சங்கீதா - இடை அழகி 4

மற்ற கேள்விகளை எல்லாம் தவிர்த்து ரம்யா கூறிய Soch branded உயர் ரக புடவைகளை நடுப்பக்கத்தில் காண பக்கங்களை புரட்டினாள் சங்கீதா. கருப்பு, மஞ்சள், மற்றும் மரூன் நிற புடவைகளில் models சேலையை கட்டி pose கொடுத்திருந்தார்கள். ஒவ்வொருவரும் sleeveless ரவிக்கையை அணிந்து, deep cut வைத்திருந்தார்கள். விட்டால் புடவையை ஜட்டி மீது கட்டும் அளவுக்கு தொப்புளில் இருந்து மூன்று இன்ச்சுகளுக்கும் கீழ் தங்களது புடவை கொசுரை இறக்கி க் கட்டி இருந்தார்கள். ஒரு ஒரு பக்கத்தையும் பார்க்கும்போது கடைசிப் பக்கத்தில் மிகவும் உயரமாக சிவப்பு நிற மேனி கொண்ட ஒரு மங்கை Dark violet நிற புடவை ஒன்றை கட்டி இருந்தாள், கிட்டத்தட்ட சங்கீதாவின் அகல இடுப்புதான் இருந்தது அவளுக்கும். அதில் அவள் புடவையை தன் தொப்புளுக்குக்கீழ் அணியாயத்தும் இறக்கி க் கட்டி இருந்தாள். அது இடுப்பில் புடவை கொசுரின் அருகில் அவள் உள்ளுக்குள் அணிந்திருக்கும் ஜட்டியின் மேல் புற elastic லைன் தெரியும் வண்ணம் இறக்கிக் கட்டி இருந்தாள். அதைப் பார்த்ததும் மனதுக்குள் “I would have looked even better than this lady” என்று மனதில் மெளனமாக நினைத்துக்கொண்டாள் சங்கீதா.

மரு பக்கத்தில் இன்னொரு model மஞ்சள் நிற சேலை அணிந்திருந்தாள், அலங்காரம் செய்த கொண்டையுடன் ஒரு அழகிய பூந்தோட்டத்தில், ஒரு மரத்தின் மீது சாய்ந்து ஒரு கையை தூக்கி மரத்தின் பின்பக்கம் பிடித்தவாறு மென்மையாக சிரித்து pose கொடுத்திருந்தாள். ஒவ்வொருவரும் ஒரு ஒரு விதத்தில் சேலையை கட்டி இருந்தார்கள். அதில் இந்த model இடுப்பருகில் sharp V கோணத்தில் இறக்கிக் கட்டி இருந்தாள். இதை ப் பார்த்த சங்கீதா நானும் என்றைக்காவது ஒரு நாள் இப்படி கட்டுவேன். என்று மனதில் எண்ணிக்கொண்டாள். மரத்தின் மீது சாய்ந்து pose குடுத்த model அவளது கைகளுக்கு அடியில் அக்குள் பக்கம் மயிர்களை முழுவதுமாக shave செய்யாமல் ஒட்ட trim செய்திருந்தாள், இயற்கையாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக. இதைப் பார்த்த பிறகுதான் ரம்யா வாங்கிக்குடுத்த fem நினைவுக்கு வந்தது சங்கீதாவுக்கு. இன்றைக்கு ராத்திரி எப்படியாவது fem apply பண்ணிடனும் னு மனதில் நினைத்துக்கொண்டாள். மறு பக்கம் திருப்பினாள் சங்கீதா. அப்போது அதில் “The magic of curd & lemon mix” என்றிருந்த தலைப்பை ப் பார்த்தாள். Interesting என்று நினைத்து படிக்க ஆரம்பித்தாள். ஒரு பிரபல skin specialist மங்கையின் படத்துடன் இருந்தது அந்த article. பெண்களின் உடலில் எப்பொழுதும் மறைவாக இருக்கும் அந்தரங்க சதைகளின் இடுக்கு ப் பகுதியில் முடிகள் இருக்கும். ஆகையால் அங்கே இருக்கும் சதையின் உட்புற இடுக்கினில் சற்று லேசாக கருமையான நிறம் இருக்கும் அதை சரி செய்ய எலுமிச்சம் பழ சாரும், கூடவே தயிரும் கலந்து தடவி முப்பது நிமிடங்கள் ஊற வைத்தால் நல்ல பலன் கிடைக்கும், வேலைக்கு செல்லும் பெண்கள் மாதத்துக்கு நான்கு முறை இதை தவறாமல் வாரக்கடைசியில் செய்து வரலாம். – என்று சென்ற இதழில் எழுதி இருந்தாள். இதை ப் படித்து வாசகர்கள் சிலர் தாங்கள் முயற்சி செய்து அதன் பலன் எப்படி இருந்தது என்று எழுதி இருந்தார்கள். அவற்றில் சில: ஷியாமளா, தாம்பரம் (Working women): Hi mam, myself & my boy friend are living together. எப்போதுமே என் boy friend என்னிடம் உடல் உறவுகொள்ளும் போது எனது மென்மையான பெரிய தொடைகளை மிகவும் ரசிப்பான். எனக்கோ தொடைகளின் மேலே உட்புற சதை இடுக்கில் கொஞ்சம் கருமையாக இருக்கும். சமீபகாலமாக அவனுக்கு அதில் சற்று நாட்டம் இல்லாமல் இருந்ததை உணர்ந்தேன். நீங்கள் சொன்ன குறிப்பை பார்த்து lemon & curd mix செய்து கிட்டத்தட்ட அவனுக்கு தெரியாமல் இரண்டு மாதங்கள் sincere ஆக தடவி ஊறவைத்து குளித்து வந்தேன். ஒரு நாள் office ல இருந்து ராத்திரி வீட்டுக்கு வந்தவன் எப்போவும் போல சாதாரணமா தான் TV பார்த்துக்குட்டு இருந்தான். அவனுக்கு சாப்பிட tiffin குடுத்துட்டு நான் ஒரு சின்ன thongs (சிறிய வகை ஜட்டி) போட்டுகுட்டு ஒரு micro mini skirt மாட்டிக்கிட்டு வந்தேன். In order to start the situation நான் அவன் எதிர்க்க குட்டை பாவாடையோட உட்கார்ந்தேன். அப்படியே ஒரு காலை இன்னொரு கால் மேல போட்டு உட்காரும்போது அவன் பார்வை எங்கே எல்லாம் மெய்ஞ்சிதுன்னு சொல்லவே கூச்சமா இருக்கு.. அதுக்கப்புறம் tiffin தட்டை வெச்சிட்டு என்னோட குட்டை பாவாடைக்குள்ள பூந்து விளையாட ஆரம்பிச்சிட்டான். ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் அவன் தலை முழுக்க முழுக்க என்னோட பாவாடைக்குள்ள தான் இருந்துச்சி. இரவு முழுக்க என் தொடையில் மச்சங்களை எண்ணிக்கொண்டே தூங்கினான் என் செல்லம். Really so so soooo much thank you for making our love life excing mam. – Regards, Shyamala. – இதை ப் படித்த போது சங்கீதாவுக்கு முகம் சற்று கூசியது. “ச்சி” என்று லேசாக தனக்கு த் தானே மெதுவான குரலில் சொல்லிக் கொண்டாள். அடுத்த பக்கம் திருப்பும்போது “Best Joke of this month” என்று இருந்தது. சுவாரஸ்யமாக படித்தாள் சங்கீதா. ஒரு இளம் பெண் தன் அம்மாவிடம் பேசுகிறாள். அம்மா: சொல்லும்மா என்ன பிரச்சினை உனக்கு? பெண்: (லேசாக அழுது கொண்டே கையில் சிறிய tissue paper வைத்து துடைத்துக் கொண்டு பேசினாள்.. ) அம்மா, நான் என் boyfriend relationship ஐ கட் பண்ணிட்டேன். அம்மா: என்னடி பிரச்சினை. பெண்: “That idiot sent this message to me in face book mummy” என்று சொல்லி ஒரு கையால் cell phone ஐ அம்மாவிடம் நீட்டி காமித்து, மறு கையால் கண்களை tissue paper ல் குழந்தைபோல கசக்கிக்கொண்டு நின்றாள். அம்மா: “குடு பார்க்கலாம்” என்று சொல்லி பார்த்தாள் அம்மா. அதில் இருந்தது – “How do you feel when you open a big sized Lays chips packet and can see only 30% of the packet is filled with chips and 70% air…… The same way I felt when I came to know you are wearing highly thick cushion filled bra…. this is the biggest problem of youth today” இதை ப் பார்த்த பெண்ணின் அம்மா shock அடித்தாற்போல் இருக்கும் cartoon முகத்தை ப் பார்த்து சங்கீதா ஒரு நொடி “ஹஹாஹ்” என்று சத்தமாக சிரித்துவிட்டு உடனே அக்கம் பக்கம் ஒரு முறைப் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் கைகளால் வாயை மூடி மெதுவாக சிரித்தாள். “ச்சி…. எவ்வளவு வெளிப்படையா இருக்குது இந்த காலத்து பசங்க?” என்று மெதுவாக மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டாள் சங்கீதா. படித்துக் கொண்டிருந்தவள் சட்டென்று ஒரு முறை மணி என்ன என்று பார்த்தாள். கிளம்புவதற்கு இன்னும் இரண்டு மணி நேரம் அவகாசம் இருந்ததால் மிச்சம் மீதி இருக்கும் வேலைகள் அனைத்தையும் முடித்து நாளை வேண்டுமானால் Mr.Vasanthan சொன்னது போல ஓய்வு எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று எண்ணி கொஞ்சம் பம்பரமாக வேலையில் ஆழ்தாள். கிளம்பும் நேரம் நெருங்க தனது hand bag ல் அனைத்தையும் எடுத்து வைத்துக்கொண்டு அவசரமாக கிளம்பி க் கொண்டிருக்கும் ரம்யாவிடம் அவளது Femina இதழை க் குடுத்து விட்டு “bye da” என்று சொல்லி அவளது Honda activa வை நோக்கி விரைந்தாள். traffic ஐ சமாளித்து வீட்டை அடைந்தவுடன் ஸ்நேஹா “பேசும் Barbie” பொம்மையுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தாள். கூடவே மறு பக்கம் remote control racing car பொம்மை இருந்தது. இரண்டுமே கொஞ்சம் விலை உயர்ந்ததுதான். வியப்பாக இவர்களைப் பார்த்து “ஏய் ஸ்நேஹா, என்னது இது? யார் குடுத்தது இதெல்லாம்?” என்று ஒன்றும் விளங்காத பார்வையில் கேட்டாள் சங்கீதா. ராகவ் மாமா வாங்கிக் குடுத்தார்மா – மழலை க் குரலில் அழகாய் சொன்னாள் ஸ்நேஹா. இதைக் கேட்டு சங்கீதாவுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. ராகவ் மாமா வா? நீங்க எப்போ அவரை ப் பார்த்தீங்க? இன்னிக்கி school க்கு வந்தாரும்மா.. எண்களை கூட்டிட்டு போக. school க்கா? அப்போ நீங்க van ல வரல? இன்னிக்கி van இல்லைன்னு சொல்லி எங்க class miss எல்லாருக்கும் போன் பண்ணாங்க மா, உங்களுக்கு கூட பண்ணேன் னு சொன்னாங்களே. நீங்க உங்க கூட வேலை ப் பார்க்குற ஒருத்தர அனுப்பி வேயக்குறேன்னு சொல்லி இருந்தீங்கலாமே. நானா?