனோ பேசிக் கொண்டு உள்ளே வ்ந்த்தும் கதவை மீண்டும் மூடினாள்.

அவள் கதவை மூடியதும் அந்த அறை இருட்டாகி போனது. மீண்டும் பூபதிக்கு ஏமாற்றம். சட்டென அறையில் இருந்த லைட் போடப்பட ஒரு பெண் 35 வயது இருக்கும் அப்போதுதான் குளித்துவிட்டு ஒரு நைட்டியை எடுத்து மாட்டிக் கொண்டு வந்திருக்கிறாள். வந்தவள் சட்டென நைட்டியை கழட்டி போட்டாள். உள்ளே ஒரு ஜட்டியும் பிராவும் போட்டிருந்தவள்

அப்படியே பீரோவை திறந்து உள்ளே இருந்து புடவை பாவாடை ஜாக்கெட்டை எடுத்து கட்டிலின் மேல் போட்டாள். மீண்டும் பீரோவை மூடிவிட்டு ஜன்னலை பார்த்து நின்றபடி முதலில் ஜாக்கெட்டை எடுத்து போட்டு கொக்கிகளை மாட்டினாள். பூபதிக்கு சுண்னி விறைக்க தொடங்கியது. முதல் முறையாக ஒரு பெண் உடை மாற்றும் அழகை அவன் இவ்வளவு அருகே பார்ப்பது இதுதான் முதல் முறை அவன் கை கால்கள் அவனை அறியாமல் உதறின.

அவள் ஜாக்கெட்டை போட்டுவிட்டு பாவாடையை எடுத்து கட்டினாள். அப்போது மீண்டும் அறைக்கதவு திறக்கப்பட உள்ளே ஒரு 40 வயது ஆண் வந்தான். வந்தவன் நேராக இவளை நெருங்கி வந்து பாவாடை ஜாக்கெட்டுடன் அப்படியே கட்டிப் பிடித்தான்.

“வேண்டாம் விடுங்க, ஆஃபீஸ் டைம் ஆச்சு” என்று இவள் சினுங்களாய் கூற அவ்னோ பிடியை விடாமல்

“இன்னொரு த்டவ பண்லாம்டீ” என்று கூற

“இப்பதான ஊத்துனீங்க, அதுக்குள்ள் நட்டுக்கிச்சா” என்று அவன் லுங்கிக்குள் கைவிட்டு அவன் பூலை பிடித்து பார்த்தாள்.

“பாருடீ, எப்டி வெறச்சி கெடக்கு, ஒரு தடவ பண்லாம்டீ” என்று அவன் கெஞ்சலுடன் கேட்க

“நான் குளிச்சிட்டு வந்துட்டேன், இனி முடியாது. நைட்டுக்கு பார்க்கலாம்” என்று அவள் இவன் பிடியை தளத்த

“அப்ப ஒரு தடவ ஊம்பிட்டாவது விடுடீ,” என்று தன் லுங்கியை கழட்டி போட அவள் கொஞ்சம் கடுப்புடன்

“ஆஃபீஸ் டைம் ஆகுதுங்க” என்று சினுங்க அவன் இவள் சொலவதை காதிலேயே வாங்கிக் கொள்ளாமல் அவளை குனிய வைத்து தன் பூலை அவள் வாய்க்குள் திணிக்கிறாள். இவளும் அந்தளவுக்கு சினுங்கியவள் அவன் பூலை வாய்க்குள் திணித்த்தும் கையில் கையில் பிடித்து உறுவியபடி தன் வாக்குள் இன்னும் நன்றாக நுழைத்து ஊம்பினாள்.

இதை பார்த்த பூபதிக்கு கை தொடாமலேயே குஞ்சியிலிருந்து கஞ்சி லேசாக கசிய தொடங்கியது. அவனோ இவள் தலையை நன்றாக தன் பூலில் வைத்து அழுத்தி இன்னும் நன்றாக குத்தி குத்தி எடுத்தான். அவள் வெறியுடன் இவன் பூலை ஊம்பிக் கொண்டிருந்தாள். பூபதியும் அடக்க முடியாமல் தன் சுண்னியை பிடித்து கையால் உறுவி கொண்டான்.

அந்த ஆண்டியே தன் பூலை ஊம்புவதாக எண்ணிக் கொண்டு பூபதி கையால் உறுவிக் கொண்டிருக்க அதே நேரம் அங்கு அந்த பெண்ணும் தன் கணவன் பூலை நன்றாக் இழுத்து இழுத்து ஊம்பினாள். ஜாக்கெட்டும் பாவாடையும் மட்டும் போட்டிருந்த்தால் ஜாக்கெட்டின் வழியாக் அவள் காய்களின் கோட்டு தரிசனமும் பூபதிக்கு கிடைத்த்து. அவள் ஊம்பிக் கொண்டிருக்கும் போது அவள் கணவன் இவள் பாவாடையை நன்றாக் பிடித்து மேலே ஏற்றிவிட்டு அவள் ஜட்டியை கொஞ்ச்மாக இறக்கிவிட்டான்.

பூபதிக்கு அந்த ஆண்டியின் சூத்து நன்றாக தெரிய இன்னும் அவன் கையின் வேகம் அதிகமானது. இவள் ஊம்பலின் வேகமும் பூபதி கையின் வேகமும் சீராக இருக்க அவள் கணவன் இவள் வாயில் கஞ்சியை பாய்ச்சிய அதே நேரம் பாத்ரூமிலிருந்த பூபதியும் கையடித்து கஞ்சியை வெளியேற்றினான்.

சுவற்றில் இவன் பாய்ச்சிய கஞ்சி கோடு போட்டு வைக்க ஜன்னல் வழியே இன்னும் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தான். தன் கணவன் அடித்து ஊற்றியதை அவள் துடைத்துவிட்டு அவனிடம் கொஞ்சலாக கோவித்துக் கொண்டு தன் புடவையை எடுத்து அணிந்து கொண்டாள்.

இவனும் குளிக்க தொடங்கினான். அப்போது தான் பூபதியின் மண்டையின் ஒன்று உறைத்த்து. அக்கா வீட்டுக்கு வந்த அன்றே இந்த காட்சிகளை பார்த்துதான் பாத்ரூமில் குளிக்கும் போது கையடித்திருக்கிறாள். நாம் இத்தனை நாளாக குளிக்கிரோம் இதை கவனிக்கவே இல்லையே என்று நினைத்துக் கொண்டே தன் குஞ்சியை நன்றாக கழுவி சுத்த செய்தான். 



பூபதி பாத்ரூமுக்குள் சென்று நீண்ட நேரம் ஆகிவிட்ட்தால் பானு அங்கு வந்தாள்.

“டேய் பூபதி இன்னுமா குளிக்குற, சீக்கிரம் வாடா, எனக்கு லேட் ஆச்சு” என்று வெளியில் நின்றபடி பானு கத்த பூபதி ஒரு வழியாக கையடித்து விட்டு குளித்து முடித்து வெளியே வந்தான். பானு அவசர அவசரமாக பாத்ரூமுக்குள் சென்று கதவை மூடினாள். அன்றை போலவே பூபதி இன்றும் தன் அறைக்குள்ளிருந்து கொண்டு பாத்ரூமை கவனித்தான்.

பானுவின் எல்லா உடைகளும் கதவின் மேல் வந்து விழுந்து சில் நிமிட்ங்களுக்கு எந்த சத்தமும் இல்லாமல் இருந்த்து. அனேகமாக அவள் பக்கத்து வீட்டை நோட்டமிடுகிறாள். என்று பூபதி புரிந்து கொண்டான், ஜட்டி போடாமல் பேண்ட் போட்டுக் கொண்டு தயாரானான். பானுவும் குளித்து முடித்து தயாராக

“பூபதி உன்னோட காலேஜுக்கு முன்னால் தான என் ஸ்கூல் அதனால் நீ தான் என்ன தினமும் ட்ராப் பண்ணிட்டு ஈவ்னிங்க் பிக்கப் பண்ணனும்” என்று பானு கூற உன்ன் பிக்கப் பண்றத விட எனக்கு என்ன் முக்கியமான வேல என்று தனக்குள் நினைத்துக் கொண்டு வெளியே

“ஸரிக்கா” என்று தன் பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்தான். இருவரும் கிளம்பினார்கள். வழக்கம் போல் குட்டிச்க்சுவரின் மேல் மூன்று பேர் உட்க்ர்ர்ந்து கொண்டு பானுவை லுக்கு விட்டு கொண்டு இருந்தார்கள். பூபதி கொஞ்ச்ம பெருமையுடன் பைக்கில் பானுவை கூட்டி சென்றான். நாட்கள் ஓடின,

பூபதி பானுவை எப்படியாவது கரக்ட் செய்து அவளை ஆசை தீர ஓத்துவிட துடித்துக் கொண்டிருக்க பானுவோ எதற்க்கும் பிடி கொடுக்காமல் தவிர்த்து வந்தாள். அன்ற் சனிக்கிழமை இருவருக்கும் விடுமுறை என்பதால் இருவருமே வீட்டில் இருந்தார்கள். காலையில் எப்போதும் போல் சாப்பிட்டு விட்டு எல்லோரும் உட்கார்ந்து டி.வி பார்த்துக் கொண்டிருக்க பூபதிக்கு மனதில் ஒரு எண்ணம் உதித்த்து.

யாரோ அவனை அழைப்பது போல் இருக்க எழுந்து பாத்ரூமுக்குள் சென்று கதவை மூடிவிட்டு ஜன்னல் வழியே பக்கத்து வீட்டை நோட்டமிட்டான். அவனுக்கு இதயமே நின்றுவிடுவது போல் இருந்த்து. அந்த பெண் முழு நிர்வாணமாக கிடக்க அவள் மேல் அவள் கணவன் படுத்துக் கொண்டு தன் பூலை அவள் புண்டைக்குள்விட்டு ஓத்துக் கொண்டிருந்தான்.

பூபதிக்கு தொண்டை வரண்டு போனது. அதுவும் அவன் தன் பூலை ஆண்டியின் புண்டைக்குள்ளிருந்து அறை முழ நீளத்துக்கு வெளியே இழுத்து அதன் பின் முழு வேகத்துடன் தன் பூலை ஆண்டியின் புண்டைக்குள் நுழைத்து இடித்தான். காலை நேரத்தில் அதுவும் இப்படி வெளிச்சத்தில் அம்மணமாக இருவரும் ஓத்துக் கொண்டிருப்பதை அவ்னால் நம்பவே முடியவில்லை. அதிலும் அந்த ஆண்டியை அவன் இன்று முழு நிர்வாணமாக் பார்ப்பதை நம்ப்வே முடியவில்லை.

ஆண்டிக்கு எல்லாமெ அளவு எடுத்து ஆர்டர் கொடுத்து செய்து வைத்த்து போல் இருந்த்து. படுத்து இருந்த போதிலும் அவள் காய்கள் இரண்டும் கோபுர கலசங்களை போல் நிமிருந்து கொண்டிருந்த்து. அதன் முனையில் இரண்டு கருப்பு நிற முலைகள் ஐஸ் கிரீமில் திராட்சை பழம் வைத்த்து பொல அழகாக விறைத்து நின்றது. அவள் கணவனோ வெறியுடன் அவள் புண்டைக்குள் பூலை விட்டு இடித்துக் கொண்டிருக்க அவன் இடித்த் இடியில் இவள் காய்கள் இரண்டும் மேலும் கீழுமாக ஆடிக் கொண்டிருந்த்து.

அவன் அடிக்கடி இவள் முலைகளை வாயில் வைத்து சப்பிக் கொண்டும் இவள் உதட்டை கவ்வி இழுத்து சுவைத்துக் கொண்டும் அவளை ஓத்தான். பூபதிக்கு சுண்ணி விறைத்து ஆடியது. மெல்ல் தன் லுங்கியை மேலே ஏற்றிவிட்டு பூலை பிடித்து உறுவ தொடங்கினான். அங்கே அந்த ஆண்டி தன் கைகளால் அவள் கணவனை பிண்னி பிடித்துக் கொண்டிருக்க அவன் தன் இடுப்பை தூக்கி தூக்கி அடித்து இவள் புண்டையை கிழித்துக் கொண்டிருந்தான்.

இவளும் முனகிக் கொண்டு கண்களை மூடிக் கொண்டு அவன் பூலை தன் புண்டைக்குள் வாங்கிக் கொண்டிருந்தாள். ஆண்டியை படுக்க வைத்து ஓத்துக் கொண்டிருந்தவன் அதன் பின் அவளை எழுப்பி கட்டிலின் மேல் முட்டி போட வைத்தான். அவளுக்கு பின்னால் இருந்து தன் முழ நீள் பூலை அவள் புண்டைக்குள் விட்டு அவள் இடுப்பை நன்றாக் பிடித்துக் கொண்டு வேகமாக இடிக்க தொடங்கினான்.

ஆண்டியோ முன் பக்கம் தன் கைகளை நன்றாக ஊன்றிக் கொண்டு அவன் இடித்த் இடிகளை வாங்கினாள். பின் பக்கம் அவன் இடிக்க இடிக்க முன்பக்கம் ஆண்டியின் காய்கள் இரண்டும் மரத்தில் தொங்கும் மாங்காய்கள் காற்றில் ஆடுவது போல் தறிகெட்டு ஆடியது. அவனோ பின்னால் இருந்து கொண்டு நொடிக்கு நொடி தன் இடியின் வேகத்தை அதிகமாக்கினான்.

கட்டிலின் மேல் தன் ஒரு காலை தூக்கி வைத்துக் கொண்டு இன்னும் வேகமாக் அவள் இடுப்பை பிடித்துக் கொண்டு அடித்து அவள் புண்டையை கிழித்தான். இதை பார்த்த பூபதிக்கோ ஆண்டியின் புண்டை தோலால் ஆனதா இல்லை இரும்பால் ஆனதா இவன் இப்படி எருமை மாட்டை போல ஓக்குறான் அப்பவும் தாங்குதே என்று நினைத்துக் கொண்டான். சில நிமிடங்களில் அவனுக்கு கஞ்சி வந்துவிட்ட்து போல் அவள் மேல் அப்ப்டியே ப்டுத்துக் கொண்டான். ஆண்டி அவனை தட்டி எழுப்ப அவன் எழுந்தான்.

எழுந்து நின்றபோது தான் அவன் கஞ்சி வழிந்து கொண்டிருந்த சுண்ணியை பார்த்தான். ஒரு முழ் நீளத்துக்கு க்ருப்பு நிற மண் பாம்பை போல் தொங்கிக் கொண்டிருந்த்து. அதை பார்த்த்துமே பூபதிக்கு பயம் வந்துவிட்ட்து. பாம்பை கண்டால் படையும் நடுங்கும் இவன் எம்மாத்திரம். இந்த பூலை வைத்துக் கொண்டுதான் பகல் இரவு என்று இல்லாமல் எப்போதும் போட்டு அவளை ஓத்துக் கொண்டிருக்கிறானா. என்று நினைத்தபடி தன் பூலை ஒரு முறை பார்த்தான்.

இவன் பூல் 7 இன்ச் நீளமும் சுமாரான தடிமனும் இருந்த்து. இவன் பூலுக்கு முன்னால் நம்ம பூலெல்லாம் ஒன்னுமே இல்ல என்று நினைத்துக் கொண்டு கையடித்து ஊற்றிவிட்டு வெளியே வந்தான். அடுத்த நாள் பானுவை கூட்டி வருவ்தற்க்காக அவள் வேலை செய்யும் ஸ்கூலுக்கு பூபதி சென்றான். ஆனால் அவள் முன்பே சென்றுவிட்ட்தாக கூறப்பட வீட்டுக்கு திரும்பி வந்தான். வீட்டில் பானு தன் துணிகளை துவைத்துக் கொண்டிருக்க

“அக்கா எப்டி வந்த” என்று பூபதி கேட்க

“எங்க ஸ்கூல்ல வேல செய்ற ஒருத்தரு இந்த ஏரியாவுல இருக்காருடா, அவர் கூட்தான் வந்தேன்” என்று கூறிவிட்டு அவள் தன் வேலையை பார்க்க பூபதிக்கு மனதுக்குள் எரிமலை வெடித்த்து. தனக்கும் தன் அக்காவுக்கும் நடுவில் வேறு யாரொ வருவதாக அவனுக்கு தோன்றியது,

மேற்கொண்டு அவளிடம் ஏதும் பேசாமல் சென்றுவிட்டான். அடுத்தடுத்த நாட்களில் பூபதி காலையில் பானுவை ஸ்கூலில் கொண்டு சென்றுவிடுவதும் மாலையில் அவளாகவே வந்திருப்பதும் கொஞ்ச்ம ஆத்திரத்தை ஏற்படுத்தியது. அவளை பிக்கப் செய்து கூட்டி வந்துவிடுவது யார் என்று அக்காவும் இதுவரை சொல்ல்வில்லை. அதே நேரம் இவனுக்கும் அது யார் என்று தெரியாம்லி இருந்தது. அவன் யார் என்றாவது தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆவல் அவனுக்குள் அதிகமானது.

அப்ப்டி எங்கிட்ட இலலதத அவன் என்ன் வெச்சிருக்கான். அக்கா இங்க வந்து இன்னும் முழுசா ஒரு மாசம் கூட ஆகல அதுக்குள்ள் அவள யாரோ ஒருத்தன் உஷார் பண்ணிட்டு இருக்கானே, என்றெல்லாம் பூபதி நினைத்துக் கொண்டான். சில நாட்கள் இப்படியே ஓடியது பானுவின் நடத்தையில் மாற்றம் தெரிந்தது. அவள் மாலையில் தினமும் லேட்டாக வர ஆரம்பித்தாள்.

