Saturday, 16 August 2014

இரண்டும் இரண்டும் நான்கு 2


புவனா நான் கிளம்புறேன்" "அருண் சாப்பிட்டு போங்க, இனி நீங்க போய் சமைத்து சாப்பிட நேரம் ஆகிடும்" "எதுக்கு உங்களை கஷ்ட படுத்திகிரிங்க" "அருண், உங்களுக்கு சமைக்க எனக்கு எந்த கஷ்டமும் இல்லை" அப்போது போன் அடிக்க, சிரித்து கொண்டே என்னை உக்கார சொல்லிவிட்டு போனை எடுக்க சென்றார்கள். போனில் அழைத்தது அவங்க கணவர் தான் அவங்க பேசி கொண்டு இருக்கையில் நான் திருட்டு தனமாக புவனா என்னை பற்றி அவங்க கணவரிடம் எப்படி சொல்றாங்க என்று கவனித்தேன் புவனா நான் இப்போ விட்டுக்கு வந்து பாடம் எடுபதையும், தன்னை டாக்டரிடம் கூட்டி போனது மற்றும் வண்டியை சரி செய்தது முதல் எல்லாம் சொன்னார்கள் மேலும் நான் சாப்பிடாமல் வீட்டுக்கு கிளம்பி இருப்பது வரை சொல்லி முடித்தார்கள். சிறிது நேரம் கழித்து போனை என்னிடம் வந்து கொடுத்து.

"அருண் பாஸ்கர் உங்ககிட்ட பேசனுமாம்" நான் என்ன பேசுவது என்று யோசித்து கொண்டே போனை வாங்கினேன் "வணக்கம் அருண் எப்படி இருக்கீங்க" "நல்ல இருக்கேன் நீங்க எப்படி இருக்கீங்க" "நல்ல இருக்கேன் அருண் ரெண்டு நாளில் சென்னை வந்துருவேன்" "ம்.. நல்லது, நான் இப்ப தான் பாடம் முடிச்சி கிளம்பிட்டு இருந்தேன் உங்க போன் வந்துச்சி" "ரொம்ப தங்க்ஸ் அருண், " "எதுக்கு" எல்லாத்துக்கும் தான், வீட்டில் வந்து பாடம் எடுக்கறதுக்கு, டாக்டர் கிட்ட கூட்டிடு போனது எல்லாத்துக்கும் தான்" "இதுல என்ன இருக்கு, நீங்க செய்த உதவிக்கு இது ஒன்னும் இல்லை" "நானா, என்ன உதவி" "அதிகம் கூச்ச படும் நான் இன்னைக்கு சரளம பேசும் நிலைக்கு வந்து இருக்கேன்ன அதுக்கு நிங்களும் உங்க மனைவ்யும் தான் கரணம் இது எனக்கு தன்னம்பிக்கை கொடுத்து இருக்கு, அதுக்கு நான் தான் உங்களுக்கும் உங்க மனைவிக்கும் நன்றி சொல்லனும்" "நன்றி, நீங்க சாப்பிடாம கிளம்பறதா சொன்னா, கண்டிப்பா சாப்பிட்டு தான் போகனும்." பாஸ்கர் கேட்டதும் என்னால் மறுக்க முடியவில்லை, சரி சொல்லி விட்டு போனை புவனாவிடம் கொடுத்தேன் "அருண் கொஞ்ச நேரம் ஹால்ல உக்காருங்க" சொல்லிவிட்டு புவனா சமையல் அறைக்கு சென்றாள் நானும் ஹரிணியும் ஹாலில் உட்கர்ந்து பேசிக்கொண்டு இருந்தோம், ஹரிணி சோபாவில் உட்கர்ந்து டிவி பார்த்து கொண்டு இருந்தாள், டி-ஷர்ட் மற்றும் குட்டையா ஜீன்ஸ் துணியில் ஸ்கர்ட் போட்டு இருந்தாள், ஸ்கர்ட் தொடை வரை தான் இருந்தது. அவள் குண்டான உடம்புக்கு அவள் தொடை மிகவும் வளிப்பகவும் கவர்ச்சியாகவும் காட்டியது. அவள் டிவி பார்க்கும் கவனத்தில் காலை சோபாவில் தூக்கி வைக்க அவள் ஸ்கர்ட் விரிந்து உள் தொடை மற்றும் அவள் அணிந்து இருந்த கட்டன் ஜட்டி தெளிவாய் தெரிந்தது. என் ஆர்வம் தனிச்சியாக உள்ளே எப்படி இருக்கிறது என்று பார்க்க துண்டியது, பார்வையை ஸ்கர்ட்க்குள் செலுத்தினேன். ஹரிணி முழு கவணம் டிவியில் இருந்ததால் கொஞ்சம் பயமா இன்றி ஸ்கர்ட்க்குள் ஆராய்ந்தேன் அவள் புண்டை நன்றாக உப்பலாக ஜட்டியில் பிம்பம் போட்டு கட்டியது. உப்பாலின் நடுவில் கிரி வைத்தது போல பள்ளம் தெரிய அது அவள் புண்டை இதழ்கள் என்று உர்ஜிதம் செய்துகொண்டேன். என் சுன்னி விறைத்து என் ஜட்டியில் முட்டிக்கொண்டு நின்றது. அதிக விறைப்பால் லேசாக வலி எடுக்க லேசா எழுந்து என் சுண்ணியை சரி செய்யவும் ஹரிணி திரும்பவும் சரியாக இருந்தது. நான் பேண்டை சரி செய்வது போல் சரி செய்து கொண்டேன், ஹரிணி வெட்கத்தோடு முகம் லேசாக சிவந்தது என்னை பார்த்து சிரித்தாள். எனக்கு பார்த்து இருப்பாளோ என்று தோன்றியது. நான் அவள் அருகில் போய் உட்கார்ந்தேன் "டிவியில் என்ன பார்க்குற" "சுட்டி டிவி பாக்குறேன்" "அப்படியா எனக்கும் சுட்டி டிவி ரொம்ப பிடிக்கும், அதுவும் ஜாக்கி சான் கார்ட்டூன் ரொம்ப பிடிக்கும்" எல்லா பசங்களுக்கும் அது பிடிக்கும்னு தெரியும் ஹரிணிகிட்ட நெருக்கமா பழகனும்னு அப்படி சொன்னேன் "எனக்கும் ரொம்ப பிடிக்கும் சார் அதுல ஜூலி, பீமா ரொம்ப பிடிக்கும்" "எனக்கும் பிடிக்கும்" பேசி கொண்டே ஹரிணி வலது தொடையில் கையை வைத்தேன், அப்படியே வைத்து இருந்தேன் பேச்சு சுவரயத்தில் அவள் அதை கவனிக்கவில்லை. "பென்குயின் அப் மடஸ்கர் பார்ப்பியா ஹரிணி" "ஒவ், சூப்பர்ர இருக்கும், எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும் இப்போ டியூஷன் வர்ரதள என்னால பார்க்க முடியல" "அப்போ டியூஷன் கட் அடிச்சிடு, ஹாஹா", ஹரிணியும் சிரித்தாள் பேசி கொண்டே என் கையை அவள் வெறும் தொடையில் வைத்தேன் "வேற என்ன என்ன கார்டூன் பிடிக்கும்" பேசிக்கொண்டே மெல்ல மெல்ல கையை ஸ்கர்ட்க்குள் விட்டேன் "அப்புறம் குங்க்பு பண்டா பிடிக்கும்" "ஒவ், கரடி கராத்தே சண்ட போடுமே" மேலும் கொஞ்சம் கையை உள்ளே விட்டு மேல் தொடையை தடவினேன், ஹரிணி திடிர் என்று பேசுவதை நிறுத்தினாள் நான் கையை அசைக்காமல் அப்படியே வைத்தேன்." "குங்க்பு பண்டா படம் பார்த்தியா" "இல்ல... சார்..." அவள் வார்த்தையில் தடுமாற்றம் தெரிந்தது, நான் கை வைத்து இருப்பது பிடிக்கவில்லையோ, எடுத்துவிடலாமா என்று தோன்றியது. உடனே எடுத்தல் சந்தேகம் வந்துவிட்டால் என்ன செய்வது என்று தொடர்ந்து பேச்சு கொடுத்தேன். "என்கிட்ட சீடீ இருக்கு அடுத்த முறை வீட்டுக்கு வரும்போது போட்டு பாரு" "ஹய், உண்மையாவா சார்" இப்போ மிண்டும் சரளமாக பேசினாள் "உண்மையா தான்" "அந்த படம் பார்க்கணும்னு ரொம்ப நாளா எனக்கு அசை, ஆன முடியலை" "ஆமா போ வும், பண்டாவும் காமடி பண்ற சீன் நல்ல இருக்கும்" மிண்டும் கையை உள்ளே கொண்டு போனேன். இந்த முறை என் கை எல்லையை தண்டி அவள் அந்தரங்க பகுதியை தொட்டுக்கொண்டு இருந்தது. மிண்டும் அவள் பேசுவதை நிறுத்தினாள். என்னை திரும்பி பார்த்தாள் நான் டிவி பார்ப்பது போல் நடித்தேன். பின்பு அவளும் டிவி பக்கம் திரும்பினாள். அவள் மவுனத்தை எனக்கு சதகம எடுத்து கொண்டு அவள் மன்மத மேட்டை தடவினேன் அவள் அப்படியே உறைந்த நிலையில் இருந்தாள். இருவரும் சிறுது நேரம் பேசவில்லை. ஹரிணி பயத்தில் அப்படி இருக்கின்றள இல்லை நான் செய்வது பிடித்து இருக்க என்று தெரியவில்லை இருபினும் அவள் நிலையை தெரிந்துகொள்ள கையை இறக்கி மிண்டும் தொடை மீது வைத்து கொண்டேன். சிறிது நேரம் எதுவும் செய்யாமல் வைத்து இருந்தேன். சமையல் அறையில் புவனா மும்முரமாக இரவு சாப்பாடு தயார் செய்து கொண்டு இருந்தார்கள் நான் ஹரிணியை தயார் செய்து கொண்டு இருந்தேன். நான் எதுவும் செய்யவில்லை என்றதும் மிண்டும் என்னை நோக்கி திரும்பினாள் நான் டிவி பார்ப்பது போல் இருக்க அவள் பார்வை என் கை இருக்கும் இடத்தை நோட்டம் இட்டது. எனக்கு கொஞ்சம் அதிர்ச்சி கொடுத்தாலும் அமைதியாக இருந்தேன். அப்போது தான் அந்த அதிசயம் நடந்தது. ஹரிணி என் பக்கம் இன்னும் நெருங்கி வந்தாள், கால்களை கொஞ்சம் அகட்டி கொண்டு இடுப்பை முன்னுக்கு தள்ளினாள் அவளின் இந்த நிலை மாற்றத்தில் என் கை சரியாக அவள் மன்மத மேட்டிற்கு மேல் வந்தது. ஆஹா ஹரிணி பச்சை கொடி கட்டிட்ட சந்தோஷத்தில் உடனே அவள் புண்டையை தொட்டு பார்க்க அவள் ஜட்டியோடு அவள் புண்டை மேட்டை தடவினேன் நன்றாக மொத்தென்று இருந்தது. நாடு பகுதிக்கு வரும் போது பஞ்சு போன்று மென்மையா இருந்தது. அவள் புண்டை பள்ளத்தில் விரல் வைத்து தேய்கையில் ஹரிணி உடல் சிலிர்த்தது கொண்டாள். சிறிது நேரம் தடவி பார்த்த பிறகு என் விரலை தொடை வழியா அவள் ஜட்டிக்குள் நுழைத்து ஹரிணி புண்டை பிளவில் விரல் வைத்து தடவினேன் லேசா ஈரமா பிசுபிசுப்புடன் இருந்தது மேலும் இரு முறை வெடிப்பில் தடவ ஹரிணி இன்னும் நன்றாக என் மிது சாய்ந்து கொண்டாள். விரலை இன்னும் மேல கொண்டு போய் அவள் புண்டை பருப்பை தொட "ஹா..." என்று முனங்கினாள். ஹரிணி இவ்வளவு விரைவில் கை கூடுவன்னு நான் கணவிலும் நினைக்க வில்லை. "ஹரிணி பிடிச்சிருக்க" மெல்ல அவள் காது அருகில் கேட்டேன். ஹரிணி அப்படியே என் முகத்துக்கு நேர திரும்பி அவள் அழகிய கண்களால் என்னை நேராக பார்த்தாள் "ம்.." என்று மட்டும் சொல்லி தலையை ஆட்டினாள். அவள் வாய் என் வாய்க்கு மிக அருகில் இருக்க அந்த செவ் இதழ்களை பார்த்ததும் அதை அப்படியே கவ்வி சுவைக்க தோன்ற என் முகத்தை முன்னுக்கு கண்டு போனேன். ஹரிணி நான் முகத்தை அவள் அருகில் கொண்டு வருவதை பார்த்து என்ன செய்ய போகிறேன் என்று தெரியமல் கண்கள் இரண்டையும் முடிகொண்டாள். அவள் உதட்டை சுவைக்க முற்படும் வேளையில் சமையல் அறையில் இருந்து புவனா குரல் கொண்டுத்தர்கள் "அருண், ஹரிணி ரெண்டு பேரும் சாப்பிட வாங்க" என்று அழைக்க நான் சுயநினைவுக்கு வந்தேன் ஐயோ புவனா இருப்பதே மறந்து போச்சே அவங்க பார்த்து இருந்த என்ன ஆகி இருக்கும். நான் என் கையை ஹரிணி ஸ்கர்ட்க்குள் இருந்து எடுத்தேன் ஹரிணி ஸ்கர்ட்டை சரி செய்து கொண்டாள். நான் என் விரலை பார்த்தேன் ஹரிணி புண்டை ஜூஸ் அதில் வழுவழு என்று வழிந்து கொண்டு இருந்தது. "சார் கையை பாத்ரூம்ல வாஷ் பண்ணுங்க" "இதை வாஷ், எல்லாம் பண்ண கூடாது" நான் ஹரிணியை பார்த்து கொண்டே என் விரலை வாய்க்குள் வைத்து சூப்பினேன் "சீ, அசிங்கம் என் யூரின் எல்லாம் ஒட்டி இருக்கும்" "சார்க்கு இது அமிர்தம்" "யூரின் எல்லாம் சாப்பிடலாமா சார், ஒன்னும் செய்யாத" "ஒன்னும் செய்யது, உனக்கு நிறைய சொல்லி தரேன் அனா இந்த விசியம் நமக்குள்ள மட்டும் தான் இருக்கணும் ஓகே" "ஓகே" கட்டை விரலை தூக்கி காட்டினாள் நானும் கட்டைவிரலை தூக்கி காட்டி தட்டி கொண்டோம். இருவரும் சமையல் அறைக்கு சென்று சாப்பாடு மேஜையில் அமர்ந்தோம், புவனா இருவருக்கும் தோசை சுட்டு தேங்காய் சட்டினியும் கொடுத்தாங்க. தோசை, சட்டினி எனக்கு மிகவும் ருசியாக இருந்தது.

"புவனா, தோசை சட்டினி சூப்பர், நல்ல ருசிய இருக்கு" "சார் பொய் சொல்லாதிங்க" என்று ஹரிணி அம்மாவை கிண்டல் செய்ய "இல்லை, உண்மையாவே ரொம்ப ருசிய இருக்கு" "தேங்க்ஸ், பாஸ்கர்ரும் ஹரிணியும் ஒரு நாள் கூட என் சாப்பாட்டை பாராட்டி சொன்னதே இல்லை, நல்ல கிண்டல் மட்டும் பண்ணுவாங்க" சொல்லிவிட்டு ஹரிணி தலையில் செல்லமா குட்டினார்கள் "பாருங்க சார் உங்களால அம்மா என்னை அடிகிறங்க" "ஒஹ், அப்படியா, புவனா ஹரிணிகிட்ட சாரி கேளுங்க" பொய்யான கோபத்துடன் சொல்ல "சரி கேக்கவில்லைன்ன என்ன பண்ணுவிங்க, அங் சொல்லுங்க அருண்" என்று சொல்லிவிட்டு இடுப்பில் கைவைத்து கொண்டு என்பக்கம் திரும்பி நின்று வம்பு இழுக்க அவங்க இடுப்பு வளைவு தெளிவாக தெரிந்தது. ஹவர்கிளாஸ் போன்று சிறுத்த இடுப்பை பார்த்ததும் நானும் பதிலுக்கு "கேக்கலைன்ன ரூமுக்கு கூட்டி போய் நல்ல போட்ட... கேட்பிங்க" "என்னாது..." புவனா அதிர்ச்ச்யுடன் கேட்க "இல்ல அடி போடுவேன்னு சொல்ல வந்தேன் " "ஆமா சார் அம்மாவை கூட்டி போய் போடுங்க அப்ப தான் என்கிட்டே சாரி கேப்பாங்க" ஹரிணி சொன்னதும் நான் புவனாவை பார்த்து லேசாக சிரிக்க "ஆமாண்டி, உங்க சார் உணர்ச்சி வசப்பட்டு ரூமுக்கு கூட்டி போய் போட்டாலும் போடுவாரு" சொல்லி விட்டு லேசா என்னை பார்த்து புன்னகைக்க எனக்கு பின்ன தலையில் ஜில் என்று ஐஸ் வைத்தது போல் சிலிர்த்தது. புவனா நான் பேசிய இரண்டு அர்த்த வார்த்தைக்கு திருப்பி சரியான பதில் கொடுத்தா நினைத்து பெருமிதமாக என்னை பார்த்தார்கள். "ஹரிணி போங்க சார் அம்மாவை தூக்கி போய் நல்ல போடுங்க, அப்பா தான் என்கிட்டே சாரி கேப்பாங்க" ஹரிணி என்ன சொல்கிறோம் என்ற அர்த்தம் தெரியாமல் பேச அதை கேட்ட புவனாவுக்கு ஒரு மாதிரி ஆனாங்க, "சீ சும்மா இருடி, சரி சாரி, அடிச்சது தப்பு தான்" என்று சொல்லிவிட்டு தோசை எடுக்க சென்றார்கள் நானும் ஹரிணியும் இடது கையை மேலே தூக்கி வெற்றி பெற்றது போல் கையை தட்டி கொண்டோம். ஹரிணி முகத்தில் ஏக சந்தோசம் அதை பார்த்து புவனாவும் முகம் மலர்ந்தது "ரொம்ப நாள் பிறகு இப்போ தான் விடு கலகலப்பா இருக்கு" "எனக்கும் சந்தோசமா இருக்கு" சொல்லிவிட்டு கை கழுவ எழுந்தேன் "அருண், இருங்க இன்னொரு தோசை சாப்பிடுங்க" "ஏற்கனவே ஐந்து தோசை சப்பிட்டச்சி, போதும்" எழுந்து கை கழுவினேன் ஹரிணியும் சாப்பிட்டு அவள் அறைக்கு சென்றாள். "அருண் இருங்க பால் குடிச்சிட்டு போங்க" சாப்பாட்டு மேஜை அருகில் இருந்த நாற்காலியில் உட்கார்ந்தேன், பால் என்ற வார்த்தையை கேட்டதும் எனக்கு உணர்ச்சி பொங்க தொடங்கியது. இதுவரை பார்த்த, செய்த செயல்கள் என்னக்கு எப்போது கை அடித்து விந்தை வெளியே பிச்சி அடிப்போம் என்று இருந்தது. நான் நாற்காலியில் உட்கார்ந்துகொண்டு புவனாவின் அசைவுகளையும் வளைவுகளையும் பார்த்து கொண்டு இருந்தேன். ஒரு விசியம் தெளிவா தெரிந்தது அவங்க நைடிகுள்ள பிரா போடல. ஜட்டி போட்டு இருப்பாங்களா என்று யோசித்தேன். இந்த யோசனையில் புவனா கேட்ட சில கேள்விகளுக்கு நான் சரியாக பதில் சொல்லமுடியவில்லை. நான் மும்முரமாக அவங்களை கண்காணிச்சிட்டு இருந்தேன். புவனா என்னை நிகழ் காலத்துக்கு கொண்டு வர அவங்க சொல்லவந்ததை இரண்டு முறை திருப்பி திருப்பி சொல்ல வேண்டி இருந்தது. "ஹாய் அருண் என்னாச்சு, கனவு கான்றிங்கள இல்லை தூக்கமா" "இல்ல, இல்ல" நான் சுயநினைவுக்கு வந்தேன் புவனா எனக்கு ஒரு கப்பில் பால் கொடுத்து விட்டு என் எதிரில் உட்கார்ந்து சாப்பிட ஆரம்பிச்சாங்க. நான் பாலை குடிக்க தொடங்கினேன் அவங்க தோசை சாப்பிடும் அழகை ரசித்தேன். தோசையை சின்ன சின்ன துண்டுகள பிய்யித்து அவங்க ரசம் சொட்டும் இதழ்கள் மற்றும் பளிச்சிடும் வெள்ளை பற்களுக்கு நடுவில் செல்வதை பார்த்து ரசித்தேன். நைடிக்குள் ஆடிக்கொண்டு இருக்கும் பால்குடங்களை மிண்டும் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்று ஆவலுடன் எதிர்பார்த்து காத்து இருந்தேன். நான் பாலை குடித்து முடித்தும் எதிர்பார்த்த வாய்ப்பு கிடைக்க வில்லை என்ற வருத்தத்தில் சமையல் அரை விட்டு செல்ல முற்பட்டேன். "அருண் என் நீங்க இன்னைக்கு இங்க தங்ககூடாது மணி பத்து முப்பது ஆகுது." "மணி அனா என்ன, நான் பார்த்துக்குறேன்" "உங்க பைக் இங்க இல்லையே" "ஐயோ ஆமா நான் அதை மறந்தே போயிட்டேன், இப்போ என்ன பண்றது" எனக்கு தங்க மிகவும் ஆசை இருந்தாலும் கட்டி கொள்ளவில்லை "அருண் நைட் தங்கிட்டு காலையில் போங்க" நான் விடாமல் "ஆட்டோ பிடிச்சி போய்டறேன்" "ஆட்டோ இப்போ உடனே கிடைக்காது, நீங்க இன்னைக்கு கண்டிப்பா தங்கிட்டு தான் போறீங்க" என்று உரிமையுடன் சொல்ல நானும் சம்மதித்தேன். புவனாவுக்கு மகிழ்ச்சி "கொஞ்ச நேரம் டிவி பாருங்க நான் இங்க சுத்தம் செய்துட்டு வந்துர்றேன்" "டிவி எல்லாம் சலிப்பு அடிக்கும், நான் இங்கயே உங்க கிட்ட பேசிட்டு இருக்கேன்" "சரி உங்க இஷ்டம், அப்புறம் சொல்லுங்க உங்க விட்டல எத்தனை பேறு" "நான் அம்மா அப்பா முனே பேரு தான்" "சின்ன குடும்பம், கல்யாணத்துக்கு தடை எதுவும் கிடையாது" "ஆமா" பேசிக்கொண்டே புவனா வேலை செய்து கொண்டு இருந்தார்கள், அப்போ மிண்டும் அந்த அழகான நிகழ்வு நடந்தது. துடைப்பான் வைத்து தரையை சுத்தம் செய்ய முன்னால் குனிந்த போது மிண்டும் அவங்க குலுங்கும் முலைகள் கண்ணுக்கு விருந்து ஆனது. புவனா அசைவதுக்கு தகுந்தார் போல் இரு மாங்கனிகளும் ஆடியது அதை பார்த்த என் சுண்ணி விடைத்து முட்டி கொண்டு நின்றது. வேலை முடிந்ததும் ஹாலுக்கு வந்தோம். புவனா பெட்ரூம் போய் பாஸ்கர் கைலி ஒன்று எடுத்து வந்தாங்க "இதை போட்டுக்கிட்டு ப்ரீய தூங்குங்க" "வேண்டாம் பேன்ட் போட்டே தூங்குறேன்" "இதுல ஒன்னும் இல்லை உங்க விடு போல நினைச்சுக்குங்க" "நீங்க எங்க பெட்ரூம்ல படுத்துக்குங்க, நான் ஹரிணி ரூம்ல படுத்துக்குறேன்" "குட் நைட் அருண்" "குட் நைட் புவனா" அவங்க ஹரிணி அறைக்கு சென்றார்கள், நான் கைலியை மாற்றிக்கொண்டு படுத்தேன் புது இடம் என்பதால் உடனே தூக்கம் வரவில்லை எழுந்து பாத்ரூம் போய் பார்த்தேன். அங்கே பக்கெட்டில் சில துணிகள் பார்த்ததும் மனம் சஞ்சலம் அடைய உள்ளே தேடினேன் எதிர்பார்த்தது போலவே வெள்ளை பிராவும் ஒரு சிகப்பு ஜட்டியும் இருந்தது. பிரவின் கப் சைஸ் 36 என்று போட்டு இருந்தது. முகத்துக்கு கிட்டே கொண்டு போய் முகர்ந்து பார்த்தேன் வேர்வை வாசம் என் உணர்ச்சியை துண்டியது லுங்கியை கழட்டிபோட்டுவிட்டு என் சுன்னியை கையில் பிடித்து தேய்த்தேன் பின்பு அவங்க ஜட்டியை முகர்ந்து பார்த்தேன் லேசா ஒண்ணுக்கும் புண்டை ஜூசும் கலந்த வாசனை என்னை தலை சுற்ற வைத்தது ஜட்டியை என் சுண்ணியில் வைத்து தேய்த்தேன் புவனாவை புணர்வது போல் உணர்ந்தேன். அதை நினைத்து கொண்டே வேகமாக கை அடிக்க சிறிது நேரத்தில் லிட்டர் கணக்கில் விந்தை அவங்க ஜட்டியில் பிச்சி அடித்தேன். மிண்டும் பெட்டில் அப்படியே போய் படுத்தேன் சிறிது நேரம் கழித்து தூக்கம் வராததால் மிண்டும் பாத்ரூம் சென்றேன் இந்த முறை ஹரிணி துணி கிடைக்கிறதா என்று பார்த்தேன் பக்கெட்டில் இருந்து ஒவ்வொரு துணியை எடுக்க சின்ன ஜட்டி ஒன்று கிடைத்தது கண்டிப்பா ஹரிணி உடையது தான் முகர்ந்து பார்த்தேன் அழகான முத்திர வடை அதை அப்படியே நக்கினேன் மிண்டும் என் சுன்னி தலை துக்க ஹரிணி புண்டையை நக்குவது போல் கற்பனை செய்து கொண்டு மிண்டும் கை அடித்தேன் சிறுது நேரத்தில் விந்தை ஹரிணி ஜட்டியில் பிச்சி அடித்தேன். பின்பு கைலியை கட்டி கொண்டு வந்து படுத்தேன் எப்போது தூங்கினேன் என்றே தெரியவில்லை காலையில் எழுந்து மணி பார்த்த போது அது ஆறு கட்டியது. எழுந்து வெளியே வந்தேன் ஹரிணி அறையில் தூங்கி கொண்டு இருந்தாள். புவனாவை காணோம். ஜன்னல் பக்கம் வந்து பார்க்கும் போது புவனா வெளியில் தண்ணிர் தொழித்து கோலம் போட்டு கொண்டு இருந்தாள். நைட்டியை தூக்கி இடுப்பில் சொருவி கொண்டு நான் பார்க்கும் ஜன்னல் பக்கமா திரும்பி உட்கார்ந்த நிலையில் கோலம் போட்டு கொண்டு இருதர்கள். அவங்க கால்கள் முட்டி வரை தெரியா பார்க்க படு கவர்ச்சியாக இருந்தது. என் சுன்னி மிண்டும் விறைக்க அட்டி கொண்டே விட்டுக்குள் ஹரிணி தூங்குவதை பார்த்தேன். வெளியே புவனா இப்போது தான் கோலம் போடா ஆரம்பித்து இருந்தார்கள் எப்படியும் அரை மணி நேரமாவது ஆகும் என்று தோன்றியது. எனக்கு திடீர் என்று ஒரு யோசனை வர இரவில் ஹரிணியின் இதழை சுவைக்க அது நடக்காமல் போனது நியாபகம் வர வேகமா ஹரிணி அறைக்கு போனேன். ஹரிணி அழகா தூங்கி கொண்டு இருந்தாள். நைட் டிரஸ் பாவாடை சட்டையும் போட்டு தூங்கி கொண்டு இருந்தாள் "ஹரிணி, ஹரிணி எழுந்திரு" "என்ன.. சார்.." உங்க அம்மா வெளிய கோலம் போட்டுட்டு இருக்காங்க" "அதுக்கு என்ன சார்" "நைட் பண்ணது ஞாபகம் இருக்க" லேசா கண்ணை முழித்து பார்த்தாள் "தூக்கம் வருது சார் " "கொஞ்ச நேரம் ப்ளீஸ்ம" "என்ன பண்ணும் சார்" "டிரெஸ்ஸ கழற்று சார் கொஞ்ச நேரம் உன்னது எப்படி இருக்குனு பார்த்துட்டு போறேன்" என் ஒரு கை லுங்கிக்குள் இருந்த என் சுன்னியை அட்டி கொண்டே இருந்தது அதை பார்த்த ஹரிணி "உள்ள என்ன பண்றிங்க சார்" "கை அடிக்கிறேன்" "அப்படின்னா!" "இப்போ கேள்விக்கு பதில் சொல்ல நேரம் இல்லை என் வீட்டுக்கு டியூஷன் வரும் போது சொல்றேன் இப்போ ஜட்டியை கழற்று" ஹரிணி படுத்து கொண்டே பாவாடையை தூக்கினாள் வயிறுக்கு மேலே வரை ஏற்றி போட்டு கொண்டாள் ஹரிணி கொஞ்சம் குண்டான பெண் (ஒரே பொண்ணு என்பதால் நல்ல உட்டி வளர்த்து இருந்தார்கள்) கால்கள் இரண்டும் கொழுகொழு என்றும் வழுவழுப்பா வாழை தண்டுகள் போல இருந்தன அதை பார்த்த என் சுண்ணி நன்றாக விறைக்க தொடங்கியது. அவள் பிங்க் நிறத்தில் காட்டன் ஜட்டி போட்டு இருந்தாள் அவள் புண்டை பகுதில் அவள் மன்மத மேடு சிறு குன்று போல ஜட்டிக்குள் நல்ல உப்பி காட்சி அளித்தது புண்டை இதழ்கள் சேரும் இடத்தில பள்ளம் போல உள்ளே போய் இருந்தது ஜட்டி அவளுக்கு கனகச்சிதம பொருந்தி இருந்தது. ஹரிணி அவள் ஜட்டி எலாஸ்டிக்கை இருபக்கமும் பிடித்து ஜட்டியை தொடை வரை இறக்கினாள், என் கண்களை என்னாலே நம்ப முடியவில்லை சுத்தமாக முடியே இல்லாம இருந்தது. அவள் கொழுத்த தொடைகள் கால்கள் இரண்டும் சேரும் இடத்தில வலைந்து பள்ளமாக உள்ளே சென்றது நடுவின் அவள் புண்டை மட்டும் உப்பள துக்கி கொண்டு இருந்தது. அதை பார்க்க என் மனம் மிகவும் கமவயபட்டது, வாயில் எச்சி ஊறியது அவள் புண்டை அப்புஅலுக்கு இல்லாமல், மேலே புண்டை மேடு அப்படியே உப்பி நடுவில் புண்டை சதைகள் இரண்டும் சேரும் இடத்தில பலா சுளையை கிரி வைத்தது போல வெடிப்பு பார்க்க என் சுண்ணி முர்க்கேரியது. ஜட்டியை தொடை வரை இறக்கியவள்