… – ஒன்றுமே விளங்கவில்லை சங்கீதாவுக்கு. நான் தான் பத்திரமா ரஞ்சித் பாப்பாவ school உள்ள இருக்குற play school ல இருந்து பத்திரமா பார்துகுட்டு ராகவ் மாமா வந்ததும் ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து அவர் கூட வீட்டுக்கு வந்துட்டோம். ஸ்நேஹா அவளுடைய வயதுக்கு ஒரு மிகவும் பெரிய காரியம் செய்தது போல உணர்ந்து சங்கீதாவிடம் பாராட்டுக்கு ஏங்கினாள். அழகாய் பேசிய ஸ்நேஹா வை கட்டி அனைத்து முத்தம் குடுத்தாள் சங்கீதா. அப்போது ஸ்நேஹா “இந்தாமா உன் phone, ராகவ் மாமா குடுக்க சொன்னாரு” என்று சங்கீதாவின் phone ஐ குடுத்தாள் ஸ்நேஹா. Thanks டா செல்லம். இதெல்லாம் எங்கேடா வாங்கினீங்க? என்று பொம்மைகளை காட்டி கேட்டாள் சங்கீதா இது ராகவ் மாமா ஏற்கனவே அவர் வண்டிக்குள்ள வச்சி இருந்தார் மா, எங்களை இறக்கி விடுறதுக்கு முன்னாடி குடுத்தாரு. நாங்க அவரோட வண்டியில ஏறும்போது school ல எல்லாரும் எங்களையே பார்த்தாங்க மா.. அவரோட கார் அவ்வளோ பெருஸ்ஸ்ஸ்சா இருந்துச்சி – இரு கைகளையும் அகலமாக விரித்து ஆச்சர்ய பார்வையுடன் அகண்ட விழிகள் வைத்து innocent ஆக கூறினாள் ஸ்நேஹா, இதற்கு ஆமாம் போடும் வகையில் ரஞ்சித் ஸ்நேஹா அருகில் வந்து “ஆ.. பெஸ் கா… பெஸ் கா..” என்று முக்கால் வாசி வார்த்தைகளை விழுங்கி கால் வாசி வார்த்தைகளை அழகாய் பேசினான் வாயில் வழியும் ஜொள்ளுடன். – தன் கண்மணிகள் இரண்டும் இப்படி மழலை சந்தோஷத்தில் பேசுவதை கண்கொட்டாமல் ரசித்தாள் சங்கீதா. பின்னாடியே கதவருகில் நிர்மலா வந்து நின்றாள். சங்கீதா, இன்னைக்கி உன் பசங்க school van வராதுன்னு சொல்லுறதுக்கு உனக்கு phone பண்ணி இருக்காங்க, ஆன உன் phone ஐ நீ யாரோ உன் கூட வேலைப்பார்குற ஒருத்தர் கிட்ட மறந்து வெச்சிட்டியாம்மே? பாவம் அந்த பய்யன் ரொம்ப பத்திரமா வந்து வாசல் வரைக்கும் விட்டுட்டு போனான். நான் வெளில வாசல் பார்த்துட்டு உட்கார்ந்திருந்தேன் அப்போ உன் பசங்கள பார்த்ததும் ஒன்னும் புரியல, யார் காருல இருந்தோ இறங்குறாங்களே னு நினைச்சேன், அப்புறம் அந்த ப் பையன் பூட்டி இருந்த வீட்டை ப் பார்த்துட்டு என்ன செய்யுறதுன்னு தெரியாம நின்னுக்குட்டு இருந்தான். அப்புறம் நானே போயி என்னை introduce பண்ணிக்குட்டு அந்த தம்பியோட பேரு என்னனு கேட்டேன், ராகவ் னு சொன்னான். எப்படி இந்த பசங்கள தெரியும் னு கேட்டேன், அப்போதான் சொன்னான் நீ அவனோட வேலை பார்குறேன்னும் இன்னைக்கி காலைல உன் phone அ அவனோட office ல வெச்சிட்டு வந்துட்டேன்னும். அப்போதான் மதியானம் உன் பசங்க school ல இருந்து phone வந்துச்சின்னு சொன்னான். “நானே வேலை எல்லாம் முடிச்சிட்டு கிளம்பலாம்னு இருந்தப்போ தான் phone வந்துச்சி, so போகும்போது அப்படியே இவங்களை drop பண்ணிட்டு போகலாம்னு வந்தேன்.” அப்படின்னு சொன்னான். சரிப்பா நான் பார்துக்குறேன்னு சொல்லி நான் என் கிட்ட இருந்த இன்னொரு spare சாவிய போட்டு open பண்ணி உட்காரவெச்சி ஒரு tumbler தண்ணிய குடுத்து குடிக்கச்சொல்லி அனுப்பி வெச்சேன். ரொம்ப thanks க்கா – சங்கீதாவும் நிர்மலாவும் பேசுகையில் ஸ்நேஹாவும் ரஞ்சித்தும் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். நீ வரும்போதே கொஞ்சம் கலைச்சி போய் வருவேன்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும். அதனாலதான் kitchen உள்ள உனக்கு ஏற்கனவே நான் coffee போட்டு வெச்சிட்டேன். ஒரு தடவ சூடு பண்ணிக்கோமா – என்று மிகவும் அக்கறையாக கூறினாள் நிர்மலா. சரிக்கா, உங்களுக்குத்தான் சிரமம். இனிமே என்ன ஆனாலும் என் phone மறக்க மாட்டேன். இது எனக்கு ஒரு நல்ல பாடம். – என்றாள் சங்கீதா இருக்கட்டும் டி, அதான் உன் colleague அக்கறையா உன் பசங்களை இங்க கொண்டு வந்து விட்டுட்டாரே. அதுவரைக்கும் கடவுளுக்கு நன்றி சொல்லணும். நல்லவேளை நீ வேற எங்கேயும் உன் phone மறக்கல. சரிமா நான் கிளம்புறேன் நீ பார்த்துக்கோ. – என்று கூறிவிட்டு