கேட்டால் ஸ்பெஷல் க்ளாஸ் எடுத்தேன், ட்யூஷன் எடுத்தேன் என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள். பூபதிக்கு இது எதுவுமே உண்மை இல்லை என்று தோன்ரியது. அக்காவின் நடத்தையில் அவனுக்கு சந்தேகமெழுந்ததது. ஒரு நாள் வழக்கம் போல் பானுவை ஸ்கூலில் விட்டுவிட்டு பூபதி கல்லூரிக்கு சென்று கொண்டிருந்தான். அவன் செல்போன் அலறியது பைக்கை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு செல்லை எடுத்து பார்த்தான்.

ஏதோ ஒரு புது நம்பராக் இருந்தது. ஆனால் இதற்கு முன் எப்போதோ பார்த்த நம்பராகவும் இருந்தது. போனை காதில் வைத்து

“ஹலோ” என்றான். மறுமுனையில்

“பூபதியா” என்று ஒரு ஆணின் குரல் கேட்டது

“ஆமா, நான் பூபதிதான் பேசுறேன், நீங்க யாரு” என்றான் இவன்

“பூபதி நான் தாண்டா ரவி மாமா பேசுறேன்” என்றது ம்றுமுனை குரல்

“ஓ ரவி மாமாவா, இப்ப தான் போன் பண்ணனும்னு தோனுச்சா, அக்கா இங்க வந்து ஒரு மாசம் ஆகுது இப்ப தான் எங்க நியாபகம் வந்துச்சா” என்று பூபதி கொஞ்ச்ம கடுப்புடன் கேட்க மாறுமுனையில்

“பூபதி நான் எப்ப்டி போன் பண்றது, உங்க அக்கா அப்டி பண்ணியிருக்காலே” என்றான் ரவி

“என்ன் மாமா, என்ன சொல்றீங்க, அக்கா என்ண்டான்னா, நீங்க அவள் குடிச்சிட்டு வந்து தினமும் அடிச்சி கொடும படுத்துறதா சொல்றா, நீங்க என்ன் அவ உங்களா அசிங்கபடுத்துனா மாதிரி புது கத விடுறீங்க” என்று பூபதி சொல்ல

“ஓ அவ அப்டி தான் சொல்லி இருக்காளா, பூபதி நான் சொல்றத கேளு, உங்க அக்கா நட்த்த சரியில்ல, அத நான் தட்டி கேட்ட்தால தான் என் மேல் குடிகாரன் பட்டம் போட்டு எங்கிட்ட இருந்து பிரிஞ்சி அங்க வந்திருக்கா, அங்க அவ வந்த்துக்கு காரணம் அவளோட காதலன் அங்க தான் இருக்கான்” என்று ரவி சொன்னதும் பூபதியின் மண்டையில் சில உண்மைகள் உரைத்தன.

திடீரென்று அவள் வேலூருக்கு வந்த்து. இங்கு வந்த்தும் இன்னொருவன் கூட சுத்துவதாக தான் தெரிந்து கொண்ட்து எல்லாவற்றுக்கும் பின்னால் அக்காவின் இந்த கள்ள காதல் தான் காரணமா என்று தனக்குள் நினைத்துக் கொண்டு

“மாமா நெஜமாவா சொல்றீங்க, அக்காவுக்கு எப்டி இங்க இருக்குற ஒருத்தரோட” என்று அவன் இழுக்க

“பூபதி உங்க அக்காவுக்கு கல்யாணத்துக்கு முன்னாலெயே ஒருத்தன் கூட காதல் இருந்த்துச்சு, அத எனகிட்டயும் சொல்லி இருக்கா, ஆனா அத இப்ப கண்டினியூ பண்ண மாட்டேன்னும் என் கிட்ட சத்தியம் பண்ணினா, ஆனா அவ வேல செய்ற ஸ்கூல்ல அவளோட முன்னால் காதலன் திடீர்னு ஒரு நாள் வந்துட்டு போயிருக்கான், அவனும் ஸ்கூல் டீச்ச்ராதான் வேல செய்றான். அதுவும் இப்ப அவன் வேலூர்ல தான் இருக்கான், எனகிட்ட சண்ட போட்டுக்கிட்டு அவ வேலூர் வந்த்தே அவ காதல தொடரத்தான்” என்றதும் பூபதிக்கு உடல் வியர்த்துப் போனது. நம்ம அக்கா இப்படி பட்ட தில்லாலங்கடியா என்று நினைத்துக் கொண்டான்.

“பூபதி நீ தான் என் வாழ்க்கைய ஓழுங்காக்கனும்டா, அவளுக்கும் எனக்கும் இதனால் அடிக்கடி சண்ட வரும் அத அவ யூஸ் பண்ணிக்கிட்டு அங்க வந்துட்டா, எனக்கு வர கோவத்துக்கு அவளயும் அவ காதலனையும் துண்டு துண்டா வெட்டி போடனும் போல் இருக்குடா” என்று கூறி ரவி அழுதான்.

பூபதிக்கு பானு மீதும் அவ்ள் காதலம் மீதும் அதே அள்வு கோவம் வந்த்து. ரவி சொன்ன வார்த்தைகள் அவன் தன் மனதுக்குள் சொல்லிக் கொண்ட வார்த்தைகளாக தோன்றியது.


“சரி மாமா இனி நான் எல்லாத்தையும் பார்த்துக்குறேன்” என்று பூபதி ஒரு முடிவோடு சொன்னான். 

“பூபதி நான் இன்னும் ரெண்டு நாள்ல அங்க வரேன், அவன் யாருன்னி கண்டுபுடுச்சி, ரெண்டு பேரையும் எல்லாருக்கும் முன்னால் வெச்சி அசிங்கப்படுத்திடலாம்” என்று ரவி மறுமுனையில் கூறிவிட்டு இணைப்பை துண்டித்தான். 

அன்று மாலை பூபதி கல்லூரி முடிந்த்தும் நேராக வீட்டுக்கு செல்லாமல் பானு வேலை செய்யும் பள்ளி வாசலில் ஒரு ஒரத்தில் மறைந்து நின்று கொண்டான். பள்ளி விடப்பட்ட்தும் பானுவுக்காக காத்திருந்தான். எல்லா மாணவர்களும் வெளியே சென்றபின் ஒரு பைக் வந்த்து. அதில் பானு பின்னால் உட்கார்ந்திருக்க ஒருவன் ஹெல்மெட் போட்டுக் கொண்டு பைய்க்கை ஓட்டிக் கொண்டு சென்றான். 

பானு மிகவும் கலகலப்பாக அவனுடன் சிரித்து பேசியபடி பைக்கில் சென்று கொண்டிருந்தாள். பூபதிக்கு இதை பார்த்த்தும் மிகவும் கோவம் வந்த்து. அங்க தாலி கட்ன புருஷன் விட்டுட்டு இங்க வந்து எவன் கூடவோ ஆட்டம் போட்டுக்கிட்டு இருக்கியா” என்று மனதுக்குள் கூறிக் கொண்டே ஹெல்மெட்டால் தன் முகத்தை மூடிக் கொண்டு அவர்கள் செல்லும் பைக்கை பின் தொடர்ந்தான். 

பைக் செல்லும் இடமெல்லாம் பூபதி பின் தொடர்ந்து சென்று கொண்டிருந்தான். பானு பின்னால் திரும்பி கூட பார்க்காமல் அவனை இருக்கி கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு சிரித்து பேசியபடி இருந்தாள். கட்ன புருஷன் கிட்ட கூட இந்த அளவுக்கு இவ சிரிச்சி பேசி இருப்பாளா என்று பூபதிக்கே சந்தேகம் வந்த்து. முன்னால் சென்ற ஒரு பைக் ஒரு ஹோட்டலுக்குள் சென்றது. பூபதி அந்த ஹோட்டல் வாசலிலேயே காத்திருந்தான். 

அந்த ஹெல்மெட் போட்டவன் பூபதிக்கு முதுகை காட்டியபடி உட்கார்ந்த்தால் அவன் யாரென்று பூபதிக்கு தெரியவில்லை. இருவரும் ஹோட்டலில் காஃபி குடித்தார்கள். குடிக்கும் போதே அடிக்கடி அவன் இவள் கையை தொடுவதும் கன்னத்தில் செல்லமாக தட்டுவதுமாக இருந்தான். இவளும் அவன் தீண்டலை ரசித்துக் கொண்டே காஃபியை குடித்து முடித்தாள். கிளம்பும் நேரம் அவன் திரும்பும் முன்னரே ஹெல்மெட்டை போட்டுக் கொள்ள இப்போதும் பூபதிக்கு அவன் முகம் தெரியாமல் போனது. 

இருவரும் மீண்டும் பைக்கில் கிளம்பினார்கள். எங்கெங்கோ சுற்றினார்கள். இரவு 7 மணி வரை வேலூரின் எல்லா இடங்களுக்கும் இருவரும் சுற்றினார்கள். ஆனாலும் ஒரு இட்த்தில் கூட பூபதியால் பானுவுடன் வந்திருந்தவன் முகத்தை பார்க்க முடியவில்லை. இரவு இருட்டில் பானுவுடன் இருந்தவன் அவளை ஏதோ ஒரு இடத்துக்கு கூட்டி சென்றான். 

முன்னால் சென்ற பைக் ஆற்காடு செல்லும் சாலையில் திரும்பி செல்ல தொடங்கியது. இரவு 7 மணிக்கு மேல் இவளுக்கு அவனுடன் அதுவும் இவ்ளோ தூரம் இருக்கும் இடத்தில் என்ன் வேலை என்று நினைத்தபடி நீண்ட இடைவெளி விட்டு அவர்களை பின் தொடர்ந்தான். பைக் ஆற்காட்டுக்கு முன்னால் இருந்த ஒரு சிறிய கிராமத்தை ஒட்டிய விவசாய பகுதியில் இருந்த தென்னந்தோப்புக்குள் நுழைந்தது. 

பூபதி பைக்கை ஒரு மறைவான இடம் பார்த்து நிறுத்திவிட்டு தன் மொபைல் போனை சைலண்டில் போட்டுக் கொண்டு அந்த தென்னந்தோப்பில் பைக் சென்ற பாதையில் பதுங்கி பதுங்கி சென்றான். அந்த தோப்பின் நடுவே இருட்டில இரு குடிசை இருப்பது தெரிந்தது. அந்த குடிசையின் வாசலில் பானுவும் அவள் காதலனும் வந்த பைக் நின்று கொண்டிருக்க பூபதி அந்த குடிசையை நோக்கி ந்டந்தான். குடிசைக்குள் ஒரே ஒரு குண்டு பல்ப் எரிவது தெரிந்து பூபதி இருட்டில் பதுங்கியபடி சென்றான். 

குடிசைக்கு பின்பக்கம் வந்து அங்கு ஏதாவது ஓட்டை இருக்கிறதா என்று பார்த்தான். அவன் முகத்துக்கு நேராக கூரையில் ஓட்டை ஒன்று இருக்க அதனை இன்னும் கொஞ்ச்ம பெரிதாக்கிக் கொண்டான். உள்ளே பார்த்தான். உள்ளே பானு இவனை பார்த்தபடி உட்கார்ந்திருக்க இவனுக்கு முதுகை காட்டியபடி அவள் காதலன் உட்கார்ந்திருந்தான். அவன் கையில் ஏதோ ஒரு பை இருந்தது. அதை முன்னால் வைத்து அதனுள் கையை விட்டு ஒரு பீராந்தி பாட்டிலை எடுத்தன். 

அதனுடன் சைட் டிஷாக மிக்சர் பாக்கெட்டும் ஒரு டம்ப்ளரும் இருந்தது. டம்ப்ளரில் பீராந்திர்யை ஊற்றி குடித்தான். இரண்டு டம்ப்ளர் குடித்ததும் அவனுக்கு போதை ஏறி இருக்கும். மெல்ல் எழுந்தான். அவனுடன் பானுவும் எழுந்து நின்றாள். பானு அவ்ன் முன்னாலேயே தன் புடவையை உறுவி அருகே இருந்த கயிற்றுக் கட்டிலில் போட்டாள். பூபதிக்கு கண்கள் அகல விரிந்தன. மாமா சொன்னது சரிதான். இவனுடல் உல்லாசமாக இருக்கத்தான் இவள் என்னென்னவோ சொல்லிவிட்டு இங்கு வந்திருக்கிறாள். 

மாமா குடிக்கிறார் என்று சொன்னவள் இப்போது ஒருவன் அவள் முன்னாலேயே குடிப்பதை பார்த்து ரசிக்கிறாளே என்று மனதுக்குள் அவன் நினைக்கும் நேரம் பானு தன் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை அவிழ்த்தாள். இவனும் தன் சட்டையை கழட்டி போட்டுவிட்டு பேண்டை கழட்டிவிட்டு ஜட்டியுடன் நின்றான். 

பானு தன் ஜாக்கெட் கொக்கிகளை அவிழ்த்துவிட்டு பாவாடை நாடாவை அவிழ்க்க போன நேரம் இவன் பொறுமை இழந்து 

“பானு வாடீ, எவ்ளோ நேரம் அவுப்பே” என்று கூறிக் கொண்டே அவளை கயிற்றுக் கட்டிலில் தள்ளினான். அவளும் பிராவுடனும் பாவாடையுடனும் கட்ட்லில் கிடக்க இவன் தன் ஜட்டியை கழட்டி போட்டுவிட்டு கட்டிலி ஏற பூபதிக்கு நேராக வந்தான். அவன் முகத்தை அப்போதுதான் பூபதி பார்த்தான். அவனுக்கு தூக்கி வாரி போட்டது. 

தான் பக்கத்து வீட்டில் ஆண்டியை போட்டு ஓத்துக் கொண்டிருந்த அதே முழ் நீள் சுண்ணிக்காரன் தான் இவன், என்று தெரிந்ததும் இவனுக்கு அதிர்ச்சியானது, அவன் சுண்ணியை பார்த்தன். அது பாதி விறைப்பில் இருந்தது. பானு தன் பிராவை அவிழ்த்து தன் காய்களுக்கு விடுதலை கொடுத்தாள். அவனுக்கு பானுவின் காய்களை பார்த்ததும் சுண்ணி மெல்ல விறைக்க தொடங்கியது. 

பானு கட்டிலில் இருந்தபடி பாவாடை நாடாவை அவிழ்த்து போட அவள் நிர்வாண அழகை பார்த்ததும் அவன் சுண்ணி நல்ல பாம்பு படமெடுத்து நிற்பதை போல் விறைப்பாக எழுந்து நின்றது. பூபதிக்கும் பேண்டை கிழித்துக் கொண்டு அவன் சுண்ணி நின்றது. பானு மீது அவன் படுத்தான். அவன் பானுவின் முகம் பூராவும் தன் உதடுகளால் முத்தம் என்ற பெயரில் நக்கி எடுத்தான். அவன் போட்ட சரக்கின் நாற்றக் வெளியே இருந்த பூபதிக்கே குடலை பிடுங்கியது, 

ஆனால் இந்த தெவிடியா முண்ட எப்டியோ அவன் கூட ப்டுத்து இருக்காளே என்று பூபதி நினைத்துக் கொண்டு நடப்பதை பார்த்துக் கொண்டே தன் பேண்ட் ஜிப்பை இறக்கி தன் சுண்னியை காற்றோட்டமாக் மேய விட்டான். அந்த தடியன் பானுவின் முகத்தை நக்கிவிட்டு அப்ப்டியே அவள் மார்புக்கு சென்றான். சும்மா சொல்ல் கூடாது பானுவுக்கும் அவன் மனைவியை போல் நன்றாக் பர்ந்து விரிந்த அகன்ற மார்பு கொஞ்சமும் தொங்காத காய்கள் என்று நச்சுன்னு இருந்தது. 

அதனால் தான் இவளை அவன் வளைத்து போட்டிருக்கிறானோ என்று பூபதி நினைத்துக் கொண்டே தன் பூலை உறுவினான். அந்த தடியனோ பானுவின் மார்புக் காம்புகளை மாறி மாறி சப்பி வராத பாலை வருவது போல் குடித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனுக்கு போதை நன்றாக் ஏறி இருந்தத் அதோடு பானுவ்ன் அழகு கொடுத்த போதை இன்னும் சூடேற்றி அவ்ன சுண்ணியை எழுப்பியது. பானுவின் மார்பில் பால் குடித்தவன் 

அப்ப்டியே அவள் வயிறு தொப்புள் என்று தன் உதட்டை மேயவிட்டபடி அவள் புண்டைக்கு வந்து சேர்ந்தான். அவன் தன் புண்டைக்கு அருகே வந்ததுமே பானு தானாக தன் கால்கள் இரண்டையும் விரித்து காட்டினாள். அவன் இவள் முடி இல்லாமல் வழித்து வைத்திருந்த அழகு புண்டையை தன் நாக்கால் மேலே மெல்ல் நக்கினான். பூபதிக்கோ வயிற்றீல் அடுப்பு எரிவது போல் இருந்த்து. 