"இது போதுமா சார்" "போதும்... என் செல்லம்" அவள் புண்டை அழகில் போதை ஏறி போய் கொஞ்சலா பேசினேன். நான் ஆர்வமாய் அவள் உடலை அழகை ரசிப்பது அவளுக்கு உற்சாகம் ஏற்பட வைத்தது. முழு தூக்கமும் அவளுக்கு களைந்து போய் இருந்தது. "ஹரிணி இங்கயே இரு உங்க அம்மா என்ன பண்றாங்கன்னு பார்த்துட்டு வரேன்" வேகமா அவள் அறை விட்டு வெளியே வந்து ஜன்னல் வழிய பார்த்தேன் புவனா கால் வாசி கோலம் தான் போட்டு முடித்து இருந்தாள். உடனே வேகமா அறைக்கு ஓடினேன். எப்படியும் இந்த கொஞ்ச நேரத்தில் ஹரிணி புண்டையை அசை திற பார்த்து சப்பிவிட வேண்டும் என்ற வெறி இருந்தது. உள்ளே சென்றதும் நான் கட்டி இருந்த கைலியை கழட்டி அவள் படுக்கை ஓரத்தில் போட்டேன். ஹரிணி முதன் முறைய என் சுண்ணியை முழுமையா பார்த்தாள் ஏற்கனவே நான் கை அடிப்பதை பார்த்து இருந்ததலும் என் விறைத்து நிக்கும் சுண்ணியை மிக அருகில் இப்போது தான் பார்க்கிறாள். என் சுன்ன்யின் வீரியத்தை பார்த்தவள் இதுக்கு முன் எந்த சுன்னியையும் இப்படி பார்க்காததால் அவள் முகத்தில் லேசா கலவரம் தெரிந்தது. ஹரிணியை எதிர்பார்க்காமல் நானே அவள் ஜட்டியை கால் வழிய உருவி போட்டேன் "ஹரிணி அப்படியே திரும்பி கவுந்து படு" அடுத்து என்ன செய்யபோறேன் என்று தெரியாமல் ஆர்வத்துடனும் மிரச்சியுடனும் நான் சொன்னதை அப்படியே செய்தாள். திரும்பி படுத்ததும் அவள் இரு சிறிய பூசணிக்காய் குண்டிகளும் வனத்தை பார்த்து நின்றது. இரண்டையும் அமுக்கி பிடித்து விட்டேன் பஞ்சு போன்று இருந்தது. பின்னர் ஹரிணியை திருப்பி போட்டேன் காலை பிடித்து கட்டில் ஓரத்துக்கு இழுத்தேன் கால்கள் இரண்டையும் கட்டில் விழும்பில் தொங்க போட்டேன். ஹரிணி அதற்க்கு தகுந்தார் போல் படுக்கையில் குறுக்கே திரும்பி வசதியாக படுத்து கொண்டாள். ஹரிணி நான் சப்புவதை பார்க்க எதுவாக அவள் தலைக்கு கிழே இரு தலை அணைகள் வைத்தேன். எழுந்து சுன்னியை அவள் முன் நின்ற அட்டினேன் அவள் அடுத்து என்ன என்ற எதிர்பர்போடும் அவளுக்கே தெரியாத காம சுகத்தின் மயக்கத்திலும் இருந்தாள். நான் புவனா வருகிறர்கள என்று வெளியே எட்டி பார்த்துவிட்டு ஹரிணி தொங்கும் கால்களுக்கு நடுவில் வந்து உக்கார்ந்தேன். "ஹரிணி காலை கொஞ்சம் விர்ச்சிக்க" அவள் கால்களை நன்றாக வீ வடிவில் அகட்டினாள் அவள் புண்டை இதழ்கள் இரண்டும் விரிந்து கொடுத்தன அவள் கால்களை நன்றாக வீ வடிவில் அகட்டினாள் அவள் புண்டை இதழ்கள் இரண்டும் விரிந்து கொடுத்தன ஹரிணி விரிந்த புண்டையை ஆராய்ந்தேன் புண்டை பிளவு மேல் பகுதியில் முனை போல தோல் மடிப்பு புண்டை வெடிப்பில் துருத்தி கொண்டு நின்றது அதற்க்கு கொஞ்சம் கிழே அவள் முத்திரம் வரும் துவரம் சின்ன ஓட்டைய இருந்தது. அதற்கும் கிழே விரல் போகும் அளவுக்கு ஓட்டை இருந்தது அவள் புண்டை ஈர பசையுடன் வழுவழுப்பா மின்னியது. லேசா மூத்திர வடை அடித்தது. நேரத்தை கடத்தாமல் நாக்கை வைத்து அவள் புண்டை வெடிப்பில் கிழே இருந்து புண்டை மேடு வரை நக்கினேன் ஹரிணி உடல் சிலிர்த்து கொண்டாள். அவள் கால்களை இறுக்கி கொள்ள பார்த்தாள் நான் அவள் தொடைகள் இரண்டையும் விரித்து பிடித்து கொண்டேன். மிண்டும் நாக்கை வைத்து நக்கினேன் ஒவ்வொரு முறை நக்கவும் அவள் உடல் துள்ளியது. அவள் எதுவும் பேசாமல் கண்கள் மூடி படுத்து கிடந்தாள். தொடர்ந்து நக்க ஹரிணி அந்த சுகதுக்கு பழகி கொண்டாள். ஹரிணி கால்கள் இரண்டையும் என் கழுத்துக்கு இரு பக்கமும் போட்டேன். பின்பு அவள் புண்டையை கவ்வி உரிந்தேன். நாக்கை அவள் புண்டை ஓட்டைக்குள் விட முயற்சி செய்வது போல் நுழைத்தேன். ஒன்னுக்கு துவாரத்தை சப்பினேன், உறிந்தேன். புண்டை பிளவை நக்கினேன். புண்டையில் துருத்தி கொண்டு இருந்த முனையை சப்பி உறிந்தேன் முனையை சப்பும் போது அவள் உணர்ச்சி எழுப்பினாள். அதனால் அதை நன்றாக சப்பி நக்கினேன் போக போக என் காமம் தலைக்கு ஏற வேகமா நாக்கை வைத்து நக்கினேன். ஹரிணி வேகமாக முச்சு வாங்க தொடங்கினாள். அது மேலும் எனக்கு போதை ஏற்ற இன்னும் நக்குவதை அதிக படுத்தினேன். ஹரிணி உடல் சிலிர்த்தது, நடுங்கினாள், உடல் வெட்ட தொடங்கியது. சில வினாடிகளில் என் தலையை வேகமாக தள்ளினாள் என் கழுத்தில் இருந்து காலை வேகமாக எடுத்து இரண்டும் சேர்த்து வைத்து இறுக்கி கொண்டாள். அவள் முகத்தில் ஒரு கலவரம் தெரிந்தது கண்ணில் கண்ணிர் வர தொடங்கியது. முதலில் என்ன என்று புரியாத நான் உடனே சுதாரித்து கொண்டேன். ஹரிணி தான் முதல் உச்சத்தை அனுபவித்து கொண்டு இருக்கிறாள். அதை என்ன என்று தெரியாததல் பயந்து விட்டாள். அவள் முதல் உச்சம் இன்னும் அடங்கவில்லை அவள் உடல் வெடுக் வெடுக் என்று வெட்டிக்கொண்டு நடுங்கியது. நான் ஆறுதலாக படுகையில் ஏறி அவள் அருகில் படுத்து கட்டி அணைத்தேன் அவளும் என்னை இறுக கட்டி தழுவி கொண்டாள் அவள் இடுப்பு பகுதியை நன்றாக இறுக்கினாள். சிறிது நேரத்தில் உணர்ச்சி அவள் கட்டுக்குள் வந்தது. முகத்தில் கொஞ்சம் மலர்ச்சி தோன்ற தொடங்கியது "பயபடாத ஹரிணி இது எல்லோருக்கும் வர்றது தான்" "ம்.." "இதுக்கு பேரு தான் செக்ஸ்ல உச்சம்ன்னு சொல்லுவாங்க, உடல்ல அதிக படியான சுகம் ஏற்படும்." "செக்ஸ்ஸ, நாம பண்ணது இது தான் செக்ஸ்ஸ" "இல்லை, இது ஒரு சின்ன விசியம் இதுல இன்னும் நெறைய இருக்கு" நெறைய என்ற வார்த்தை கேட்டதும் ஹரிணி ஆர்வம் முகத்தில் தெரிந்தது. "போக போக நெறைய சொல்லி தரேன்" "ம்.." என் சுன்னி சிறிதும் துவளாமல் விறைப்புடனே இருந்தது அதை கையில் பிடித்து மேலும் கிலும மெதுவாக அட்டி கொண்டே இருந்தேன். ஹரிணி ஆர்வமாய் நான் செய்வதை பார்த்துகொண்டு இருந்தாள். அவள் படுக்கை விழும்பில் ஒரு கால் தொங்க விட்ட நிலையில் மற்றொரு காலை படுக்கையில் வைத்து இருந்தாள் அதனால் அவள் பாவாடை முழுவதும் அவள் அடி வயிற்றில் விழுந்து கிடக்க ஜட்டி போடாத அவள் புண்டை அவள் தொடை இடுக்கில் பிதுங்கி கொண்டு எனக்கு கட்சி அளித்தது. ஹரிணி பிதுங்கிய புண்டையை பார்த்து என் வலது கையால் சுண்ணியை பிடித்து அட்ட தொடங்கினேன். நான் அவள் புண்டையை பார்த்து தான் அட்டுகிறேன் என்று தெரிந்தவள் தொங்கி கொண்டு இருந்த காலை அகட்டி வைத்தாள். வாவ் அவள் கொலு கொலு புண்டை பூ போல விரிந்து என் காமத்தை மேலும் துண்டியது. என் கை வேலை அதிக படுத்தினேன் ஹரிணி கட்டிலில் வைத்து இருந்த காலின் முட்டியில் அவள் தாடையை வைத்து வாயை லேசா திறந்தவாறு என் சுன்னி தோல் மேலும் கிலும் பொய் வருவதை பார்த்து கொண்டு இருந்தாள். ஹரிணி கிழ் உதட்டில் எச்சை உரி ஈரத்துடன் இருந்தது. இதை எல்லாம் பார்த்து கொண்டு கை அடிக்க எனக்கு காமம் தலைக்கு ஏற உச்சம் நெருங்கியது. என்னால் கட்டு படுத்த முடியாத அளவு இன்பம் ஏற்பட்டு கொண்டு இருந்தது. நான் இடது கையால் ஹரிணியை அப்படியே படுக்க வைத்தேன் அவள் இரு கால்களையும் ஓரத்துக்கு இழுத்து கால்கள் இரண்டும் விரித்து மேல் நோக்கி வைத்தேன். "ஹரிணி காலை அப்படியே மேல வச்சிக்க" அவளும் படுத்து கொண்டு அப்படியே செய்தாள் நான் என் இடது கையை படுக்கையில் அவள் இடுப்பு பக்கம் வைத்து கொண்டு வலது கையால் என் சுன்னியை அட்டி கொண்டே அவள் புண்டை நோக்கி கொண்டு சென்றேன். ஹரிணி காலை விரித்து தூக்கி பிடித்தவரே தலையை எக்கி நான் செய்வதை ஆர்வத்துடனும் கலவரத்துடனும் பார்த்தாள். நான் என் சுன்னி தோலை கிழே இழுத்து கொண்டு அதன் நுனியின் அடி பகுதி மட்டும் படும்படி அவள் விரிந்த புண்டை பிளவில் வைத்து வலது கையால் என் சுண்ணியை ஆட்டிக்கொண்டே மேலும் கிலும் தேய்க்க தொடங்கினேன். முதலில் மெதுவாய் தேய்க்க பின்பு வேகத்தை கூட்டினேன் அவள் புண்டை பிளவு மிகவும் மென்மையா இருக்க அந்த ஸ்பரிசத்தில் சிறிது நேரத்தில் நான் உச்சம் அடைந்தேன் என் சுன்ன்யில் இருந்து விந்து பிச்சி அடிக்க முதல் இரு சொட்டுகள் அவள் இடுப்பில் இருந்து அவள் முகத்தில் போய் விழுந்தது. சில துளிகள் அவள் பாவடை மற்றும் டி-சர்ட்டில் விழுந்தது. மிச்சத்தை அவள் புண்டை மேட்டில் பிச்சினேன் அதை அப்படியே என் சுன்னியை வைத்து அவள் புண்டை முழுவதும் தேய்த்து விட்டேன். ஹரிணி மயக்கத்தில் இருந்து மெல்ல மிண்டவாள் அவள் முத்திரம் போகும் இடத்தில் என்ன பிசுபிசுப்பாய் இருக்குன்னு எட்டி பார்த்தாள். நான் மும்முரமாய் முனங்கி கொண்டே என் சுன்னி பிச்சிய விந்தை அவள் புண்டை பிளவில் தடவி மொழுகி கொண்டு இருந்தேன். ஹரிணி அவள் முகத்தில் விழுந்த சொட்டுகளை விரலால் வழித்து கட்டை விரலுக்கு இடையில் நசுக்கி பார்த்தாள். "இது என்னது சார் பிசுபிசுன்னு" "அஹ்ஹா, அது வந்து என் லவ் ஜூஸ்" "ஜூஸ்ஸ, அப்படின்னா" "அப்படின்னா, சார் உச்சம் அடைந்தா இதில் இருந்து விந்து வரும்" என் சுன்னியை கட்டி சொன்னேன் "யூரிண" "யூரின் இல்ல, இது வேற, நல்ல சத்து ப்ரோட்டின்" "அப்போ சாப்பிடலாமா.." சிரித்து கொண்டே சொன்னாள் அவள் விடலைய கேட்ட அந்த கேள்வி தளர்ந்து கொண்டு இருந்த என் சுன்னியை மிண்டும் எழ செய்தது. என் மனதில் ஒரு புது முறையான யோசனையும் ஒன்று பளிச்சிட்டது அதை வேறு ஒரு சந்தர்பத்தில் பயன்படுத்தி கொள்ளலாம் என்று நினைத்து கொண்டேன்

"என்ன சார் யோசிகிரிங்க, அப்போ சாப்பிடலாமா" "சாப்பிடலாம், வேணும்னா நீயே டேஸ்ட் பண்ணி பாரு" அவள் முகம் அஷ்டகோணலில் போனது மெல்ல அவள் விரலை வாய்க்கு அருகில் கொண்டு சென்றவள் அவள் நாக்கை வெளியே நிட்ட அதை பார்த்து எனக்கு நானே அப்படி செய்வது போல் உணர்ச்சி பெருகியது. ஹரிணி நுனி நாக்கால் நக்கி வாய்க்குள் கொண்டு ருசித்தாள். கண்களை சுருக்கி கொண்டு எப்படி இருக்குமோ என்பது போல் பவனை செய்தாள். சில நிமிடங்களில் அவள் முகம் சாதரணமாக மாறியது அவள் முழு விரலளையும் வாய்க்குள் விட்டு சப்பி ருசித்து கொண்டாள். "சார், டேஸ்ட் ஒன்னும் தெரியல அனாலும் நான் பயந்த அளவுக்கு இல்லை" அவள் வெகுளியை செய்த செயல்களை பார்த்து என்னால் என் சுன்னியை அடக்க முடியவில்லை, அவள் முகத்தில் பாவாடை, டி-சர்ட்டில் ஒட்டி இருந்த விந்தை துடைத்து விட்டு "ஹரிணி இங்க சார் தடவி இருக்குறது மட்டும் குளிக்கும் வரை துடைக்ககூடாது" "சரி சார்" "இது சார்ரோட அன்பளிப்பு, சார் மேல உனக்கு அன்பு இருந்த நான் சொன்ன மாதிரி செய்யணும், செய்வியா" "செய்றேன் சார்" புவனாவின் நினைவு வர "ஹரிணி எழுந்து ஜட்டிய போடு உங்க அம்மா வந்துருவாங்க, சிக்கிரம்" ஹரிணி ஜட்டியை படுக்கை அருகில் கிழே கிடந்த ஜட்டிய தேடி எடுத்து போட்டாள். நான் கைலியை எடுத்து அறையில் ஏற்பட்டு இருந்த காம ஜூஸ் வாசனையை வெளியே செல்ல அப்படியும் இப்படியும் விசினேன் பின்பு கட்டி கொண்டேன். "ஹரிணி நிபகம் இருக்கட்டும் இந்த விசியம் நம்ம ரெண்டு பேருக்குள் மட்டும் தான் இருக்கணும் புரிஞ்சுத" "ம்.. புரிஞ்சுது சார்" "உன் பெஸ்ட் பிரான்ட்கிட்ட கூட சொல்லகூடாது" "யார்கிட்டயும் சொல்லமாட்டேன் சார், இது மாதிரி தினமும் செய்ய போறோம சார்" "நியே சொல்லு சார் தினமும் பண்ணனும வேண்டாமான்னு" அவள் முகம் கிழே தாழ்த்தி கொண்டாள், லேசா அவளுக்குள்ளே சிரித்து கொண்டாள் அதில் இருந்தே அவளுக்கு விருப்பம் இருக்கு என்று உறுதி செய்து கொண்டேன். "சார் பண்ண கூப்பிட்ட எப்ப வேணும்னாலும் வருவிய ஹரிணி" "ம்.." ஹரிணி இன்னும் வெட்கம் குறையாமல் சொன்னாள் "சரி ஹரிணி நீ பல் துலக்க போ அம்மா வர போறாங்க" நான் ஹரிணியை அனுப்பிவிட்டு சோபாவில் போய் அமர்ந்தேன், மிகவும் களைப்பாகவும் சோர்வாகவும் இருந்தது எதிர்பார்த்தது போலவே சிறிது நேரத்தில் புவனா கோலம் போட்டு முடித்துவிட்டு நைட்டியை சரி செய்து கொண்டு வீட்டுக்குள் வந்தார்கள். "குட் மோர்னிங் அருண்" "மார்னிங் புவனா" "எழுந்து ரொம்ப நேரம் அச்ச, நல்ல துங்கினிங்கலா" "இப்ப தான் எழுந்தேன், ஆமா நல்ல துங்கினேன்" "களைப்பா தெரியிரிங்க இருங்க காபி கொண்டு வரேன்" சொல்லிவிட்டு சமையல் அறைக்குள் போய் சிறிது நேரத்தில் ஒரு கப்பில் காபி கொண்டு வந்து என் முன்னால் இருந்த மேஜையில் வைத்தார்கள். அவங்க குனியும் போது மிண்டும் அவங்க முழு பால் குடங்களும். காம்புகளும் என் கண்ணனுக்கு விருந்து படைத்தது. "அருண் நீங்க ப்ரஷ் பண்ணி ரெடி ஆகிடுங்க நான் சமையல் செஞ்சி வச்சிடுறேன்" புவனா எனக்கு புது பிரஷ் ஒன்று கொடுத்து பெட்ரூம்ல இருக்கும் பாத்ரூமை பயன்படுத்திக்க சொன்னங்க, சாப்பிட்டு எல்லோரும் சேர்ந்தே போய்டலாம்னு சொன்னங்க நானும் சரி என்று ஒத்து கொண்டேன் நான் ரெடியானேன், ஹரிணியும் குளித்து ரெடி ஆகி வந்தாள். பிறகு புவனா குளித்து பிங்க் நிறத்தில் டிசைன் போட்ட சேலை கட்டி வந்தாங்க. அவங்க அங்கங்கள் எதுவும் தெரியாத வகையில் அழகா கட்டி இருந்தாங்க. கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி நைட்டியில் பார்த்த புவணவ இது என்று தோன்றியது.