நிர்மலா அங்கிருந்து கிளம்பினாள். வரேண்டா கண்ணுங்களா… என்று நிர்மலா சங்கீதாவின் குழந்தைகளை பார்த்து கூற, அவர்களும், “டா டா ஆண்டி….” என்று சொல்லி விளையாட்டில் மூழ்கினர். kitchen க்கு சென்று நிர்மலா போட்ட coffee யை சூடு செய்து கொண்டே ராகவுக்கு தனது mobile ல் call செய்தாள் சங்கீதா. ringtone எதிரொலித்தது. phone எடுத்தான் ராகவ். ஹலோ.. ஹ்ம்ம், ஹலோ… சங்கீதா பேசுறேன்.. ஆங்…. சங்கீதா…( பேசும்போது அருகில் உள்ள யாரோ ஒருவரிடம் மும்மரமாக கணக்கு வழக்குகளை பேசிக்கொண்டிருந்தான் ராகவ்.) சங்கீதா, நான் அப்புறம் பேசுறேன் இப்போ கொஞ்சம் பிஸி, நீங்க குடுத்த profitability increment program பத்திதான் இங்கே இருக்குற financial team கிட்ட பேசிக்கிட்டு இருக்கேன். I will call you back & also இன்னிக்கி நான் கண்டிப்பா ஒரு முக்கியமான ஒரு விஷயம் பத்தி பேசியே ஆகணும். – என்று ராகவ் சொல்ல me too…. நானும் கண்டிப்பா நிறைய பேசணும், call me without fail – என்று சங்கீதா பேசி முடிப்பதற்குள், phone cut செய்துவிட்டான் ராகவ். coffee குடித்துகொண்டிருக்கும்போது குழந்தைகளிடம் வந்தாள் சங்கீதா, தன் இரு குழந்தைகளும் புது பொம்மைகளை வைத்து விளையாடுவதை சில நிமிடங்கள் காபி அருந்திக்கொண்டே நின்றபடி அதிகமாக ரசித்து ப் பார்த்தாள், அப்படியே fan னின் கீழ் உள்ள chair ல் வந்து அமர்ந்தபோது அருகில் உள்ள மேஜையின் மீது naihaa கவர் இருந்ததை கவனித்தாள், அதனுள் ரம்யா வாங்கிக்குடுத்த fem பாட்டிலை எடுத்து அதற்குள் இருக்கும் powder & பாதி cream mix செய்து, ஏற்கனவே காலியான ஒரு சிறிய வெள்ளை நிற fem டப்பாவில் போட்டு வைத்தாள். பிறகு அந்த கலவையை அன்று இரவு apply செய்துகொள்ள தனது fair & Lovely டப்பா அருகினில் வைத்தாள் சங்கீதா. “ஸ்நேஹா…., இங்கே வா….” (சங்கீதாவின் மடியில் அமர்ந்தாள் ஸ்நேஹா) “என்னென்ன பேசிக்கிட்டு வந்தீங்க ராகவ் மாமா கூட?” என்று கேட்டாள் சங்கீதா. school பத்தி பேசினோம், என் friends பத்தி பேசினோம், ரஞ்சித் எங்களை பேசவே விடல, சேட்டை பண்ணிக்குட்டே இருந்தான் மா. அப்புறம் நான் எனக்கு தெரிஞ்ச poems எல்லாம் சொன்னேன். very good, very good னு பாரட்டினார்மா. அப்போதான் எனக்கு இந்த Talking Barbie doll குடுத்தார் மா – என்று ரகாவிடம் பாராட்டு பெற்றதை முகமலர்ச்சியுடன் ஸ்நேஹா கூறும் விதத்தை ப் பார்த்து பூரித்துபோனாள் சங்கீதா. வேற என்னென்ன பேசுனீங்க மேடம்? – சிரித்துக் கொண்டே கேட்டாள் சங்கீதா. அவருக்கு எத்தினி friends னு கேட்டேன் மா…. எனக்கும் நிறைய friends இருக்காங்க னு சொன்னாருமா.. அப்புறம் அதுல உங்களுக்கு யாரு best friend னு கேட்டேன், அப்போ அவரு உங்க அம்மா எனக்கு one of the best friends I have னு சொன்னரும்மா.. ஒஹ்ஹ்..( மனதுக்குள் ஒருவிதமான மகிழ்ச்சியை உணர்ந்தாள் சங்கீதா.) அப்புறம் வர வழியில arun ice creams கடையில எனக்கு chocobar icecream வாங்கிக்குடுத்தாரும்மா. அதை ப் பார்த்துட்டு தம்பி பாப்பா அழுதான் அப்போ கொஞ்சம் அவனுக்கும் ஏதாவது வாங்கித்தரனும் னு யோசிச்சி நானே ஒரு சின்ன vannila cup எடுத்து குடுத்து வெச்சிக்கோடா னு சொன்னேன். அதைப் பார்த்துட்டு “you are so sweet caring sister for ranjith” னு சொல்லி முத்தம் குடுத்தாரும்மா. – இதை சொல்லும்போது ஸ்நேஹா வின் முகத்தினில் அப்படி ஒரு சந்தோஷம். அதைக்கண்ட சங்கீதாவின் கண்களின் ஓரத்தில் குழந்தைகள் சந்தோஷமாக இருப்பதைக் காணும் போது அவளையும் அறியாது எட்டிப்பார்த்தது சில சந்தோஷ நீர்த்துளிகள். சரி கொஞ்சம் இறங்கிக்கோ, அம்மா dinner ரெடி பண்ணிடுறேன். – என்று சொல்லி அன்றைய இரவுக்கு உணவு தயார் செய்ய kitchen உள்ளே சென்றாள். சமைத்து முடித்து விட்டு ஹாலுக்கு வந்து அமரும்போது மணி கிட்டத்தட்ட இரவு ஒன்பதுக்கும் மேல் ஆகி விட்டது. குமார் உள்ளே நுழைந்தான். வழக்கம் போல தொங்கிய முகத்துடன் சற்று களைப்பும் கலந்திருந்தது. உள்ளே நடந்து வருகையில் காலில் பொம்மைகளின் டப்பா தடுக்க.. என்னது இது? நடக்குரதுக்கு கூட வழி இல்லாம குப்பையா இருக்கு? ஒஹ்ஹ் சம்பள பணத்தை இப்படி costly பொம்மையா வாங்கிக்குடுத்து இறைசிட்டியா?