தான் செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்த்தை எல்லாம் எவனோ தன் அக்காவிடம் செய்து கொண்டிருப்பது அவனுக்கு எரிச்சலை கொடுத்த்து. ஆனாலும் தன் அக்காவின் அழ்கு புண்டையையும் அழகான அவள் உடல் அழகையும் பார்த்து ரசிப்பது அவனுக்கு பிடித்திருநத்து. அவன் சுண்ணி நன்றாக விறைத்து எழுந்து ஆட பூபதி அதை உறுவிக் கொண்டே உள்ளே அக்கா பக்கத்து வீட்டுக்காரனுடன் போடும் ஓலாட்ட்த்தை கவனித்தான். 

அந்த தடியன் பானுவின் புண்டையில் தன் முகத்தை பதித்து அவள் புண்டையை நன்றாக நக்கி சுவைத்துக் கொண்டிருக்க் பானு தன்னை அறியாமல் முனகிக் கொண்டு அவனின் தலையை பிடித்து இன்னும் ந்ன்றாக தன் புண்டையில் வைத்து அழுத்தினாள். அவன் இவள் புண்டை குழிக்குள் தன் நாக்கை நுழைத்து அதில் வழிந்து வந்த அவள் புண்டை பாயாசத்தை ரசித்துக் குடித்தான். சில் நொடி நாக்கு விளையாட்டுக்குப் பின் அவன் போதையில் ஆடியபடி எழுந்தான்.

கையில் தன் உலக்கை போன்ற சுண்ணியை பிடித்து உறுவியபடி பானுவின் மேல் படர்ந்தான்,. அவளும் ஆர்வமாக் அவனுக்காக தன் கால்களை விரித்து வைத்து ந்ன்றாக தன் புண்டையை காட்டினாள். அந்த தடியன் தன் சுண்ணியை நன்றாக உறுவி விறைக்கவைத்தான். விறைத்த் நிலையில் அவன் சுண்னி கிட்ட்தட்ட கருப்பு உலக்கை மாதிரியே சுற்றளவு மட்டும எப்படியும் 8 இன்ச்சுக்கு இருக்கும் நீளம் 10 இன்ச்சுக்கு மேல் இருக்கும், அதை பார்த்த் பூபதி வாயை பிளந்து கொண்டு நின்றான். 

அவன் பானுவின் மேல் ஏறி படர்ந்தான். பானு அவன் சுண்னியை தன் கையால் பிடித்து தன் புண்டை வாசலில் வைக்க அந்த தடியன் இவள் தோளுக்கு மேல் கைகளை ஊன்றி கொண்டு தன் பூலை அவள் புண்டையில் வைத்து அழுத்த் அது பானுவின் புண்டைக்குள் சர்ரென்று இறங்கியது. இதை கண்ட பூபதிக்கு வியப்பாக இருந்த்து. மாமா சொன்னது சரிதான். இவள் இவனுடன் பல நாளாக ஓலாட்டம் போட்டிருக்க வேண்டும் அதனால் தான் இவனுடைய இவ்ளோ பெரிய சுண்ணி இவ கூதியில் ஸ்மூத்தா இறங்குது. என்று பூபதி தனக்குள் கூறிக் கொண்டு உள்ளே பார்த்தான். 


அந்த தடியன் தன் சுண்னியை அவள் புண்டைக்குள்ளிருந்து மெல்ல் வெளியே இழுத்தான். கிட்ட்தட்ட 5 இன்ச்சுக்கு வெளியே வந்த சுண்ணியை மீண்டும் வேகமாக் உள்ளே தள்ளினான். அவ்ளோ பெரிய சுண்ணி இவ்ளோ வேகமா இறங்கியும் பானுவிடம் வலிப்பதற்க்கான அறிகுறி எதுவும் இல்லாமல் அவன் மார்பை தடவிக் கொண்டு தன் கால்கள் இரண்டையுன் விரித்து வைத்து படுத்திருந்தாள். 


பூபதிக்கு அவள் மேலும் அந்த தடியன் மேலும் கொலை வெறி அதிகமானது. இவ்ளை விட்டால் நம்ம குடும்ப மானத்தையும் சேர்த்து வாங்கிடுவா என்று நினைத்தவன் மனதில் உறங்கிக் கொண்டிருந்த சாத்தான் கண் விழித்தான்.

பானு உன்ன் இப்ப்டியே விட்டா நல்லதுக்கு இல்ல சீக்கிரமே உனக்கு ஒரு முடிவு கட்றேன. என்று தன் கஞ்சி வழிந்த பூலை துடைத்துக் கொண்டு உள்ளே நடப்பதை பார்த்தான். அந்த தடியன் தன் வேகத்தை இன்னும் அதிகமாக்கினான். 



Thursday, 24 December 2015

விஜயசுந்தரி 75

“நீங்க சொல்றது கேக்க நல்லா இருக்கு தம்பி ஆனா, இதெல்லாம் நடமுறைக்கு ஒத்துவருமான்னு தெரியலயே” என்று கணபதி தயங்க, 

“ஸார், ஜெயிலுக்குள்ள் போறதுக்கான் ஏற்பாட்ட மட்டும் நீங்க பார்த்துக்கங்க, மத்தது எல்லாம் நான் பார்த்துக்குறாஎன்” என்றதும் அவர் கொஞ்சம் யோசித்துவிட்டு 

“அது ஒன்னும் பெரிய விஷ்யம் இல்ல தம்பி, நமக்கு தெஞ்சவங்க தான் ஜெயில் சூப்ரெண்ட், வார்டன் எல்லாரும், அத ஈசியா முடிச்சிடலாம், அப்ப இன்னைக்கே நீங்க கெளம்புறீங்களா” என்று என்னை பார்த்து கேக்க “சரி சார்” என்று நான் கிளம்பினேன். 

வேலூர் சிறைச்சாலை... எத்தனையோ சுதந்திர போராட்ட வீரர்கள் இருந்த இடம், இப்போது எத்தனையோ சமூக விரோதிகளும் கொலை கொள்ளை செய்தவர்கள் இருக்கும் இடமாக உள்ளது. நான் சிறை வாசலுக்கு சென்றதும் என்னை உள்ளே இருந்த ஒரு போலீஸ்காரர் பார்த்து 

“ஸார் நீங்க முத்து தான” என்றார்.
எனக்கு வியப்பாக இருநதது 


“ஆமா சார், என்ன எப்டி உங்களுக்கு தெரியும்” என்று நான் அவரை கேட்க 

“உங்க போடோவ கணபதிராமன் சார் மெயில் அனுப்பி இருந்தாரு, உள்ள வாங்க சார்” என்று சிறை கதவில் ஒரு ஆள் மட்டுமே நுழைவதற்க்காக் இருந்த வழியில் என்னை கூட்டி சென்றார், சில அடி தூரம் சென்றதும் ஒரு அறை முன் என்னை நிறுத்திவிட்டு 

“ஒரு நிமிஷம் இங்கயே வெயிட் பண்ணுங்க இப்ப வந்துடுறேன்” என்று கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே சென்றவர் சில் நிமிடங்கள் கழித்து திரும்பி வந்தார். ‘சார் உள்ள வாங்க” என்று என்னை உள்ளே அழைத்து செலல் உள்ளே ஒரு டேபிலுக்கு முன்னால் போலீஸ் யூனிஃபார்மில் ஒருவர் உட்கார்ந்திருந்தார். அனேகமாக அவர் தான் ஜெயில் சூப்ரெண்டாக இருக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டேன். 

என்னை உள்ளே கூட்டி வந்தவர் வெள்ளை நிற சட்டையும் காக்கி பேண்டும் அனிந்திருந்ததார். அவர் ஜெயில் வார்டனாக இருக்கலாம், என்று எனக்குள் நினைத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தவர் முன்னால் சென்று நின்றேன். அவர் என்னை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். 

“வாங்க சார், நீங்கதான் கணபதி சார் அனுப்புனவரா” என்றார். 

“ஆமா சார்” என்று கொஞ்ச்ம பயத்துடனே சொன்னேன். போலீஸ் என்றாளே தப்பு பண்ணாதவனுக்கும் கொஞ்ச்ம பயம் இருக்குமே.என்னை அவர் பார்த்துவிட்டு 


“கணபதி சாரோட பத்திரிக்க வேணா யாருக்கும் தெரியாததா இருக்கலாம், ஆனா அவர இந்த ஏரியாவுல் எல்லாருக்கும் தெரியும், அவ்ளோ நல்ல மனுஷன், சரி, என் பேரு வேலப்பன், ஜெயில் சூப்ரெண்ட், உங்கள கூட்டி வந்தவர்தான் ஜெயில் வார்டன் ஜெயராமன், நீங்க அவர் கூட போங்க, அவர் உங்களுக்கு வேண்டியத செஞ்சி கொடுப்பாரு, காலையில ஒன்பது மணிக்கு வந்திடுங்க சாய்ங்காலம் மூனு மணிக்கெல்லாம் கெளம்பிடனும், ஏன்னா அதுக்கப்புறம் பெரிய ஆளுங்கல்லாம் ரவுண்ட்ஸ் வருவாங்க. என்ன் ஓகேவா சார்” எனறு என்னை பார்த்து தன் கம்பீரமான் குரலீல் கேட்டார்.

“ஓகே சார்” என்று நான் பவ்யமாக சொல்ல 

“ஜெயா இவர அந்த எட்டாம் நம்பர் செல்லுல கூட்டி போய் விடுங்க, அங்க தான் கொஞ்சம் அடக்கமானவ்னுங்க இருக்கானுங்க”என்று கூற ஜெயராமன் என்னை அழைத்து சென்றார். இருவரும் அங்கு இருந்த நீண்ட வராண்டாவில் நட்ந்து சென்றோம். 

“என்ன் சார் திடீர்னு இப்டி யாருமே யோசிக்காத ஒரு விஷ்யத்த யோசிச்சி இப்டி வந்திருக்கீங்க” என்று ஜெயராமன் என்னை பார்த்து கேட்க 

“இனிமே நமக்கு இதுதான் வழின்னு வந்துட்டேன், நாம் இருக்குற எடம் நம்மாள் வளர்ந்தா நமக்கு தான் பெரும” என்று நான் கூற 

“சூப்பர் சார், நானும் கணபதி சார் பத்திரிக்க என்னைக்காவது மத்த பத்திரிக்கை மாதிரி ஃபேமஸ் ஆகனும்னு கடவுள வேண்டியிருக்கேன், அந்த வேண்டுதல கேட்டுட்ட்டு தான் கடவுள் உங்கள அனுப்பி இருக்காரு போல” என்று புன்னகை பொங்க என்னை பார்த்து சொன்னார். அப்போதுதான் கணபதிராமன் சாருக்கு அந்த பகுதியில் இருக்கும் மரியாதை எனக்கு புரிந்த்து. இருவரும் கைதிகள் அடைக்கப்ப்ட்டிருக்கும் பகுதிக்கு வந்தோம். 

சிறிய அளவிலான அறைகள் நீண்ட வரிசையில் இருந்தன. அவற்றில் ஒவ்வொன்றிலும் ஒருவர் அல்லது இருவர் இருந்தார்கல். சில அறைகளில் மூன்று நாங்கு பேர் கூட இருந்தார்கள். எல்லா அறையையும் தாண்டி ஒரு வரிசை வந்த்து. அங்கே கொஞ்சம் பெரிய அறைகளாக இருந்த்து. 

“ஸர் நீங்க மொதல்ல் பார்த்தீங்களே அதெல்லாம் ஆயுள் தண்டன கைதிங்க, எல்லாரும் கொடூரமா திட்டம் போட்டு கொல பண்ணிட்டு வந்த்வனுங்க, இப்ப் பார்க்க போற ரூம்ல் ஏதோ சமய சந்தர்ப்பத்தால் உண்ர்ச்சிவசப்பட்டு தப்பு பண்ணவ்னுங்க இருக்குற ரூம், உங்க கதைகளுக்கு ஏத்த ரூம்” என்று ஒரு அறைக்கு முன்னால் சென்று நின்றவர் தன் பேண்ட் பாக்கெட்டில் இருந்த சாவிக் கொத்தை எடுத்து ஏதோ ஒரு சாவியை தேடினார். 

அதன் பின் ஒரு சாவியை எடுத்து அந்த அறையில் இருந்த பூட்டில் போட்டு திறந்து கதவை திறந்தார். என்னை பார்த்து கண் ஜாடை செய்ய் நான் உள்ளே சென்றேன்.

“சார் ஏதாவதுன்னா ஒரு கொரல் கொடுங்க, நான் பக்கத்துல தான் இருப்பேன்” என்று கூறிவிட்டு மீண்டும் கதவை சாத்தி பூட்டிவிட்டு கிளம்பினார். அதுவரை அந்த அறையில் ஆங்காங்கு படுத்திருந்த கைதிகள் எல்லோரும் எழுந்து என்னை பார்த்தார்கள் எப்படியும் பத்து பேருக்கு மேல் இருப்பார்கள். எல்லோரும் என்னை பார்த்தார்கள். 

என்னை பார்த்தா கைதி போல் இல்லை, கையில் ஒரு ஃபைலும் ஒரு ஹேண்ட் பேகுமாக் இருக்கவே நான் கைதி இல்லை என்று எல்லோரும் உறுதியாக தெரிந்து கொண்டிருப்பார்கள். நான் அந்த அறையின் நடுவே போய் நிற்க எல்லோரும் என்னை சுற்றி நின்றார்கள் என்னையே உற்றுப்பார்த்துக் கொண்டிருக்க ஒருவன் மட்டும் 

“யாரு சார் நீ” என்றான். அவனை பார்க்கும்போது பிதாமகன் பட்த்தில் சூர்யாவுக்கு சிறையில் இருப்பவர்க்ளை அறிமுகம் செய்து வைப்பார் ஒருவர் அவனை போலவே இருந்த்து. அவன் மீண்டும் என்னை பார்த்து 

“ஸார், உன்ன் பார்த்தா அக்யூஸ்ட் மாதிரியும் இல்ல, போலீஸ் மாதிரியும் இல்ல, யாருசார் நீ” என்றான். எனக்கு உள்ளுக்குள் பயமாக் இருந்தாலும் வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல் 

“என் பேரு முத்து மனிதம் பத்திரிக்கையில் இருந்து வரேன்” என்றதும் முன்பு என்னிடம் பேசியவன் 

“ஓ, அந்த கணப்திராமன் நட்த்துறாரே அந்த பத்திரிக்கையா” என்றான். 

“ஆமா” என்று நான் கூற 

“உங்களுக்கு இங்க என்ன வேல சார்” என்று மீண்டும் அவனே கேட்டான். ம்ற்றவ்ர்கள் என்னை உற்றுப்பார்த்துக் கொண்டும் அவன் என்னிடம் கேட்பதை கவ்னித்துக் கொண்டும் இருந்தார்களே தவிர எதுவும் பேசவில்லை. நான் அவர்கள் மேல் கவனத்தில் இருக்க அவன் மீண்டும் 

“சார், இங்க எதுக்கு வ்ந்தீங்கன்னு கேட்டேன்” என்றான். 

“அதாவது, ஜெயில்ல் இருக்குற ஒவ்வொருத்தரும், ஏதாவது செஞ்சிட்டு தான் உள்ள் வந்திருப்பீங்க, நீங்க பண்ண தப்பு அத எந்த சூழ்னிலையில் பண்ணீங்கன்றத கேட்டு அத கதையா எழுதி வெளியிடலாம்னு தான் இங்க வந்திருக்கேன்” என்றதும் அவன்

“அட என்ன சார், இத்தன நாளா டீவியில தான் குற்றம் நடந்த்து என்ன, நிஜம், க்ரைம் டைரி அப்டி இப்டின்னுலாம் எங்க கதைங்கள போட்டு கிழி கிழின்னி கிழிச்சாங்க, இப்ப் நீங்களும் வந்துட்டீங்களா” என்றான். மற்றவர்கள் நான் சொன்னதை கேட்ட்துமே சென்று ஆளுக்கொரு இட்த்தில் உட்கார்ந்து கொண்டார்வள். அவன் மட்டும் என் அருகிலேயே இருந்து கொண்டு கேள்வி கேட்டான். 

“இதுவரைக்கும் எல்லாரும் உங்கள ஒரு கேஸா நெனச்சித்தான், அந்த நிகழ்ச்சியெல்லாம் ப்ண்னியிருப்பாங்க, ஆனா நான் உங்க கேஸ்க்கு பின்னால் இருக்கிற நிகழ்வுகள, முழுசா, தெளிவா, ஒரு கதையா எழுத தான் வந்துருக்கேன்” என்றதும் என் முன்னால் இருந்து கொண்டு இவ்ளோ நேரம் கேள்வி கேட்டவன்

“அட என்னவோ போ சார், நானும் அந்த பத்திரிக்கைய படிச்சிருக்கேன், நல்ல கருத்துக்கள் இருந்தாலும் ஏன்னு தெரிய்ல மத்த பத்திரிக்க மாதிரி ஃப்ரியா எதுவும் கொடுக்காத்தாலயா என்ன்னு தெரியல் அந்த பத்திரிக்க சேல்ஸ் ஆகவே மாட்டேன்னுது, எங்க கதைய போட்டாவது அந்த புக்கோட சேல்ஸ் அதிகமாகுதான்னு வந்திருக்கீங்க” என்று கூறிக் கொண்டே அவன் ஒரு இட்த்தில் உட்கார்ந்தான்.