பிறகு முவரும் சாப்பிட்டு விட்டு புவனா ஸ்குட்டியில் கிளம்பினோம், என் வீட்டில் இறங்கியதும் புவனா என் கையில் ஒரு பையை கொடுத்து மதிய உணவு இருபதா சொன்னங்க நானும் வங்கி கொண்டேன் அவங்க இருவரும் கிளம்ப நான் வேகமா குளித்து என் பைக்கில் ஸ்கூல் கிளம்பினேன். மாலையில் ஸ்கூல் முடிந்ததும், வீட்டுக்கு வந்து குளித்தேன். ஹரிணியின் புண்டையும், புவனாவின் முலையையும் நினைத்து கொண்டு நன்றாக கை அடித்தேன்.

இரண்டும் இரண்டும் நான்கு 1


(குறிப்பு: இந்த கதை ஆங்கிலத்தில் பதிக்க பட்ட கதை, நான் மொழிபெயர்த்து என் கற்பனையையும் சேர்த்து எழுதுகிறேன், எல்லா புகழும் ஆங்கில வழி பதிவு செய்த ஆசிரியருக்கே சேரும்) இந்த நிகழ்வு என் வாழ்கையையே மாற்றி அமைத்த ஒரு இனிய நிகழ்ச்சி, அப்போது நான் ஓர் தனியார் பள்ளியில் கணக்கு வாத்தியராக வேலை பார்த்து கொண்டு இருந்தேன் நான் வேலை பார்க்கும் பள்ளி சென்னை நகரத்துக்கு வெளியில் உள்ளது. நான் இப்போது எழுதி கொண்டு இருப்பது என வாழ்வில் உண்மையாக நடந்த ஒன்று, இதை எழுதுவது அந்த பசுமையான நினைவுக்குள்ளேயே போவது போல் உணர்கிறேன். என் வாழ்வில் நடந்த நிகழ்வுகளை கதை வடிவில் கொஞ்சம் மாற்றி நெடுங்கதையாய் கொடுக்க போகிறேன்.

என் பெயர் அருண், நல்ல உயரம், நான் கிராமத்தில் பிறந்து வளர்ந்ததால் கொஞ்சம் முறுக்கேறிய உடம்பு, அதிக வெண்மை இல்லை என்றாலும் பார்க்க அழகான தோற்றம் உண்டு, அடர்த்தியான தலை மயிர், கொஞ்சம் அதிக படியான மிசையும் உண்டு. நான் வேலை செய்யும் பள்ளியில் சுமார் இரண்டாயிரம் மாணவ மாணவிகள் படிக்கின்றனர். நான் ஐந்து முதல் எட்டாம் வகுப்பு வரை மாணவ மாணவிகளுக்கு கணக்கு பாடம் நடத்துவேன். நான் பாடம் எடுக்கும் ஆறாம் வகுப்பில் ஹரிணி என்ற மாணவி உண்டு அவள் அம்மாவும் அதே பள்ளியில் தான் வேலை பார்க்கிறார் அவங்க பெயர் புவனா. புவனா தமிழ் ஆசிரியை. புவனா வெள்ளை வெளேர் என்று பார்க்க அழகாக, கொஞ்சம் மொழு மொழு என்று இருப்பார்கள். நான் எங்கள் விட்டில் ஒரே பையன் அப்பா அம்மா இருவரும் கிராமத்தில் உள்ளனர். நான் இயற்கையவே கூச்ச சுபாவம் உடையவன், அதிகமாக சக பெண் ஆசிரியைகளுடன் பேச மாட்டேன். புவனா மிஸ் தன் பெண்ணை கூட்டி போக வரும் போது நிறைய தடவை பார்த்தது உண்டு, அவர்கள் சரளமாக தான் மகள் எப்படி கணிதம் போடுகிறாள் என்று கேட்பார்கள். நான் அவர்கள் முகம் பார்த்து பேசாமல் நன்றாக செய்கிறாள் என்று ஒரு இரு வர்த்தைகள் மட்டும் பேசுவேன். நான் பள்ளி அருகிலே உள்ள ஒரு சிறு விட்டில் குடி இருக்கிறேன், இரு அறைகள் கொண்ட விடு, ஒரு சமையல் அறை மற்றும் படுக்கும் அறை. என்னதான் கூச்ச பட்டாலும், அழகிய பெண்கள் அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை அதிகம் உண்டு ஆனாலும் பயம் காரணமாக முயற்சி எதுவும் செய்வது இல்லை. இப்படியாக நாட்கள் போய்கொண்டு இருக்கையில் ஒரு நாள் புவனா மிஸ் என்னை பார்க்க வந்தார்கள் "அருண் சார் ஒரு நிமிடம் உங்க கிட்ட பேசணும்" "சொல்லுங்க மிஸ்" "ஹரிணி கணக்கு எப்படி செய்கிறாள்" "நன்றாக செய்கிறாள் ஆனால் சிறு சிறு தவறுகள் செய்வதால் மதிப்பெண் குறைந்து விடுகிறது, விட்டில் நீங்கள் கொஞ்சம் அதிக கவனம் செலுத்தினால் கண்டிப்பா நல்ல முன்னேற்றம் இருக்கும்" "அது தான் பிரச்சனையை, நாங்க ரெண்டு பேறும் வேலை செய்றதால் இவளை சரியாய் கவனிக்க முடியலை" பேசும் போது தேன் உறும் அழகிய சிவந்த உதடு அசைவதை பார்த்து ரசித்தேன், அவங்க கருமையான கண்கள், கூர்மையன மூக்கு எல்லாம் ரசிக்க தொடங்கினேன், என் சுன்னி மெல்ல தலை துக்க தொடங்கியது. "அருண் சார் நீங்க கொஞ்சம் சிரம பார்க்காம கொஞ்சம் அவள்கிட்ட அதிக கவனம் காட்டுனிங்கன்ன ரொம்ப சந்தோஷபடுவேன்" "கண்டிப்பா பார்த்துக்குறேன் புவனா மிஸ் நீங்க கவலை படாதிங்க" "ரொம்ப தேங்க்ஸ்" "என்னங்க இதுக்கு எல்லாம் போய், நான் பார்த்துகறேன்" சிறிது நேரம் மகள் படிப்பு சமந்தமாக பேசிவிட்டு விடை பெற்று கொண்டு, அவங்க திரும்பி நடக்க அவங்க பின்அமைப்பை பார்த்தவுடன் என சுன்னி லேசா மதன நீர் வடிய தொடங்கி இருந்தது, .... நாட்கள் எப்போதும் போல் மெல்ல நகர்ந்தது, தேர்வு நெருங்கி கொண்டு இருந்ததால் என் முழு கவனமும் என் பாடத்தின் மிதே இருந்தது, நடுவில் ரிவிஷன் தேர்வு நடத்தபட்டது. ரிவிஷன் தேர்வில் ஹரிணி சரியாக செய்யவில்லை. தேர்வு பேப்பரை பெற்றவுடன் புவனா மிஸ் என்னை பார்க்க வந்தார்கள் "அருண் சார், திரும்பவும் மதிப்பெண் குறைவா எடுத்து இருக்கா" "எல்லாம் சின்ன சின்ன தவறுகள் தான் நீங்க கொஞ்சம் விட்டில் சொல்லி கொடுத்தால் சரியாகிவிடும்" "அது தான் முடியல நான் பள்ளி முடிஞ்சி போய் சமையல் விட்டு வேலை எல்லாம் பார்க்கவே சரியாக இருக்கு" "உங்க நிலைமை புரியுது மிஸ்" "அருண் சார், நீங்க என் பொண்ணுக்கு டியூஷன் எடுக்க முடியுமா" "முடியாது மிஸ், நான் யாருக்கும் டியூஷன் எடுக்கறது இல்லை" டியூஷன் எடுத்த கிடைக்கற கொஞ்ச ஓய்வு நேரமும் போய்டும் என்ற பயத்தால் மறுத்தேன் "ப்ளீஸ் அருண் சார்" "நான் வேனும்ன பள்ளி முடிஞ்சதும் கொஞ்சம் நேரம் அவள் தவறுகள் திருத்தி சொல்லி தரேன் மற்ற படி டியூஷன் முடியாது மிஸ் என்னை தப்ப நினைகதிங்க" மிண்டும் மிண்டும் அவங்க கெஞ்சினாலும் நான் என் முடிவில் உறுதியாக இருந்தேன் "ப்ளீஸ் அருண் சார் கொஞ்சம் தயவு பண்ணி யோசித்து பாருங்க" "இல்ல மிஸ் நான் தனிய தான் இருக்கேன், ஸ்கூல் முடிஞ்சி போன பிறகு நான் தான் சமைக்கணும்" "ப்ளீஸ் சார், நீங்க வேணும்ன்னா எங்க விட்டுக்கு வந்து பாடம் எடுங்க, நைட் எங்க விட்டுலையே சாப்பிட்டுக்குங்க" எனக்கு என்ன சொல்வது என்றே புரியவில்லை, இருபினும் நான் என் முடிவில் உறுத்திய இருக்க அவர்கள் கொஞ்சமா கவலையுடன் சென்றார்கள். எனக்கும் கொஞ்சம் கஷ்டமாக தான் இருந்தது இவ்வளவு அழகான ஒரு பெண் இவ்ளோ கெஞ்சி கேட்டும் மறுத்து விட்டோமே. மறு நாள், ஸ்கூல் முடிந்து மலை நேரத்தில் புவனா மிஸ் என்னிடம் வந்து அவங்க செல்போனை கொடுத்து பேச சொன்னார்கள்" "அருண் சார், என் விட்டுக்காரர் உங்க கிட்ட பேசனுமாம், ப்ளீஸ்" கொஞ்ச நேரம் தாயகத்துக்கு பின்னர் .... "ஹலோ, நான் அருண் பேசறேன்" "வாணக்கம் அருண், என் பெயர் பாஸ்கர், ஹரிணியுடைய அப்பா, புவனா உங்கள பற்றி ரொம்ப சொல்லிருக்கா" "ம். சொல்லுங்க சார்" "நான் ஒரு தனியார் கம்பனியில் அசிஸ்டன்ட் மேனேஜர், பெரும்பாலும் வெளியூர் பயணம் போற மாதிரியான வேலை, விட்டில் புவனா நான் இல்லாம தனிமைய நினைக்ககூடதுன்னு அவளை வேலைக்கு போக சொன்னேன் இப்போ ரெண்டு பெரும் வேலைக்கு போறதால ஹரினிய சரிய கவனிக்க முடியல" "ம்., புரியுது, சார்" அவர் பேசும் முறை எனக்கு பிடித்து இருந்தது "நேற்று என் மனைவி உங்கள டியூஷன் எடுக்க அவ்ளோ வற்புறுத்தியும் நீங்க மாட்டேன்னு சொன்னது, எனக்கு உங்களை ரொம்ப பிடிச்சி போச்சி, அதன் புவனகிட்ட உங்க கிட்ட பேசணும்னு சொன்னேன்" "சார், நீங்க நினைக்குற அளவுக்கு நான் ரொம்ப பெரிய மேதை எல்லாம் இல்லை சார், கிடைக்குற கொஞ்ச நேரம், அதை எதுக்கு இலக்கனும்னு தன அப்படி சொன்னேன்." "இதுக்கு தான் உங்கள ரொம்ப பிடிச்சி இருக்கு, இந்த காலத்துல எங்க எப்படி சம்பதிக்க்கலாம்னு வாழ்க்கைய தொலைக்குற சராசரி மனிதர் மாதிரி இல்லை" "சார் நான் பிரம்மச்சாரி, திருமணம் அனா பிறக்கு நீங்க சொன்ன மாதிரி அகிடுவேனோ என்னமோ, ஹாஹா " புவனா மிஸ்சும் சிரித்தார்கள், எனக்கே ஆச்சர்யமாக இருந்தது நானா இப்படி பேசுகிறேன் என்று உண்மையிலேயே பாஸ்கர் ரொம்ப நாள் பழகிய நண்பர் கிட்ட பேசுவது போல இருந்தது "ஹாஹா..., இன்ட்ரஸ்டிங், அப்புறம் நீங்க என்னை பாஸ்கர்ன்னே குப்பிடுங்க, சார் எல்லாம் வேண்டாம்" "ஓகே, முயற்சி செய்றேன் பஸ்...கர், சார்" "ஹாஹா..." "சொல்லுங்க பாஸ்கர், நான் என்ன செய்யணும்" "என் மனைவி கேட்டதையே தான் நானும் கேக்க போறேன்..." "..." நான் புவனாவை பார்த்தேன் அவர்களும் கெஞ்சுவது போல் பார்க்க "அருண், உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லன்னா நான் வருத்த பட மாட்டேன்" "எடுக்க கூடதுன்னு இல்லை, நான் அதிகம் வெளிபடைய பேசுவது இல்லை அப்புறம் எங்க சொந்தகாரங்க விட்டுக்கு கூட அதிகம் போனது இல்லை" "புரியுது, கொஞ்ச கூச்ச சுபாவம், விட்டுக்கு போன எப்படி என் மனைவிகிட்ட பேசி பழக போறோம்னு குழப்பம் அப்படி தானே" "ஆமா சார், பாஸ்கர்" "நீங்க ஒன்னு நினகதிங்க அருண், என் மனைவி ரொம்ப ஜாலி டைப், ஸ்கூல்ல பார்க்குற புவனா வேற, அவ எதையும் தப்ப எடுத்துக்க மாட்ட, நீங்க உங்க சொந்த விடு போல நினச்சு வாங்க" "நீங்க இருந்திங்கன்னா பிரச்சனை இல்லை" "ஹரிணி உங்க விட்டுக்கே டியூஷன் வரட்டும் நாங்க வந்து கூட்டிட்டு போய்டுறேன்" என்று புவனா மிஸ் சொல்ல வேறு வழி இல்லாமல் "சரி சார், நான் டியூஷன் எடுக்குறேன்" புவனாவின் முகத்தில் மகிழ்ச்சி "ரொம்ப நன்றி, அருண், என்னோட வேலைய லேசக்கிட்டிங்க" "உங்களுக்கு தான் நன்றி பாஸ்கர் சார், நான் யார்கிட்டயும் முதல் தடவையே இவ்வளோ திறந்த மனசுடன் பேசினது இல்லை" "ம்... எனக்கு நெருங்கிய நண்பர் கிட்ட பேசினது போல தான் இருக்கு, நீங்க இன்னும் வெளிபடைய பேசி பழகனும், இந்த டியூஷன் உங்களுக்கும் நல்ல அனுபவமா இருக்கும். என் மனைவி உங்களுக்கு எல்லாம் கற்று கொடுப்ப, ஹாஹா". "சரி பாஸ்கர் நான் போனை உங்க மனைவிகிட்ட கொடுக்குறேன்" "சரி அருண், அப்புறம் எப்போ இருந்து டியூஷன் எடுக்க போறீங்க" "நாளைக்கே ஆரம்பிக்கிறேன்," "நல்லது அருண், ரொம்ப நன்றி போனை புவனகிட்ட கொடுங்க" நான் பரவில்லை என்று சொல்லிவிட்டு போனை புவனா மிஸ்சிடம் கொடுத்தேன் அவர்கள் பாஸ்கரிடம் பேசிவிட்டு எனக்கும் நன்றி சொல்லிவிட்டு விட்டு சென்றார்கள். நான் தங்கி இருக்கும் விடு தனியாக சுற்றி மதில் சுவர் அமைந்த வீடு, ஆதலால் வெளி மக்களால் அதிகம் தொந்தரவு இருந்தது இல்லை. மறுநாள் பள்ளி முடிந்ததும் ஹரிணி டியூஷன் வர தொடங்கினாள் ஹரிணிக்கு மாலை ஐந்தில் இருந்து ஏழு மணி வரை டியூஷன் எடுக்க முடிவு செய்து கொண்டோம். இரவு ஏழு மணிக்கு அவள் தந்தை பாஸ்கர் அவளை கூட்டி செல்ல வந்தார் அது தான் எங்கள் முதல் சந்திப்பு, மிகவும் பரிச்சயமானவர் போல் தோன்றியது, ஏறதள இருவர் வயதும் ஒன்று இரண்டு வித்தாயசம் தான். அவர் மிகவும் உரிமையுடனும் அக்கறையுடனும் பேசினார். "வீடு கொஞ்ச தூரம், அதுவும் இல்லாம ரொம்ப ட்ராபிக் அதன் நானே வந்துட்டேன்" "ஆமா, கரெக்ட் புவனா மிஸ்ஸ எதுக்கு கஷ்ட படுத்துரிங்க" "என்னைவிட என் மனைவி மீது உங்களுக்கு தான் அக்கறை அதிகமா இருக்கு " சொல்லிவிட்டு கண்சிமிட்ட நான் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனேன், என் மூக மற்றதை பார்த்துவுடன் "சும்மா ஒரு பேச்சிக்கு சொன்னேன் நீங்க எதுவும் தப்ப எடுத்துக்காதிங்க"