… ஏன் இந்த கையால தள்ளி விடுற கார் பொம்மைய வாங்கிக்குடுத்தா விளையாட மாட்டேன் னு சொன்னானா ரஞ்சித்? remote control ல தான் கார் ஓட்டனுமா? இந்த ரெண்டு பொம்மைக்கும் கட்டின காசை மாசா மாசம் நீ உன் bank லயே self அ vehicle loan apply பண்ணி கட்டிக்குட்டு வந்தால் ஒரு four wheeler வாங்கிடலாமே? – புருவத்தை உயர்த்தி வழக்கமான ஆதிக்க குரலில் பேசினான் குமார். (குமாரின் இந்த வழக்கமான attitude பார்த்து இன்று மதியம் femina இதழில் படித்த கேள்வி பதில்கள்தான் நியாபகம் வந்தது சங்கீதாவுக்கு. உடனடியாக பதில் சொல்ல வில்லை… சில வினாடிகளுக்கு பிறகு தொடர்ந்தாள் சங்கீதா) பசங்க fees செலவு, என்னுடைய துணி மணி செலவு, வீட்டுக்கு மாச மாசம் மளிகை சாமான் செலவு, கரண்ட் பில், பால் பில், அப்புறம் என் வண்டிக்கு போடுற பெட்ரோல் முதற்கொண்டு எல்லாத்துக்கும் நான் என்னோட சம்பலத்துலதான் எடுத்து குடுத்துகிட்டு வரேன். … ( சில வினாடிகளுக்கு மெளனமாக இருந்துவிட்டு மீண்டும் தொடர்ந்தாள்..) நீங்க வாங்குற சம்பளத்துல எந்த காசையும் நானும் இன்னிக்கி வரைக்கும் கேட்டதில்ல, நீங்களாவும் குடுத்ததும் இல்லை. உங்க ரூமுக்கு AC வேணும்னு சொல்லி நீங்களா EMI scheme ல எங்க கிட்ட ஒரு வார்த்தை சொல்லிக்காம போயி வாங்கிட்டு வந்து மாட்டினீங்க, அதுக்கும் நான் எதுவும் கேட்டுக்கல. ஒவ்வொரு தடவையும் மத்தவங்க தேவைகள் ஏதாவது இருக்குதான்னு கொஞ்சம் கூட யோசிக்காம தனக்கு எது தேவைன்னு மட்டுமே பார்த்து வாழுறீங்க. இப்போ கூட மாசா மாசம் காசு கட்டி four wheeler வாங்குறதுக்கு பசங்க பொம்மை மேல உங்க கண்ணு போகுதே? ச்ச…. எப்போ பார்த்தாலும் வேறும் உங்களுடைய சௌகரியத்தை பத்தி மட்டுமே யோசிக்காதீங்க. விளையாடுற பசங்க முகத்துல இருக்குற சந்தோஷம் உங்க கண்ணுக்கு தெரியல, அதுங்க பொம்மை எவ்வளவு விலை இருக்கும்னு தான் தோணுது இல்லை? (மனதில் gift ஆக வந்த பொருள் என்று சொல்ல தோன்றவில்லை சங்கீதாவுக்கு. மாறாக “நாந்தான் வாங்கிக்குடுத்தேன், அதுக்கு என்ன இப்போ? என்று எண்ணிக்கொண்டு பேசினாள்” காரணம் குமாரின் சுயநலமான cheap எண்ணங்கள்.) போதும் போதும்…. உன் சம்பாதிக்குற திமிர ஓவரா காமிக்காத….( வாயில் சத்தம் அதிகம் இன்றி லேசாக முனு முனுத்துக்கொண்டான் குமார். ) குமார் முணுமுணுத்தது காதில் விழுந்தும் பதில் சொல்ல முன்வரவில்லை சங்கீதா. அப்படியே பேசினாலும் இது வீண் வாக்குவாதமாகும் என்று அவளுக்கு தெரியும். மற்றும் குழந்தைகளுக்கு முன்பாக அதிகம் சண்டை போடா மாட்டாள். அது அவர்களுடைய மனதை பாதிக்கும் என்கிற எண்ணத்தில் மெளனமாக இருந்து வந்தாள். சாப்பிடுறதுக்கு ஏதாவது செஞ்சி இருக்கியா? – தரையைப் பார்த்து கேட்டான் குமார். இப்போதான் செஞ்சேன், வேணுமா? – பசங்களைப் பார்த்துக் கொண்டே கூறினாள் சங்கீதா. தானாகவே சென்று தட்டில் செய்ததை போட்டு சாப்பிட்டு விட்டு அவனது பெட்ரூமுக்கு சென்று கதவை டமால் என்று நன்றாக பலத்த சத்தம் கேட்கும் விதம் சாத்தினான். ஹ்ம்ம்… இதுக்கெல்லாம் அய்யா கிட்ட குறைச்சல் இல்லை, புருவத்தை உயர்த்திக்கொண்டு தனக்குத்தானே முனுமுனுத்துக்கொண்டாள் சங்கீதா. குழந்தைகள் உணவை அருந்திய பிறகு தூக்கத்தில் ஆழ்திருந்ததை கவனித்து அவர்கள் இருவரையும் அவர்களது பெட்ரூமுக்கு தூக்கி சென்று கட்டிலில் படுக்க வைத்து விட்டு, வீட்டின் வெளியில் விளக்குகள் அனைத்திருக்கிறதா என்று ஒரு முறை ப் பார்த்துவிட்டு குழந்தைகளின் அறைக்கே படுக்க வந்தாள் சங்கீதா. உள்ளே நுழைந்து கதவை தாழ்ப்பாள் போட்டு விட்டு medium brightness ல் இருக்கும் night lamp on செய்து விட்டு chair ல் அமர்ந்தாள். ஹாலில் இருப்பதைக் காட்டிலும் குழந்தைகளின் பெட்ரூமினுள் இருக்கும் கண்ணாடியின் அளவு பெரியது. குழந்தைகளின் சந்தோஷம், அதே சமயம் வழக்கமாக குமாருடன் நடந்த சிறிய வாக்குவாதம், அதை விட முக்கியமாக ரகாவின் phone call வரும் என்கிற எதிர் பார்ப்பு, இவைகள் அனைத்தையும் மனதில் ஓட விட்டு