என்னை அதுவரை போட்டு குடைந்து கொண்டிருந்தவ்னை நான் பார்த்து 

“மொதல்ல உங்கள பத்தியே சொல்லுங்களேன்” என்றதும் 

“என்ன் பத்தி சொல்ல ஒன்னும் பெருசா இல்ல சார், என் பேரு குமாரு, எல்லாரும் மொக்க குமாருன்னு சொல்வாங்க, எனக்கு கல்யாணம் ஆகி ரெண்டு வருஷம் ஆச்சு, என் பொண்டாட்டி அப்பப்ப இத வாங்கி கொடுங்க அத வாங்கி கொடுங்கனு நச்சரிச்சா, நானும் ஒரு லெவலுக்கு மேல் பொறுக்க முடியாம் ஒரு நாள் போட்டு வெலாசிட்டேன், அவ்ளோதான் அடுத்த நாளே போலீஸ்ல போய் என் புருஷன் வரதட்சண கேட்டு என்ன அடிக்கிறான்னு கம்ப்ளயிண்ட் கொடுத்துட்டா, என்ன் தூக்கிட்டு வந்து இங்க வெச்சி, மிதி மிதின்னு மிதிச்சி பிதுக்கி எடுத்து உள்ள தள்ளிட்டாங்க” என்று கூறி தன் தலை மேல் கைவைத்துக் கொண்டு உட்கார்ந்தான்.

நான் அவனுக்கு பக்கத்தில் இருந்த் ஒருவனை கவனித்து பார்த்தேன், 

“இவரு என்ன் தப்பு பண்ணிட்டு உள்ள வந்தாரு” என்றதும் குமாரே பேசினான். 

“இவனுக்கும் ஒன்னும் பெரிய ஸ்வாரஸ்யமான கதையெல்லாம் இல்ல, சின்ன் வயசுல இருந்து தருதலையா சுத்திக்கிட்டு கெடந்தவன், அப்பப்ப வழிப்பறி கொல்லன்னு பண்ணிக்கிட்டு இருந்தவன், இவன போலீஸ் ரொம்ப் நாளா தேடுச்சி, ஆனா அண்ணன் அவ்ளோ சீக்கிரம் மாட்டல், கடைசியில ஒரு நாளு மஃப்டியில் போன பொம்பள போலீஸ்கிட்டயே செயின் அருக்க போனாரு, அந்த பொம்பளா புடிச்சி, நல்லா ஏத்து ஏத்துன்னு ஏத்தி இவனுக்கு குடும்ப கட்டுபாடே பண்ணி இங்க தூக்கின்னு வந்து போட்டுடுச்சி” என்று கூறி அவனை பார்த்து சிரித்தான். 

அப்போதுதான் அந்த அறைக்குள் இருந்த பலரின் முகத்தில் சிரிப்பை பார்க்க முடிந்தது. குமார் மீண்டும் என்னை பார்த்தான் 

“ஏன் சார், நீங்க இதுக்கு முன்னால் என்ன் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தீங்க” என்று கேட்டான். நான் அவனை பார்த்து 

“ஒரு பெரிய ஹாஸ்பிடலுக்கே ஓனரா இருந்தேன்” என்றதும் எல்லோரும் என்னை வியப்புடன் பார்த்தார்கள்.

“ஏன்ன் சார் சொல்ற, அவ்ளோ பெரிய ஆளா இருந்துட்டு ஏன் இப்டி ஆயிட்ட” என்றான். 

“எல்லாம் விதி தான் காரணம்” என்று கூறிவிட்டு அந்த சிறையின் ஓரத்தில் இருந்த் ஒருவனை பார்த்தேன். நான் பார்த்ததும் அவ்னே என்னை நெருங்கி வந்து 

“என்னோட் கத உங்களுக்கு ரொம்ப ஸ்வாரஸ்யமா இருக்கும், எழுதிக்கேங்க” என்றான், நானும் கதையை பதிவு செய்ய தயாரானேன். எல்லாவற்றையும் தயார் படுத்திக் கொண்டு அவனை பார்த்தேன். 

“என் பேரு பூபதி, நான் ரொம்ப நல்லவ்னா இருந்தேன்”


பூபதிக்கு சொந்த ஊர் வேலூர் அருகே இருக்கும் ஒரு கிராமம். அவன் தினமும் வேலூரில் இருக்கும் ஒரு தனியார் கல்லூரிக்கு சென்று தான் படித்து வருவான். அவன் மனதுக்குள் பெண்கள் மீது ஈர்ப்பு இருந்தாலும், அதை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல் நல்ல பிள்ளையாகவே வேஷம் போட்டு வந்தான். 

அதற்க்கான சந்தர்ப்பமும் அவனுக்கு கிடைக்கவில்லை. அவன் படித்ததும் ஆண்கள் பள்ளி, ஆண்கள் கல்லூரி அதனால் பெண்களுடன் பேசுவதற்க்கே அவனுக்கு வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. அதனல் ஏதாவது ஒரு பெண்ணிடம் பேச வேண்டும் என்று அவ்னுக்கு கல்லூரி முதலாம் ஆண்டில் ஆசை வந்தது. ஆனால் சேர்க்கை சரியில்லாததால் ஏதாவது ஒரு பெண்ணை காதலிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை இரண்டாம் ஆண்டில் வந்தது.

அதே ஆசை மூன்றாம் ஆண்டில் எவளையாவது புடிச்சி ஆச தீர ஓக்க வேண்டும் என்று மாறிப்போனது. அதற்க்கான் வாய்ப்பு கிடைக்காம்ல் இருந்தான். தினமும் கல்லூரிக்கு பைக்கில் சென்று வருவான். செல்லும்போது ஏதாவ்து பெண் தன்னிடம் லிஃப்ட் கேட்க மாட்டாளா, அவளை ஏற்றிக் கொண்டு வேகமாக் சென்றூ பிரேக் போடும்போது அவ காய்கள் முதுகில் குத்தாதா, என்றெல்லாம் நினைத்துக் கொண்டே வண்டி ஓட்டுவான். 

அவன் வீட்டுக்கு எதிரே ஒரு குட்டிச்சுவர் இருக்கும் அதில் மூன்று பையங்கள் எப்போதும் உட்கார்ந்து கொண்டு சாலையில் செல்லும் பெண்களை சைட் அடித்துக் கொண்டிருப்பார்கள். இவனுக்கும் அப்ப்டி இருக்க ஆசை ஆனால் வீட்டிலும் வெளியிலும் நல்ல் பிள்ளை என்று பேர் வாங்கி இருந்ததால் அந்த ஆசையை மூடி வைத்துக் கொண்டான்.
 


ஒரு நாள் வழக்கம் போல் கல்லூரிக்கு கிளம்ப தயாராகிக் கொண்டிருக்க்ம்போது வீட்டு லேண்ட் லைன் போன் ஒலிக்க அவன் அம்மா அதை எடுத்து பேசினார். அதன் பின் 

“டேய் பூபதி உங்க பெரியப்பா பொண்னு, அதான் பானு சென்னையில் இருந்து வரரலாம், உன்ன வேலூர் பஸ் ஸ்டாண்டல் பிக்கப் பண்னிக்க் சொன்னாடா” என்று கூறிவிட்டு சென்றுவிட்டார். பூபதிக்கு பழைய நியாபங்கள். பானு இவனுக்கு அக்கா முறைதான். ஆனால் சின்ன வயசிலிருந்தே இருவரும் நண்பர்கள் போல் பழகி வந்தார்கள். ஒன்றாகவே ஊர் சுற்றுவது. ஒன்றாக படுத்து தூங்குவது. அவள் வயதுக்கு வரும் வரை இருவ்ரும் ஒன்றாகவே குளித்தும் இருக்கிறார்கள்.

ஆனால் பானு வயதுக்கு வந்த பின் இவனுடன் இருந்த நெருக்கும் குறைந்து போனது,. இவனுடன் எப்போதாவது வெளியே செல்வதோட சரி, ஒன்றாக உறங்குவது எல்லாம் நின்றுவிட்டது. கடைசியாக பானுவுக்கு சென்னையில் திருமணம் என்று சொல்லி என்னை கூட்டி சென்றார்கள், அப்போதுதான் அவளை நீண்ட நாட்களுக்கு பின் பார்த்தான். நல்ல அழகாக இருந்தாள். சூப்ப்ர் ஃபிகர் என்று சொல்லும்படியாக இருந்தாள். 

என் மாமா அதான் அவள் கணவ்ன் மிகவும் கொடுத்து வைத்தவன், என்று இவன் மனம் பொறாமைப்பட்டது. நீண்ட நாட்களுக்குப் பின் பார்த்ததாள் பானுவும் இவனுடன் நன்றாக பேசினாள். அடிக்கடி இவனை அருகே அழைத்து உட்கார வைத்துக் கொள்வாள். திருமணம் முடிந்து இன்றோடு ஒரு வருடம் கடந்து விட்டது, இப்போதுதான் மீண்டும் பானுவை பார்க்க போகிறான். முன்பைவிட இப்போது ஒரு சுற்று பெருத்து இருப்பாள். என்று நினைத்துக் கொண்டு வேலூர் பஸ் ஸ்டாண்ட் கிளம்பினான். 

பத்து நிமிடம் காத்திருந்த பின் இவன் செல் போன் அடிக்க எடுத்தான். “ஹலோ பூபதி எங்கடா இருக்க” என்று கேட்ட குரல் பானுவின் குரல் தான் என்று தெரிந்து கொண்டான். 

“அக்கா, நீ வந்துட்டியா” என்றான். 

“நான் சென்னை பஸ்லாம் நிக்குற எட்த்துல் தான் இருக்கேன்” என்றதும் 

“இதோ நான் பக்கத்துல தான் கா இருக்கேன்” என்று கூறீ பஸ் நிற்கும் இடம் நோக்கி நடந்தான். போனை காதில் வைத்துக் கொண்டே 

“இதோ வந்துட்டேங்கா” என்று கூறிக் கொண்டு சென்றான். அங்கே பானு நிற்பதை பார்த்தான். அந்த நேரம் ஒரு பஸ்சுக்குள் இருந்து ஒரு பாடம் 

“அட்டா ஒரு தேவதை தேவதை” எனறு பாட அதே நேரம் இவன் கண்னில் பானு தேவதையாக தெரிந்தாள். சட்டென 

“ச்சே, இவ நமக்கு அக்காடா” என்று சொல்லி தட்டிக் கொண்டு அவளை நோக்கி நட்ந்தான். தோளில் ஒரு போதீஸ் பையும் கையில் ஒரு சரவணா ஸ்டோர்ஸ் பையுமாக சென்னையிலிருந்து வருபவள் என்ற அடையாளங்களோடு பானு நின்றிருந்தாள்.


”வாகா, எங்க மாமா வரல” என்று பூபதி கேட்க அவள் முகத்தில் எந்த உணர்வும் இல்லாமல்

“அவர் வரல” என்று மட்டும் சொல்லிவிட்டு கையிலிருந்த பேகை பூபதியிடன் கொடுத்துவிட்டு அவ்ன் பின்னால் நடந்தாள். பூபது தன் பைக்கின் முன்புறம் பேகை வைத்து பைக்கை ஸ்டார்ட் செய்ய பானு இவன் தோளில் ஒரு கையை வைத்து சீட்டில் ஏறி உட்காந்தாள். அவள் கை இவன் தோளில் பட்ட்துமே கோடை வெய்யிலிலும் ஊட்டி குளிர் தெரிந்த்து. பைக் கிளம்பியது. 


பானு பூபதியை கொஞ்ச்ம நெருங்கி உட்கார்ந்திருந்தாலும் அவள் கை இவன் தோளிலேயே இருந்த்து. தன் இடுப்பை வளைத்து கையை பிடித்தாள் நன்றாக இருக்கும் என்று பூபதிக்கு தோன்றியது. ஆனாலும் இன்றைக்கு இது போதும், இப்ப் தான் வந்திருக்கிறாள். எங்கு போய்விட போகிறாள். தன் எல்லா ஆசைகளையும் கொஞ்ச்ம கொஞ்ச்மாக பானு மூலமாக் கொஞ்சமாவது தீர்த்துக் கொள்ள நினைத்தான். 

வீடு வந்த்து. பானு பைக்கிலிருந்து இறங்கினாள். வழக்கம் போல அந்த குட்டி சுவற்றில் இருந்த் மூன்று பேர் பானுவை வாயிலும் பூலிலும் வடிய பார்த்தார்கள். அவள் அழகு அவர்களை உடனே கையடிக்க தூண்டியது. இந்த மூன்று பேரை பற்றி தனியாக ஒரு கதையில் பார்க்கலாம். பானுவை அவரகள் இப்படி சைட் அடிப்பது பூபதிக்கு பிடிக்கவில்லை. ஆனாலும் அவர்கள் இவனுக்கு சீனிய்ர்கள் என்பதால் அமைதியாக் இருந்தான்.

பூபதி பானுவின் பேகை தூக்கிக் கொண்டு அவள் பின்னால் உள்ளே நடந்தான். உள்ளே சென்றதும் பூபதியின் அம்மாவை பார்த்து 

“சித்தி எப்டி சித்தி இருக்க” என்றாள். அவள் குரலில் ஏதோ த்விப்பும் வருத்தமும் தெரிந்த்து. 

“நல்லா இருக்கேன் பானு, என்ன் திடீர்னு, இங்க” என்று அவர் கேட்க 

“ஒன்னுமில்ல் சித்தி எனக்கு வேலூர்ல இருக்குற ஸ்கூலுக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர் கெடச்கிருக்கு, அதான் இங்க தங்கி வேலைய பார்க்கலாம்னு வந்தேன்” என்றாள். பானு சென்னையில் ஸ்கூல் டீச்சராக பணியாற்றி வந்தாள். ஆனால் அது ஒரு தனியார் பள்ளி தான் அதில் எப்படி இந்த ஊருக்கு ட்ராண்ஸ்ஃபர் என்று பூபதி யோசித்தான். இதன் பிண்ணனியில் ஏதோ ஒளிந்திருப்பது புரிந்த்து. 

“சரி பானு நீ இவன் ரூம்லயே தங்கிக்க” என்று பூபதியை காட்ட அவனுக்கு இன்னும் சந்தோஷமாக இருந்த்து. “டேய் அக்காவ உன் ரூமுக்கு கூட்டி போடா” என்றதும் பூபதி அவள் பையை தூக்கிக் கொண்டு

“வாக்கா” என்று அழைத்து சென்றான். இருவரும் அந்த ரூமுக்குள் சென்றதும் பானு பெட்டில் படுத்தாள். 

“பூபது எனக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரே டயர்டா இருக்குடா, நான் கொஞ்ச நேரம் ரெஸ்ட் எடுத்துக்குறேன்” என்று கூற 

“சரிக்கா நான் காலெஜ் போய்ட்டு வந்து அப்புறம் பார்க்குறேன்” என்று கூறிவிட்டு பூபதி கல்லூரிக்கு கிளம்பினான். அவனுக்கு மனமெல்லாம் பானுவிடமே இருந்த்து. அவளை எப்படி எல்லாம் க்விழ்ப்பது. எப்படி கரக்ட் பண்ணுவது என்றே அவன் மனம் யோசித்த்து. அக்கா இனிமே இங்க தான் இருக்க் போறா, இனிமே அவள் பொறுமையா பார்த்துக்கலாம், என்று தன் மனதுக்கு சமாதானம் சொன்னான். 

பானுவின் நினைவிலேயே இருந்த்தால் வகுப்பில் கவனம் செல்லவில்லை. அதனால் பாதியிலேயே கட்ட்டித்துவிட்டு வீட்டுக்கு கிளம்பினான். எப்போதும் காலேஜ் கட் செய்தால் உடனே சினிமாவுக்கு செல்வது தான் வ்ழக்கம் ஆனால் இன்று பானுவை பார்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் முதல் முறையாக் நேராக வீட்டுக்கு சென்றான். வீட்டுக்கு கொஞ்ச்ம முன்பே வண்டியை ஆஃப் செய்துவிட்டு காலாயேயே தள்ளிக் கொண்டு வருவது அவன் வழக்கம் அது போலவே இன்றும் வந்தான்.

அமைதியாக் இருந்த வீட்டுக்குள்ளிருந்து அவன் அம்மாவும் பானுவும் பேசும் குரல் மட்டும் கேட்க மெல்ல் வெளியே இருந்த திண்ணையில் உட்கார்ந்தான். 

“என்ண்டி பானு இப்டி திடீர்னு ட்ரான்ஸ்பர்ன்னு சொல்லி வந்து நிக்கிற, உங்க வீட்டுக்கார்ரு அங்க தனியா என்ண்டீ பண்ணுவாரு”என்று அவன் அம்மா கேட்க 

“சித்தி எனக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர்லாம் ஒன்னும் இல்ல, நான் தான் எங்க ஸ்கூல்ல கேட்டு இங்க இருக்குற எங்க ஸ்கூலோட இன்னொரு ஸ்கூலுக்கு மாற்றிக்கிட்டு வந்துட்டேன்” என்றாள்.

“என்ண்டீ சொல்ற, ஏன் அப்படி பண்ண” என்று இவன் அம்மா கேட்க 

“அந்தாளு கூட என்னால வாழ் முடியல சித்தி” என்றாள். வெளியிலிருந்த் பூபதிக்கும் உள்ளே இருந்த அவன் அம்மாவுக்கும் இது அதிர்ச்சியாக இருந்த்து. தன் காதை கூர்மையாக்கிக் கொண்டு பூபதி கேட்டான். 