சில நாட்களில், பாஸ்கர் சுதந்திரமாக, ஜாலியா பேசுவது எங்கள் நெருக்கத்தை அதிகம் ஆக்கியது. அவர் வெளியூர் சென்ற நாட்களில் புவனா மிஸ் அவங்க ஸ்கூட்டில வந்து ஹரினிய கூட்டிடு போவாங்க. அவங்க பெரும்பாலும் சுடிதார், லெக்கின்ஸ் அணிந்து தான் வருவாங்க. ஸ்கூல்ல சேலையில் பார்த்து விட்டு இப்போ சுடிதார்ல பார்ப்பது வித்தியாசமாகவும் கவர்ச்சியாகவும் இருந்தது. பாஸ்கர் அல்லது புவனா விட்டுக்கு வரும்போது அவர்களுக்கு காபி போட்டு கொடுப்பேன், முதலில் எதற்கு எக்ஸ்ட்ரா வேலை என்று மறுத்தாலும் பின்னர் ஏற்றுகொண்டனர். எல்லாமே சரியாக போய் கொண்டு இருந்தது ஹரிணியும் இப்போது நன்றாக கணிதம் போடா தொடங்கினாள். அவள் மிகவும் புத்திசாலி, அவள் வயதுக்கு ஏற்ற துடுக்கு தனம் துரு துரு என்று இருப்பாள். நாட்கள் செல்ல ஹரிணியிடம் நல்ல முன்னேற்றம் தெரிந்தது. பாஸ்கரும் புவனாவும் மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்கள். ஒரு நாள் சனிகிழமை எனக்கு மிகவும் களைப்பாக தோன்றியதால் ஸ்கூல்க்கு விடுமுறை சொல்லிவிட்டு அறையில் ஓய்வு எடுத்து கொண்டேன் மாலை நேரத்தில் செக்ஸ் மூடாக இருந்ததால் என் லுங்கியை தூக்கி என் சுன்னியை பிடித்து கை அடிக்க தொடங்கினேன். புவனா மிஸ்ஸை நினைத்து கொண்டு கை வேலை செய்ததால் என்னை மறந்தேன் சிறுது நேரத்தில் என் கை வேலையால் என் சுன்ன்யில் இருந்து விந்து பிச்சி அடித்தேன். மெல்ல சுயநினைவு வரும்போது யாரோ என்னை பார்ப்பது போல் உணர்வு வர திரும்பினால் கதவுஅ அருகில் ஹரிணி கையால் வாயை பொற்றிகொண்டு சிரித்து கொண்டு நின்றாள். எனக்கு அப்படியே செருப்பால் என் தலையில் அடித்தது போல் இருந்தது. உடனே சுதாரித்து எழுந்து கொண்டு பாத்ரூம் சென்று என் சுன்னியை கழுவினேன், மனதுக்குள் ஒரே குழப்பம் ஹரிணி அவள் பெற்றோர்களிடம் சொல்லிவிட்டாள் என் மனமே போய்விடுமே என்ன செய்வது என்று வெகு நேரம் பாத்ரூம் உள்ளேயே இருந்தேன். சிறிது நேரம் கழித்து பாத்ரூம் கதவு தட்டப்பட "யாரு" "நான் தான் சார்," "என்ன வேணும்" "பாத்ரூம் போகணும் சார்" என்ன செய்வது என்றே தெரியாமல் மெல்ல கதவை திறந்து கொண்டு ஹரிணி முகம் பார்க்க குச்சபட்டு தலை குனிந்து கொண்டே வந்தேன். அன்று முழுவதும் அவளுக்கு பாடம் எடுக்க வில்லை, பின்னர் ஏழு மணிக்கு புவனா மிஸ் வர எனக்கு மிகவும் படபடப்பாக இருந்தது. என் நிலைமையை பார்த்து புவனா மிஸ் "என்ன அருண் சார் உடம்பு சரி இல்லையா ஸ்கூலுக்கும் வரலை" "இல்லை, ஆமா..." என் வாய் குழறியது புவனா உரிமையுடன் என் நெற்றியில் கை வைத்து பார்க்க எனக்கு என்னமோ போல் ஆகியது, இருபினும் எதுவும் காட்டி கொள்ளவில்லை "உடம்பு சுட இருக்கு மாத்திரை எதாவது வங்கி வரவ அருண் சார்" "வேண்டாம் புவனா மிஸ், எனக்கு ஒன்னும் இல்லை நான் பார்த்துகறேன்" "சரி அருண் சார் நான் கிளம்பறேன்" நான் வெறும் தலை மட்டும் அசைத்தேன், ஹரிணி எதுவும் சொல்லாமல் என்னை பார்த்துகொண்டே சென்றாள் அவளை அழைத்து இன்று பார்த்ததை யாரிடமும் சொல்ல வேண்டாம் என்று சொல்லிவிடலாம என்று தோன்றியது. இன்னொரு மனம் வேண்டாம் என்றது, இப்படி குழப்பத்தில் இருக்கையில் கதவு திறக்க ஹரிணி மட்டும் உள்ளே வந்தாள். "சார் நீங்க கவலை பாடதிங்க நான் பார்த்ததை யாரிடமும் சொல்லமாட்டேன்" எனக்கு என்ன சொல்வது என்றே தெரியவில்லை என் முகத்தில் அப்படி ஒரு மகிழ்ச்சி ஹரிணியை கட்டி தழுவி அவள் கன்னத்தில் முத்தமிட்டேன்" "ரொம்ப நன்றிம்மா, கதவு திறந்து இருக்கறத நான் பார்க்கவே இல்லை, என்னை தப்பா நினைகத்தே" "நினைக்க மாட்டேன் சார், குட் நைட்" "குட் நைட் ஹரிணி" அவள் சந்தோசமா துள்ளி கொண்டு சென்றாள், எனக்கும் பெரிய சுமை குறைந்தது போல் இருந்தது புவனா ஹரிணியை கூப்பிட வரும்போது காபி கொடுப்பேன் முதலில் மறுத்தாலும் பின்னர் எதுவும் சொல்வது இல்லை நாட்கள் செல்ல புவனா நட்புடனும், வெளிபடயகவும் பேச தொடங்கினார்கள். சில நேரங்களில் பாஸ்கரும் புவனாவும் பார்க்கவும் பழக்கவலக்கதிலும் மிகவும் பொருத்தமான ஜோடி போல தோன்றும். நாட்கள் செல்ல புவனா வரும் போது அவர்களே நேராக சமையல் அறை சென்று இருவருக்கும் காபி போட்டு கொண்டு வருவார்கள் பேசும் போது எப்பவும் "அருண் சார், நீங்க என் இன்னும் கல்யாணம் செய்துக்கவில்லை" நான் கூச்சபட்டு கொண்டு "விட்ல பார்த்துகிட்டு தான் இருக்காங்க" "அப்படியா, என்ன மாதிரி பொண்ணு எதிர் பர்குரிங்க" "..." நான் எதுவும் சொல்லாமல் வெட்டக பட்டு சிரிக்க "வெட்கத்தை பாருங்க" கிண்டல் செய்தார்கள் ஆனால் மனதுக்குள் உங்களை போல ஒரு மனைவி வேண்டும், அதை எப்படி சொல்வது என்று நினைத்து கொண்டேன் ஹரிணி அதன் பின்னர் நடந்த தேர்வில் நல்ல மதிப்பெண் எடுத்தாள். அனைவரும் மிகவும் சந்தோஷபட்டனர் எனக்கும் பெருமையாக இருந்தது. சில நாட்களாக ஹரிணி நடவடிக்கையில் மாற்றங்கள் தெரிந்தது. ஐந்து மணிக்கு வருபவள் பள்ளி முடிந்ததும் நான்கு மணிக்கெல்லாம் நேராக என் அறைக்கு வந்து விடுவாள். உள்ளே வரும் போது கதவை மெல்ல திறந்து கொண்டு வருவாள் அவள் என்ன எதிர்பார்த்து திறக்கிறாள் என்று என்னால் எளிதில் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. நான் பொதுவாக விட்டுக்கு சென்றதும் கைலி கட்டி கொண்டு உள்ளே ஜட்டி கலற்றிவிடுவேன் இப்போது ஹரிணி இருப்பதால் ஜட்டி கழற்றுவது இல்லை. நான் சமையல் அறையில் இருந்தால் எனக்கு உதவி செய்ய வருவாள் நான் வேண்டாம் என்று சொன்னாலும் கேட்கமாட்டாள். அவளுக்கும் அப்பா அம்மாவிடம் அதிகம் பழக முடியாததை என்னிடம் எதிர் பார்க்க தொடங்கினாள் நானும் அதை புரிந்து கொண்டு எதுவும் சொல்வது இல்லை இந்த புது மற்றம் ஹரிணியுடன் என் நெருக்கத்தை அதிகரித்தது. அவளும் அதிக உரிமை எடுத்து கொள்ள தொடங்கினாள் பாடம் எடுக்கும் போது எல்லாம் எதாவது கேள்வி கேட்டு கொண்டே இருப்பாள் "நீங்க என் எசி போடகூடாது ரொம்ப புழுக்கமா இருக்கு சார்" "சார் கிட்ட ரொம்ப காசு இல்லை அதனால மட்ட முடியல" "நான் வேனும்ன அப்பா கிட்ட சொல்லி வங்கி தர சொல்லவா " "அது எல்லாம் வேண்டாம், நீ கணக்க போடு" "கற்றே வரல சார், வேர்க்குது" "பேன், ஓடுதில்ல" "ம்.." "சிக்கிரம் கணக்க முடி" ஹரிணி பேசும் போது அவள் விடலை தனத்தை மிகவும் ரசித்தேன், அப்போது தான் முதல் முறையாய் அவள் அழகிய முகத்தை பார்த்தேன் வட்டமான முகம் நல்ல வெள்ளை நிறம் சிவந்த உதடு கண்கள் மட்டும் பிரவுன் கலரில் இருந்தது அப்படியே புவனாவின் ஜெராக்ஸ். பள்ளி சிருடை பாவாடை சட்டையில் அழகாக தோன்றினாள். "என்ன சார் அப்படி பக்குரிங்க" "நீ அப்படியே உன் அம்மா மாதிரி இருக்குற" "இவ்ளோ நாளுக்கு அப்புறம் இப்ப தான் தான் என்னை பார்க்குற மாதிரி சொல்றிங்க" சொல்லிவிட்டு கபடம் இல்லாமல் சிரிக்க, அந்த அழகு என் சுண்ணியை மெல்ல தட்டி எழுப்பியது ஒருமுறை பாடம் சொல்லி கொடுத்து கொண்டு இருக்கும் போது "சார் ஒரு சந்தேகம்" "என்ன கேளு" "ஆணும் பெண்ணும் எதுக்கு சார் கல்யாணம் பண்றாங்க" எனக்கு பகிர் என்றது, இருப்பினும் சுதாரித்து கொண்டு "நீ பெருசா வளர்ந்த எல்லாம் நீயே தெரிந்ச்சிகுவ இப்போ பேசாம படி" "அப்போ நான் கேட்டது அடல்ட்ஸ் ஒன்லி கேள்வியா" இந்த காலத்தில் பொண்ணுங்க இப்படி பெரியவங்க மாதிரி பேசுறாங்க என்று நான் அதிர்ந்தேன் "ஏய் ஹரிணி இப்படி எல்லாம் பேச யார் கற்று கொடுத்தாங்க" "யாரும் கற்றுகொடுக்கல நாங்க ஸ்கூல்ல எங்களுக்குள்ள பேசிக்குவோம்" "ம்ம்...ஹும் அம்மா வரட்டும் சொல்றேன்" "சார் வேண்டாம் நான் இனி இப்படி பேச மாட்டேன் ப்ளீஸ் அம்மாகிட்ட சொல்லாதிங்க" "சரி சரி சொல்லல..." ஹரிணி அழகிய பிஞ்சி முகம் வாடியதை பார்க்க வருத்தமாக இருந்தது. "என்ன ஹரிணி பயந்துட்டிய" என்னை பாவமாக பார்த்து கொண்டு தலையை ஆட்டினாள். "உனக்கு இப்போ என் இந்த சந்தேகம் வந்துச்சி" "அம்மா எப்பவும் உங்கள கல்யணம் பண்ண சொல்றாங்களே அது குழந்தை செய்றதுக்கு தானே, அதன் தெரிஞ்ச்சிக்க கேட்டேன்" அவள் கள்ளம் கபடம் இல்லாமல் சொன்ன காரணம் எனக்கு சிரிப்பை வர வளைக்க அவள் முகமும் மலர்ந்தது, பார்க்க அழகாக இருந்தது. "சரி நீ எல்லா ஹோம் வொர்க்கும் சிக்கிரம் முடிச்ச அப்புறம் சொல்றேன்" அவளை பார்த்து காண சிமிட்டினேன் அவளும் முக மலர்ச்சியுடன் அவள் முழு கவனத்துடன் கணக்கை போடா தொடங்கினாள். எல்லா கணக்கும் போட்ட பின்பு ஹரிணி மிண்டும் கேள்விகேக்க அவங்க அம்மா புவனா வரவும் சரியாக இருந்தது. அவள் ஏமாற்றத்துடன் சென்றாள். இருப்பினும ஹரிணி மேல் என் ஈர்ப்பு அதிகம் ஆக தொடங்கி இருந்தது உண்மை. ஒரு முறை அவள் அருகில் உக்கார்ந்து பாடம் சொல்லி கொடுக்கையில் புத்தகம் தவறுதலாக அவள் தொடை மேல் விழ அதை பிடிக்க முற்படையில் என் கை அவள் மதன மேட்டில்பட்டது அப்போது எனக்கு இனம் புரியாத உணர்ச்சி ஏற்பட்ட்டது. அந்த ஸ்பரிசம் என்ன என்று புரிய என்னை அறியாமல் அந்த மேட்டு பகுதியை தடவினேன், மிகவும் மென்மையாக இருந்தது. அந்த மேடு என்ன என்று குணிந்து அவள் தொடை பகுதியை பார்க்க, அய்யோ என்ன செய்துகொண்டு இருக்கிறோம் என்று உணர்த்தும் கையை எடுத்து கொண்டேன். ஹரிணி எதுவும் நடக்காதது போல் இருந்தாள். நான் ஹரிணி முகத்தில் எந்த மாற்றமும் இல்லை என்று உறுதி செய்து கொண்ட பிறகு மிண்டும் பாடம் எடுக்க தொடங்கினேன். என் கவனம் அடிகடி சிதறியது, மிண்டும் அந்த பகுதியை தொட்டு தடவ மனம் ஏங்கியது. என் மனசு என் இவ்வளவு கிழ்த்தரமாக யோசிக்கிறது என்று வருத்தபட்டேன். இருப்பினும் என் பார்வை அடிகடி அவள் தொடை பகுதியை நோட்டம் விட்டது. என் சுண்ணி முழு விரைப்பில் என் ஜட்டியை முட்டி கொண்டு குடாரம் இட்டு நின்றது ஜட்டி மற்றும் இல்லை என்ற இந்நேரம் என் சுன்னி 90 டிகிரியில் நின்று இருக்கும். அதற்க்கு மேல் அவள் அருகில் உட்கார்ந்தால் என் சுன்னி விறைப்பு அவளுக்கு தெரிந்துவிடும் என்று நினைத்து அவள் எதிரில் உட்கார்ந்தேன். ஹரிணி என் நான் எழுந்து எதிரில் உட்கார்ந்தேன் என்று புரியாமல் என்னை பார்த்தாள். அந்த பார்வையில் தான் எதனை அழகு, அந்த உதடுகள் தான் எவ்வளவு காமம் ரசம் சொட்ட சிவந்து இருக்குது. என் மனம் பித்து பிடித்தது போல் தோன்றியது. ஹரிணி மீதான மோகம் நாளுக்கு நாள் அதிகம் ஆகும் அதே வேலையில் நாட்கள் செல்ல எனக்கும் புவனா மிஸ்சுக்கும் இடையில்ளன நட்பிலும் நல்ல முன்னேற்றம் இருந்தது. இப்போதெல்லாம் புவனா மிஸ் கொஞ்சம் சிக்கிரமே வந்து விடுவாங்க அந்த சமயத்தில் நான் ஹரிணிக்கு சில கணக்கு கேள்விகள் கொடுத்து போட சொல்லிவிட்டு புவன் மிஸ்சுடன் பேசி கொண்டு இருப்பேன். புவனா மிஸ்சுக்கும் எனது நட்பு மிகவும் பிடித்து இருந்தது. புவனா மிஸ் என் கூச்ச சுபாவம் குறைந்து இருப்பதையும் வெளிபடைய பேசுவதில் இருந்த முன்னேற்றத்தை கவனித்து கொண்டு தான் இருந்தார்கள். "அருண் சார் என் விட்டுக்காரர் பாஸ்கர், உங்களை கூச்ச சுபாவம் கொண்டவர்னு சொல்லுவார் ஆனா உங்கள் இப்போ பார்த்த அப்படி தெரியல" "இதுக்கு எல்லாம் உங்களுக்கும் உங்க கணவருக்கும் தான் நன்றி சொல்லணும்" "ம்ம்.. இப்போ நீங்க ரொம்ப சகஜமா பேசி பழகுரிங்க நல்ல முன்னேற்றம்" "நன்றி புவனா மிஸ்" "என்ன நீங்க புவனா என்றே கூப்பிடலாம், உங்கள விட நான் ரெண்டு வயசு சின்னவ தான்" "சரி மிஸ்" "புவணன்னு ஒருமையிலேயே குபிடுங்க மிஸ், மிஸ்ஸர்ஸ் அர்த்தம் தெரியும்ன்னு நினைகிறேன் நான் இப்போ மிஸ்ஸர்ஸ்" சொல்லிவிட்டு, சொல்ல உடனே என் சாத்தான் மனசு "ஆமா, பாஸ்கர் விட்டடது மிஸ் ஆகல அதனால நீங்க மிஸ்ஸர்ஸ் ஆகிட்டிங்க" என்று இரட்டை அர்த்தத்தில் சொன்னேன், முதலில் சற்று புரியாமல் என்னை பார்த்துவிட்டு அதன் பின்னர் நான் சொன்ன இரட்டை அர்த்தத்தை புரிது கொண்டவங்க, அவங்க கிழ் உதட்டை கடித்து கொண்டு பொய் கோபத்துடன்

"என்னது, என்ன சொன்னிங்க" "இல்ல இல்ல நான் சொல்ல வந்தது பாஸ்கர் விட்ட காதல் அம்புக்கு நீங்க மிஸ் ஆகம அவங்களுக்கு நல்ல மிஸ்ஸர்ஸ் அகிட்டிங்கன்னு சொல்லவந்தேன்" "அதானே பார்த்தேன்" இருவரும் சிரித்து கொண்டோம், நான் இரண்டு அர்த்த வார்த்தையில் பேசுவது அவங்களுக்கு பிடித்து இருந்தது மேலும் அவங்க முகம் வெக்கத்தில் லேசாக சிவந்து இருந்தது. "புவனா" ஒருமையில் அழைத்தேன் "சொல்லுங்க சார்" உரிமையோடு அழைத்தது அவங்க முகத்தில் லேசான அதிர்ச்சி தெரிந்தது "நிங்களும் என்னை அருண் என்றே குபிடுங்க சார் எல்லாம் வேண்டாம்" "ஓகே அருண், நானே அப்படி தான் கூப்பிடலம்னு இருந்தேன், சார்ன்னு கூப்பிட்டறது மூனவது மனிதர் கிட்ட பேசுறது மாதிரி இருக்கு" சொல்லிட்டு சிரித்தார்கள் இப்படியே நாட்கள் நகர்ந்தது, நான் மனதில் நினைத்து கொண்டேன், கூச்ச சுபாவத்துடன் பெண்களுக்காக ஏங்கி கொண்டு இருந்த காலம் போய் இப்படி அம்மா மகள் என்று இரு பெண்களுடன் பழகும் ரசிக்கும் வாய்ப்புக்கு இறைவனுக்கு நன்றி சொல்லிகொண்டேன். இப்படி போய் கொண்டு இருக்கையில் ஒரு நாள் எதிர்பார்க்காத நிகழ்வு ஒன்று நடந்தது. ஹரிணியை கூப்பிட வரும் போது வழியில் புவனா சிறு விபத்தில் சிக்கி கொண்டார்கள், ஒரு சைக்கிள்கரன் குறுக்கே வந்ததால் புவனா தடுமாறி கிழே விழுந்து கால் முட்டியிலும், வலது கையில் லேசான சிராய்பும் ஏற்பட்டு இருந்தது, ஹரிணியும் நானும் மிகவும் வருத்தபட்டோம். "அருண் ஒன்னும் இல்ல லேசான சிராய்ப்பு தான்" "புவனா, உங்க கணவருக்கு போன் பண்ணி வர சொல்லலாமா" "பாஸ்கர் விட்டில் இல்லை, வேலை விசியமா பெங்களூர் வரை போய் இருக்கார்" அவங்க முக பாவத்தில் இருந்து அவங்களுக்கு வலி இருப்பது தெரிந்தது, நான் என்னிடம் இருந்த முதலுதவி பெட்டில் இருந்த மருந்தை எடுத்து வந்தேன். நான் கொஞ்சம் உணர்ச்சி வசப்பட்டவனாய் "இப்படி கட்டிலில் உக்காருங்க, அடி பட்ட இடத்தை கட்டுங்க" "இல்லை அருண் லேசான அடி தான்" "மருந்து போடுங்க வலி குறையும், கட்டுங்க" "கொடுங்க அருண் நானே போட்டுக்கறேன்" "பரவ இல்லை கட்டுங்க நான் போட்டுவிடுறேன்" புவனா கையை திருப்பி என்னிடம் காட்ட நான் மருந்தை தடவினேன், மருந்து எரிச்சல் கொடுக்க புவனா கையை நகர்த்தினார்கள். அதனால் சரியாக மருந்தை போடா அவங்க கையை நன்றாக பிடித்து கொண்டு சிராய்ப்புகளுக்கு மருந்து தடவினேன் . அழகிய மென்மையான கைகள் மனதில் நினைத்து கொண்டேன் அவங்க முக பாவத்தில் இருந்து மருந்து கொஞ்சம் எரிகிறது என்று புரிந்து கொண்டேன். எனக்கு அவங்க வலியை குறைக்க வேண்டும் என்ற எண்ணமே இருந்தது. "வேற எந்த இடம் காமிங்க" புவனா சிரிது தயங்கிய பின்னர் மூட்டி கொஞ்சம் கிழே வரை இருந்த அவள் சுடிதார் டாப்ஸ்சை லேசா துக்க உள்ளே போட்டு இருந்த டைட்ஸ் அவங்க கால்களை அப்படியே அப்பட்டமாய் காட்டியது அதை பார்த்த எனக்கு எனக்கு உணர்ச்சி மேலிட்டது, என் சுண்ணி என் ஜட்டிக்குள் விறைக்க தொடங்கியது. முட்டி வரை டாப்ஸ்சை தூக்க முட்டியில் சிறைப்புகளுக்கான அறிகுறி தெரிய நான் தரையில் உக்கார்ந்தேன் புவனா மெல்ல டைட்ஸ்சை பாதத்தில் இருந்து சுருட்டி மேல ஏற்ற அவங்க ஆடையில்லா கால்கள் என் கண்ணில் பட்டது வாவ் என்ன ஒரு வாளிப்பான கால்கள், ஒரு இடத்திலும் மூடிகள் இல்லாமல் வலு வலு என்று இருந்தது. என்னால் கண்களை அதில் இருந்து எடுக்க முடியவில்லை, அப்போ ஹரிணியின் குரல் கேட்க சுயநினைவுக்கு வந்தேன் "சார் அம்மா துணிய முட்டி வரை சுரிடிட்டாங்க, மருந்து போடுங்க" "ஆமா, போடறேன்" புவனாவின் கால்கள் அப்படி ஒரு வெண்மை அப்பு அழுக்கு இல்லாமல் வளிப்புடன் இருந்தது, முட்டியிலும், அதன் கிழேயும் சிராய்ப்புகள் இருந்தன மருந்து போடா என் கைகள் லேசா நடுங்க தொடங்கியது புவனா மிஸ் மருந்து போட்டு வலி குறைந்தால் போது என்ற நிலையில் இருந்ததால் என்னை சரியாக கவனிக்க வில்லை ஆனால் ஹரிணி பார்த்து கொண்டு இருந்தாள். அவளை பார்த்து லேசாக அசடு வழிந்தேன். மெல்ல தைரியம் வர வளைத்து கொண்டு மருந்தை முட்டியில் தடவினேன் மருந்து பட்டதும் "ஹவ்" சொல்லிக்கொண்டு பின்னோக்கி காலை தூக்க அவங்க கால்கள் கொஞ்சம் வீ வடிவில் விரிய நான் கிழே இருந்ததால் என்னால் அவங்க தொடை, கால் இடுக்கு வரை தெரிந்தது, உள்ளே அவங்க போட்டு இருந்த ஜட்டிக்குள் அவங்க உப்பிய மன்மத பகுதி அப்படியே அச்சு வார்த்தது போல என் கண் முன்னால் பளிச்சிட்டது, புவனா உடனே சுதாரித்து கொண்டு கால்களை சரி செய்து கொண்டாலும் அவங்க போட்டு இருந்த டைட்ஸ் டிரஸ் என்பதால் அவங்கள இடுப்புக்கு கிழே நிர்வணமா பார்த்த மாதிரியே தோன்றியது எனக்கு என் சுன்னி விந்தை பிச்சி அடித்தே விட்டான். புவனாவுக்கும் இப்படி கலை தூக்கி விட்டோமே என்றும் எனக்கு சுன்னி விந்தை கக்கியதால் இருவருக்கும் ஒரு இக்கட்டான நிலை ஏற்பட நிலைமையை கட்டுக்குள் கொண்டு வர நான் "ஹரிணி நீ அம்மாவுக்கு மருந்து போடு" என்று சொல்லி விட்டு பாத்ரூம் நோக்கி போனேன், என் சுன்னியை கழுவிவிட்டு சிறுநீர் கழித்து விட்டு வந்தேன் புவனா சிறுது நேரம் கட்டிலில் உக்கார்ந்துவிட்டு பிறகு ஹரிணியை கூட்டி செல் தயார் ஆனர்கள் "புவனா இந்த நிலையில் மிண்டும் வண்டி ஓட்டறது நல்லது இல்லை" "இப்ப வலி கொஞ்சம் குறைஞ்சி இருக்கு மெதுவா ஓட்டிட்டு போய்டுவேன்" "உங்க வண்டி கொஞ்சம் சேதாரம் ஆகி இருக்கு, இன்னைக்கு மட்டும் நான் உங்க ரெண்டு பேரையும் கொண்டு போய் விட்டில் விடறேன்" புவனா தயங்கியபடியே ஒத்துகிட்டாங்க, நான் வண்டியை எடுக்க, ஹரிணி என் பின்னாடி உக்கார புவனா அதுக்கு பீனடி உக்கார கிளம்பினேன். அவங்க விடு என் விட்டில் இருந்து அஞ்சு கிலோ மிட்டர் துரம் இருக்கும், தனியான விடு அங்கங்கே இப்போ தன விடுகள் கட்ட பட்டு கொண்டு இருந்தன ஒவொரு விடும் மிகவும் தள்ளியே இருந்தன. "உள்ள வாங்க அருண்" விட்டுக்கு வெளியே வண்டிய நிறுத்திட்டு உள்ளே சென்றேன் ஹரிணி உள்ளே சென்றதும் அவள் அறைக்கு சென்றாள். "சும்மா உள்ள வாங்க அருண், ஹால்ல வந்து உக்காருங்க" புவனா சமையல் அறைக்கு சென்றார்கள்" "புவனா ஒன்னும் தயார் பண்ண வேண்டாம், கொஞ்சம் தண்ணி மட்டும் கொண்டுங்க போதும்" "இல்லை நீங்க கண்டிப்பா இரவு சாப்பாடு இங்க தான் சாப்பிடனும்" "எதுக்கு உங்களுக்கு சிரமம், நான் விட்டுக்கு போய் சப்பிட்டுகறேன்" "இல்லை அருண் நீங்க ஹல்ல உக்கார்ந்து டிவி பாருங்க ஒரு அஞ்சு நிமிடத்தில் எல்லாம் ரெடி பண்ணிடுறேன்" நானும் வேறு வழி இல்லாமல் ஹாலில் வந்து உட்கார்ந்தேன், கொஞ்ச நேரம் டிவி பார்த்தேன், சலிப்புதட்ட டிவி அணைத்துவிட்டு விட்டை சுற்றி பார்க்க தொடங்கினேன். சின்ன வீடு, ஒரு ஹால், இரண்டு பெட்ரூம், ஒரு சேமிப்பு, பூஜை அறை, மற்றும் சமையல் அறை. வீட்டை நல்ல சுத்தமா வைத்து இருந்தார்கள் சில அலங்கார பொருள்கள் வைக்க பட்டு இருந்தது. பின்பு சுவரில் தொங்க விடப்பட்டு இருந்த படங்களை எல்லாம் பார்த்து விட்டு கடைசியா சமையல் கட்டுக்குள் நுழைந்தேன். உள்ளே புவனா தரையில் உக்கார்ந்து கொண்டு சப்பாத்திக்கு மாவு பிசைந்து கொண்டு இருந்தார்கள் ஏற்கனவே அடி பட்டு இருந்ததால் மிகவும் சிரமபட்டு மாவு பிசைந்து கொண்டு இருந்தார்கள் "புவனா எதுக்கு இப்படி உங்களையே கஷ்ட படுத்திகிரிங்க, நான் வேணுங்க உங்களுக்கு கொஞ்சம் உதவி செய்றேன்" "கூடாது, நீங்க எங்க விட்டு விருந்தாளி இப்போ, நீங்க வேலை செய்யகூடாது" "இப்படி கூடுங்க நான் மாவு பிசையறேன், என்னை விருந்தாளின்னு சொல்லி மூனவது மனுஷன் அக்கதிங்க" "இருந்தாலும்" "ஒன்னும் இல்லை புவனா விட்டல நான் தன சமைக்கிறேன் அதே மாதிரி தான் இதுவும், ஒன்னும் கஷ்டம் இல்லை" நான் உறுதியை சொல்ல அவங்க மாவை என்னிடம் கொடுத்து விட்டு குருமா செய்ய சென்றார்கள். நான் கிழே உக்கார்ந்து கொண்டு மாவு பிசைய தொடங்கினேன். மாவை பிசைந்து கொண்டே புவனைவை நோட்டமிட்டேன் அவங்க அதே சுடிதார் போட்டு இருந்தாங்க ஒரே வித்தியாசம் இப்போ துப்பட்டா போடல. துப்பட்டா போடததால் அவங்க முழு இரண்டு பெரிய பழுத்த மாம்பழங்களும் என் கண்ணனுக்கு நல்ல விருந்த கொடுத்தது. எனக்கும் முன்னால் காஸ் பக்கம் திருமி நின்னு சமையல் செஞ்சாங்க அவங்க வெள்ளை சுடிதார் டாப்ஸ்க்குள் அவங்க கருப்பு பிராவை என்னால் தெளிவா பார்க்க முடிஞ்சது. அவங்க ரெண்டு குண்டியும் வளவுகளும் என் சுன்னியை எழ செய்தது. சுன்னி வீரியத்தை கட்டுபடுத்த என் இரு தொடைகளுக்கும் நடுவில் வைத்து அழுத்தி கொண்டேன். "அருண் உங்களுக்கு வர போகும் மனைவ்வி ரொம்ப குடுத்து வச்சவ" "எதுக்கு அப்படி சொல்றிங்க" "உங்களுக்கு சமைக்க தெரியுதே, வர போற உங்க மனைவி சமைக்க வேண்டிய வேலை இல்லை" இருவரும் சிரித்து கொண்டோம் "பாஸ்கர் சமையல்ல எப்படி" "ஆவரா வெண்ணி தண்ணி மட்டும் போடுவார்" மிண்டும் இருவரும் சிறிது கொண்டோம், அப்போ ஹரிணி தண்ணிர் குடிக்க சமையல் அறைக்கு வந்தாள், நான் கிழே உக்கார்ந்து வேலை செய்வதை பார்த்து வருத்ததுடன் "அம்மா எதுக்கும்மா சார்ரை வேலை செய்ய சொன்னிங்க" "நான் எதுவும் சொல்லல உங்க சார் தான் சொன்ன கேக்க மாட்டேங்குறாரு" "ஆமா ஹரிணி நான் தான் உதவி பண்ண வந்தேன், எனக்கு எந்த சிரமமும் இல்லை ஹரிணி, நீ பொய் உன் ஹோம் வொர்க் எல்லாம் முடி" நான் சொன்ன வார்த்தையில் சமாதனம் அடைந்து, சமையல் அறையில் இருந்து வெளியே சென்றாள். நான் மிண்டும் புவனாவை அறைய தொடங்கினேன். புவனா திரும்பி நின்றதால் நான் என்ன சிக்கின் என்று தெரிய வாய்ப்பில்லை. நான் புவனாவை இன்ச் இஞ்ச ஆராய்ந்தேன். மாவு ரெடி செய்து விட்டு சப்பாத்தி அழுத தொடங்கினேன் ஒவொன்ற அழுத்தி என் எதிரில் இருந்த பேப்பரில் போட்டேன். புவனாவும் அடுப்பில் தோசை கல்லை அடுப்பில் வைத்தார்கள். அதற்க்கு பிறகு தான் அந்த இனிமையான நிகழ்வு நடந்தது. புவனா என்னை நோக்கி திரும்பி என் எதிரில் பேப்பரில் இருந்த சப்பாத்தியை எடுக்க குனிந்தார்கள். புவனா துப்பட்ட போடாததால் அவங்க மார்பக பிளவுகள் இரண்டையும் என்னால் தெளிவாக பார்க்க முடிந்தது, உள்ளே போட்டு இருந்த கருப்பு பிரா தெளிவாய், அது தங்கி பிடித்து கொண்டு இருந்த இரண்டு உருண்டைகளும் என் முதுகு தண்டை நடுங்க வைத்தது. புவனா பேசிக்கொண்டே வேலை செய்ததால் இதை கவனிக்கவில்லை ஒவொரு முறை சப்பாத்தி எடுக்கும் போது இந்த கட்சி எனக்கு கிட்டியது. என் சுன்னி திக்கு முக்காகி கொண்டு இருந்தது, ஜட்டியில் லேசா பிசிபிசுக்க தொடங்கியது. எல்லா சப்பத்யும் சுட்டு முடிக்கவும் போன் அடித்தது. போனை எடுத்து கொண்டு சமையல் அறைக்கு வந்தார்கள், போனில் பேசுவதை வைத்து அவங்க கணவர் பாஸ்கர் என்று புரிந்தது. நான் அவங்க பேசுவதை கவனிக்காமல், புவனாவின் சிரிச்ச முகம், ரசமா சொட்டும் உதடுகள், லேசை கலைந்த தலை முடிகள், இரு கூர்மையன கோபுரங்கள், எடுப்பான மூக்கு எல்லாம் ரசிக்க என்னை பித்து பிடிக்க வைத்தது. பேசிவிட்டு கடசியா என்னிடம் போனை கொடுத்து குனிந்த போது மிண்டும் அவங்க பிளவுகள் எல்லாம் என் கண்ணில் பட மிண்டும் சுன்னி விறைக்க தொடங்கியது இருந்தும் கட்டு படுத்தி கொண்டு பாஸ்கரிடம் பேசினேன். "என் மனைவியையும், குழந்தைகளையும் வீட்டுக் கொண்டு வந்து விட்டதுக்கு, ரொம்ப நன்றி அருண்" "நான் ஒன்னும் பெருசா செய்யல, இந்த உதவி கூட செய்யலைன்ன எப்படி, இது கடமை" "நீங்க முதல் உதவி செய்தத சொன்ன அதுக்கும் நன்றி" "பரவாஇல்லை" "இன்னொரு உதவியும் நீங்க செய்யணும், அடி கொஞ்சம் அதிகமா இருந்த ஒரு டாக்டர்கிட்ட கூட்டி போய் ஓர் டிடி உசி போட்டுக்க உதவி செய்ய முடியுமா " "கண்டிப்பா செய்றேன்" சொல்லிவிட்டு புவனாவிடம் போனை கொடுத்தேன் புவனா சிறுது நேரம் பேசிவிட்டு போனை துண்டித்துவிட்டு "அருண் வாங்க சப்பிடலாம்" ஹரிணி, புவனா, நான் முவரும் இரவு சாப்பிட்டு முடித்தபின்பு .