தூக்கம் வராமல் இருந்தாள் சங்கீதா. உஷ்ணத்தின் காரணமாக சேலையை எடுத்துவிடலாம் என்று எண்ணி மெதுவாக எழுந்து தோள் மீதிருக்கும் safety pin நீக்கிவிட்டு முந்தானையை எடுத்துவிட்டு தன் சேலையை இடுப்பினில் இருந்து சுத்தி சுத்தி மெதுவாக உருவி, கடைசியாக கொசுரை வெளியில் எடுத்து, புடவையை பக்கத்தில் துவைக்க போடும் துணிகளில் போட்டாள். முன் பக்கம் நெஞ்சின்மீது இருக்கும் கூந்தலையும் மல்லிகையும் எடுத்து பின்னாடி போட்டுவிட்டு ரவிக்கையின் கொக்கிகளை கழட்ட ஆரம்பித்தாள். மொத்த கொக்கிகளையும் அவிழ்த்து முடித்தபோது ஒரு பெருமூச்சு விட்டாள். அந்த அளவுக்கு அழுத்தம். அப்போது ரம்யா தன்னை ப் பற்றி கிண்டலாக பேசுவது நியாபகம் வந்து லேசாக கண்ணாடியில் பார்த்துக்கொண்டே சிரித்தாள். ரம்யா வாங்கிக்குடுத்த புதிய பிராவை naihaa கவரில் இருந்து இப்போதுதான் எடுத்து ப் பார்க்கிறாள் சங்கீதா.. பிரா cup உள்ளே தனது விரல்களால் தடவிப்பார்த்தள் velvet துணியால் மழ மழ வென soft ஆக இருந்தது. கூடவே cup இன் கீழ் ஒரு மிருதுவான sponge லைனிங் stich செய்யப்பட்டிருந்தது. அது முலைகளின் சதை இடுக்கில் உருவாகும் வியர்வையை உரிய உதவும் பொருள். முன் பக்கம் silky finish செய்யப் பட்டிருந்தது. இது வரை இந்த வகையான பிராவை சங்கீதா கடைகளில் பார்திருக்கிறாலே தவிர அணிந்ததில்லை. முதல் முதலாய் அணிந்து பார்க்க வேண்டுமென்று ஆவலைத் தூண்டியது அவளுக்கு. பிறகு அதே கவருக்குள் நான்கு ஜட்டிகளை ப் பார்த்தாள். அனைத்தும் Calvin Klein வகை சேர்ந்த உயர் ரக ஜட்டிகள்தான். அவற்றையும் ஒரு முறை எடுத்துப் பார்த்தாள். ஜட்டியில் இப்போதுதான் முதல் முதலில் frill வைத்த வகையை பார்த்தாள் சங்கீதா. அவளுக்கு அது மிகவும் பிடித்து இருந்தது. இரண்டையும் ஒரு முறை போட்டுப் பார்க்க வேண்டுமென்று தோன்றியது அவளுக்கு. குழந்தைகளை ஒரு முறைப் பார்த்தாள், நன்றாக ஆழ்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். பிறகு கண்ணாடியின் முன் நின்று கூந்தலை மீண்டும் முன்பக்கம் போட்டுவிட்டு, பிராவின் கொக்கியை பின் புறம் தனது கைகளை மடக்கி கொண்டு சென்று அவிழ்த்தாள். முன் புறம் இரு கைகளில் இருந்தும் strap களை உருவிய பிறகு, மொத்தமாக பிராவை அவிழ்க்கும்போது அவளுடைய cell phone சினுங்கியது…. பிராவை இரு கைகளாலும் மார்பின் மீது அப்படியே ப் பிடித்துக்கொண்டே உற்சாகமாக அருகில் இருந்த phone ஐ எடுத்தாள் சங்கீதா. எதிர்ப்பார்த்து போலவே “Raghav Calling….” என்று display வில் தெரிந்தது. காலை முதல் இரவு வரை சங்கீதாவுக்கு என்னென்ன கவலைகள் இருந்ததோ சந்தோஷங்கள் இருந்ததோ அதை எல்லாம் விட சங்கீதாவுக்கு அதிக உற்சாகம் தந்தது ரகாவிடம் இருந்து வரும் mobile அழைப்புதான். கிட்டத்தட்ட remote control car பார்த்த அவளது குழந்தைகளின் முகத்தினில் ஏற்ப்பட்ட சந்தோஷத்துக்கு இணையாக இருந்தது அவளது சந்தோஷம் இப்போது. ஹலோ… ( சிரித்து உற்சாகமாய் சொன்னாள் சங்கீதா..) ஹேய்.. ஹலோ சங்கீதா..sorry தூங்கிட்டீங்களா? No no.. actually தூக்கம் வரல… ஒஹ்ஹ் ஏன் ஏதாவது பிரச்சினையா? உண்மைய சொல்லனும்னா நான் உன் மேல கோவத்துல இருந்தேன். பேசக்கூடதுன்னு நினைச்சேன். ஆனா அதே சமயம் என் பசங்கள school வரைக்கும் போயி கூட்டிட்டு வந்து பத்திரமா விட்டதுக்கு எப்படி நன்றி சொல்றதுன்னும் தெரியல. ஹாஹாஹ்… சரி சரி, now one by one, எதுக்கு கோவம்? first அதை சொல்லுங்க.. தினமும் எவ்வளவோ பேசுறோம், உன் company ல ஏதோ award function இருக்குன்னு Mr.Vasanthan சொல்லி நான் தெரிஞ்சிக்கனுமா? உன்னால சொல்ல முடியாதா? – கண்ணாடியின் முன்பாக அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தாள் சங்கீதா. ஹஹ்ஹா…. அப்படியா? இப்போ உங்களுக்கு நான் கோவம் போக வெக்கட்டுமா? – அதே வசீகர சிரிப்பு.. எப்படி? நான் குடுத்த envelope பார்த்தீங்களா? – என்றான் ராகவ். oh my goodness….