“என்ண்டீ சொல்ற, ஏன் என்னாக்சு” என்று இவன் அம்மா கேட்ட்தும் அவள் அழுது கொண்டே 

“அந்தாளு சரியான் குடிகாரன் சித்தி, தெனமும் குடிச்சிட்டு வந்து அந்த ஏரியாவுல் எல்லாரு முன்னாலயும் என்ன அசிங்க படுத்துறான் சித்தி, தெனமும் எனக்கு அடி உதை தான்” என்று விம்மி அழுதாள். 

“என்ண்டீ சொல்ற, அவன் ரொம்ப நல்லவன்னு சொல்லி தான் அவங்க வீட்ல கட்டி வெச்சாங்க, இது உங்க வீட்டுக்கு தெரியுமா”என்று கேட்க 

“இல்ல் சித்தி தெரியாது, தெரிந்தா ஏதாவது பெரிய பிரச்சினை ஆகிடும்னுதான் நான் சொல்லாம் கொல்லாம் இங்க வந்திட்டேன்”என்றாள் பானு. 

“தெரியாம் இருந்த எப்டி, சொல்லி எல்லாரும் நாலு வார்த்த கேட்ட்தானடீ அவன் திருந்துவான், நீ பாட்டுக்கு கெளம்பி வந்திட்டினா அவனுக்கு இன்னும் வசதியா போய்டும்டீ” என்று இவன் அம்மா சொன்னாள். 

“இல்ல் சித்தி கொஞ்ச் நாளைக்கு நான் இல்லாம் இருந்தாதான் என் அரும் அந்த மனுஷனுக்கு புரிய்ம், அதான் இங்க வந்தேன், உனக்கு வேனா நான் இங்க இருக்க்றதுல கஸ்டம்னா சொல்லு, நான் எங்கயாவது தனி வீடு பார்த்துக்குறேன்” ஏன்று பானு சொன்னதும் 

“போடி இவளே, நீ என் பொண்ணுடீ, நீ இங்க இருக்குறதுல எனக்கு என்ன கஸ்டம்” என்று அவ்ள் கன்னத்தில் லேசாக் இடித்துவிட்டு எழுந்து சென்றாள். பூபதி எல்லவற்றையும் கேட்டுவிட்டு ஒன்றும் தெரியாதவன் போல் உள்ளே வந்தான். பானு அவனை பார்த்த்தும்

“என்ண்டா இவ்ளோ சீக்கிரம் வந்துட்ட, க்ளாச கட்ட்டிச்சிட்டுயா” என்று கேட்க 

“அய்யோ அக்கா அப்டியெல்லாம் ஒன்னுமில்ல, க்ளாஸ் முடிஞ்சி போச்சு” என்று கூறிவிட்டு ரூமுக்குள் சென்றான். தன் பேண்ட் சட்டையை கழட்டிவிட்டு லுங்கியை தேடிக் கொண்டிருந்தான். வழக்கமாக அவன் த்ன் லுங்கியை வைக்கும் இட்த்தில் இப்போது பானுவின் உடைகள் இருந்த்து. 

தன் லுங்கியை அவன் ஜட்டியுடன் தேடிக் கொண்டிருந்த நேரம் பானு எதேச்கையாக அந்த ரூமுக்குள் கதவை திறந்துகொண்டு உள்ளே வந்தவள் பூபதியை ஜட்டியுடன் பார்த்தாள். 


பூபதி அந்த பீரோவை திறந்து உள்ளே பார்த்த்தும் அதில் பானுவின் பிராவும் பேண்டீசும் இருந்த்து. எல்லாமே நாயுடு ஹாலில் எடுக்கப்பட்டவை அப்பட்டமாக் ட்ரான்ஸ்பரண்டான உள்ளாடைகள். அவற்றை பார்த்த்துமே இவன் தண்டு ஜட்டிக்குள் விறைத்துக் கொண்ட்து. 

அவற்றை வைத்துவிட்டு தன் லுங்கியை தேட அந்த நேரம் பானு அந்த அறைக்குள் நுழைந்தாள். கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்ட பூபதி திரும்ப பானு எதிரே நின்றிருந்தாள். இவன் ஜட்டிக்குள் கூடாரமிட்டு நின்றிருந்த இவன் தண்டை ஒரு நொடி பார்த்தவள் தன் நிலையை உண்ர்ந்து 

“டேய் கதவ தாழ் போட மாட்டியாடா” என்று கூறிவிட்டு மீண்டும் வெளியே சென்றுவிட்டாள். இவன் ஒரு வழியாக தன் உடைகளை தேடி எடுத்து போட்டுக் கொண்டு வெளியே வந்தான். வெளியே பானு திண்னையில் உட்கார்ந்து அன்றைய பேப்பரை படித்துக் கொண்டிருக்க பூபது அவளுக்கு எதிரே இருந்த மற்றொரு திண்னையில் உட்கார்ந்தான்.

அவள் தீவிரமாக பேப்பரில் மூழ்கிக் கிடக்க இவனுக்கோ தன்னை பானு அந்த கோலத்தில் பார்த்ததால் ஏதாவது மாற்றம் தெரிகிறதா என்று தெரிந்து கொள்ள் விரும்பினான். ஆனால் அவளோ எதுவுமே நடக்காதது போல் பேப்பரை படித்துக் கொண்டிருக்க பூபதியின் அம்மா கையில் கூடையுடன் வெளியே வந்தாள். 

“பூபதி நான் கடைக்கு போய்ட்டு வந்துட்றேண்டா” என்று கூறிவிட்டு கிளம்பினாள். அவள் சென்ற சில் நிமிடங்கள் க்ழித்து பானு பேப்பரை எடுத்து வைத்துவிட்டு உள்ளே சென்றாள். பூபதிக்கு வெளியே உட்கார முடியாமல் அவள் சென்ற சில் வினாடிகளிலேயே இவனும் உள்ளே சென்றான்., செல்லும் முன் கதவை லேசாக மூடிவிட்டு சென்றான். உள்ளே சென்று பார்க்க பானுவை ஹாலில் எங்கும் காணவில்லை.

தன்னுடைய அறையின் கதவு லேசாக சாத்தி இருப்பதை பார்த்தான். அனேகமாக பானு உள்ளே தான் இருக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து மெல்ல் கதவின் அருகே சென்றான். கதவு சரியாக மூடாமல் இருந்ததால் கதவு இடுக்கு வழியே உள்ளே பார்ததான். உள்ளே பானு தன் பெட்டிக்குள் இருந்து ஏதோ ஒரு புத்தகத்தை எடுத்து வைத்து படித்துக் கொண்டிருந்தாள். 

அதுவும் பெட்டியை மூடாமல் கூட படித்துக் கொண்டிருக்க இவனுக்கு லேசாக் சந்தேகம் வந்தது. பானு சில் பக்கங்கள் படித்துவிட்டு பெட்டியை திறந்து உள்ளே வைக்க பூபதி மீண்டும் மெல்ல் வந்து திண்ணையில் உட்கார்ந்தான். உள்ளிருந்து பானு வந்து


“பூபதி நான் குளிச்சிட்டு வந்துடுறேண்டா” என்று கூற 

“சரிக்கா என்று இவன் பதில் சொன்னான். அக்கா குளிக்கும் அழகை பார்க்க வேண்டும் என்று இவன் மனம் சொன்னாலும் அதற்கு முன் அவள் மறைத்துவைத்து படித்த அந்த புத்தகத்தில் இருக்கும் ரகசியத்தை தெரிந்து கொள்ள ஆவலானான். மெல்ல் உள்ளே சென்றான்., 

பாத்ரூம் கதவு மூடி இருந்த்து. உள்ளிருந்து பானு ஏதோ ஒரு சினிமா பாடலை முனகிக் கொண்டிருக்கும் சத்தம் கேட்ட்து. முதலில் அவள் புடவை வந்து கதவின் மேல் விழுந்த்து. பூபதி இதை பார்த்த்தும் அட்டா இப்போ அக்கா பாவாடை ஜாக்கெட்டோடு இருப்பாள் என்று கற்பனை செய்து கொண்டான். அடுத்து பானுவின் ஜாக்கெட் கதவின் மேல் வந்து விழ இப்போது பூபது அக்கா இப்போ பிராவோடயும் பாவாடையோடவும் இருப்பா, என்று நினைத்துக் கொண்டான்., 

அந்த நினைப்பே அவன் சுண்ணியை லேசாக எழுப்பியது. அடுத்து பானுவின் ப்ரா கதவின் மேல் வந்து விழ் அக்கா இப்போ பாவாடையோட காய காட்டிக்கிட்டு இருப்பாளே என்று எண்ணும்போதே அவன் சுண்ணு நன்றாக விறைத்து எழ் ஆரம்பித்த்து. அடுத்து அவள் பாவாடையும் வந்து கதவின் மேல் விழ் இப்போது அவனுக்கு அக்கா ஜட்டியோட இருப்பாளா இல்ல எல்லாம் அவுத்துட்டு அம்மணமா இருப்பாளா என்ற் சந்தேகம் வர சற்று நேரத்தில் பானுவும் பேண்டிசும் கதவின் மேல் விழ அட்டா அக்கா இப்ப தான் பிறந்த மேன்னியுடன் திறந்து கிடப்பாள் என்று நினைத்துக் கொண்டான். 

அவன் சுண்ணி முழு விறைப்பையும் அடைந்திருந்த்து. அவனுக்கு ஒரு வினோத எண்ணம் வந்த்து. மெல்ல பாத்ரூம் அருகே சென்றான் முன் கதவு மூடி இருந்த்தால் யாராவது திறந்தால் லேசான சத்தம் அதனால் பயமில்லை. மெல்ல் பாத்ரூம் கதவை நோக்கி சென்றான். அக்கா பாடிய பாட்ல் நன்றாக் கேட்ட்து. 

கட்டிப்ப்டி கட்டிப்புடிடா கண்ணாலா கண்டபடி கட்டிப்புடிடா. என்று அவள் பாடியது பூபதியை இன்னும் கிளறிவிட்ட்து. கதவின் அருகே சென்றான். அப்போதுதான் அவனுக்கு ஒரு சந்தேகம், அவள் ஜட்டி கடைசியாக வந்து விழுந்து நீண்ட நேரம் ஆனது, ஆனால் இன்னும் அவள் குளிக்கும் சத்தம் அதாவது தண்ணீர் ஊற்றும் சத்தமெ வரவில்லையே, என்ற சந்தேகம் வந்த்து. கதவில் எந்த வழியும் இல்லாத்தால் உள்ளே இருப்பவளை பார்க்க முடியாது. 

ஆனால் சத்தம் மட்டும் நன்றாக கேட்கும். பானுவின் பாடல் இப்போது நின்றுபோனது. அதற்கு பதில் அவள் கையிலிருந்த வளையலின் சத்தம் கேட்ட்து. அவள் தண்ணீரையும் ஊற்றவில்லை ஆனால் அதே நேரம் கை வளையல் குலுங்கிடும் சத்தம் மட்டும் கேட்கிறதே.. ஒருவேளை அக்கா தன் புண்டைக்குள் விரல் விட்டு நோண்டிக் கொண்டிருக்கிறாளே என்ற சந்தேகம் வந்த்து அதற்கேற்றார் போல் சளக் சளக் என்ற சத்தமும் மூச்சு வாங்கும் சத்தமும் வளையல் சத்தம் அதிகமாக்வும் கேட்ட்து. 

பூபதிக்கு அக்கா கையடிப்பது உறுதியானது. மேலே நிமிர்ந்து பார்த்தான் அவள் அவிழ்த்து போட்ட பிராவும் பேண்டியும் கிடக்க மெல்ல எழுது அவள் பிராவை மோர்ந்து பார்த்தான் லேசான வியர்வை வாடையும் அவள் போட்டிருந்த் பர்ஃப்யூம் வாசமும் வந்த்து. பிராவின் கப் பகுதியில் தன் நாக்கை வைத்து லேசாக் எச்சில் செய்தான் ஆனால் அதை அங்கிருந்து எடுக்கவில்லை. அடுத்து அவள் போட்டு வைத்திருந்த கருப்பு நிற பேண்டியை பார்த்தன். 

மெல்ல் அதன் மேல் மூக்கை வைத்தான். மூத்திர வாடையுடன் வேறு ஏதோ ஒன்று கலந்த வாசம் வீசியது. அனெகமாக் அது அவள் புண்டை க்சிந்த தண்ணீராக இருக்கும் என்று நினைத்துக் கொண்டான். உள்ளே அக்காவின் வளையல் சத்தம் அடங்கி இப்போது த்ண்ணீர் எடுத்து ஊற்றும் சத்தம் கேட்ட்து. அக்கா இப்போதுதான் குளிக்கிறாள் என்று உறுதிப் படுத்திக் கொண்டு தன் அறைக்கு ஓடினான். அக்காவின் பெட்டியை திறந்து உள்ளே தேடினான். 

எதுவும் இல்லை, துணிகளுக்கு அடியில் பார்க்க ஒரு புத்தகம் இருந்த்து. அதை கையில் எடுத்த்தும் அதிர்ந்து போனான். புத்தகத்தின் அட்டையில் ஒரு பெண் தன் காய்களை காட்டியபடி நிற்கும் படமும் அதற்கு மேல் சரோஜா தேவி கதைகள் என்ற பெயரும் இருந்த்து. திறந்து உள்ளே பார்த்தான். முழுவதும் கதைகளும் ஆங்காங்கே சில செக்ஸ் படங்களும் இருந்த்து. அதை படிக்கும் ஆவல் இருந்தாலும் அக்கா வந்துவிடுவாளே என்ற பயமும் இருந்த்து.

அதை எடுத்த் இட்த்திலேயே வைத்துவிட்டு வெளியே வந்தான். ஹாலில் இருந்த டி.வியை போட்டான். ஒரு ப்ழைய எம்ஜியார் படம் ஓடிக் கொண்டிருந்த்து. அதே நேரம் அவன் அம்மாவும் வந்து சேர பானுவும் குளித்து முடித்து வந்தாள. நேராக ரூமுக்குள் சென்று ஒரு நைட்டியை எடுத்து போட்டுக் கொண்டு வந்தாள். டிவியில் ஓடும் பட்த்தை எல்லோரும் உட்காந்து பார்த்தார்கள். அதில் எம்ஜியாருக்கு ஜோடியாக சரோஜா தேவி நடித்திருந்தாள். 

பானு அந்த பட்த்தை ஆவலுடன் பார்த்துக் கொண்டிருக்க பூபதி அவளை பார்த்து 

“என்னக்கா இது பழைய படம் இத போய் இப்படி பார்க்குற” ஏன்று கிண்டல் செய்தான். 

“பழைய படமா இருந்தாலும் எனக்கு ரொம்ப புடிக்கும்டா” என்றாள் பானு உடனே இவன் 

“படம் புடிக்குமா இல்ல சரோஜா தேவிய புடிக்குமா” என்றதும் அவள் இவனை கொஞ்ச்மவினோதமாகவும் சந்தேகமாகவும் பார்த்தாள். உடனே பூபதி பட்த்தை கவ்னித்துவிட்டு 

“சரோஜா தேவி இந்த பட்த்துல நல்லா காமடி பண்னியிருப்பாங்களே அத சொன்னேங்கா” என்றான். பானுவும் சமாளித்துக் கொண்டு படத்தை பார்த்தாள் அவள் மனதுக்குள் இவன் நாம் படிக்கும் புத்தகத்தை பார்த்திருப்பானோ, என்று ஒரு சந்தேகம் எழுநத்து. இருந்தாலும் இப்போதைக்கு எதுவும் கேட்க வேண்டாம் என்று நினைத்துக் கொண்டு தன் வேலையை தொடர்ந்தாள். 

ஆனாலும் பூபதிக்கு தன் மேல் ஏதாவது ஐடியா இருக்கிறதா என்று தெரிந்து கொள்ள நினைத்தாள். பூபதி பட்த்தை ஆர்வமாக பார்ப்பது போல் சீன் போட்டுக் கொண்டு இருந்தாலும் ஓரக்கண்ணால் பானுவின் நைட்டிக்கு மேல் ஏதாவது தெரிகிறதா என்று அவ்வப்போது பார்த்துக் கொண்டே இருந்தான். பானுவும் மெல்ல் தன் நைட்டியின் மேல் பக்க ஜிப்பை கொஞ்ச்மாக் இறக்கிவிட்டாள். ஆனாலும் எதுவும் தெரியவில்லை. பூபதியின் அம்மா கொண்டு வந்து கொடுத்த காய்கறிகளை வெட்டிக் கொண்டே தன் காலை மடக்கி உட்கார்ந்தாள். 

அவ்ளின் வாழை தண்டு கால்கள் முட்டி வரை நன்றாக பளபளப்பாக தெரிய, பூபதிக்கு அதை பார்க்காமல் இருக்க முடியவில்லை. மெல்ல் அவள் பக்கம் திரும்பி அவளை பார்த்தான். பானு முருங்கைக்காயை வெட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அடுத்து அவள் அருகே வெண்டைக்காய் இருந்த்து. 

“அக்கா நான் ஏதாவது ஹெல்ப் ப்ண்ணவாக்கா” என்று அவள் அருகே சென்று உட்கார்ந்தான்.