"புவனா டாக்டர்கிட்ட போகணும்" "அருண், இப்போ எனக்கு கொஞ்சம் பரவில்லை" "இல்லை புவனா அப்புறம் உங்க கணவர் என்கிட்டே கோவிச்சிகுவர்" "ரொம்ப லேட் ஆகிருச்சி அப்புறம் நீங்க எப்படி விட்டுக்கு போவிங்க" "பரவில்லை நான் பார்த்துக்குறேன், நீங்க கிளம்புங்க" சிறிது நேரத்தில் பெட்ரூம் சென்று அதே சுடிதாரில் வந்தார்கள், இப்போது துப்பட்டா போட்டு தலைவாரி, கொஞ்சம் பவுடர் போட்டு பொட்டு வைத்து வந்தார்கள் "ஹரிணி இங்க வா" "என்னம்மா" "அம்மாவும் சார்ரும் டாக்டர்கிட்ட போய் உசி போட்டுட்டு வரோம் நீ வீட்டில் இருந்து ஹோம் வொர்க் எல்லாம் முடிச்சிடு" "சரிம்மா" "சரி வா கதவ பூட்டிட்டு உள்ளே இரு நாங்க வந்த மட்டும் கதவை திறக்க வேண்டும், சரியா" "சரிம்மா" "அருண் நாம கிளம்பலாமா" "போலம்" சொலிவிட்டு நான் பைக்கை கிளப்ப சென்றேன், புவனா ஹரிணிக்கு டாட்டா சொல்லிவிட்டு வந்தார்கள். எனக்கு மனதுக்குள் சந்தோசம் இந்த முறை புவனாவுடன் வண்டியில் செல்லவது நல்ல அனுபாவமாக இருக்கும் என்று தோன்றியது. புவனா பின்னாடி உக்கார்ந்து கொண்டார்கள் முதலில் கையை என் மிது வைக்காதவர்கள் பின்பு வண்டி குளுங்கையில் அவங்க வலது கையை என் வலது பக்க தோளில் வைத்து கொண்டார்கள். டாக்டர் கிளினிக் அங்கிருந்து முன்று கிலோமீட்டர் தூரம் இருந்தது. வழி நெடுகில் நான் நல்ல பண்புள்ள மனிதன நடந்து கொண்டேன். இரண்டு முன்று முறை பிரேக் போடும்போது அவங்க மார்பகங்கள் என் முதுகில் இடித்தது. கிளினிக்கில் கொஞ்சம் கூட்டம் அதிகமாக இருக்க டாக்டரை பார்க்க ஒன்பது மணி ஆகிவிட்டது. புவனாவுக்கு ஹரிணி எப்படி தனியாக இருப்பாள் என்ற வருத்தம். "ஹரிணி எப்படி தனிய இருப்பாளோ, ரொம்ப நேரம் ஆகுது" "ஒன்னும் பய படாதிங்க ஹரிணி ரொம்ப தைரியமான பொண்ணு சிக்கிரம் போய்டலாம்" டாக்டர் புவனாவை சில ஆய்வுகள் செய்துவிட்டு டிடி உசி ஒன்று போட்டார், புவன்வின் முகம் வலியால் மாறியது. டாக்டர் என்னை புவனாவின் கணவர் என்று நினைத்து போசினார் சில ஆலோசனைகளை சொல்ல, புவனா என்னை பார்த்து லேசாக சிரிக்க நானும் டாக்டர் சொல்வதை கேட்டு கொண்டேன் பின்னர் நான் டாக்டர் கட்டணம் கொடுத்தேன். வெளியே வந்ததும் புவனா டாக்டர் கட்டணத்தை என்னிடம் கொடுக்க நான் வாங்க மறுத்துவிட்டேன், கடைசியில் பத்து முப்பதுக்கு வீட்டுக்கு வந்தோம், கதவை சிறுது நேரம் தட்டிய பிறகே தூக்க கலக்கத்தில் ஹரிணி வந்து கதவை திறந்தாள் நாங்க இருவரும் வீட்டுக்குள் சென்றோம் ஹரிணி நேர அவள் ரூமுக்கு பொய் படுத்து கொண்டாள். "புவனா கொஞ்சம் குடிக்க தண்ணி கொடுங்க" உள்ளே சென்றவர்கள் சிறிது நேரம் கழித்து ஒரு நில நிறத்தில் நைட்டி ஒன்று போட்டு கொண்டு தண்ணியுடன் வந்தார்கள் நைட்டி அவங்க முழு அங்க அமைப்பை அழகா கட்டியது. தண்ணியை குடித்துவிட்டு "புவனா, அப்போ நான் கிளம்பறேன் குட் நைட்" "ரொம்ப நேரம் அச்சு, தங்கிட்டு கலையில் போங்க அருண்" எனக்கு தங்க ஆசை தான் இருந்து சந்தர்பத்தை உடனே பயன் படுத்த விருப்பம் இல்லை "பரவில்லை, புவனா நான் பார்த்துக்குறேன், உங்களுக்கு சரி அகுவரை நீங்க நாளைக்கு ஹரிணியை வீட்டுக்கு அனுப்ப வேண்டாம் நானே இங்கே வர்றேன்" "உங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம்" "சிரமம் எல்லாம் இல்லை புவனா, எப்படியும் உங்க ஸ்கூட்டி சரி பண்ணி கொண்டு வரணும் அப்படியே ரெண்டு நாள் தானே" "தங்க்ஸ் அருண்" முகத்தில் சந்தோசத்துடன் நான் இரவு வணக்கம் சொல்லிவிட்டு விட்டுக்கு வந்தேன், உடனே பாத்ரூம் போய் அவங்க முலை, குண்டியை நினைத்து கொண்டு இரண்டு முறை கை அடித்தேன் பின்பு நன்றாக தூங்கிவிட்டேன். மறு நாள் சிகிரமாக எழுந்து பள்ளிக்கு சென்றேன். என் வழக்கமான வேலைகளை பார்க்க தொடங்கினேன். ஸ்கூலில் புவனாவை பார்த்தேன் பிங்க் நிறத்தில் அழகான சேலை உடலில் எந்த பாகமும் தெரியாதபடி கட்டி இருந்தார்கள். எனக்கு நேற்று வீட்டில் பார்த்த புவனாவ இது என்று தோன்றியது. புவனா மிஸ் என்னை பார்த்து பேசும் நினையில் இல்லை. பெயருக்கு காலை வணக்கம் சொன்னங்க நானும் பதிலுக்கு சொல்லிவிட்டு சென்றேன். மதிய வேலையில் யாரும் அருகில் இல்லாத சமயத்தில் "புவனா இப்போ எப்படி இருக்கு" "பரவ இல்லை அருண்" "காலையில் எப்பை வந்திங்க" "ஆட்டோவில் தான் வந்தோம்" "சயந்திரம் ஸ்க்கூட்டியை எடுத்துட்டு வந்து குடுத்துட்றேன்" "சரி அருண்" சொல்லிவிட்டு அவங்க வகுப்பு நோக்கி சென்றார்கள் மாலை நான்கு முப்பதுக்கு பள்ளி விட்டதும் வீட்டுக்கு செற்று ஒரு குளியல் போட்டேன், டீ போட்டு குடித்தேன் ஆறு மணிக்கு ஸ்க்கூட்டியை எடுத்து கிளம்பினேன், வண்டி நேற்று கிழே விழுந்ததால் கைபிடிகள் வளைந்து இருந்தது அதனால் அருகில் இருந்த மெக்கானிக் ஷாப்பில் கொண்டு காண்பித்தேன், அவங்க சரி செய்ய ஒரு மணி நேரம் ஆகும் என்று சொல்ல, சரி செய்ய சொல்லிவிட்டு புவனாவுக்கு போன் செய்தேன் "புவனா வண்டி கைப்பிடி லேசா வளைஞ்சி இருந்தது அதன் வொர்க்ஷொபில் விட்டுருக்கேன் வர ஒரு மணி நேரம் ஆகும் அதன் சொல்ல போன் பண்ணேன்" "ஐயோ, உங்கள ரொம்ப கஷ்ட படுத்துறேன், சாரி அருண்" "நான் ஒன்னும் நினைக்கல நீங்க வருத்த படாதிங்க" சொல்லிவிட்டு போனை வைத்தேன் வண்டி தயார் ஆனதும் எழு முப்பது மணி அளவில் புவனா வீட்டை அடைந்தேன். அழைப்பு மணியை அடித்ததும் ஹரிணி வந்து கதவை திறந்தாள். "குட் இவினிங் சார்" "குட் இவினிங் ஹரிணி" உள்ளே சென்று ஹாலில் இருந்த சோபாவில் உட்கார்ந்தேன், புவனா சமையல் அறையில் இருந்து பேசினாங்க, ஹரிணி இருந்ததால் "அருண் சார் உக்காருங்க ஒரு நிமிடத்தில் வந்துடறேன்" "பரவில்லை மெதுவா வாங்க" "ஹரிணி புத்தகத்தை எடுத்து வா" அவள் கொண்டு வந்ததும் சிறுது நேரம் பாடம் எடுத்து விட்டு செய்து பழக கணக்குகள் கொடுத்து, போட்டு பழக சொன்னேன். பிறகு பள்ளியில் எடுத்த பாடத்தில் இருந்த சில சந்தேகங்களை தெளிவு படுத்தி கொண்டு முழு கவனத்தில் இருந்தேன் அப்போது புவனா காபி கொண்டு வந்தாங்க என் எதிரில் உள்ள மேஜையில் வைத்தார்கள், நான் அவங்கள திரும்ப எத்தனிக்கையில் என் முன்னால் கண்ட கட்சி என்னை அதிர்ச்சியில் உறையவைத்தது புவனா காபியை வைக்க என் முன்னால் குனிய நான் அந்த அழகிய காட்ச்சியை கண்டேன். புவனா வெள்ளை நிறத்தில் நைட்டி போட்டு இருந்தாள் உள்ளே பிரா எதுவும் போடவில்லை அவங்க குணிந்த போது நான் புவனாவின் அழகிய இரண்டு முலைகளையும் முழுதாய் பார்த்தேன், இரண்டு வெள்ளை மாம்பழங்களும் அதில் பிங்க் நிறத்தில் முலை வட்டமும் துருத்தி கொண்டு இருந்த முளை கம்புகளும் புவனாவின் அசைவுக்கு ஏற்ப ஆடுவதை பார்த்த நான் செயலற்று போனேன். என்னால் எதுவும் பேச முடியவில்லை. புவனா என் எதிரில் உட்கார்ந்தாள் என்னை பார்த்து சிரித்த முகத்துடன் பேசினர்கள். "அருண் ரொம்ப நன்றி, எனக்கு ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு உங்கள கஷ்ட படுதிட்டதுக்கு" நான் மெல்ல இந்த திடீர் அதிர்ச்சியில் இருந்து மிழ்ந்து

"பரவில்லை புவனா, எனக்கு எந்த கஷ்டமும் இல்லை" "காபி குடிங்க ஆரிட போகுது" "உங்க கணவர் எப்போ வருவர்" நான் காபியை சுவைத்து கொண்டே கேட்டேன் "இன்னும் பெங்களுர்ல தான் இருக்கார், இரண்டு நாள் ஆகுமாம்" "ம்.. அவர் பக்கத்தில் இருந்த இப்போ உங்களுக்க் நல்ல இருக்கும், சரி இப்போ உங்க உடல் வலி எல்லாம் எப்படி இருக்கு" "எல்லாம் நல்ல ஆகிருச்சி, இப்போ வலி அதிகம் இல்லை" அப்போது ஹரிணி நான் கொடுத்த கணக்கை முடித்து கொண்டு வந்தாள், அதை சரி பார்த்து தவறுகள் சரி செய்து சொல்லி கொடுத்தேன் புவனா என்னிடம் விடை பெற்று சமையல் அறைக்கு சென்றார்கள். ஒன்பது மணி வாக்கில் பாடத்தை முடித்து கொண்டு கிளம்ப தயார் ஆனேன்.

Thursday, 14 August 2014

இனிஷியல் இல்லாதவர்கள் 15


எட்டு வருடங்களுக்கு முன் ஆண்மையில்லாத தன் கணவன் கட்டிய தாலியை அவன் முகத்தில் கழட்டி எறிந்துவிட்டு, பிறந்த வீட்டுக்கு காமாட்சி கையில் ஒரு பெட்டியுடன் வந்து நின்ற போது, அவள் தந்தை பொதுவில் ஒரு விஷயத்தை அவளுக்கு சொல்லிக்கொடுத்திருந்தார். காமூ... ஒரு காரியத்தை பண்றதுக்கு முன்னாடி நீ செய்யறது சரிதானான்னு... நாலு கோணத்துலேருந்து பாக்கணும்மா. உன்னுடைய கோணத்துலேருந்து நீ பண்ற காரியத்தோட விளைவு உனக்கு சரின்னு தோணலாம். நீ செய்யும் அந்தக் காரியத்தின் உடனடி விளைவு உனக்கு சாதகமாக இருக்கலாம். ஆனால் அதே காரியம் உன்னை சார்ந்திருக்கும் இன்னொருத்தனுக்கு பலசமயங்களில் பாதகமாக போகலாம். உன் காரியத்தின் விளைவால் பாதிப்படைந்தவன் எந்த நேரத்திலும் உனக்கு எதிரியாக மாறலாம்.