அதை எப்படி மறந்தேன்… இரு இரு ஒரு நிமிஷம் இரு.. – என்று சொல்லி ஒரு முரை ஹாலுக்கு விரைந்து அந்த envelope கவரை எடுத்து ரூமுக்கு வந்தாள். அதைப் பிரித்தாள். பார்த்தவளுக்கு நம்பவே முடியவில்லை. “This is the first Invitation I am giving for this function & every year I use to do like this for the person whom i treat very specially & admire a lot” என்று எழுதி இருந்ததைப் பார்த்துவிட்டு மெளனமாக என்ன பேசுவதென்றே தெரியாமல் நின்றாள். ஹலோ… இருக்கீங்களா? ஆங்…. இருக்கேன்… (Invitation ஐ ப் படித்துக்கொண்டிருந்தாள் சங்கீதா.. சுருக்கமாக function என்றிருன்ததே தவிர என்ன function என்று அதிகம் குறிப்பிடவில்லை.) sorry டா.. இந்த envelope பார்க்காமலேயே உன்னை தப்பா நினைச்சிட்டேன். எப்படியோ ஒரு வழியா என்னையும் கூப்டுட்ட. thanks டா – லேசான சந்தோஷம் கலந்த குரலில் பேசினாள் சங்கீதா. ஹாஹாஹ்.. நீங்க முக்கியமான matter இன்னும் படிக்கலா. அந்த invitation back side ல ஒரு விஷயம் இருக்கு படிங்க. உடனே சுவாரஸ்யமாக திருப்பிப் பார்த்தாள் சங்கீதா. அதில் “I take immense pleasure to announce that we have a new comperer to host the functions in our IOFI. Its non other than Mrs.Sangeetha” என்பதைப் படித்துவிட்டு இந்த sentenceக்கு க் கீழே அவளது புகைப்படமும் பார்தப்பிறகு ஒரு நிமிடம் அதிர்ச்சியில் கையால் நெஞ்சின்மீது பிடித்திருந்த பிராவை அப்படியே கீழே விட்டாள். கண்ணாடியின் முன்பு அந்த இரு அழகான பெரும் முலைகள் தொங்குவதை ப் பார்த்தாள் சங்கீதா. “my goodness… என்ன விளையாடுற? என்னை க் கேட்காம எப்படி நீயே முடிவு பண்ண? ராகவ்?” சங்கீதா…., just நீங்க எங்களுடைய function ஐ தொகுத்து வழங்கணும். ஒரு நட்புலதான் கேட்டேன். கூடவே இந்த function க்கு special dressing code இருக்கு, அந்த dresses எல்லாம் என் மனசுல உங்களை வெச்சி ஓட்டிப் பார்த்தேன். It was absolutely fitting you in my mind. தவிர உண்மையா ஒரு விஷயம் சொல்லணும். நான் என் மனசுல யார் யாரையோ யோசிச்சி வெச்சேன், but இன்னிக்கி காலைல நீங்க brown colour shiffan saree ல என்னுடைய cabin க்கு வந்ததைப் பார்த்தப்போ I was admiring you. அப்போவே முடிவு பண்ணிட்டேன் நீங்கதான் இந்த தடவ என் function க்கு compereing பண்ணனும்னு. அதுக்குதான் நீ என்னை உன் cabin உள்ள மூணு தடவ அப்படி சுத்தி சுத்தி தலைல இருந்து கால் வரைக்கும் என்னை ப் பார்த்தியா?…. இப்போதான் புரியுது… (சில வினாடிகளுக்கு பிறகு மீண்டும் தொடர்ந்தாள் ) எனக்கு இதுல முன்ன பின்ன அனுபவம் இல்லை ராகவ். ரொம்ப பயம் அதிகமா வருது. எனக்கு என்ன சொல்லுரதுன்னே புரியல!! எனக்கு இந்த வம்பு வேணாம் ராகவ் ப்ளீஸ்.. சங்கீதா வேண்டாம் என்று சொல்லி இரு புறமும் தலையை வேகமாக ஆட்ட, கண்ணாடியின் முன்பு அவளது இரு பெரும் முலைகளும் ஜோடி சேர்ந்து அவளை imitate செய்வது போல இரு புறமும் ஆடின. you are a bold women sangeetha!!, just தொகுத்து வழங்குறது தானே? உங்களுக்கு பயம் வேண்டாம் வேணும்னா சஞ்சனாவை கூடவே வெச்சிக்கோங்க, கூடவே உங்களுக்கு ரம்யா & நிர்மலா வேணும்னா கூட கூட்டிட்டு வாங்க. plus நானும் கூடவே இருக்குறேன். என்ன பயம் சங்கீதா? – ராகவ் மிகவும் requesting tone ல் பேச ஒரு நிமிடம் மெளனமாக இருந்தாள் சங்கீதா. கண்ணாடியில் தனது முகத்தைப் பார்த்தாள், அவளது அழகு என்னவென்று யாரும் விளக்க வேண்டிய அவசியம் தேவை இல்லை, அவளுக்கே நன்றாக தெரியும். ஒரு முறை தனது கைகளால் கண்ணத்தில் ஆரம்பித்து தனது திறந்த முலைகள் மீது தொடர்ந்து இடுப்பின் வளைவான பகுதி வரை தனது ஒரு கை விரலால் தனக்குத்தானே மேலிருந்து கீழ் வரை கண்ணாடியின் முன் தடவிப்பார்த்து விட்டு மீண்டும் சில வினாடிகள் ஆழ்ந்து சிந்தித்து “ஹ்ம்ம்..” என்று லேசான குழப்பம் கலந்த ஒரு பதில் தந்தாள் சங்கீதா. என்ன ஹ்ம்ம்…? I am excited raghav, but at the same time I dont know what to say… என்ன குழப்பம்? எத்தினியோ பேர் இருப்பாங்களே டா, இந்த compereing க்கு எதுக்கு என்னை மனசுல வெச்சி யோசிச்ச?. எவ்வளவோ models இதுக்குன்னே தன்னோட அழகை பராமரிசிக்குட்டு இருக்காங்களே? சரி, Let me clarify the difference here….wait…. வள வளன்னு