“நீ போய் படம் பாருடா, நான் பார்த்துக்கிறேன்” என்று பானு சொன்னாள். ஆனால் பூபதியோ அவள் எதிரே உட்கார்ந்து வெண்டைக்கைகளை துடைத்துக் கொண்டே அவள் கால்கள அழ்கை பார்த்தான். அவன் கண்கள் மெல்ல் அவள் கால் முட்டிக்கு மேலே ஏறியது. முட்டிக்கு மேல் நைட்டி மறைத்து இருந்ததால் இருட்டாகஇருந்த்து. அக்காவின் தொடையையும் புண்டையையும் பார்க்க முடியாத ஏக்கத்தில் பூபதி இருக்க, அவன் தன்னை ரசிக்கிறான் என்பதை பானு உறுதிப் படுத்திக் கொண்டாள். 

இவனை ஈசியாக வளைத்துப் போட்டு தன் கூதி வெறியை தீர்த்துக் கொள்ளலாம் என்று தன் மனதுக்குள் கனக்கு போட்டாள். ஆனால் உடனே காரியத்தில் இறங்கினாள். தன் பேர் கெட்டு விடும் என்பதால் பொறுமையாக காய் நகர்த்த முடிவெடுத்தாள்.
பூபதியும் பானுவை எப்படியாவது வளைத்து போட்டு தன் ஆசை தீர ஓக்க வேண்டும் என்று மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டான்,.இதுவரை எந்த புண்டையையும் பார்க்காத தன் சுண்ணி முதல் முறையாக நுழையும் புண்டை தன் அக்காவொட்தாக இருந்தால் அதில் தனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி என்று நினைத்துக் கொண்டான். இரவு வந்த்து. எல்லோரும் சாப்பிட்டு முடித்து தூங்க சென்றார்கள் 


பூபதி ஒரு பாயும் தலையணையும் எடுத்துக் கொண்டு அறையிலிருந்து வெளியே வர 

“ஏண்டா பூபதி, இங்க படுக்க மாட்டியா” என்று பானு அவனை சீண்ட 

“இல்லகா நீ உள்ள படுத்துக்க, நான் திண்னையில் படுத்துக்குறேன்” என்று பூபது கூற 

“தனியா அங்க ஏன் படுக்க போற, நீயும் இங்கயே படுடா, எனக்கு தனியா ப்டுத்தா பயமா இருக்கும்டா” என்று பானு சினுங்கலாய் கூற பூபதிக்கு மணடையில் பல்ப் எரிய் தொடங்கியது. 



விஜயசுந்தரி 74

ஹோட்டலிலிருந்து பஸ் கிளம்ப தயாரானது. எல்லோரும் அவரவர்கள் ஒவ்வொரு சீட்டில் உட்கார்ந்து கொண்டிருக்க, என்னையும் ராதாவையும் ட்ரைவர் அழைத்து

“தம்பி தம்பி, உங்க ரெண்டு பேருக்கு இந்த சீட் புடிச்சி வெச்சிருக்கேன்” என்று கூற நானும் ராதாவும் அங்கே உட்கார போக லதாவும் எங்களுடன் வந்து உட்கார்ந்தாள். 

“பாப்பா, நீ இந்த சீட்ல உட்காரும்மா” என்று தனக்கு அருகே இருந்த சீட்டை காட்டி லதாவை பார்த்து ட்ரைவர் சுந்தரம் சொல்ல 

“ஏன் நான் இவங்க கூடத்தான் உட்காருவேன்” என்று எங்களுடன் லதா வந்து உட்கார்ந்து கொண்டாள். சுந்தரம் தன் திட்டம் சொதப்பிவிடுமோ என்ற எண்ணத்துடன் தன் சீட்டில் சென்று உட்காந்து பஸ்ஸை ஸ்டார்ட் செய்ய அவன் செல் அடித்தது. எடுத்தான் கோபால் தான் செய்தான். 


“என்ன் சுந்தரம் எல்லா கரக்டா இருக்கா” என்று கெட்க 


“எங்கடா அந்த பொண்னு நான் சொன்ன் சீட்ட விட்டுட்டு மேடம் சொன்னவங்க கூட்வே போய் உட்கார்ந்துட்டா, ஆனா ஜன்னல் ஓரமாத்தான் உக்கார்ந்திருக்கா” என்றான். 

“பார்த்துடா, அவ் தப்பிச்சிட்டான்னா நமக்கு பணக் கெடைக்காது” என்று சொல்லிவிட்டு கோபால் இணைப்பை துண்டிக்க சுந்தரம் பஸ்ஸை ஸ்டார்ட் செய்து நகர்த்தினான். 

மழை விடாம்ல் பெய்து கொண்டிருந்தது. குளிராலும் மழையாலும் எல்லோரும் கண்களை மூடிக் கொண்டு பஸ்சுக்குள் படுத்திருந்தோம். லதா ஜன்னல் ஓரமும் நான் நடுவிலும் ராதா எனக்கு மறுபுறமும் இருக்க பஸ் சென்று கொண்டிருந்தது. அப்போது ராதா சட்டென்று எழுந்து

“லதா நீ இப்டி வா, எனக்கு வாமிட் வர மாதிரி இருக்கு” என்று சொல்ல ராதாவை ஜன்னல் ஓரம் விட்டு லதா நகர இப்போது ராதா முதலில் அடுத்து லதா அவளுக்கு அடுத்து கடைசியாக நான் என்று உட்கார்ந்திருக்க பஸ் மழை பெய்த மலைப் பாதைகளில் மெல்ல் ஊர்ந்து சென்று கொண்டிருந்தது. 

அதே நேரம் கோபால் தன் காரில் அந்த இடத்திற்கு முன்னதாகவே வந்து சேர்ந்து காரை ஒரு மறைவான இடம் பார்த்து நிறுத்திவிட்டு அங்கிருந்து குடை பிடித்தபடி கையில் கடப்பாறையயுடன் ஜன நடமாட்டம் இல்லாத கொஞ்ச்ம காடு போன்ற பகுதிக்குள் நடந்தான். அவன் ஏற்கனவே மெக்கானிக் ஷெட்டிலிருந்து ஒரு பழுதான் காரி காரை வாங்கிக் கொண்டு வந்து அதை சரியாக பஸ் வந்து கொண்டிருக்கும் சாலையில் நிறுத்தினான். 

பஸ்சுக்கு முன்னால் வந்த வாகனங்கள் எல்லாம் அந்த காரை சுற்றிக் கொண்டு ஒரமாக சென்று கொண்டிருந்தன. வாகங்கள் செல்லும் சாலைக்கு மேலாக இருக்கும் மேட்டுப் பகுதிக்கு வந்து சேர்ந்தான் சுந்தரம். தூரத்தில் எங்கள் பஸ் வருவதை பார்த்ததும் பஸ்ஸை முதலில் நிறுத்தவேண்டும் அதற்கு தான் அந்த பழைய காரினை சாலையில் நிறுத்தியிருந்தான். 

மற்ற வாகனங்கங்களை போல் பஸ்சும் அந்த காரை சுற்றிக் கொண்டு சென்றுவிடாமல் இருக்க பஸ்சை பார்த்துமே அங்கே இருந்த ஒரு மேடான இடத்தை கடப்பாறையால் கிளறிவிட அது ஏற்கன்வே மழையால் பலமிழந்து இருந்ததால் இன்னும் அதிக மணல் குவியலோடு பள்ளமான் சாலை இருக்கும் இடத்தை நோக்கி நகர தொடங்கியது. 

கீழெ வர வர மண் சரிவு அதிகமாகிக் கொண்டே போய் இறுதியில் சாலையயை வந்து அடையும் போது அது பெரிய மண் குவியலாக மாறியது. பஸ்சுக்குள் பலர் தூக்க கலக்கத்தில் இருந்த நேரம் பஸ் திடீரென்று நிறுத்தப்பட எல்லோரும் கண் விழித்துப் பார்க்க முன்னால் ஒரு கார் மண் குவியலுக்குள் மாட்டி கிடந்தது. 

“அப்பா, கொஞ்ச்ம மிஸ் ஆகி இருந்தா நம்ம் பஸ் மேல் விழுந்திருக்கும்” என்று பஸ்சில் இருந்த பலர் சொல்லிக் கொள்ள அதே நேரம் மேலே இருந்த கோபால் அவன் ஏற்கனவே பார்த்து வைத்திருந்த அந்த பெரிய பாறையை கடப்பாறையை கொண்டு நெம்பித்தள்ள ஆரம்பித்தான். அது ஒன்றும் அவ்னுக்கு சுலபமாக் இருக்கவில்லை. 

அது மிகப்பெரிய் பாறை, எவ்வளவு முயன்றும் அந்த பாறை ஒரு இன்ச் கூட நகரவில்லை. கடைசியாக முட்டி நகர்த்த மழை பெய்து மண் கொழ கொழப்பாக இருந்ததால் அந்த சேற்றில் வழுக்கிக் கொண்டு பாறை நகர் தொடங்கியது. எங்கள் பஸ் வந்து நின்ற சில நொடிகளிலேயே பாறை உருண்டு வர தொடங்கியது. பஸ் ட்ரைவர் சுந்தரம் இதை ஏற்கன்வே எதிர்பார்த்திருந்ததால் 


அவ்ன ஸ்டீரியங்கை டைட்டாக பிடித்துக் கொண்டிருந்தான். நாங்கள் எதிர்பாராத நேரம் மேலே இருந்து பெரிய பாறை உருண்டு வந்து பஸ்ஸின் ஒரு பக்கம் இடித்து சாலையில் நிற்க நிலைதடுமாறிய பஸ் பக்கவாட்டில் சாய்ந்து உருள தொடங்கியது. ட்ரைவர் திட்டமிட்டபடி என்னையும் ராதாவையும் காப்பாற்ற உருண்டு கொண்டிருந்த பஸ்ஸில் முயற்சி செய்து எங்கள் அருகே வர முயன்றான். 

ஆனால் பஸ் உருண்டு கொண்டு வந்ததது சட்டென்று ஒரு மரத்தில் இடித்து திரும்ப அந்த நேரம் முன்பக்க கண்ணாடியை உடைத்துக் கொண்டு உள்ளே வந்த ஒரு மரக்கிளை சுந்தரத்தின் முதுகில் குத்தி அவன் முன்பக்கம் குடலை பிடுங்கிக் கொண்டு வ்ர பஸ் மீண்டும் நேரான நிலையில் பள்ளத்தை நோக்கி ஓடியது. பஸ் திரும்பியதால் மரக்கிளையில் மாட்டிய சுந்தரம் வாயிலும் கண், காதிலும் ரத்தம் கொப்பளிக்க் வெளியே சென்ற மரக்கிளையில் மாட்டி அப்படியே உயிரை விட்டான் உருண்டு சென்ற பஸ்ஸில் நாங்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து உருண்டு கொண்டிருக்க பஸ் சீட் ஒன்று கழட்டிக் கொண்டு வந்து ஒரு மாணவன் மேல் விழ அவன் கைப்பிடி கம்பியில் குத்தி அவன் மண்டைய்போடு பிளந்து கொண்டு இறந்தான், 

அதே நேரம் ஜன்னல் ஒரம இருந்த ராதா லதாவை காப்பாற்ற எண்ணி நகர அவள் என் மேல் விழுந்து என்னுடம் உருள ராதா ஜன்னல் ஓரமாக மாட்டிக் கொண்டாள். பஸ் உருண்ட வேகத்தில் ராதா ஜன்னல் வழியாக் வெளியே தூக்கி அடிக்கப்பட அவள் உடல் பாதி வெளியேயும் பாதி உள்ளேயும் இருந்தது. பஸ் இரண்டு மரங்களின் பிடியில் மாட்டி நின்றது, மேலே இருந்து பாறையை உருட்டிவிட்ட கோபால் வேகமாக ஒன்றுமே நடக்காதது போல் கீழெ வந்து பார்க்க அங்கு சென்று கொண்டிருநத வாகன ஓட்டிகள் எல்லாம் பஸ் ஒன்று உருண்டு விட்டது என்று கூற எதுவுமே தெரியாதவன் போல 

“அய்யோ பாவம்” என்று சொல்லிக் கொண்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தான். தன் செல்போன் மூலமாக அனிதாவுக்கு கால் செய்கிறான். 

“ஹலோ மேடம் நான் கோபால் பேசுறேன்” என்று ரகசியமாய் சொல்ல பதிலுக்கு அவள் 

“சொல்லுங்கண்ணே, வேல முடிஞ்சிதா” என்று கேட்க 

“ப்ளான் பண்ண மாதிரி கல்ல் உருட்டிவிட்டு பஸ்ஸ கவுத்துட்டேன்” என்றதும் அனிதா மகிழ்ச்சியுடன் 

“சூப்பர்ண்ணே, மத்தபடி எல்லாம் ஓகேவா” என்று அவள் கேட்க 

“அதெல்லாம் இன்னும் உறுதியா தெரியல, ட்ரைவர் கிட்ட இருந்து இன்னும் எனக்கு எந்த போனும் வரல, இப்ப தான் ஃபயர் சர்வீஸ் ஆளுங்க வந்திருக்காங்க, நான் என்ன்னு பார்த்துட்டு அப்புறம் உங்களுக்கு போன் செய்றேன்” என்று இணைப்பை துண்டிக்கிறான். அனிதா தன் திட்டம் வெற்றியடைந்த்தை எண்ணி மகிழ்கிறாள். 

அதன் பின் ந்டந்தவை எல்லாம் எனக்கும் தெரியும், ட்ரைவர் இறந்த்தை எண்னி கோபால் வருந்தினாலும், இந்த கொலைக்கு இருந்த ஒரு ஆதாரம் இல்லாம்ல் போனதை எண்ணி அனிதா சந்தோஷப்பட்டுக் கொண்டாள். பேசியபடி பத்து லட்சத்தையும் கோபாலிடமே கொடுத்துவிட அதை வாங்கிக் கொண்டு அவ்ன அன்று இரவே தன் குடும்பத்துடன் திருச்சிக்கு சென்றுவிடுகிறான், நடந்தவற்றை எல்லாம் கோபால் எங்களிடம் சொல்லி முடிக்க கும்ரன் என்னை பார்த்தான். 

“டேய் என்ண்டா, அந்த அனிதாவ என்னவோன்னு நெனச்சா, இவ்ளோ பெரிய கொலகாறியா இருக்காளே” என்று என்னிடம் கூற 

“சரி திருச்சிக்கு போன நீ இங்க எப்டி திரும்பவும்” என்று குமரன் அவனை நக்கலாக கேட்க 

“அதான் டா விதி, நம்ம கையில் இவன் மாட்டனும்னுதான் விதி இவன இங்க திரும்பவும் இழுத்துக்கிட்டு வந்திருக்கு” என்று நான் சொல்ல 

“கிட்ட்தட்ட அப்டித்தான் சார், திடீர்னு அவ்ளோ பணம் கையில் கெடச்சதும் எனக்கு தல காலு புரியாம செலவு பண்ணேன், எல்லாம் ரேசு சீட்டு அது இதுன்னு ஒரே வருஷத்துல முக்கால் வாசி காசு காலியாகிடுச்சி, இருந்த காசுல வண்டி ட்யூவ மட்டும் கட்டிட்டு திரும்பவும் இங்கயே வந்துட்டேன் சார்” என்று கூற நான் அனிதாவை பற்றி யோசிக்க தொடங்கினேன்.

“என்ன்டா என்ன் யோசிக்கிற, வா நேரா போலீஸ்க்கு போகலாம்” என்று கும்ரன் சொல்லும் நேரம் கீழெ இருந்த கோபால் 

“அய்யோ போலீஸ்க்கா” என்று அலறி அடித்துக் கொண்டு எழுந்து ஓட் அவனை கும்ரன் துரத்த முயல 

“டேய் அவ்ன விடுடா, இனிமே அவன் நமக்கு தேவ இல்ல. ஆனா அந்த அனிதாவ விடக்கூடாதுடா” என்று கூற இருவரும் சென்னைக்கு கிளம்ப தயாரானோம். சென்னைக்கு வரும் வழியெல்லாம் அனிதாவும் நானும் பழகிய நாட்கள் அவளுக்காக் நான் என் உயிரையும் பணயம் வைத்து ராஜாவுடனும் அவன் வைத்த அடியாட்களுடன் மோதியதும் என்று எல்லா நினைவுகலும் வந்து போனது. 

இப்படி எல்லாம் செய்த பின்னும் அவள் எனக்கு செய்த இந்த துரோகத்தை பற்றி ஒரு முறை கூட மூச்சு விட்ட்தில்லையே, நான் காதலித்த்து ராதாவைத்தானே, ஆனால் இவளின் கட்டாயத்தால் தான் நான் லதாவை திருமணம் செய்துகொள்ள சம்மதித்தேன், ஆனால் அப்ப்டியும் செய்துவிட்டு கடைசியில் எந்த பாவமும் அறியாத லதாவை கொல்வதற்க்காக இப்ப்டி ஒரு திட்ட்த்தை போர்ட்டிருக்கிறாளே, ஒரு வேலை இதில் நானும் ராதாவும் இறந்து போயிருந்தால் அப்போது இவள் என்ன் செய்திருப்பாள். 

என் உயிரை பணயம் வைத்து லதாவை கொன்றிருக்கிறாள். என்று நினைக்க நினைக்க் எனக்கு அனிதாவின் மேல் இருந்த வெறி இன்னும் அதிகமானது. என் கையாலேயே அவள் கழுத்தை நெறித்துக் கொல்ல வேண்டும் என்று என் மனம் துடித்த்து. விமானம் த்ரை இறங்கியதும் என் வேகமும் வெறியும் அதிகமானது. 

நேராக் நானும் கும்ரனும் ஒரு டாக்சியில் ஏறி அனிதவின் வீடு நோக்கி கிளம்பினோம். செல்லும் வழியில் ராதாவுக்கு போன் செய்தேன். 