"அப்பா நீங்க சொல்றபடி பாத்தா யாருமே எப்பவுமே எந்தக்காரியத்தையுமே தனக்குன்னு சாதகன்னு நெனைச்சு செய்யவே முடியாது போல இருக்கே?" "உண்மைதான்... சுயநலமே இல்லாமல், லோகத்தோட ஷேமத்துக்காக வாழறதைத்தான் வழிவழியா நம்ம பெரியவா நமக்கு சொல்லிக் கொடுத்துகிட்டு வர்றாம்மா..." காமாட்சியின் தந்தை தன் பெண்ணின் தலையை பாசத்துடன் கோதிவிட்டார். தன் தந்தை சொன்ன இந்த அறிவுரையை, அவளால் முடிந்தவரை கவனமாக கடைபிடித்து வந்தாள். ஒரு விஷயத்தை செய்வதற்கு முன் ஒன்றுக்கு நாலுமுறை அந்தக்காரியத்தின் சாதக பாதகத்தை யோசித்தப்பின்னரே அதைச்செய்வதை தன் வழக்கமாக்கிக் கொண்டிருந்தாள். முதல்நாள் பஸ்ஸில் எதையுமே யோசிக்காம நான் ஏன் ரமணியை என் மாரால உரசினேன்? உரசினதோட நின்னேனா? வெக்கம் கெட்டுப்போய் "நகுமோமு கனலேனி" ன்னு மனசுக்குள்ள பாடிக்கிட்டு, எலெக்ட்ரிக் ட்ரெய்ன்ல்ல மேலும் கீழுமாக ஏன் அவன் கூட அலைஞ்சேன்? சினிமா தியேட்டர் இருட்டுல, என்னை விட வயசுல எளசோட தோள்ல சாய்ஞ்சுக்கிட்டு, அவன் கட்டி அணைச்சிக்கிட்டப்ப கெடைச்ச ஆண்மை சுகத்தை மனமார ஏன் அனுபவிச்சேன்? நாலு பேரு பாக்கற மார்கெட்டுல ரமணியோட இடுப்புல என் கையை போட்டுக்கிட்டு நடந்து போனேனே அதனால வந்த வம்புதானே இதெல்லாம்? என்னால ரெண்டு பேரை இவன் அடிச்சான். நான் அவனுக்கு குடுத்த ஒரு முத்தத்தால, எனக்காக ரோடுல குடிகாரனுங்க கையில அடிபட்டான். ரத்தம் ஒழுக என் வீட்டுக்குள்ள வந்தான். ஒரே நாள்லே என் பெட்ரூமுக்குள்ள, கிச்சனுக்குள்ளன்னு என் மாரை தொட்டு அமுக்கற அளவுக்கு நான் ஏன் அவனுக்கு இடம் குடுத்தேன்? என்னாலத்தானே இப்ப அவன் போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு போயாகணும்..? எல்லாத்தையும் பண்ணது நான்? எல்லாத்தையும் பண்ணிட்டு இப்ப எதுக்கு போலீசை கண்டு பயந்து சாகறேன்? காரியத்தை பண்ணிட்டு விளைவுகளை சந்திக்க முடியாத கோழையா நான் ஏன் குழம்பறேன்? ஒருத்தனோடு பட்டு பட்டுத்தான் அவனை ஒதறிட்டு வந்து எட்டு வருஷமா ஆம்பிளை வாசனையே வேணாம்ன்னு இருந்தேன். நல்ல மாட்டுக்கு ஒரு சூடுன்னு இப்படியே இருந்துட்டு போகாம, என் உடம்பு அவஸ்தையை, அரிப்பை, தீத்துக்கற ஆசையிலே, இச்சையிலே புத்தி கெட்டு போயிட்டேனே? உடம்பு; உடம்பு; அதனுடைய சுகம்ன்னு அதுக்கு மேல எதையுமே யோசிக்காம, இவனை ஏன் என் வீட்டுக்கு இழுத்துக்கிட்டு வந்தேன்? இது சரிதானா? அப்பா இப்ப நான் என்ன பண்ணணும்ப்பா...? நிமிர்ந்து சுவரில் மாட்டியிருந்த தன் தந்தையின் படத்தை பார்த்தாள் காமாட்சி காமூ... ஆனானப்படா அர்ஜுனனே சண்டை போட வேண்டிய சமயத்துல கையில இருந்த ஆயுதத்தை கீழே போட்டுட்டு ஓடினான்ம்மா... அர்ஜுனன்கிட்ட ஆயுதம் இருந்திச்சிப்பா... அவனுக்கு தேர் ஓட்ட ஒரு ஆள் இருந்தாம்பா... எனக்கு யாரும் இல்லையேப்பா... உன் சண்டையை நீதான் போடணும். உன்னைவிட எளசுன்னு சொன்னே? நேத்து அவன் என்னப்பண்ணான்? ரோடுல பிரச்சனைன்னு வந்ததும் உன்னை விட்டுட்டு ஓடினானா? இல்லேப்பா... அந்த நேரத்துல ரமணிக்கு சரின்னு தோணினதை அவன் பண்ணான்... அதைத்தான் நீயும் இப்ப செய்யணும்... சரிப்பா... காமாட்சி தன் கூந்தலை இறுகி முடிந்தாள். எனக்கு தெரிஞ்சு எனக்கு வழிகாட்டறதுக்கு ஒருத்தர் இருக்கார்ன்னா அது ராமனாதன்தான். நம்ம குடும்பத்துக்கு நெருக்கமானவர். எனக்கு இன்னையத் தேதிக்கு வேலை கொடுத்து சோறு போடற எஜமானர். சமூகத்துல நல்ல செல்வாக்குல இருக்கிறவர். என் பிரச்சனையை நான் அவருகிட்ட சொல்லப் போறேன். என் உயிரே போனாலும் ரமணியை நட்டாத்துலே நான் விடமாட்டேன். அவனோட ஸ்டேஷனுக்கு நான் போகத்தான் போறேன். முந்தானையை இழுத்து தீர்மானத்துடன் இடுப்பில் செருகிக் கொண்டாள். செல்லை எடுத்து பெரியவரின் நம்பரை நிதானமாக அழுத்த ஆரம்பித்தாள் காமாட்சி. ராமனாதன் ஹியர்..." கம்பீரமான குரல் மறுபுறத்திலிருந்து வந்தது. "குட்மார்னிங் மாமா.. நான் காமாட்சி பேசறேன்..." ராமனாதன் படியளப்பவர் ஆதலால் அலுவலகத்தில் அவரை நேரில் பார்க்கும் போது 'சார்' என அழைப்பாள். மற்ற நேரங்களில் அவள் குடும்பத்தின் மேல், அவள் மேல் பெற்ற தந்தையைப் போல் அக்கறை காட்டும் அன்பானவர் அவர். நெஞ்சில் உண்மையான பாசத்துடன் அவரை மாமா என கூப்பிடுவதை வழக்கமாக வைத்திருந்தாள் அவள். "சொல்லுடா கண்ணு..." ராமனாதனுக்கு பெண் குழந்தை பிறக்கவில்லை. காமாட்சியை பார்க்கும்போதெல்லாம் இப்படி ஒரு பெண் குழந்தை தனக்கில்லையே என்ற எண்ணம் எழுவதை அவரால் எப்போதுமே தவிர்த்துக் கொள்ள முடிந்ததில்லை. "ஒரு அவசரமான பிரச்சனை... உங்களை டிஸ்டர்ப் பண்றேன் மாமா..." "என்னை நீ டிஸ்டர்ப் பண்ணுன்னுதான் சொல்றேன்... நீதான் என்னை அன்னியமா நெனைச்சுக்கிட்டு இருக்கே... மனசு விட்டு என்னை எதுவும் கேக்கமாட்டேங்கறே... சாகறதுக்குள்ளே உன் தாத்தாவுக்கு பட்ட கடனை நான் எப்படி அடைக்கப்போறேன்னு தெரியலை..." "மாமா... நீங்க பெரியவா.. எல்லாம் தெரிஞ்சவர்... ப்ளீஸ்... இப்படீல்லாம் பேசாதீங்க... சரியான நேரத்துல, நான் ஒடைஞ்சு போய் நின்னபோது, நீங்க காட்டின ஆதரவாலத்தான் பசி பட்டினியில்லாம என் வயித்தை ரொப்பிக்கிட்டு மானத்தோட வாழ்ந்துக்கிட்டு இருக்கேன்." "நீ நாள் பூரா என் ஆஃபீசுல உழைக்கறதுக்குத்தாம்மா நான் உனக்கு சம்பளம் குடுக்கறேன்..." "போங்க மாமா.. உழைக்கறதுக்கு சம்பளம் எங்க வேணா கிடைக்கும்... ஆனா நீங்க என் மேல வெச்சிருக்கற பாசம்... அக்கறை... இதெல்லாம் வேற யாரால எனக்கு குடுக்க முடியும்?" "ம்ம்ம்.. சரிடா கண்ணு.. உன் சித்தி எப்படி இருக்கா?" "நல்லாருக்காங்க....மாமா" "சந்தோஷம்... என்ன விஷயம் சட்டுன்னு அதைச் சொல்லு..." எதற்கும் போன் பண்ணாதவள் தனக்கு போன் பண்ணி இருக்கிறாளே என்ற அக்கறையும், அதே சமயத்தில் அன்று முற்பகலுக்குள் தன் கம்பெனி பைல் செய்ய வேண்டிய டெண்டர் விஷயம் அவர் மனதை குடைந்து கொண்டிருந்ததால் அவர் குரலில் சிறிது அவசரமும் தொனித்தன. அந்தக்காரணத்துக்காகத்தான் காமாட்சியின் மேலதிகாரி வேணுவும் அவரெதிரில் மார்பின் குறுக்கே கையைக் கட்டிக்கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தார். "மாமா.. நேத்து ஈவினிங் ஆஃபிசுலேருந்து வீட்டுக்குத் திரும்பி போறப்ப... குடிச்சுட்டு இருந்த ரெண்டு காலி பசங்க என்னை கிண்டல் பண்ணி என் புடவையை பிடிச்சு இழுத்து ரொம்பவே அசிங்க அசிங்கமா பேசினானுங்க... " "திஸ் ஈஸ் அட்ராஷியஸ்... " ராமனாதன் கோபமாக உறுமினார். "நேத்து டெண்டர் சம்பந்தமான வேலைக்காக ரமணீன்னு ஒரு அஸிஸ்டெண்ட் ஆஃபீசுக்கு வந்திருந்தார். வேலை முடிஞ்சதும் அவரோடத்தான் நான் வீட்டுக்குப் திரும்பி போய்கிட்டு இருந்தேன். அவரால ஆனமட்டும் அந்தப் பொறுக்கிப் பசங்களை சமாளிக்க டிரை பண்ணார். பட்... அவர் மேல அவனுங்க கை நீட்ட ஆரம்பிச்சதும், தற்காப்புக்காக அவங்களை அவர் திருப்பியடிக்க வேண்டியதாப் போச்சு.." "ஏம்மா...உனக்கு ஆஃபீஸ் கார் குடுன்னு அந்த மடையன் சங்கரன்கிட்ட சொல்லிட்டுத்தானே வந்தேன்? என் எதிர்லே பெரிசா தலையை ஆட்டுக்கடா ஆட்டற மாதிரி நன்னா ஆட்டிட்டு, முட்டாக்கம்மினாட்டி நான் வெளியேப்போனதும் எப்பவும் போல நான் சொன்னதை அவன் காத்துல பறக்கவுட்டுட்டானா?" எதிரிலிருந்த வேணுவை அவர் முறைத்தார். "மாமா.. லஞ்ச் வருது.. சாப்பிட்டு போங்க... கார்ல அனுப்பி வைக்கறேன்னுதான் சங்கரன் சார் சொன்னார். ஆனா நான்தான் கொஞ்சம் அவசரமா கிளம்பிட்டேன்... அது என் தப்புதான்.." காமாட்சி தயங்கி தயங்கி பேசினாள். என் பிரச்சனையை தீரணும்ன்னு நான் ஒண்ணு சொன்னா, அது பிரச்சனையை சங்கரன் பக்கம் திரும்புதே... ஒரு காரியத்தை செய்யும் போது அதனால பல விளைவுகள் ஏற்படும்ன்னு அப்பா சொன்னது இதுதானா? காமாட்சி ஒரு வினாடி மனதுக்குள் குழம்பினாள். "நோ... நோ... நீ ஆயிரம்தான் சொன்னாலும், அந்த சங்கரனுக்கு எங்கே போச்சு புத்தி...? நான் சொன்னதை மீறி அவன் உன்னை எப்படி போகவிட்டான்..? நான் சொன்னதை அவன் ஏன் பாலோ பண்ணலே?" "மாமா..." "எல்லாம் என் புள்ளை இவனுக்கு குடுக்கற இடம்... அதனால வந்த வினை... இவன் கிட்ட நான் கிடந்து பட வேண்டியதா இருக்கு...! என்ன நினைச்சுக்கிட்டு இருக்கான் மசுரான் அவன்?" "மாமா... ப்ளீஸ்... கோவப்படமா நான் சொல்றதை கொஞ்சம் கேளுங்க..." காமாட்சி கெஞ்சினாள். "நீ சும்மா இரும்மா... இன்னைக்கு அந்த சங்கரன் பய பல்லை புடுங்கியே ஆகணும்.." ராமனாதன் தன் திசையிலேயே ஓட ஆரம்பித்தார். தன் பிள்ளை ஊர் மேய்வதற்கு காரணமே சங்கரன்தான் என்ற அசைக்கமுடியாத எண்ணம் அவர் மனதில் சமீப காலத்தில் வலுவாக குடியேறிவிட்டது. சங்கரனை அடித்து துரத்துவதற்கு நேரம் பார்த்துக்கொண்டிருந்தவருக்கு இது நல்ல வாய்ப்பாக ஆகிப்போனது. ராமனாதனின் முகம் ஏகத்திற்கு சிவந்து அவருக்கு மூச்சு வாங்க ஆரம்பித்தது. பெரியவர் ஏன் இவ்வளவு டென்ஷன் ஆவறாரு...? பிரச்சனை என்னன்னு தெரியலியே...? அவரெதிரில் அமர்ந்திருந்த வேணு தன் கைகளைப் பிசைய ஆரம்பித்தார். "சாரி மாமா... தப்பு என் பேர்லேயும் இருக்குல்லே" தனக்கு இருக்கற கோவத்துல ராமு மாமா சங்கரனை பிடிச்சி காய்ச்சினார்ன்னா, நான் வேணும்னே அவருக்கு எதிரா பெரியவர்கிட்ட கோள் மூட்டிட்டேன்னு, என்னை ஆஃபீசுல சமயம் கிடைக்கறப்பல்லாம் கழுத்தறுப்பான். இருக்கற பிரச்சனை பத்தாதுன்னு இப்ப சங்கரன் பிரச்சனை வேற நான் மடியில கட்டிக்கணுமா? ஈனஸ்வரத்தில் தனக்குள்ளே முனகிக்கொண்டாள் காமாட்சி. "காமூ.. தப்பு ரைட்டு இதெல்லாம் நீ எனக்கு சொல்லாதே... நீ சொல்ல வந்த விஷயத்தை மட்டும் சொல்லு...?" "சரிங்க மாமா.. ரமணிக்கு நெத்தியில அடிபட்டு கொஞ்சம் ப்ளட் லாஸ் ஆயிடுச்சி... மயங்கற நிலைமைல அவரை என் வீட்டுக்கு அழைச்சிட்டு போனேன்...." "அடப் பாவமே... நேத்தே நீ எனக்கு போன் பண்ணியிருக்க வேண்டியதுதானே?" "இந்த அளவுக்கு மேட்டர் சீரியஸா போகும்ன்னு நினைக்கலே மாமா..."

"என்னமோ போ.. நீயெல்லாம் படிச்சி என்ன பிரயோசனம்? பொம்பளைங்க நீங்க கையை சுட்டுக்கிட்டதுக்கு அப்புறம்தான் வழிக்கு வர்றீங்க..." "சித்திதான் ஃபர்ஸ்ட் எய்ட் குடுத்தாங்க. ரமணிக்கு ஜூரம் அதிகமானதால டாக்டர் வீட்டுக்கு வந்து ஊசி போட வேண்டியதா போச்சு. ராத்திரி அவர் என் வீட்டுலேதான் இருந்தார்." "ஓ மை காட்..." "ரமணியோட செல் போன் கைகலப்பு நடந்த இடத்துல தவறிப்போச்சு... அதை வெச்சு இப்ப என் வீட்டு வெரண்டாவுல போலீஸ் வந்து உக்காந்திருக்கு... அடிபட்டவனுங்க பெரிய எடம் யாருக்கோ வேண்டியவனுங்களாம்..." "ம்ம்ம்..." "அடிச்சவன் மேலே கேஸ் எழுதுன்னு போலீசுக்கு ப்ரஷர் குடுக்கறாங்களாம்... ரமணியை ஸ்டேஷனுக்கு கூப்பிடறாங்க.. என்ன ஆகுமோன்னு எனக்கு பயமாயிருக்கு அங்கிள்...." "ம்ம்ம்..." "மாமா... ரமணி ரொம்ப நல்லவன்... ஐ லவ் ஹிம்... இப்ப நீங்கதான் எங்க பிரச்சனையை சால்வ் பண்ணணும்.." "என்னம்மா சொல்றே... ரமணியை நீ லவ் பண்றயா?" "ஆமாம் மாமா... ரமணியை நான் மனசார விரும்பறேன்... அவரையே கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்ன்னு ஆசைப்படறேன்... எனக்கு இருக்கறது நீங்கதான்.. இப்ப எங்கப் பிரச்சனையை நீங்கதான் கொஞ்சம் சார்ட் அவுட் பண்ணணும்..." காமாட்சி தழுதழுத்தாள். "காமாட்சி... எனக்குப் புரியுது... நீ காலை கட் பண்ணும்மா.. வேணு இங்கத்தான் இருக்கார்... ரெண்டு நிமிஷத்துல அவர் உங்கிட்ட பேசுவார்..." காமாட்சி நீளமாக பெருமூச்சு விட்டாள். * * * * * "யோவ் வேணு... என் கம்பெனியில என் வார்த்தைக்கு சுத்தமா மதிப்பில்லைய்யா... என்னய்யா நடக்குது அங்கே? இன்னைக்கும் நான் ஆஃபிசுக்கு வர்றேன்... மொதல் வேலையா.... அந்த மாமாப்பய சங்கரனோட சீட்டைக்கிழிச்சி அவனைத் துரத்தியடிக்கணும்.. " "சார்... என்ன சார் ஆச்சு.. ஏன் இவ்வளவு கோவப்படறீங்க...? பிரச்சனை என்ன அதைச்சொல்லுங்க... சங்கரனை நான் என்ன ஏதுன்னு விசாரிக்கறேன்..." "ஐ டோன்ட் வாண்ட் டு சி ஹிஸ் ஃபேஸ்... மூணுமாசம் சம்பளத்தை மூஞ்சியில அடிச்சு அவனை ஒழிச்சு கட்டுய்யா... மானத்தோட ஒழுங்கா வேலை செய்யறவன் ஊர்ல ஆயிரம் பேரு இருக்கான்..." "சார்..." சங்கரன் மேல் பெரியவர் கொஞ்ச நாளாக கடுப்பில் இருப்பது வேணுவுக்கும் தெரியும். இருந்தாலும் தன் நண்பர் சங்கரனை அவர் அந்த நேரத்தில் விட்டுக்கொடுக்க விரும்பவில்லை. "யாருய்யா அது ரமணீ.." "சுப்பிரமணீன்னு சங்கரன் கீழத்தான் ஒரு ரெண்டு வருஷமா வேலை செய்யறான்... சொந்த ஊரு திருநெல்வேலி பக்கம்.... நான் பாத்த வரைக்கும் நல்லப்பையன்... நேரத்துக்கு ஆஃபிசுக்கு வருவான்.... நேரத்துக்கு வீட்டுக்கு போவான்... எப்ப எந்த வேலை குடுத்தாலும்... இது என் வேலை இல்லேன்னு தட்டிக்கழிக்காம.... பட்டு பட்டுன்னு சுத்தமா செய்வான்... நேத்து லீவு நாள்லேயும் கூப்பிட்டதும் ஆஃபிசுக்கு வந்தான்..." "நேத்து நம்ம காமாட்சியை ரெண்டு பொறம்போக்கு பசங்க, ஈவ் டீஸ் பண்ணி, அவ புடவையை ரோட்டுல உருவப் பாத்தானுங்களாம்...." "அய்யோ..." "இந்த ரமணி அவனுங்களை அடிச்சானாம்.... நடந்த சண்டையிலே அவனும் அடிபட்டிருக்கான்... இப்ப போலீஸ் காமாட்சி வீட்டுல நிக்குது...." "இட் ஈஸ் அன்ஃபார்ச்சுனேட்..." "சும்மா இங்கீலீஷ் பேசாதய்யா.... நீ என்னப்பண்ணுவியோ... ஏது பண்ணுவியோ... எனக்குத் தெரியாது... போலீஸ்காரனுக்கு புரியற பாஷையில அவனுங்க கிட்ட பேசு... யாருகிட்ட பேசணுமோ பேசு... என் பேரை சொல்லு... பையன் எனக்கு வேண்டியப் பட்டவன்னு சொல்லு...." "யெஸ் சார்..." "காமாட்சி என் பொண்ணுய்யா... அப்படித்தான் நான் அவளை என் மனசுக்குள்ள நெனைச்சுக்கிட்டு இருக்கேன்... புரிஞ்சுதா... அவ பேரோ... நம்ம கம்பெனி பேரோ பேப்பர்ல வரக்கூடாது.. அரைமணி நேரத்துல இந்த விவகாரம் முடிஞ்சாகணும்... குளிச்சுட்டு வர்றேன்... இன்னைக்கு நீரும் இங்கேயே டிஃபனை முடிச்சுக்கோய்யா... இதுக்காக நீர் உம்ம வீட்டுக்கு ஓடி மெனக்கெடவேண்டாம். "சார்..." "உன்னால முடியலன்னா... முடியலேன்னு என் கிட்ட சொல்லு.. ஆனா விஷயத்தை மட்டும் சொதப்பிடாதே... தேவைன்னா நானே கமிஷனர் கிட்டே பேசறேன்... அந்த பையன் ஆஃபிசுக்கு இன்னைக்கே ஒழுங்கா வந்து சேரணும்..." "யெஸ் சார்..." "ரெண்டாவது அந்த கிறுக்குப்பய சங்கரனை உடனடியா எங்கிட்ட பேச சொல்லு மேன்..." பெரியவர் எரிச்சலுடன் எழுந்தார். "காமாட்சீ... நான் வேணு பேசறேன்... சார் எல்லா விஷயத்தையும் சொன்னாரு... விஷயத்தை நான் ஹேண்டில் பண்ணிக்கறேன்.... செல்லை ரமணி கிட்டே குடு..." காமாட்சி தன் செல்லை எடுத்துக்கொண்டு வெரண்டாவுக்கு ஓடி வந்தாள். "காமூ... அந்த சட்டையை எடு... நான் ஸ்டேஷனுக்கு போய்ட்டு வந்துடறேன்...." ரமணி எழுந்தான். "ரமணீ.. வேணு சார் லைன்ல இருக்கார்.. ஒரு செகண்ட் என்ன சொல்றாருன்னு கேளுங்க..." "சார்..." "உன்னை எந்த போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்கு அழைச்சிட்டுப் போறாங்க?" "பீ 1 ஸ்டேஷனுக்கு சார்...." "தைரியமா போ... அதிகமா எதுவும் பேசாதே... எது கேட்டாலும் என் லாயர் வந்துக்கிட்டே இருக்கார்... அவர் வந்ததும் பேசறேன்னு சொல்லு..." "சரி சார்...." "செல்லை வந்திருக்கற ஆஃபிசர் கிட்ட குடு..." ஏகாம்பரத்திடம் வேணு தன்னை அறிமுகப்படுத்திக்கொண்டார். தன் கம்பெனியின் பெயரைச்சொன்னார். தன் எஜமானரின் பெயரைச்சொன்னார். அவர் சொன்னப் பெயரைக் கேட்டதும் ஏகாம்பரத்தின் முகம் சட்டென மாறியது. வேணுவுக்கு 'யெஸ் சார்' 'யெஸ் சார்' போட ஆரம்பித்தார். "சார்... தம்பியை கூப்பிட்டுபோய் அவரு கையால ஒரு ஸ்டேட்மென்ட் எழுதி வாங்கிக்கிட்டு, அவரு செல்லை திருப்பி குடுக்கற ஐடியாவுலத்தான் இருக்கோம் சார்..." "மேட்டர்ல பிரஷர் யாருய்யா குடுக்கறது?" வேணுவின் சுதி கொஞ்சம் ஏறியது. "நீங்க இன்ஸ்பெக்டர்கிட்ட ஒரு தரம் பேசிடுங்க சார்... அதான் பெட்டர்..." நல்லத்தம்பியின் செல் நம்பர் உடனடியாக வேணுவுக்கு கொடுக்கப்பட்டது. "அப்புறம் சொல்லுங்க ஏகாம்பரம்... நமக்கு எந்த ஊரு ?" வேணு குரலில் மென்மையை சற்று அதிகரித்தார். "நம்ம சொந்த ஊர் சங்கரன்கோவில் பக்கம் மேலூர் சார்..." "நம்ம சுப்ரமணியும் திருநெல்வேலிக்காரன்தான்... அடாவடியா வேணுமின்னே யாருக்கிட்டவும் சண்டைக்குப் போறவன் இல்லே..." வேணு சிரித்தார். "சார்.. நான்தான் சொல்றேனே... தம்பிக்கு எந்த பிரச்சனையும் வராது... காக்கி சொக்கா போட ஆரம்பிச்சி இருவத்தஞ்சு வருஷம் ஆயிடிச்சி... வில்லங்கம் பண்ற ஆளுங்கள மொகத்தைப்பாத்தே கண்டுபிடிச்சிடுவேன் சார்..." "இல்லையா பின்னே... கொஞ்ச நஞ்ச சர்வீஸா.... உங்களுக்கு..." "சுப்ரமணி சின்ன வயசு... இளம் ரத்தம்... மனசுக்கு தப்புன்னு தோணினதும் பட்டுன்னு கையை ஓங்கிட்டான்... நீங்க கவலைப்படாதீங்க... மேட்டரை டிஸ்க்ரீட்டா டீல் பண்ணிடலாம். அப்புறம் ஒரு சின்ன விஷயம்.." "எதுவாயிருந்தாலும் தயங்காம சொல்லுங்க..." வேணு ஆசுவாசமானார். "என் சின்ன மச்சான் உங்க கம்பெனி பைக்தான் வாங்கியிருக்கான் சார்... புதுவண்டி... போனமாசம்தான் வாரண்டி முடிஞ்சுது. வாங்கினதுலேருந்தே திரும்ப திரும்ப கியர் பாக்ஸ்ல சின்னதா பிராப்ளம் வந்துகிட்டேருக்கு... பேமெண்ட் வெச்சாத்தான் ரிப்பேர்தான் பண்ணுவேன்னு பிடிவாதம் பிடிக்கறான் டீலர்... நீங்க மனசு வெச்சா.... " ஏகாம்பரம் இழுத்தார். "நெக்ஸ்ட் வீக் பேப்பர்ஸ்ல்லாம் எடுத்துக்கிட்டு ஒரு தரம் ஹெட்ஆஃபிசுல வந்து என்னை பாருங்க... பேக்ட்ரீல வெச்சு தரோவா செக் பண்ணச்சொல்றேன்.. சரியா வரலேன்னா ஃபிரி ஆஃப் காஸ்ட் கியர் பாக்ஸ்ஸை ரீப்ளேஸ் பண்ணிடலாம்.." "ரொம்ப தேங்க்ஸ் சார்..." ஏகாம்பரம் குஷியானார். அடுத்த நொடி இன்ஸ்பெக்டர் நல்லதம்பியிடம் அவர் பர்சனல் செல்லில் கிசுகிசுத்தார். "மேட்டர் இந்த ரூட்ல போவுதா... தாயோளி சின்னசாமியை ஒரு புடி புடிச்சிடலாம்... சுப்ரமணி என்ன சொல்றான்...?" "நம்மூர்காரன்... தில்லான ஆளு... நேத்து, இன்னும் ரெண்டு நிமிஷம் இவனுக்கு கிடைச்சிருந்தா அவனுங்களை வகுந்துட்டிருப்பான்.. பையனுக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆவலே.. மத்தபடிக்கு பொலைட்டா பேசறான்.." "பார்ட்டியைப் பாத்தியா..." "ஊரோட ஒத்து வாழற, ரொம்பவே டீசன்ட்டான ஃபேமிலி.. என்னா... பொண்ணுக்கு பையனை விட கொஞ்சம் வயசு அதிகம்.. என்னப்பிரச்சனையோ தெரியல.. ஏற்கனவே கல்யாணம் ஆகி வூட்டுக்காரனைவிட்டு பிரிஞ்சிட்டாங்களாம்... சீக்கிரமே இவங்க ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் பண்ணிக்கப்போறதா தெரியுது..." * * * * * "என்ன வேய்... பெரிய பெரிய எடத்து சம்பந்தம்ல்லாம் வெச்சிருக்கீரு...” ஏகாம்பரம் ரமணியை நோக்கி கண்ணடித்தார். "அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லே அண்ணாச்சி..." "தேங்க்ஸ் பெரீம்ம்மா... மசாலா டீ சூப்பரா இருக்கு..." ஸ்ஸ்ஸ்ர்ரென ஓசையெழுப்பி டீயை உறிஞ்சிக்கொண்டிருந்தார் ஏகாம்பரம். "தேங்க்ஸ்ல்லாம் நேக்கு வேண்டாம்... ஆத்துக்கு வந்தவாளுக்கு தாகத்துக்கு ஏதாவது குடிக்கறதுக்கு கொடுக்க வேண்டாமோ.... அதைத்தான் நான் பண்ணேன்... நீங்க என் மருமானை சட்டுன்னு திருப்பி அனுப்பிடுங்கோ... அது போதும்...” "மேடம்... வேணு சாரை உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்...? ஏகாம்பரம் காமாட்சியிடம் வெகு மரியாதையாக பேசினார். "வேணு சார் என்னோட ஆஃபீசர்... அவரோட ஒண்ணுவிட்ட சித்தப்பா சென்ட்ரல்ல கேபினட் மினிஸ்டர்..." காமாட்சி தன் பின்னலை சுழற்றி மிடுக்குடன் முதுகின் பின் வீசினாள். கீழுதட்டை ஈரமாக்கிக்கொண்டவளின், கைனடிக் ஹோண்டாவின் சாவி, அவள் வலது கை சுட்டு விரலில் ஒரே சீரான வேகத்தில் சுழன்று கொண்டிருந்தது. "என்ன மேடம்... ஸ்டேஷனுக்கு நீங்களும் வர்றீங்களா ?" கன்னியப்பன் தன் விழிகளில் வியப்புடன் பைக்கை உதைத்து கிளப்பினான். "ஆமாம். இவரை நான் தனியா அனுப்பறதாயில்லே..." ரமணி வண்டியை கிளப்ப அவன் பின்னால் விருட்டென காமாட்சி தொற்றிக் கொண்டாள். காற்றில் முந்தானை விலகியது. கொழுத்த இடது முலை லேசாக துள்ளியது. “சுப்ரமணிக்கு சுண்ணியில மச்சம்... சூப்பர் பிகரை கோத்துக்கிட்டு இருக்கான்...” அவன் வயதையே ஒத்த கன்னியப்பன் தன் மனதுக்குள் சூடானான். "அத்தே... தேனு அத்தே.. உங்களுக்கு கல்யாணம் மாமாவைப் புடிக்கலியா?" அண்ணன் குழந்தை மலர்விழி அவள் முகத்தை தன் புறம் திருப்பினாள். "யாருடீ சொன்னது உனக்கு...?" "எங்கம்மாதான் சாப்பிடும்போது அப்பாக்கிட்ட சொல்லிக்கிட்டு இருந்தாங்க..." "அதுக்கு உங்கப்பா என்ன சொன்னாரு?" "என்ன என்னடீ பண்ணச்சொல்றேன்னு எழுந்து போயிட்டாரு...!" "சரி நீ போய் தூங்கறதுதானே...?" தேன்மொழி அவள் கன்னத்தில் செல்லமாக முத்தமிட்டாள். "அத்தே.. நீ எனக்குச் சொல்லேன்... உனக்கு ஏன் அவரை புடிக்கலே?" "ஆமாம்டீ... வந்தவன் பெரிய மன்மதராஜன்... எனக்கு அவனைப் புடிக்கலே... இவ ஒரு பெரிய மனுஷி... ஏன் என்னான்னு என்னை நோண்டறதுக்கு வ்ந்துட்டா.... போய் உன் வேலையைப் பாருடீ...?" மலரை தன் மடியிலிருந்து விருட்டென இறக்கித் தள்ளினாள் தேன்மொழி. "அடியே தேனு... எழுந்து வந்து வேணுங்கறதை ஒரு வாய் தின்னுட்டுப் போய் தூங்கற வழியைப் பாரேன்டீ... இன்னும் எவ்வளவு நேரம்தான் இப்படியே மூஞ்சை தூக்கி வெச்சிக்கிட்டு நீ ஆட்டம் காட்டுவே?" வடிவின் குரல் கிச்சனிலிருந்து வந்தது. "எனக்கு பசியில்லேம்ம்மா..." ஹாலிலிருந்தே கத்தினாள் அவள். "சும்மா அடம் பிடிச்சி ஆட்டம் போடாதேடீ... விடிகாலம் நீ டிரெய்னைப் பிடிக்க போயாகணும்... ரெண்டு இட்லியைத் தின்னுட்டு கூடத்துலேயே கட்டையை சாய்க்கற வழியைப்பாரு... உள் ரூம்ல உன் அண்ணியும் கொழந்தை மலரும் படுத்துக்கட்டும்..." அடிக்குரலில் பேசிக்கொண்டே 'ணங்கென' அவள் எதிரில் ஒரு தட்டை கொண்டுவந்து வைத்தாள் வடிவு. எனக்குப் பிடிக்காதவனை உன் இஷ்டப்படி என் தலையில கட்டி வெக்க நினைக்கறேல்லா.... நானும்தான் பாக்கறேன்... இந்த கல்யாணம் எப்படி நடக்குதுன்னு... மனதுக்குள் கறுவிக்கொண்டே இரண்டே வாயில் தன்னெதிரில் வைக்கப்பட்ட சூடான இட்லியை விழுங்கிவிட்டு, வாசல் கொடியில், கிச்சன் நடையில், அங்கும் இங்குமென கிடந்த தன் டவல், நைட்டி, பேண்டீஸ் என எல்லாவற்றையும் கிடுகிடுவென சேகரித்து தன் பைக்குள் அடுக்க ஆரம்பித்தாள் தேன்மொழி. காலையில் சென்னைக்கு கிளம்புவதற்கு வேண்டிய வேலைகளை செய்து முடித்துவிட்டு மாடிக்கு வந்தாள். செல்லை எடுத்து கல்யாணத்தின் நம்பரை அழுத்தினாள். தன்னைப் பெண் பார்க்கவந்துவிட்டு, தான் கல்யாணத்திடம் கேட்டுக்கொண்டபடி தன்னைப் பிடிக்கவில்லை என்று சொல்லாமல், தான் சொன்னதற்கு மாறாக, தன்னை பிடித்திருக்கிறதென்று எல்லோர் முன்னிலையிலும் சொல்லிவிட்டுப்போனவனிடம் கோபமாக பேச ஆரம்பித்த தேன்மொழியை அவளுடைய எரிச்சலையும், வேகத்தையும், குறைக்கும் வகையில் கல்யாணம் வெகு நிதானமாக பேசினான். 'நம்ம திருமணத்துக்கு முன்னாடி உங்களை, உங்க மனசை நான் புரிஞ்சுக்க விரும்பறேன்... நீங்களும் என்னை கொஞ்சம் தெளிவாப் புரிஞ்சுக்கணும்ன்னு நான் ஆசைபடறேன்... உங்களுக்கு என் மேல கொஞ்சம் பிரியம் வரணும்... அதுக்கு நம்ம ரெண்டு பேருக்குமே கொஞ்சம் டயம் வேணும்... அதுக்குத்தான் உங்கப்பாக்கிட்ட ஆறு மாசம் கழிச்சு நம்ம மேரேஜை ஃபிக்ஸ் பண்ணச் சொல்லி ரிக்வெஸ்ட் பண்ணேன்..." 'ஆறு மாசத்துக்கு அப்புறமும் நான் நினைக்கறப்படி, என் மேல உங்களுக்கு ஒரு பிரியமோ, பிடிப்போ, புரிதலோ, எந்தவிதமான நாட்டமோ வரலேன்னா... நீங்க என்ன சொல்ல சொல்றீங்களோ அதை நான் வார்த்தைக்கு வார்த்தை அப்படியே உங்க வீட்டுல சொல்லிடறேன்...' தன்னிடம் சிரித்துக்கொண்டே நயமான குரலில் வெகு தெளிவாக பேசிய கல்யாணத்தின் நியாயமான பேச்சைக்கேட்டதும் தேன்மொழிக்கு அவனிடம் அதற்கு மேல் கோபப்பட ஏதும் வழியில்லாததால், திரும்பவும் ஹாலுக்கு வந்தாள். ஹாலில் இருந்த சோஃபாவில் படுத்தவாறு தன் செல்லை இலக்கில்லாமல் நோண்டிக்கொண்டிருந்தாள் தேன்மொழி. கிச்சன் வேலைகளை முடித்துவிட்டு வந்த வடிவு உம்மென்று உட்கார்ந்திருக்கும் பெண்ணை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தவாறே, தன் அறைக்குள் நுழைந்தாள். நுழைந்தவள் அறைக்கதவை ஒருக்களித்து சாத்தினாள். சோஃபாவிலிருந்து எழுந்த தேன்மொழி ஒரு பாயை உதறி தரையில் விரித்தாள். விளக்கை அணைத்துவிட்டு படுத்துக்கொண்டாள். கண்ணை மூடியதும், 'இது உங்க நம்பருங்களா... இதை நான் சேவ் பண்ணிக்கட்டுமா?" கண்ணுக்குள் கல்யாணம் வந்தான். அதே நேரத்தில் பக்கத்தில் இருந்த செல் வெளிச்சமானது... டிங்க்.. டிங்க்... ஏதோ மெசேஜ்... எடுத்துப் படித்தாள். "குட்நைட் தேன்மொழி..." கல்யாணத்திடமிருந்துதான் மெசேஜ் வந்திருந்தது. சே... இது என்னக்கொடுமை... எரிச்சலுடன் செல்லை அணைத்த தேன்மொழி கவிழ்ந்து படுத்துக்கொண்டாள். பத்து நிமிடமாகியும் அவளுக்கு தூக்கம் பிடிக்கவில்லை. ஹாலில் இருட்டடித்திருந்தது. வெராண்டாவில் தாத்தா கொறைட்டை விட்டுக்கொண்டிருந்தார். மணி இரவு பத்தரையை கடந்துவிட்டிருந்தது. தேன்மொழி புரண்டு புரண்டு படுத்த போதிலும் அவளுக்கு அன்று சட்டெனத் தூக்கம் வந்தபாடில்லை. பற்றாக்குறைக்கு பக்கத்து அறைக்குள்ளிருந்து மெலிதாக வந்த பேச்சுகுரல்களும், இடை இடையே, இலேசாக ஒருக்களிக்கப்பட்டிருந்த கதவுக்குப் பின்னாலிருந்து வளையல்கள் ஒன்றோடு ஒன்று மோதும், கிணு கிணுவென விட்டு விட்டு வந்த மெல்லிய சத்தமும், அவள் கவனத்தை சிதறடித்துக்கொண்டிருந்தன. "விடுங்கன்னா..." அம்மா வடிவின் கிசுகிசுப்பான குரல் சற்றே எரிச்சலுடன் வந்தது. "வுடறதுக்குத்தான் டிரை பண்றேன்.. நீ தொறந்து காட்டினாத்தானேடீ விடமுடியும்..." கணபதியின் குரல் ஏக்கத்துடன் வந்தது. தனக்கு வந்த சிரிப்பை வெகுசிரமத்துடன் அடக்கிக்கொண்டாள் தேன்மொழி. "இன்னைக்கு வேணாம்... என் ஒடம்பு அசந்து போயிருக்குன்னு சொன்னாப் புரிஞ்சுக்கணும்..." கணவனின் முடியை தன் விரல்களால் துழாவினாள் வடிவு. "என்னாப் புரிஞ்சுக்கணும்?" கணபதியின் பிடி அவள் இடுப்பில் இறுகியது. பிடிவாதக்குரலுடன் சேர்ந்து வெப்பமாக வந்த மூச்சு அவள் கழுத்தை சுட்டது.

"என்னை வுட்டுடுங்கோங்கறேன்.." வடிவு தன் கணவனின் மார்பில் கையை வைத்து உந்தித் தள்ளினாள். கணபதி மனைவியின் கைகளை பிடித்து இழுக்க வளையலின் கிணுகிணுப்பு அதிகமானது. ஆனால் தாயின் குரல் இபோது மெல்லிய சிணுங்கலாக மாறியிருந்தது போல் தேன்மொழிக்குப் பட்டது. "ஏன்டீ இப்டீ சண்டித்தனம் பண்றே? கிட்டவாடீன்னா... சட்டுன்னு ரெண்டு குத்து குத்திக்கறேன்டீ..." முணகினார் கணபதி. குத்திக்கறேன்னா... ஓ மை காட்... காதில் வந்து விழுந்த வார்த்தையின் அர்த்தம் மண்டையில் உறைக்க தேன்மொழிக்கு உடலெங்கிலும் ஒரு கிளுகிளுப்பு பரவியது. வலது கரத்தால் அவள் தன் வாயைப் பொத்திக்கொண்டு மீண்டும் சிரித்தாள். "ஹால்லே தேனு தன் துணிமணியெல்லாம் அடுக்கி வெச்சிக்கிட்டு இருக்கா... பக்கத்து ரூம்லே வூட்டுக்கு வந்த மருமவ உங்க புள்ளையோட படுத்திருக்கா..." "இருக்கட்டுமேடீ..." கணபதியின் குரல் ஆதங்கமாக ஒலித்தது. "இந்த நேரம் கெட்ட நேரத்துல வெக்கம் கெட்ட மனுஷன் நீங்க ஆடித்தான் அடங்குவேன்னு அழிச்சாட்டியம் பண்றீங்க..." தன் முடியை அவிழ்த்து உதறினாள் வடிவு. முடியை உதறியபோது அழகாக ஆடி அசைந்த மார்புகளுடன் சேர்ந்து, கைகளிலிருந்த அவள் பொன் வளையல்களும் சிணுங்கின. "தேனுக்கு வரப்போற மாப்பிள்ளையைப் பாத்தேல்லா... பையன் ரொம்ப பொறுப்பா மரியாதையா தன்மையா பேசினானே... மனசு சந்தோஷமா இருக்குடீ... ஆம்பிளையோட மூடைப் புரிஞ்சுக்கடீ... கொஞ்சம் கிட்ட வாடீன்னா..." "ஆமாம்.. உங்களுக்கு மூடு நல்லாருந்தாலும் என் புடவை அவுப்பீங்க... மூடு அவுட்டுன்னாலும் அவுத்துடுவீங்க... இப்படி அவுத்து அவுத்தே இடுப்பு வுட்டுப்போவுது எனக்கு..." உடுத்தியிருந்த இறுக்கமான நைட்டியைக் கிழித்து விடுவது போல் வடிவின் முலைகள் விம்மிக்கொண்டிருந்தன. கணபதி மனைவியின் கைகளை தன் கழுத்தில் இழுத்துவிட்டுக்கொண்டு அவள் மார்பில் தன் முகத்தைப் புதைத்துக்கொண்டார். "சரி.. சரி.. கெரகம்தான் உங்களைப் புடிச்சி ஆட்டுது... ஒரு நிமிஷம் என்னை விடுங்க...." "ஆமாம்டீ.. கிட்டவாடீச் செல்லம்ன்னா எங்கேயோ கிடக்கற கெரகத்தை கூப்பிடறே? ரொம்பத்தான் பிகு பண்ணிக்கறே?" "ஒரு செகண்டு விடுங்களேன்... இந்த வளையளுங்களை கழட்டித்தொலைச்சுடறேன்.. இதுங்க வேற சும்மா கிணுங்க் கிணுங்க்குது... வயசுக்கு வந்த பொண்ணு வெளிய படுத்திக்கிட்டு இருக்கா... கொஞ்சம் புத்தியோட பொறந்து இருக்கு அது..." "அதனால..." "ராத்திரி பூரா இப்படி உங்கக்கூட கூத்தடிச்சா காத்தால அதும் மூஞ்சில எப்படி நான் முழிப்பேன்...?" "ஏன்டீ உன்னை என்னா நான் கர்ப்பமாவா ஆக்கறேன்னு சொல்றேன்.." "அது மாதிரி ஏதாவது ஆகிடப்போவுதுன்னுதான் நான் மெரண்டு போறேன்.. புத்தியிருக்கற மனுஷன்தானே பொம்பளையோட பிரச்சனைங்களைப் புரிஞ்சுக்குவான்..." "சம்மா இருடீ.. ராத்திரி நேரத்துல உங்கப்பனுக்கு புத்தி இருந்திச்சாடீ? எனக்கு புத்தியில்லேங்கறே?" "என்னா உளர்றீங்க? எங்கப்பாரைப்பத்தி இப்ப என்ன பேச்சு...?ரொம்பத்தான் கொழுப்பு ஏறி போயிருக்கு...?" "இந்த விஷயத்துல எவனுக்குடீ புத்தி இருக்குது?" "எங்கப்பாவைப் பத்தி பேசாதீங்க.. சொல்லிட்டேன் நான்.." வடிவு முஞ்சை திருப்பிக்கொண்டாள். "கோச்சிக்காதடீ... உங்கப்பாவுக்கு புத்தி இருந்து... உங்கம்மாகிட்டேருந்து தள்ளியிருந்திருந்தா உன்னை மாதிரி ஒரு அழகானவளை பெத்து எனக்கு கட்டி வெச்சிருப்பாரான்னு சொல்ல வந்தேன்..." கணபதி நமுட்டுத்தனமாக சிரித்தார். "ம்ம்ம்... அம்ம்ம்மா... மெதுவாங்க..." கணபதி மனைவியின் முலைகளை மாறி மாறி முத்தமிட்டு நறுக்கென ஆசையாகக் கடித்தார். அறையிலிருந்து இப்போது வளையல்கள் ஒன்றோடு ஒன்று மோதிக்கொள்ளும் சத்தம் வருவது நின்றுபோயிருந்தது. தன் மார்புகள் குறுகுறுக்க தேன்மொழி சட்டென கவிழ்ந்து படுத்துக்கொண்டாள். அவளுடைய இளமுலைகள் படுத்திருந்த பாயில் அழுந்திக்கொண்டிருந்தன. இருபத்து நாலு வயதில் தேன்மொழியின் ஈரத்தாமரை இன்னும் மொட்டாகத்தான் இருந்தது. அவளுடைய பருத்த செழிப்பான தொடைகளின் நடுவிலிருந்த தேன் கூட்டிலிருந்து மெல்லத் தேன் சுரக்க ஆரம்பித்தது. கவிழ்ந்து படுத்தவள் தன் தொடைகளை இறுக்கிக்கொண்டாள் இருண்டிருந்த அறைக்குள் மனைவியை கட்டிலில் சாய்த்து அவள் மேல் வேகமாக படர்ந்து மெலிதாக வியர்த்திருந்த அவளுடைய புறங்கழுத்தில் முகம் புதைத்தார் கணபதி. கணவனின் வெப்பமான மூச்சுக்காற்று தன் காதுமடலில் பட்டதில் சிலிர்த்த வடிவு அவர் கழுத்தை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள். தன் மனைவியின் அந்தரங்கமான அந்தச் சிலிர்ப்பு அவருக்கு மிகவும் பிடிக்கும். அவளை சிலிர்க்கவைப்பதில் அவருக்கு ஒரு தாளாத ஆசை. தன் மனைவி சிலிர்ப்பதைப் பார்ப்பதில், உணருவதில், கணபதிக்கு ஒரு தீராத மோகம். தன் கணவனின் இந்த ஆசை, மோகம் பற்றி, அவளுக்கும் நன்றாகத்தெரியும். "என்னை ஏன் இப்படி சிலுக்க வெக்கறீங்க?" தன் கணவனின் அணைப்பில், தழுவலில், தான் சிலிர்க்கும் ஒவ்வொரு தரமும், தன் கணவனிடம் அவன் பதில் என்னவாக இருக்கும் என்று தெரிந்தும் அவள் கேட்பாள். அவன் வாயால் அவன் சொல்லும் பதிலை கேட்பதில் அவள் நெகிழ்வாள். அப்படி நெகிழ்வதனால் தன் அந்தரங்கம் குழைவாள். அந்தரங்கம் குழய அவனை கட்டியணைப்பாள். சுகத்தை அள்ளிக்கொடுப்பாள். அள்ளிக்கொடுப்பதில் அவளும் மகிழ்ந்து போவாள். கூசுதுங்க.. வேணும்ன்னே என்னை சிலுக்க வெக்கறீங்க..." வழக்கம் போல் அவள் சிணுங்கினாள். கணவனை இறுகத்தழுவியதில் வடிவு அணிந்திருந்த தாலி அவர் மார்பில் புதைந்து குத்தியது. "நீ சிலுத்துப்போறது எனக்கு ரொம்ப ரொம்பப்பிடிக்குதுடீ" சொன்ன கணபதியின் கை மனைவியின் மார்பை இதமாக வருடியது. "ஏங்க... உங்களுக்கு நிஜமாவே என்னை பிடிச்சிருக்கா?" கொஞ்சினாள் வடிவு. கொஞ்சியவளின் இதழ்கள் தன் ஆசைக்கணவனின் உதடுகளை தேடி தேடி அலைந்தன. "கல்யாணம் ஆயி இருவத்தஞ்சு வருஷம் ஆச்சு; என்னாண்ட ரெண்டு புள்ளையைப் பெத்துட்டு இப்படி ஒரு கேள்வியை கேக்கறியேடீ?" வடிவின் கன்னம் செல்லமாக கடிபட்டது. கன்னத்தைக் கடித்த கணபதி அவள் இதழ்களையும் தேடிக்கடித்தார். "சொல்லுங்கன்ன்னா..." "உன்னை மாதிரியே ஒரு அழகான பொண்ணை எனக்குப் பெத்து குடுத்திருக்கியே... அதனால உன்னை எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப புடிக்குதுடீ..." "ஆமாம் அந்த அழகை நீங்கதான் மெச்சிக்கணும்... பெத்தவ நமக்கு நல்லதைத்தான் சொல்லுவான்னு அவ புரிஞ்சிக்கிட்டாத்தானே... மொரண்டு புடிச்சிக்கிட்டு நிக்கறா" வடிவு கணவனின் கன்னத்தை இதமாகக் கடித்தாள். "தேன்மொழி இன்னும் கொழந்தைடீ... நீதான் எரிச்சல் ஆவாமா, பக்குவமா அந்தப்பையனைப்பத்தி, அவங்க குடும்பத்தைப்பத்தி அவகிட்ட சொல்லணும்..." கன்னத்திற்கு பிறகு நைட்டியுடன் சேர்ந்து அவள் மார்பும் இப்போது கடிபட்டது. மீண்டும் காது மடல் கடிபட்டது. சிலிர்த்தாள் வடிவு. சிலிர்த்தவள் அவர் மீது ஏறிப்படுத்துக்கொண்டு வலுவாக இறுக்கிக்கொண்டாள். இறுக்கியவள் கணவனின் உதட்டைத் திருகி வெறியுடன் முத்தமிட்டாள். "என்னை ஏன் திரும்ப திரும்ப சிலுக்க வெக்கறீங்க..?" "நீ சிலுக்கும் போது என்னை இறுக்கி கட்டிப்புடிச்குறே... கட்டிப்புடிச்சிக்கிட்டு என் ஒதட்டுல முத்தம் குடுக்கறே... அது எனக்கு ரொம்பப் புடிக்குதுடீ?" ஆண்மை பெண்மையைப் புகழ்ந்ததும் பெண்மை மயங்கி ஆணின் மடியில் விழுந்தது. மயங்கிய பெண்மை மீண்டும் மீண்டும் சிலிர்த்தது. சிலிர்த்தவள் தன்னை மறந்து, ஹாலில் படுத்திருக்கும் தன் பெண் தேன்மொழியை மறந்து சிறுகுரலில் சிணுங்கத்தொடங்கினாள். அவள் அணிந்திருந்த நைட்டி பருத்த அவள் இரு தொடைகளுக்கு மேலேறி இடுப்புக்கு நகர்ந்தது. அவளுடைய அழகான அந்தரங்கமும் குழைந்து ஈரமானாது. கணபதி வடிவின் முகத்தோடு முகம் தேய்த்து அவள் மூக்கைக் கடித்து, அவளுடைய அலையும் கண்களில் ஆசையுடன் முத்தமிட்டு சிவந்த உதடுகளில் தன் உதட்டை உரசி உரசி தேன் எடுத்துக்கொண்டிருந்தார். "வர்றீங்களா...?" கணபதியின் லுங்கியை அவிழ்த்து உதறினாள் வடிவு. "ஏன்டீ அவசரப்படறே?" தன் நீளமான சுண்ணியால் அவள் அடிவயிற்றில் கோலம் போட்டுக்கொண்டிருந்தார் கணபதி. கணபதியின் தம்பி அன்று இரும்பு கம்பியாக உருமாறியிருந்தான். "விடிகாலம் தேனு ஊருக்கு போறா... வழியில சாப்பிட ஒரு பொட்டலம் இட்லியும், ஒரு பொட்டலம் தயிர்சாதமும் கட்டிக்குடும்மான்னா... சுருக்க எழுந்துக்கணுங்க..." சீறிக்கொண்டிருந்த கணவனின் சுண்ணி மொட்டை அழுத்தி அழுத்தி வருடினாள் வடிவு. "தேனை அனுப்ப நீயும் ஸ்டேஷனுக்கு என் கூட வர்றியாடீ?" கணபதி அவள் மீது படர்ந்து இலேசாக வியர்த்திருந்த அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டார். வடிவின் செழிப்பான உருண்டையான மார்புகளும், வயிறும், கணபதியின் வேர்வையில் நனைந்தன. "ம்ம்ம்.ம்ம்மா... மெதுவாங்க... இன்னக்கு என்னமோ கல்லு மாதிரி இருக்கான் இவன்..." கணபதி வடிவுக்குள் வெகு வேகமாக நுழைந்தார். கொழகொழத்திருந்த வடிவின் புண்டைக்குள் அவர் இடுப்பும், சுண்ணியும் ஒரே தாள கதியில் வெறியுடன் இயங்கத் தொடங்கியது. அடிக்குரலில் முணக ஆரம்பித்தாள் வடிவு.. பத்து பதினைந்து குத்துகளிலேயே கணபதியின் தண்டு விம்ம ஆரம்பிக்க, கணபதிக்கு அவ்வளவு சீக்கிரத்தில் ஒழுக விருப்பமில்லாமல் தன் அசைவை சட்டென நிறுத்தினார். கணவனின் அசைவு நின்றதும், அதுவரை கண் மூடி ஆண் தரும் சுகத்தை மனமார அனுபவித்துக்கொண்டிருந்த வடிவு தன் விழிகளை திறந்து அவர் முகத்தை என்ன என்பது போல் பார்த்தாள்... உடன் அவர் இடுப்பை இருகரங்களாலும் இறுக்கி தன் இடுப்பை தூக்கி இடித்தாள். "செத்த பொறுடி... நீ கொஞ்சம் ஆட்டாம... பேசமா இருடி..." "ஏன்ன்ன்..?" "வர்ற மாதிரி இருக்கு..." கணபதி அவள் கன்னத்தை நாக்கால் வருடி தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டிருந்தார். "வந்தா வந்துட்டுப்போவுது..." வடிவு தன் சூடான உறுப்பின் சதையை வேகமாக அழுத்தி அவரை இறுக்கினாள். "கொழந்தை வெளிய படுத்து இருக்காங்கறே... அப்புறம் ஏண்டீ இப்படி அர்த்தமில்லாம கூவறே...?" மனைவியின் மார்புகளை தடவிக்கொண்டே தன் இடுப்பை லேசாக அசைத்தார் கணபதி. "சீக்கிரமா வர்ற தண்ணியை ஒழுவித் தொலைங்களேன்..... எனக்குத் தூங்கனும்ம்ம்..." கணவனின் உதடுகளை கவ்விக்கொண்டாள் வடிவு. மனைவி தன் உதடுகளை உறிஞ்ச ஆரம்பித்ததும், கணபதிக்கு மூச்சிறைக்க ஆரம்பித்தது. அவருடைய சுண்ணி மேலும் மேலும் அவள் புண்டையின் ஆழத்தில் நிலையில்லாமல் துடிக்க ஆரம்பித்தது. "ப்ர்ர்ர்...ம்ப்ப்ப்ப்" தெளிவில்லாமல் முனகிய கணபதி ஒழுகிக்கொண்டே வடிவின் மார்பில் விழுந்தார்..." ஹாலில் படுத்திருந்த தேன்மொழிக்கு இன்னமும் தூக்கம் வந்திருக்கவில்லை. அப்பாவும் அம்மாவும் கல்யாணம் ஆகி இருபத்தஞ்சு வருஷம் ஆகியும் இன்னும் அவங்களுக்குள்ள சந்தோஷமா இருக்காங்க... அதை நினைத்தபோது அவள் மனது குதூகலமாகி வெகுவாக தானும் சந்தோஷமானாள். என் அம்மா ரொம்ப நல்லவ. அப்பாவை சந்தோஷமா வெச்சிருக்காங்க. என் அண்ணியை சந்தோஷமா வெச்சிருக்காங்க. ஆனா என் மனசை மட்டும் ஏன் புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்கறாங்க. என் மனசுக்குள்ள முழுசா வராத இந்தக் கல்யாண சுந்தரத்தை என் தலையிலே கட்டிவெச்சிடணும்ன்னு மட்டும் ஏன் இப்படி துடியா துடிச்சி நிக்கறாங்க...? இவனை கட்டிக்கிட்டா என் வாழ்க்கையும் இந்த அளவுக்கு நல்லாயிருக்குமா...? இப்படி நானும் சந்தோஷமா இருப்பேனா? தன் இருகைகளையும் கோத்து மார்பில் அழுத்திக்கொண்டு தன் கண்களை இறுக்கிக்கொண்டாள் தேன்மொழி. அறைக்கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டது. இருட்டில் படுத்திருந்த தேன்மொழி கண்களைப் பாதி திறந்தாள். வடிவு அறைக்கதவை மூடிவிட்டு பாத்ரூமை நோக்கி நடப்பது தெரிந்தது. கண்களை மீண்டும் மூடிக்கொண்டாள் தேன்மொழி. "உங்களை நான் காதலிக்க ஆரம்பிச்சிட்டேன் தேனூ..." மூடிய அவள் விழிகளின் இமைகளுக்குள் உடனே கல்யாணம் வந்து நின்றான். இன்னும் ஏன் இன்னைக்கு இந்தப் பாழாப்போனத் தூக்கம் வந்து தொலைக்க மாட்டேங்குது.... தூக்கம் வந்தா இவனைப்பத்திய நெனைப்பாவது வராது... தனக்குத்தானே அலுத்துக் கொண்டாள் தேன்மொழி. தேன்மொழி ஒருகளித்து சுவரை நோக்கிப் படுத்திருந்தாள். பாத்ரூமிலிருந்த பக்கெட்டில் தண்ணீர் விழும் சத்தம் மெல்ல மெல்ல அடங்கியது. அம்மா நடந்து வரும் சத்தம் அமைதியான அந்த நேரத்தில் தெளிவாக அவள் காதில் விழுந்தது. வடிவு தன் பெண்ணின் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தாள். "கண்ணு தேனு... இப்படித்திரும்பேன்..." பாசம் பொங்கி பொங்கி வந்தது வடிவுக்கு. "..." "தேனூ... அம்மா மேல கோவாமாடீ செல்லம்..." "ம்ம்ம்ம்... தூங்கற என்னை ஏன் இப்ப தொந்தரவு பண்றே?" "இத பாரூடீ... மொளைச்சு ரெண்டு இலை வுட்டியே அன்னையிலேருந்து உன்னப் பாத்துக்கிட்டுத்தான் இருக்கேன்... நீ தூங்கிறியா... இல்லே தூங்கற மாதிரி நடிக்கிறியா... ம்ம்ம்... இதெல்லாம் எனக்குத் தெரியாதா?" சொல்லிக்கொண்டே தேன்மொழியை விருட்டென வாரி தன் மடியில் போட்டுக்கொண்டாள் வடிவு." "விடும்ம்மா..." முரண்டியது பெண். அம்மாவின் மடி தந்த சுகம்... அவள் கைகள் தந்த பாதுகாப்பு... தாயின் உடல் வாசம் நாசியைத்துளைத்ததும் தேன்மொழிக்கு மனசு பட்டென நிறைந்து போனது. தேன்மொழியின் வாய்தான் அர்த்தமில்லாமல் முனகியதே தவிர கைகள் தாயின் இடுப்பைக் கட்டிக்கொண்டன. "சொல்லுடா கண்ணு... வேலை செய்யற எடத்துல யாரையாவது ஆசைப்படறியா?" "அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லேம்ம்மா..." "அப்புறம்... ஏன் இந்த பிடிவாதம் பிடிக்கறே?" தேன்மொழி சட்டென வடிவின் மடியை விட்டு எழுந்தாள். தாயின் கழுத்தைக்கட்டிக்கொண்டு இரண்டு கன்னங்களிலும் மாறி மாறி முத்தமிட்டாள். என்னாச்சு இந்த பொண்ணுக்கு... வடிவு திகைத்துப்போனாள். "என்னடாச் செல்லம்.. எதுக்கு இப்ப அம்மாவுக்கு இந்த முத்தம்..? பெண்ணை தன் மார்போடு இறுக்கிக்கொண்டாள் வடிவு. "ம்ம்ம்... தப்பா நினைக்காதேம்மா... எங்கப்பாவை நீ சந்தோஷமா வெச்சிருக்கியே அதுக்குத்தான்..." "என்னடீ சொல்றே...?" மிரண்டாள் வடிவு. "எல்லாம் எனக்குத்தெரியும்... நீங்க ரெண்டுபேரும் இப்படியே என்னைக்கும் சந்தோஷமா இருக்கணும்..." பெண் வெட்கத்தில் முகம் சிவந்தது. தாயின் தோளில் முகம் புதைத்துக்கொண்டது. "என்னடி பண்ணச்சொல்றே... வயசுக்கு வந்தது வெளியில கிடக்குதுன்னு என்னால ஆனமட்டும் சொன்னேன்.. உங்கப்பனுக்கு ரெண்டு நாளைக்கு ஒரு தரம் என்னைத் தொட்டே ஆகணும்... இல்லேன்னா ஆடி நின்னுடுவான்..." "சரிம்ம்மா... நீயும்தானே சந்தோஷமா இருக்கே... அப்புறம் என்னா?" "என்னமோ போ... மருமவ வந்தாச்சு... பேத்தியைப் பாத்தாச்சு... இன்னும் எத்தனை நாளைக்கு இந்த மனுஷனோட இந்த மாதிரி அவுத்துப்போட்டுட்டு கூத்தடிக்கணுமோ தெரியலே...?" "சும்மா நடிக்காதே... உனக்கு புடிச்ச மாப்பிள்ளையைத்தானே நீ கட்டிக்கிட்டே... இப்ப ஏன் சலிச்சிக்கறே?." "ப்ச்ச்..." வடிவு சூள் கொட்டினாள். "என்னம்மா...?" "உங்கப்பன் என்னை பொண்ணுப் பாக்கவந்தப்ப எனக்கும் இவரை சுத்தமா பிடிக்கலே...?" "நிஜமா சொல்றியா.. இல்லே...?" தேன்மொழி இழுத்தாள். சட்டென பாயில் படுத்துக்கொண்டாள். "உண்மையைத்தான்டீ சொல்றேன்... நீயாவது தைரியாம இந்தப் பையனை புடிக்கலேன்னு எங்கிட்டே சொன்னே... எங்கப்பனை நான் நிமிர்ந்து பாத்து பேசினதுகூட கிடையாது... வாயைத்தொறந்தாலே என் ஆத்தா என் தொடையை புடிச்சு நொருண்டி எடுத்துடுவா... ரத்தம் வந்துடும்... நாலு நாளைக்கு நேரா நடக்கக்கூட முடியாது" வடிவும் தன் பெண்ணுக்கு பக்கத்தில் படுத்துக்கொண்டாள். "அப்பறம் ஏன் எங்கப்பாவை கட்டிக்கிட்டே?" பெண் திரும்பி தாயின் இடுப்பைக் கட்டிக்கொண்டது. "அந்தக்காலத்துல இதைத்தவிர வேற வழி எதுவும் எங்களுக்கு கிடையாதுடீ... நான் பத்து வகுப்பு படிச்சதே பெரிசு... என் கூடப்படிச்சவன் ஒருத்தன் மேல எனக்கு ஒரு மயக்கம்... ஆனா பள்ளிக்கூடத்தைவுட்டு நின்னதும் மனசுக்குள்ளவே அந்த ஆசைக்கு சமாதி கட்டிட்டேன்.."