“என்ங்க சென்னக்கு வ்ந்திட்டீங்களா” என்று அவள் மகிழ்வுடன் கேட்க 

“இப்ப் நீ எங்க இருக்க்” என்று நான் கேட்க 

“அம்மா ஃப்ளாட்டுக்கு வந்தாங்க, அதான் நானும் அவங்களும் கோவிலுக்கு போய்ட்டு அப்டியே வீட்டுக்கு போய்ட்டு இருக்கோம்”என்றாள். 

“அனிதா வீட்லதான இருக்காங்க” என்றதும் 

“ஆமாங்க வீட்லதான் இருப்பா” என்று கூற 

“சரி நீ சீக்கிரமா வீட்டுக்கு வா” என்று கூற 

“என்ன்ங்க ஏதாவது முக்கியமான் விஷயமா ஒரு மாதிரியா பேசுறீங்க” என்றாள்.

“ஆமா வீட்டுக்கு வா” என்று கூறி இணைப்பை துண்டித்தேன், கும்ரனை வேறு ஒரு காரில் அனுப்பிவிட்டு நேராக அனிதாவின் வீட்டுக்கு சென்றேன். 

காலிங் பெல் அடித்தேன். நீண்ட நேரம் கழித்தே கதவு திறக்கப்பட எதிரே அனிதா நின்றிருந்தாள். எனக்கு கைகள் ப்ரபரத்தன. 


நான் கும்ரனை காரிலிருந்து இறங்க சொன்னேன்.

“குமரா நீ வேற கார் அரேஞ்ச் பண்னி போ” என்று நான் சொல்ல

“முத்து நீ இப்ப் கோவமா இருக்க, நானும் உன் கூட வரேன்” என்று அவன் கூற

“இல்ல்டா நான் மட்டும் போறேன்” என்றதும்

“இல்ல்டா, இப்ப் நீ இருக்குற கோவத்துல ஏதாவது ஏடாகூடமா நடந்துடும் அதனால் நானும் வரேன்” என்று விடாப்பிடியாக காரிலேயே இருக்க

“கும்ரா எறங்கு நான் பார்த்துக்கிறேன்” என்று கொஞ்ச்ம கோவமாக் சொல்ல அவன் காரிலிருந்து இறங்கி வெளியே நின்றபடி

“முத்து பார்த்துடா, கொஞ்ச்ம பொறுமையா ஹேண்டில் பண்னு” என்று கூறும்போதெ கார் கிளமியது நேராக அனிதாவின் வீட்டு வாசலில் கார் நின்றது. நான் காலிங் பெல் அடித்தேன். நீண்ட நேரம் கழித்தே கதவு திறக்கப்பட எதிரே அனிதா நின்றிருந்தாள்.

எனக்கு கைகள் ப்ரபரத்தன. என்னை பார்த்தவள் உதட்டில் லேசான புன்னகையுடம்

“ஹாய் வா முத்து எப்ப ஊட்டியில் இருந்து வந்த” என்று சிரித்தபடி கேட்க எனக்கு உடல் சூடானது கோபம் தலைக்கேறி அவள் முன் மௌனமாக நிறக

“என்ன் முத்து எதுவும் பேசாம அமைதியா இருக்க” என்று அவள் என்னை பார்த்து கேட்க நான் நிமிர்ந்து அவளை பார்த்தேன்.

“லதாவ நீதான கொன்ன” என்று நான் கேட்கவும் அவள் லேசாக் அதிருந்து அதன் பின் சமாளித்துக் கொண்டு

“என்ன் முத்து, என்ன் கேக்குற, அது ஆக்சிடெண்ட் த”ன" என்று கொஞ்சமும் வியப்பில்லாமல் என்னை பார்த்து கேட்க

“உண்மியிலேயே நீ எதுவுமே செய்யலைனா, நான் இப்படி கேட்ட்தும் நீ துடிச்சிப் போயிருக்கனும், ஆனா நீ ரொம்ப கேஷிவலா பேசுற” என்று நான் சொல்ல அவள் கொஞ்ச்ம திமிராக

“இப்ப் உனக்கு என்ன் தெரியனும்” என்று கேட்டாள். நான் மிகுந்த கோவத்துடன்

“ஊட்டியில அந்த பஸ்ஸ கவிழ்க்க வெச்சது நீதான” என்று நான் கேட்க அவள் கொஞ்சமும் அலட்டிக் கொள்ளாமல்

“நான் இல்ல, நான் அப்ப்டி பண்ணல” என்றாள்.

“அனிதா, நீ தான் செஞ்சேன்றது சந்தேகம் இல்லாம் எனக்கு தெரிஞ்சிடுச்சி” என்றதும்

“என்ன் தெரிஞ்சிது, யார் உனக்கு இப்படி எல்லாம் சொன்னது” என்று என்னை பார்த்து கேட்க

“நீ யார் ஏற்பாடு பண்ணி அந்த வேலய செஞ்சியோ அவந்தான்” என்றதும் அனிதா அதன் பின் எந்த சலனமும் இல்லாமல்

“ஓ, அந்த ட்ரைவர பார்த்துட்டியா, நீ ஊட்டிக்கு போறேன்னு சொல்லும்போதே இப்படி ஏதாவது நடக்கும்னு எதிர்பார்த்தேன்” என்றாள்.

“ஓ அதனால் தான் என்ன போக விடாம தடுக்க் என்னென்னவோ பண்ண” என்று நான் சொல்ல

“அதையும் மீறி போனதால் தான் இப்படி என்னையே கேள்வி கேக்குற” என்று திமிராக சொன்னாள்.

“ஏன் உன்ன் நான் கேள்வி கேக்க கூடாதா, நான் என்ன் உன் அடிமையா” என்று நான் கேட்க

“அந்த எண்ணத்துல தான் உன்ன் ராதாவுக்கு கல்யாணம் பண்ணி வெச்சேன்” என்று நக்கலாக சொன்னவள் என்னை பார்த்து

“சரி ஏதோ தெரியகூடாதுன்னு நெனச்சது தெரிஞ்சி போச்சு, இத வேற யார் கிட்டயும் சொல்லிக்கிட்டு இருக்காதே, அப்ப்டியே நீ யார்கிட்ட சொன்னாலும்ன், ஏன் நீ போலீஸ்க்கே போனாலும் என்ன ஒன்னும் செய்ய முடியாது. ஏன்னா இது ஆக்சிடெண்ட்னு சொல்லி போலீஸ் இந்த கேச் மூடிடுச்சி, இனிமே நீ க்ழுதயா கத்துனாலும் யாரும் நீ சொல்றத நம்பி என் மேல் ஆக்ஷன் எடுக்க தயாரா இருக்க மாட்டாங்க” என்று கூறிக் கொண்டே சொஃபாவில் உட்கார்ந்து கால் மேல் கால் போட்டாள். நான் அவள் எதிரே சென்று நின்றதும்

“என்ன் முத்து கெளம்பு எதுக்கு இன்னும் இங்க இருக்க” என்றாள்.

“எதுக்கு லதாவ கொல பண்ண அப்படி ஒரு ப்ளான் பண்ண” என்று நான் கேட்க அவள் சோஃபாலில் தன் கையை வைத்து தட்டியபடி

“என்ன் முத்து அதான் அவ கத முடிஞ்சி போச்சே, இப்ப் அத பத்தி பேசி என்ன் பண்ன போறே, அவளுக்காக பேசத்தான் இங்க யாருமே இல்லயே, அப்புறம் அவ சாவ பத்தி ஏன் பேசனும்” என்று மிகவும் ஆணவமாக் சொல்ல என் கோவம் எல்லை மீறிப் போனது.

“என்ன் பேசுற, நீ தான அவள் எனக்கு கல்யாணம் பண்ண முயற்சி பண்ண், என்ன் கட்டாயப்படுத்தினதும் நீ தான, என் ம்னசுல அவ மேல ஆசைய வளத்துவிட்டுட்டு இப்படி ஒரு காரியத்த ஏன் பண்ண” என்று நான் கேட்ட்தும்

“முத்து லதாவ உனக்கு கட்டி கொடுக்க எனக்கு என்ன கொழுப்பா, ராதா அவ க்ளோஸ் ஃப்ரெண்டுன்றதால லதாவ உனக்கு கட்டி வெக்க ஆச பட்டா, பாவம் என் தங்க்ச்சி, அப்பாவிடா அவ, உன் மேல எவ்ளோ ஆசையா இருந்தா தெரிய்மா, ஆனா நீ லதாவோட அம்மா மீனா கூட படுத்துட்டு அவ பொண்ணையே கல்யாணம் பண்னிக்கவும் சம்மதிச்ச, எப்படிடா உனக்கு மனசு வந்துச்சி” என்று என்னை பார்த்து கத்தினாள்.

“பேச்ச மாத்த ட்ரை பண்னாத, நான் கேட்ட்துக்கு டைரக்டா பதில் சொல்லு” என்று நான் அவளிடம் கேட்க

“என்ன் பதில் சொல்றது. ராதா சொன்னாளேன்னு தான் லதாவ கட்டிக்க சொல்லி உன் கிட்ட கேட்டேன், ஆனா நீ தான் ராதாவ கட்டிக்கனும்னு நான் ஆச பட்டேன், ராதாவும் அத்தான் ஆச பட்டா, ஆனா லதா மேல இருந்த நட்பு அவ கண்ண மறச்சதல தன் காதல விட்டு கொடுக்க அவ ஒத்துக்கிட்டா, ஆனா நான் விட்டு கொடுக்க மாட்டேன்” என்று கொஞ்ச்ம் வில்லத்த்னமாக சொன்னாள்.

“நீ என்ன் விட்டுகொடுக்க மாட்டேன்னு சொல்ற” என்று நான் கேட்க

“ஆமா எனக்கு நீ எப்ப்வும் வேணும்னு நான் நெனச்சேன், அது நீ ராதாவ கலயாணம் பண்னாதான் முடியும், அனிதாவ கல்யாணம் பண்னா முடியாது, அதனால் தான் ராதா முன்னால் உன்ன் லதாவ கட்டிக்க் சொல்லி கேட்டுட்டு பின்னால் லதாவ போட்டு தள்ள ஏற்பாடு பண்ணேன்” என்று கூலாக சொன்னாள்.

“அடிப்பாவி நீயெல்லாம் பொம்பளையா, என் மேல் இருந்த ஆசன்னு சொல்ற, ராதாவுக்காக்ன்னு சொல்ற, நீ பண்ன அந்த திட்ட்த்துல ஒரு வேல நானும் ராதவும் செத்து போயிருந்தா அப்ப என்ண்டீ பண்ணியிருப்ப” என்று நான் கேட்க அவள் என்னை பார்த்து லேசாக் சிரித்தபடி

“எனக்கு ராதவொட உயிர் முக்கியமில்ல, அவ போனா போகட்டும் நீ தான் எனக்கு முக்கியம், உன்ன் எப்ப்டியாவது காப்பாத்திடனும்னு தான் அந்த ட்ரைவர் கிட்ட சொல்லி இருந்தேன். கிட்ட்தட்ட நான் போட்ட ப்ளான் ஓகே ஆகிடுச்சு, ஆனா அந்த கார் ட்ரைவரலாதான் இது வெளியில் வந்துடிச்சு” ஏன்று கூறினாள். “


"ச்சீ, படு பாவி, இப்படிபட்டவன்னு எனக்கு தெரியாம் போச்சேடீ, தங்க்ச்சி செத்தாலும் பரவால்ல தான் ஆச பட்டவன் கூட எப்பவும் படுக்கனும்னு நெனக்கிறியேடீ நீயெல்லாம் உயிரோடவே இருக்க கூடாதுடீ” என்று தாவி சென்று அவள் கழுத்தை இறுக்கி பிடித்து அழுத்தினேன். அவள் என் கைகளை அவள் கழுத்திலிருந்து எடுக்க முயன்றாள் முடியவில்லை,

சத்தம் போட்டு உள்ளே இருந்த வேலைக்கார்ர்களை கூப்பிட அவர்கள் ஓடி வந்து என்னை அவளிடமிருந்து பிரித்துவிட எல்லோரும் என்னை பிடித்துக் கொண்டு அவளிடமிருந்து இழுத்து சென்றார்கள்., தன் கழுத்தை தடவிக் கொண்டே என்னை நோக்கி வந்தவள்

“டேய் உன்ன் ஒரு வேலக்காரன் மாதிரியும் எனக்கு ஆச வரும்போது தீர்த்து வைக்கறவனுமா இருக்கனும்னு தான் உன்ன் இந்த வீட்டூக்குள்ள் மருமகனா கொண்டு வந்தேன். ஆனா நீ என்னையே எதிர்க்க துணிந்திட்டியா” என்று கூறிக் கொண்டே என்னை நெறுங்கி வ்ந்தாள். அந்த நேரம் வாசலில்

“அக்கா” என்று ஒரு சத்தம் எல்லோரும் திரும்பி பார்க்க அங்கு ராதா தன் அம்மாவுடன் நின்றிருந்தாள். உள்ளே வந்தவள் என்னை பலர் பிடித்துக் கொண்டிருப்பதை பார்த்தாள்.

“விடுங்க அவர” என்று வேலைக்கார்ர்களிடம் சொல்ல அவர்கள் என்னை விட்டுவிட்டு தள்ளி சென்றார்கள்.

“என்னக்கா என்ன் நடக்குது இங்க” என்று முகத்தில் கோவம் கொப்பளிக்க் அனிதாவை பார்த்து ராதா கேட்க அனிதாவோ அதுவரை முகத்தை கோவமாக் வைத்திருந்தவள் மிகவும் சாந்தமாகி

“ராதா, இவரு என்ன் பார்த்து கொலகாறின்னு சொறாருடீ” என்று சொல்ல

“வாசல்ல வரும்போது, நீ சொன்னத கேட்டேங்கா, உன் ஆசய தீர்த்துக்கவும், உன் வேலயெல்லாம் செஞ்சி போடவும் தான் இவர எனக்கு நீ கட்டி வெச்சியா” என்றாள். அனிதா எதுவும் சொல்லாமல் அமைதியாக அவளை பார்க்க

“ராதா பிரச்சின அது இல்ல, உங்க அக்கா தான் திட்டம் போட்டு லதாவ கொன்னிறுக்காங்க” என்றதும் ராதா அதிர்ச்சியுடன் என்னை பார்க்க

“என்னங்க சொல்றீங்க” என்றாள்.

“ஆமா ராதா ஊட்டியில ஆள் ரெடி பண்னி, நாம் டூர் போன் பஸ்ஸ் கவுத்தது உங்க அக்காவொட திட்டம்தான் அத கேட்டதுக்கு தான் என்ன் வேல காரங்கள விட்டு அடிகக் வராங்க” என்றதும் அனிதாவை கோவத்துடன் பார்த்தவள்

“என்னக்கா, ஏன் அப்டி செஞ்ச, லதா எனக்கு எவ்ளோ க்ளோஸ் ஃப்ரெண்டு தெரியுமா, அவள ஏன் கொன்ன” ஏன்று ஆத்திரம் பொங்க அனிதாவிடம் கேட்க

“ஆமா ராதா, லதாவ நான் தான் கொல பண்ணேன், ஆனா எல்லாம் உனக்காகதான், நீ இவன் மேல் வெச்சிருந்த காதல் நிஜமாகி நீங்க ரெண்டு பெரும் ஒன்னா சேரனும்னு தான் அப்ப்டி செஞ்சேன்” என்றதும்

“ச்சீ, வாய மூடு, நீயெல்லாம் ஒரு பொண்ணா நீயே தான் ராதாவ இவருக்கு கட்டி வெக்கலாம்னு சொன்ன, அப்புறம் எப்டி உனக்கு அவள் கொல்ல மனசு வந்துச்சி” என்று அவள் முகத்தை உற்றுபபார்த்தவாறு கேட்க

“ராதா என்ன் புரின்ஞ்சிக்கோ, உன் மனசு நோகக் கூடாதுன்னுதான் லதாவ இவனுக்கு கட்டி வெக்க சம்மதிச்சேன், ஆனா நீ இவன் மேல எவ்ளோ ஆசையா இருந்தேன்னும் எனக்கு தெரியும், அந்த காதல் தோத்துட கூடாதுன்னு தான் நான் அப்டி செஞஜேன்”என்றதும்

“பொய் சொல்லாத, நீ அப்ப்டி நெனச்சி செய்யல, இந்த எல்லா சொத்தையும் நீ ஒரே ஆளு அனுபவிக்கனும்னு தான் அப்டி செஞ்சிருக்கே” என்று ராதா சத்தமாக கூறீயதும்

“என்ன் ராதா இப்டி சொலிட்ட” என்றாள்.

“ஆமா அந்த ஆக்ஸிடெண்ட் நடக்கும்போது பஸ்ல் லதா மட்டுமா இருந்தா நானும் இவரும் கூடதான் இருந்தோம், உன்னோட் குறி லதா இல்ல, நான் தான், எனக்கு நீ வெச்ச் குறி தான் லதாவ பலி வாங்கிடுச்சி” என்று சொல்ல அங்கு இருந்தவர்கள் அணைவரும் அதிர்ந்தோம்.

எனக்கே இந்த விஷயம் அப்போது தான் தோன்றியது. என்னைவிட்டால் இவளின் ஆசைக்கும் வேலைக்கும் ஆளா இல்லாமல் போய்விடும், எத்தனையோ பேர் கிடைப்பார்கள் ஆனால் இந்த சொத்து தான் இவளின் முக்கிய குறீயாக இருந்திருக்கிறது என்று என் மனம் சொல்லியது.