"ம்ம்ம்..." "புடிச்சுதோ புடிக்கலியோ கட்டிக்கிட்டவனைத்தான் காதலிச்சாகணும்... கொஞ்சம் கொஞ்சமா உங்க அண்ணனை பெத்து எடுத்ததுக்கு அப்புறம்தான் உங்கப்பா மேல முழுசா ஒரு புடிப்பு வந்திச்சி..." "மனசால ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டியாமா...?" "கஷ்டம்தான்... மனசுக்குள்ள வந்தவனை... ரோட்டுல மேட்டுல, கோவுல், கொளத்துலன்னு எப்பாவது நேருக்கு நேரு பாக்கும்போது மனசு ஆன்னு போயிடும்..." "இது தப்பு இல்லியாமா? மனசுல ஒருத்தனை நினைச்சுக்கிட்டு... ஒடம்பால ஒருத்தனோட சந்தோஷப்படறது...?" "தப்புத்தான்ம்ம்மா..." "அப்புறம்..." "அவனுக்கும் கல்யாணம் காட்சின்னு ஆயி... நம்ப ஊரை விட்டே போனான்.. அப்புறம் என் மனசு மாற ஆரம்பிச்சுது.. அதுக்கப்புறம் இன்னைக்கு வரைக்கும் உங்கப்பனைத் தவிர வேற எவனும் என் மனசுக்குள்ள நொழைஞ்சதில்லே..." "ம்ம்ம்.." "இன்னைக்கும் உங்கப்பன் மேலத்தான் நான் ஆசை வெச்சிருக்கேன்... கட்டிக்கிட்ட நாள்லேருந்து இன்னைய வரைக்கும் எனக்கு எந்தக்குறையும் உங்காப்பாரு எனக்கு வெக்கல" "தெரியும்மா... உங்கம்மா சாப்பிட்டாளா... உங்கம்மா காப்பி குடிச்சிட்டாளான்னு அப்பா உன் மேல உருகி போறது எனக்கும் தெரியும்மா..." வடிவை நெருங்கிப்படுத்துக்கொண்டாள் தேன்மொழி. "உங்கப்பனுக்கு தலைவலின்னா எனக்கு நெஞ்சுல வலிக்கும்... எனக்கு கால்வலின்னா... ராத்திரி பூரா என் காலை தன் மடிலே போட்டுக்கிட்டு தூங்கமா உக்காந்து இருப்பான் என் புருஷன்..." பெண்ணின் தலையை வருடினாள் வடிவு. "ம்ம்ம்..." "ஊர்ல இருக்கற குடிகாரப்பசங்களுக்கு... கூத்திக்கள்ளனுங்க எதிர்ல உங்கப்பனுக்கு நான் கோயில் கட்டித்தான்டீ கும்பிடணும்..." "என்னதாம்மா சொல்ல வர்றே நீ..?" "என் அந்தராத்மா சொல்லுதுடீ... என் கண்ணுக்கு அந்தக் கல்யாணம் நல்லப்பையனாத்தான் தெரியறான்... நல்லக்குடும்பம்டீ... உங்க சித்தப்பன் தீர விசாரிச்சிட்டாரு.. அவங்களுதும் கொழந்தை குட்டின்னு பூத்து குலுங்கற வம்சம்டீ..." "ம்ம்ம்..." "பையனைப் பெத்தவளும் உன்னை மாதிரி வேலை செய்யறவ... நாலு பேரோட பழகறவ... உன் கஷ்ட நஷ்டம் அவளுக்கும் புரியும்.. கல்யாணமும் சென்னையிலத்தானே வேலை செய்யறான்..." "ஆமாம்மா..." "ஊருக்கு போனதும் ரெண்டு தரம் அவன்கிட்ட போன்ல பேசிப்பாருடி.. நாலு நாள் பேசினா பையன் கொணம் உனக்கே புரியும்... கொணம்தான்டீ முக்கியம்..." "சரிம்மா..." "கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னே சொன்னியே... நான் சந்தோஷமா இருக்கேன்னு..." "ஆமாம்..." "ஆம்பிளை பாக்கறதுக்கு சினிமா நடிகன் மாதிரி இருக்கணும்ன்னு அவசியம் இல்லேடி... " "சொல்லும்மா..." "ஆம்பிளைன்னா... அவனுக்கு தெம்பு ஒடம்புல இருக்கணும்... உங்கப்பனை மாதிரி அம்பத்து ரெண்டு வயசுலேயும் தன்னைக் கட்டிக்கிட்டவளை சந்தோஷப்படுத்தணும்.. இதுக்கு மேல வெளிப்படையா என்னால உங்கிட்ட பேசமுடியாது... இதுதான் வாழ்க்கையில முக்கியம்.." "ம்ம்ம்..." "வர்றவன் ரொம்ப அழகா இருந்தாலும்... எந்த சிரிக்கி முண்டை எப்ப என் புருஷனை பாத்து மினுக்குவாளேன்னு பொம்பளை எப்பவும் வயித்துல நெருப்பைக்கட்டிக்கிட்டுத்தான் நிக்கணும்டீ..." "ம்ம்ம்.." "நீ என்னைக்கொண்டு பொறந்துட்டே... பாக்கா கொஞ்சம் மூக்கும் முழியுமா இருக்கே... உங்கண்ணி உன்னைவிட எந்த விதத்துல கொறைஞ்சவ? அவளுக்கு படிப்பில்லையா... அழகு இல்லையா..." "ம்ம்ம்.." "உங்கப்பனை உரிச்சுக்கிட்டு பொறந்திருக்கான் உன் அண்ணன். அவங்க ரெண்டு பேரும் சந்தோஷமா இல்லையா? தங்க விக்கிரகம் மாதிரி அவங்களுக்கு மலர் பொறக்கலையா?" "...." "என்னடி... நான் பேசிக்கிட்டே போறேன்.. நீ பேசமா இருந்தா எப்படீ..." "நீ சொல்றது சரிதாம்மா... அண்ணனை விட்ட அண்ணி ரொம்ப அழகும்ம்மா..." "எனக்குத் தெரிஞ்சது இவ்வளவுதான்டீ... எனக்குத் தெரிஞ்சதைத்தானே என்னால உனக்கு நான் சொல்ல முடியும்.." "அம்மா..." தாயின் இடுப்பின் மேல் தன் காலை போட்டுக்கொண்டாள் தேன்மொழி. "நான் சொல்லிட்டனேன்னு அவனுக்கு ரொம்பவும் இடம் கொடுத்துடாதே... அவனை புரிஞ்சிக்கறேன் புரிஞ்சிக்கறேன்னு ரொம்பவம் உரசிக்காதே... கொஞ்சம் தள்ளியே நில்லு... இந்த விஷயம் யாருக்கும் தெரியவேணாம்." "சரிம்மா..." "கொஞ்ச நேரம் நிம்மதியா தூங்குடி என் செல்லம்.... அம்மா உன் நல்லதுக்குத்தான் சொல்றேன்..." தன் இடுப்பில் கிடந்த பெண்ணின் காலை நகர்த்திய வடிவு அவள் கன்னத்தில் ஆசையுடன் ஒரு முறை முத்தமிட்டாள். பெண்ணைவிட்டு சற்று நகர்ந்து படுத்துக்கொண்டாள். இரண்டே நிமிடங்களில் வெகு சன்னமாக குறட்டைவிடத்தொடங்கினாள். அந்த நேரத்துக்கு இருண்டிருந்த மனசில் எங்கிருந்தோ ஒரு துளி வெளிச்சம் பாய்வது போலிருந்தது தேன்மொழிக்கு... செல்லை எடுத்து மணியைப்பார்த்தாள்... நேரம் பதினொன்னரை ஆகியிருந்தது. "குட்நைட்..." என கல்யாணத்துக்கு ஒரு மெசேஜ் அனுப்பலாமா என யோசித்தாள். யோசித்துக்கொண்டே தூங்கத்தொடங்கினாள். ட்ரெய்ன் மெதுவாக நகர ஆரம்பித்தது. கதவருகில் நின்றிருந்த தேன்மொழி, வலது கை விரல்களில் முத்தமிட்டு, தன் தாயை நோக்கி காற்றில் முத்தத்தை ஊதினாள். பிளாட்பாரத்தில் நின்றிருந்த தன் தாயையும் தந்தையையும் நோக்கி அழகாக கையசைத்து விடை கொடுத்தாள். ட்ரெய்ன் மெள்ள மெள்ள வேகம் பிடித்ததும் தன்னுடைய சன்னோலோர இருக்கைக்கு வந்து அமர்ந்தாள். இடது கை விரல்களால் பறக்கும் தன் தலை முடிக்கற்றைகளை கோதிக்கொண்டாள். மூச்சை நீளமாக இழுத்ததும் மனம் உற்சாகமானது. தன்னைச் சுற்றிலும் பார்வையை ஒருமுறை நிதானமாக ஓடவிட்டாள். தேன்மொழியின் வரிசையில் அவள் பக்கத்தில் ஒரு வயதான தம்பதியர் அமர்ந்திருந்தனர். முகத்தில் மெல்லிய சுருக்கங்களுடன் சப்பணத்தில் தன் கண்களை மூடிக்கொண்டு உட்கார்ந்திருந்த முதியவருக்கு எழுபது வயதிருக்கலாம். மெலிதாக உதடுகள் அசைந்து கொண்டிருந்தன. ஓசையெழுப்பாமல் ஏதோ முணுமுணுத்துக்கொண்டிருந்தது புரிந்தது. முதியவரின் மனைவி, முகத்தில் அமைதியுடன், தன் புடவை முந்தானையின் முனையை திருகிக்கொண்டு ஜன்னல் வழியாக வெளியில் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். தேன்மொழி தன்புறம் திரும்பினால் அவளிடம் பேசலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பு அவள் முகத்தில் எழுதியொட்டியிருந்தது தெளிவாகத் தெரிந்தது. எதிர் வரிசையில் ஜன்னலோர இருக்கையும் அதற்கு பக்கத்து சீட்டும் காலியாக இருந்தன. அதற்கடுத்ததில் நடுத்தரவயதில் ஒல்லியாக நெற்றியில் சந்தனத்துடன் இருந்தவர் அன்றைய தினசரியை புரட்டிக்கொண்டிருந்தார். டிங்க்... டிங்க்... என்ற ஓசையுடன் உயிர்பெற்றெழுந்த தேன்மொழியின் செல் மூன்று நொடிகள் கண்ணை சிமிட்டிவிட்டு அமைதியானது. சோம்பலாக 'யெஸ்' பட்டனை அழுத்தினாள். ‘ஹாய்... தேன்மொழி... குட்மார்னிங்... ஹவ் ஆர் யூ டியர்..." கல்யாணத்திடமிருந்து குறும்செய்தி வந்திருந்தது. 'டியராம்? டியர்...?" எப்போதிலிருந்து இவனுக்கு நான் டியர் ஆனேன்? முழுசா ஒரு அரைமணி நேரத் தொடர்புல இவன் என்னை தனக்கு டியர்ன்னு நினைக்க ஆரம்பிச்சிட்டான். அவளுடைய மெல்லிய சிவந்த உதட்டில் ஒரு பெருமிதமான முறுவல். தேன்மொழியின் உள்ளத்தின் ஒரு மூலையில் பதுங்கிக் கொண்டிருந்த இனம் தெரியாத ஒரு உற்சாகம் அவள் நெஞ்சின் விளிம்புக்கு வந்து நின்றது. எனக்கென்ன ஆச்சு? எத்தனையோ ஆண்கள் எனக்கு குட்மார்னிங்ன்னு தினமும் விஷ் செய்கிறார்கள். ஆனால் இன்றைக்கு எனக்கு உண்டாகும் உற்சாகத்துக்கு காரணம் என்ன? எனக்கென்னமோ இது ஒரு புது உணர்வா தோணுதே? சந்தோஷமாவும் இருக்கு? சந்தோஷமா? ஆம் எனில் என் சந்தோஷத்துக்கு என்ன காரணம்? இதுவரை "ஐ லவ் யூ" என, எந்த ஆணும் என்னிடம் நேரடியாக உணர்ச்சி பூர்வமாக, மனப்பூர்வமாக என் கையை பிடித்துக்கொண்டு, தன் விழிகளில் பொய்யில்லாமல், போலித்தனமில்லாமல் என் முகம் பார்த்து சொன்னதில்லை. நீ அழகாக இருக்கிறாய் உன்னை நான் காதலிக்கிறேன், உன்னை நான் மணந்து கொள்ள விரும்புகிறேனென்று சொல்லி என் பெண்மையை நேற்று ஒரு ஆண் மதித்ததால் எனக்குள் சந்தோஷம் பொங்குகிறதா? மனதுக்குள் உற்சாகம் தோன்றிய அதே கணத்தில் அவளுள் மிக மிக மெல்லிதாக ஒரு சலிப்பும் உடனே எழுந்தது. சந்தோஷத்தின் மறுபுறம் சலிப்புதானே? இந்த சலிப்பு எனக்கு ஏன் வருகிறது? கல்யாணசுந்தரத்திற்கு என் மேல் உண்டாகியிருக்கும் உணர்வு பூர்வமான ஒரு பிடிப்பு, ஒரு நாட்டம், ஒரு ஆசை, அவன் மேல் எனக்கு இன்னும் வராததால் இந்த சலிப்பா? கல்யாணம் அனுப்பின மெஸேஜுக்கு இப்ப நான் பதில் அனுப்பனுமா? அனுப்பலேன்னா அவன் என்னை தப்பா நெனைச்சிப்பானா? தப்பா நினைச்சா நெனைச்சுட்டு போகட்டுமே? அவன் என்னைத் தப்பா நினைக்கற அளவுக்கு அவனுக்கும் எனக்கும் இடையில அப்படி என்ன பெரிய உறவு முளைச்சிடுச்சி? சொந்த ஊருக்கு வந்துட்டு திரும்பிப் போகும் போது என் மனசு ரெண்டு நாள்வரைக்கும் கனமா இருக்கும். ட்ரெய்ன்ல யாருகிட்டவும் பேசமா ஏதாவது ஒரு புத்தகத்தைத்தான் படிச்சுக்கிட்டே போவேன்... ஆனா இந்த தடவை அது போன்ற ஒரு வெறுமையான ஃபீலிங் இன்னைக்கு எனக்கு நிச்சயமாக இல்லை. வழக்கத்துக்கு மாறுதலா இந்த தடவை என் மனசே நிரம்பியிருக்கற மாதிரி ஒரு உணர்வு இருக்கே? இந்த அளவுக்கு என் மனசு ஏன் பறந்து பறந்து ஒரு இனம் தெரியாத சந்தோஷத்தை அனுபவிக்குது? காரணம் என்னவென்பது தேன்மொழிக்குப் புரியவில்லை. யோசிக்க யோசிக்க தேன்மொழிக்கு இலேசாக தலை வலிப்பது போலிருந்தது. பார்வையை ஜன்னலுக்கு வெளியில் திருப்பினாள்.

ஜன்னல் வழியே நுழைந்த இளம் தென்றல் அவள் தலை முடியை கலைத்து விளையாட, காற்றில் பறந்த முடி நெற்றியில் அடித்து, அடித்த காற்று அவள் அணிந்திருந்த வெளிர் நீல நிற புடவைக்குள் திருட்டுத்தனமாக நுழைந்தபோது அவளுக்கு உடல் சிலிர்த்தது. செல்லை எடுத்து கல்யாணத்திடமிருந்து வந்த செய்தியை மீண்டும் ஒரு முறை படித்தாள். ஹவ் ஆர் யூ டியர்? அந்த ஒரு சிறிய வார்த்தை அவள் மனதில் மீண்டும் ஒரு கிளர்ச்சியை உருவாக்கியது. மனதில் கிளுகிளுப்புடன் அவள் தன் பார்வையை திருப்பியபோது தன்னருகில் அமர்ந்திருந்த வயதான பெண்மணி தன்னையே புன்னகையுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்ததை உணர்ந்தாள். அப்பா... என்ன மாதிரி களை இவங்க முகத்துல? சதா சிரிச்சிக்கிட்டே இருப்பாங்களா இவங்க? அவளையுமறியாமல் ஒரு இனிமையான புன்னகை அவள் உதடுகளில் மலர்ந்தது. பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த அந்த பெண்மணியின் அமைதியான மனநிலை அவளையும் சட்டெனத் தொற்றிக்கொண்டது. "ஜன்னலை விட்டு கொஞ்சம் நகர்ந்து உக்காந்துக்கோயேன்... காத்து ஜில்லுன்னு அடிக்குதோல்லியோ... ஜலதோஷம் பிடிச்சுக்கும்.." மென்மையாக சிரித்தாள் அந்த பெண்மணி. வேகமாக ஓடிக்கொண்டிருந்த ரயிலின் சன்னல் வழியாக வந்த இலேசான குளிர்க்காற்றில் கட்டுக்கடங்காமல் பறந்த அவள் சேலை முந்தானை, அவள் அணிந்திருந்த ரவிக்கையின் கழுத்து வழியாக விம்மித் ததும்பும் அளவான அவள் மார்பின் வெண்மையான திரட்சிகளை, மறைக்க முடியாமல் தவித்தது. "ம்ம்ம்.. லேசா குளிருது..." சட்டென தன் முந்தானையால் தன் தோளை இழுத்து மூடிக்கொண்டாள் தேன்மொழி.