அப்போது ராதாவின் அம்மாவும் அப்பாவும் அருகே வர

“அனிதா என்ன் இது, ராதா சொல்றது உண்மையா, ஏன் உனக்கு இப்டி ஒரு வெறி, உனக்கு இல்லாததா, உன்ன நாங்க அப்படியா வ்ளர்த்தோம்” என்று ராமநாதன் கேட்க அனிதா தலை குனிந்து கொண்டாள்.

“அடிப்பாவி, உன்னையும் எங்க பொண்ணா நெனச்சிதான வளர்த்தோம், ஆனா நீ நாங்க பெத்த் பொண்னையே சொத்துக்காக கொல்ல பார்த்திருக்கியே” என்றார் என் மாமியார்


அனிதாவை பார்த்து கத்தியதும் எனக்கு தூக்கிவாரி போட்டது. இப்படி அவள் சொல்லி அழ நான் அவள் அருகே சென்று 


“அத்த என்ன அத்த் சொல்றீங்க” என்றேன். 


“ஆமா மாப்ளா இவ எங்க பொண்ணே இல்ல, எங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகி மூனு வருஷமா கொழந்த இல்ல” என்று கூறியபடி என் மாமியார் என்னை பார்த்தாள். அதன் பின் 

“அதுக்கப்புறம்தான் எங்களுக்குனு ஒரு வாரிசு வேணுன்ம்னு வேண்டிக்க திருப்பதி போயிருந்தப்ப அங்க ஒரு பஸ் ஆக்சிடென்ட்ல இவ அம்மா அப்பா எல்லாரும் இறந்து போய் இவ அனாதையா நாலு வயசு கொழந்தயா இருந்தா, எங்களுக்கும் கொழந்த இல்லாததால் இவள் கூட்டி வந்து வளர்த்தோம், இவ வந்த அடுத்த வருஷமே எனக்கு ராதா பொறந்தா, ராதா பொறந்ததுக்கு அப்புறமும் நாங்க இவ மேல் பாசமாதான் இருந்தோம், ரெண்டு பேர் கிட்டயும் எந்த வித்தியாசமும் காட்டாம் தான் வளர்தத்தோம், ராதாவுக்கு இந்த உண்ம சின்ன் வயசுலயே தெரிஞ்சாலும், அவள் தன் கூட பொறாந்தவ மாதிரிதான் பாசமா இருந்தா ஆனா இண்டஹ் பாவி இப்படி ஒரு எண்னத்தோட தான் இத்தன நாளா இருந்திருக்காளே” என்றாள். 

நான் ராதாவை பார்க்க அவள் முகத்தில் எந்த அதிர்ச்சியோ ஆச்சர்யமோ இல்லை. ஆக இந்த விஷயம் என்னை தவிர இங்கு எல்லோருக்கும் தெரியும் போல் என்று நினைத்துக் கொண்டு 

“ராதா இந்த விஷயம்...” என்று நான் இழுக்க 

“எனக்கு சின்ன வயசுலையே தெரியும்ங்க, இவ என் கூட பொறக்கலைனானும் என் கூட பொறந்தவள மாதிரி தான் நான் இவ கிட்ட பழகுனேன். ஆனா இவ சொத்துக்காக என்னையே கொல்ல பார்த்துருக்கா” என்று கூறி அழ ஆரம்பித்தாள்.

என் மாமியாரும் மாமனாரும் மாறி மாறி அனிதாவை திட்டி தீர்த்தார்கள். அனிதா தேம்பி தேம்பி அழுதாள்.

“சரி அனிதா எப்ப் சொத்துக்காக நீ இப்படியெல்லாம் பண்ண நெனச்சியோ இனிமே இந்த் வீட்ல நான் இருக்க விரும்பல, உன்னோட் ஃப்ளாட்டும் எனக்கு வேண்டாம், நான் எங்கயாவது போறேன்” என்று கிளம்ப 

“என்ங்க, இருங்க, நீங்க ஏன் இந்த வீட்ட விட்டு வெளியில போகனும் போக வேண்டியவ அவ தான்” என்று அனிதாவை காட்டி ராதா சொல்ல அனிதா அழுது கொண்டிருந்தாள் 

“இல்ல் ராதா, நான் எப்பவும் பணம் பதவிக்குனு ஆச பட்ட்தே இல்ல, உன்ன கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்ட்தும் உன் மேல எனக்கு இருந்த காதலால தான் தவிற பணத்துக்காக இல்ல, ஆனா அனிதாவுக்கு இந்த வாழ்க்க பழகி போனதால் அவங்களால் இது இல்லாம் இருக்க முடியாது, அதனால் நான் போறேன்” என்று கிள்ம்ப என் கையை ராதா தாவி பிடித்தாள். 

“நீங்க இல்லாத எட்த்துல எனக்கு மட்டும் என்ன் வேல, நானும் உங்க கூடவே வந்திடுறேன்” என்று அவாளும் என்னுடன் நடக்க அனிதா ஓடி வந்து எங்கள் முன்னால் நின்று 

“முத்து ராதா ரெண்டு பேரும் என்ன் மன்னிச்சிடுங்க, நான் செஞ்சது தப்பு தான் ஆனா அத இப்ப் உணர்ந்துட்டேன்,. எல்லாரும் இங்கயே இருக்கலாம், ப்ளீஸ் யாரும் வெளியில் போக வேண்டாம்” என்று கண்ணில் கண்னீர் வழிய எங்களை கை கூப்பி கெஞ்சினாள். ராதா யோசித்தாள். 

“இப்படி எல்லாம் பேசி உங்க இங்க இருக்க சொல்வேன்னு நெனச்சிங்களா, இது ஃபுல்லா என்னோட் சொத்து, நான் சம்பாதிச்சு சேர்த்த்து, உங்களுக்கு மட்டுமில்ல இங்க இருக்குற யாருக்கு இது தேவ இல்லையோ அவங்க தாராளமா வெளியில் போகலாம்”என்று மீண்டும் திமிறாக சோஃபாவில் சென்று உட்கார்ந்து கொண்டு கால் மேல் கால் போட்டுக் கொண்டு எங்களை ஏளனமாக பார்த்தாள். 

நானும் ராதாவும் எரிச்சலுடன் அந்த இட்த்திலிருந்து வெளியேறினோம். எங்கள் பின்னால் என் மாமியாரும் மாமனாரும் வந்து எங்களை சமாதானம் செய்ய முயன்றார்கள்.

“ராதா நீங்க ஏன் இங்கிருந்து வெளியில் போகனும், அந்த நாய வெளியில் தொரத்தலாம்” என்று என் மாமியார் எவ்வளவோ கூறினார், ஆனால் என மனம் சமாதானம் ஆகவில்லை, அவர்களை மீறி நாங்கள் அங்கிருந்து கிளம்பி வெளியே வந்தோம். எங்கே செல்வது என்று தெரியாமல் சாலையில் நடந்து சென்று கொண்டிருக்க ஒரு கார் எங்கள் முன்னால் வந்து நின்றது. உள்ளிருந்து கும்ரனும் சங்கீதாவும் இறங்கி வந்தார்கள்.

“என்ன் முத்து, எங்க போற” என்று கேட்க 

“அது வந்து...” என்று நான் சொல்ல் தயங்கும் முன்பே 

“எனக்கு எல்லாம் தெரியும், வா எங்க வீட்டுக்கு போகலாம்” என்றதும் 

“இல்ல் கும்ரா வேண்டாம், நாங்க எங்கயாவது போறோம்” என்று ராதா விரக்தியுடன் சொல்ல 

“ராதா எதுவா இருந்தாலும் வீட்ல போய் பேசிக்கலாம், மொதல்ல கார்ல ஏறுங்க” என்று சங்கீதா சொல்ல இருவரும் தயக்கத்துடனே காரில் ஏறினோம். குமரனிம் வீட்டில் நாங்கு பேரும் உட்கார்ந்திருக்க 

“என்ன் ராதா அனிதா இந்த அளவுக்கா கொடீரமா நடந்துப்பாங்க, என்னால் கொஞ்ச்ம கூட நம்பவே முடியல” என்று சங்கீதா சொல்ல

“என்னாலயே அவ பண்ணத எல்லாம் நம்ப முடியல சங்கீதா, சின்ன வயசுல இருந்து அவ மேல நானும் என் மேல அவளும் எவ்ளோ பாசமா இருந்தோம் தெரியுமா, ஆனா இன்னைக்கு சொத்துக்காக என்னையே அவ கொல்ல பார்த்திருக்கான்னு தெரியும் போது, அவ பாசமெல்லாம் வெறும் நடிப்புத்தானொன்னு தோனுது” என்று கூறி ராதா அழ நான் அவளை சமாதானம் செய்ய முயன்றேன்.

“முத்து அனிதா மேல கேஸ் போட்டு உங்களுக்கு சேர வேண்டியத வாங்காம் விடாத” என்று குமரன் கூற 

“இல்ல்டா, இனிமே அவ முகத்துலயே முழிக்க கூடாதுன்னு தான் வெளியில் வந்துட்டேன். அவ சொத்தும் வேண்டாம், அவ் சொந்தமும் வேண்டாம், என் கூட என் ராதா மட்டும் இருந்தா போதும்” என்று நான் சொல்ல அனிதா என தோளில் சாய்ந்து கொண்டு அழுதாள். 

“சரி முத்து அடுத்தபடியா என்ன பண்ண போறீங்க” என்று சங்கீதா கேடக் “அதுதான் தெரியல” என்று நான் சொன்ந்தும் 

“நீங்களும் ராதாவும் வேணா பழயபடி எங்க ஹாஸ்பிடல்லயே வந்து ஜாயிண்ட் பண்ணிக்கங்களேன்” என்று சங்கீதா சொல்ல நான் கும்ரனை பார்த்தேன். அவனுக்கு கண்டிப்பாக என் மன்நிலை புரிந்திருக்கும் அதனால் தலை குனிந்து கொண்டான். 

“இல்ல் சங்கீ, அது சரியா வராது. அனிதா இனிமே இங்க எங்கள நிம்மதியா இருக்க விட மாட்டா, அவ கண்லயே படாம எங்கயாவ்து போய்டனும்னு நெனைக்கிறேன்” என்று நான் சொல்ல குமரனும் சங்கீதாவும் யோசித்தார்கள். 

“சரி முத்து இந்த ஃபீல்டு வேண்டான்னா, நான் வேற ஒரு ஐடியா சொல்லட்டுமா” என்றாள். 

“என்ன் சங்கீதா”

“என்னோட மாமா ஒருத்தரு வேலூர்ல இருக்காரு, அங்கிருந்து வெளியாகுறா மனிதம்னு ஒரு வீக்ளிய அவர் தான் நட்த்துறாரு, அங்க வேணும்னா நீங்க போய் கேட்டுப்பாருங்களேன்” என்று சொல்ல 

“சரி சங்கீ, எனக்கும் அனிதா முகத்துல முழிக்காம் இருக்க் முடியும்” என்று சொல்ல சங்கீதா 

“நான் இப்பவே அவருக்கு போன் பண்றேன்” என்று தன் செல்லி இருந்து போன் செய்து பேசினாள். அதன் பின் எங்கள் எதிரே வந்து 

“முத்து நான் எல்லாத்தையும் பேசிட்டேன், அவரு உங்களா உடனே வர சொல்லி இருக்காரு, நீங்க ரெண்டு பேரும் தங்குறதுக்கு அவரே ஒரு எடமும் பார்த்து தரேன்னு சொல்லி இருக்காரு, நீங்க உடனே வேலூர் கெளம்புங்க” என்று கூறி ஒரு பேப்பரில் எதையோ எழுதினாள்.

“இதுதான் அவ்ரோட அட்ரஸ்” என்று என்னிடம் கொடுத்தாள். நானும் ராதாவும் அவ்ர்களிடமிருந்து விடைபெற்று வேலூர் செல்லும் பஸ்ஸி ஏறினோம், பஸ் புறப்பட்ட்து.

“ராதா, நீ எப்படியோ வளர்ந்தவ, என்னால் இப்படி மாத்து துணிகூட இல்லாம்” என்று நான் சொல்லி முடிக்கும் முன்னே அவள் கைகள் என் வாயை மூட 

“சந்தோஷத்துல மட்டும் ஷேர் பண்ணிக்க் ஆயிரம் ரிலேஷன்ஷிப் இருக்கு, ஆனா கஸ்ட்த்துலயும் கூட வாறது புருஷன் பொண்டாட்டி உறவுதாங்க, அப்படி இருந்தாதான் அது உண்மையான பாசம், உண்மையான குடும்பம்” என்று கூறிவிட்டு என்னை பார்த்தாள். என்னையும் அறியாமல் என் கண்ணில் வந்த கண்ணீரை துடைத்துவிட்டு 

“என்ன்ங்க, நாம் எதுக்கு எங்கயோ போகனும், உங்களுக்குன்னு தான் சொந்தமா ஒரு வீடு இருக்கே, நாம் அங்கயே தங்கி இருந்திருக்கலாமே” என்று ராதா கூற 

இருந்திருக்கலாம் ஆனா எப்ப்டி இருந்தாலும் அனிதா முகத்துல் முழிக்கிற மாதிரி தான் வரும், அதனால் தான் சென்னைய் விட்டு போகலாம்னு முடிவெடுத்தேன்” என்று கூற அவள் என தோளில் சாய்ந்து கொண்டாள். வேலூர் வந்து சேர்ந்த்தும் சங்கீதா சொன்ன முகவரிக்கு சென்று பார்த்தேன்.

அங்கு கணபதிராமன் என்பவர் தான் அந்த வார இதழை நட்த்திக் கொண்டிருந்தார். அப்படி ஒரு பத்திரிக்கை வருவதே பலருக்கு தெரியாத நிலையில் தான் அந்த வார இதழ் இருந்து கொண்டிருந்த்து. 

“வாங்க தம்பி, இப்பதான் சங்கீதா எனக்கு போன் பண்ணா, உங்கள பத்தி எல்லாத்தையும் சொன்னா, இந்தாங்க, உங்க வீட்டு சாவி, பக்கத்து தெருவுல் தான் வீடு இருக்கு, போய் கொஞ்ச நேரம் ரெஸ்ட் எடுத்துட்டு வாங்க” என்று என் கையில் சாவியை கொடுத்தார், நானும் ராதாவும் எங்கள் புது வாழ்க்கை துவங்க போகும் புது வீட்டை கண்டு பிடித்து வீட்டு கதவிலிருந்த பூட்டை திறந்தோம், 

வீடு கொஞ்ச்ம சின்னதாக இருந்தாலும் இருவருக்கு போதுமானதுதான். ராதா ஒரு பணக்கார பெண் என்ற எந்த அடையாளாமும் இல்லாமல் வீட்டை பெருக்கி சுத்தம் செய்தாள். எல்லாம் முடிந்த்து. காலை 8 மணிக்கு எங்களிடமிருந்து பொருகளையும் கொஞ்ச்ம வெளியே வாங்கிய பொருட்களையும் கொண்டு பால் காய்ச்சி இருவரும் குடித்தோம். 

அதன் பின் நான் மனிதம் வார இதழ் அலுவலகம் சென்று கணபதி சாரை சந்தித்தேன். 

“வாங்க முத்து. நம்ம வார இதழ எப்பவாவது நீங்க கேள்விப்படிருக்கிறீங்களா” என்று அவர் என்னிடம் கேட்க எனக்கு என்ன் சொல்வது என்று தெரியாமல் 

“இல்ல சார்” என்றேன். “தப்பில்ல தம்பி, இப்படி தான் நம்ம பத்திரிக்க இருக்கு, நீங்க வந்த நேரம் பார்க்கலாம், எப்படி இருக்குன்னு”என்று கூறிவிட்டு என்னை அந்த அலுவலகம் முழுவதும் சுற்றி காட்டினார். 

“சார் எனக்கு ஒரு யோசன சொல்ல்லாமா” என்று நான் கேட்க 

“சொல்லுங்க, தம்பி நல்ல் யோசனையா இருந்தா அத யார் சொன்னாலும் நான் கேட்டுப்பேன்” என்று கூறி ஆர்வமாக கேட்டார். 

“சார், இங்க வேலூர் ஜெயில்ல பல கைதிகள் இருப்பாங்க, இதுவரைக்கும் எத்தனையோ பத்திரிக்கைகல்ல எத்த்னையோ கதைகள் வந்திருக்கும், ஆனா நாம் புதுசா, ஜெயில் கைதிகள சந்திச்சி, அவங்க கதைகள ஏன் வெளியிட கூடாது, இப்ப்தான் எல்லா டிவி சானல்களும் வழக்குகள பத்தி நிகழ்ச்சிகள் போடுறாங்களே, நாம ஏன் அத கதைகளா போட கூடாது” என்றதும் அவர் யோசித்தார், 

“யோசன ரொம்ப நல்லா இருக்கு தம்பி, ஆனா ஜெயிலுக்குள்ள் போய் அவ்ளோ பொருமையா அத கேட்குற தைரியம் யாருக்கு இருக்கு” என்று கேட்க 

“ஏன் சார், நானெ போறேன், இதுவரைக்கும் யார் யாருக்கோ ரிஸ்க் எடுத்திருக்கேன், இப்ப் என் வேலைக்காக ரிஸ்க் எடுக்குறேன்”என்றேன்.