விளக்குறதுக்கு பதிலா சுருக்கமா நச்சுன்னு சொல்லுறேன் கேட்டுக்கோங்க.. நீங்க சினிமா பார்ப்பீங்க இல்ல? ஆமாம்… ( மெதுவான குரலில் ரகாவிடம் பேசும்போது கண்ணாடியில் தனது கைகளுக்கு இடுக்கினில் அக்குள் பகுதியில் மூன்று வாரங்களாக வளர்ந்த மிதமான மயிர்கள், “நாங்க வளர்ந்துட்டோம்” என்று சொல்வதுபோல கைகளின் இடுக்கினில் இருந்து ஒன்றிரண்டு மயிர்கள் வெளியில் எட்டிப்பார்த்தது. அவற்றை நீக்க அவள் அருகினில் கலந்து வைத்த fem cream ஐ எடுத்தாள் சங்கீதா.) இன்னிக்கி தேதியில நிறைய ஹீரோயின்ஸ் இருக்காங்க, அதுல ஆடுகளம் ல நடிச்ச தாப்சி கிட்ட அழகுக்கு என்ன குறைச்சல்? வெள்ளையா இல்லையா? அழகா இல்லையா? ஆனா ஏன் நிறைய வாய்ப்பு அமலா பால் க்கு போகுது? ஆமா…. ஏன்? – புரியாமல் கேட்டாள் சங்கீதா. ஏன் எதுக்குன்னு எனக்கும் correct reason சொல்ல முடியாது, but one thing is sure….. என்னது? “expressions” (அழுத்தமாக சொன்னான் ராகவ்) முகபாவனை ஒரு முக்கியமான விஷயம். நான் பார்த்த வரைக்கும் நிறைய பேர் கிட்ட அழகு இருக்கு ஆன expressions இல்லை. சில பேர் கிட்ட expressions ரொம்ப நல்லா இருக்கும் ஆனால் அவங்க கிட்ட கொஞ்சமும் அழகு இல்லை. உங்க கிட்ட அது ரெண்டும் சேர்ந்து இருக்கு சங்கீதா… அதான் உங்களை இந்த விஷயத்துக்கு யோசிச்சேன். ஹாஹாஹ்… நீ மட்டும் bank ல வேலைக்கு சேர்ந்தா ஒரே நாள்ல என்னை முந்திக்குட்டு promotion வாங்கிடுவடா. எப்படிடா இப்படி பேசுற?…. யார் கத்து குடுக்குறாங்க உனக்கு? whatever you say is convincing da…. ஒத்துக்க வெக்குற மாதிரி பேசுற – என்று பாதி காற்றும் பாதி குரலும் கலந்த husky voice ல் பேசினாள் சங்கீதா. பேசும்போது இடது தோல்களால் mobile ஐ காதில் அழுத்தி வைத்துகொண்டு தனது வலது கையை மெதுவாக த் தூக்கி அக்குள் அடியில் லேசான மயிர்கள் மீது கண்ணாடியைப் பார்த்து hair removal cream தடவினாள். ரகாவின் வேண்டுகோளுக்கு மணம் முக்கால்வாசி ஒப்புக்கொண்டதால் இப்போது இதை செய்வது அவசியம் என்றும் தோன்றியது சங்கீதாவுக்கு. ஹாஹாஹ் really?…. எப்படியோ நீங்க convince ஆகி ஒத்துகுட்டா சரிதான்.. – அதே வசீகரமான குரலில் ரகாவின் குரல் எதிரொலித்தது. but எனக்கு இது கொஞ்சம் பயமா இருக்குடா… ( பேசும்போது இறுக்கமான பாவாடையின் நாடாவை தளர்த்தினாள், அப்போது இடுப்பை இறுக்கமாக பிடித்திருந்த நாடாவின் பகுதியில் லேசாக நமுச்ச்சல் எடுக்க அதை தன் அழகிய விரல்களால் லேசாக சொரிந்து கொண்டாள்.) பொதுவாக நாம் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் மூழ்கி இருக்கும்போது நமக்கு அருகில் இருக்கும் பொருள்களையோ அல்லது நம் மீதிருக்கும் துணியையோ நமது விரல்கள் ஏதாவது செய்துகொண்டே இருக்கும். அதுபோலதான் சங்கீதாவின் கைகளும் தன்னைத்தானே தீண்டிக்கொண்டிருந்ததது. நாளைக்கு function வெச்சிக்குட்டு இன்னிக்கி ராத்திரி சொல்லுறியே டா? – (பேசும்போது, பாவாடை நாடாவை தளர்தியப்பின் தொப்புளில் இருக்கும் நூல் உருண்டைகள் மற்றும் தூசியையும் தனது nail polish வைத்த விரல் நகங்களால் துழாவி எடுத்து தரையில் போட்டாள்.) அதனால என்ன? ஒரே நாள்ல நீங்க தயார் ஆயிடுவீங்கனு எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு… If you could have told it in advance நான் parlour க்காவது போய் வந்திருப்பேன் டா.. no problem… அதெல்லாம் சஞ்சனா பார்த்துக்குவா.. by the way IOFI இருக்கும்போது parlour எதுக்கு? ஹாஹாஹ்.. கைல வெண்ணையை வெச்சிக்குட்டு நெய்க்கு அலையனுமா? சரி.. உன்னை நம்புறேன்… ஆனா எனக்கு நீ எல்லா help ம் செய்யனும். எத்தினி மணிக்கு வரணும் நான் IOFI க்கு? நானே காலைல உங்க வீட்டுக்கு கார் அனுப்புறேன். ஒஹ்ஹ்.. that should be comfortable & good…. ஹாஹாஹ் (சில வினாடிகளுக்கு பிறகு திடீரென ஒரு நிமிடம் லேசாக சிரித்தாள் சங்கீதா.) என்ன ஆச்சு? எதுக்கு சிரிக்கிறீங்க? – என்று ராகவ் ஒன்றும் புரியாமல் கேட்க ஒன்னும் இல்லை அந்த டிரைவர் தாத்தாவையும் சஞ்சனாவையும் யோசிச்சேன் சிரிப்பு வந்துச்சி… நாளைக்கும் அந்த தாத்தா தான் வருவாரா? ஹாஹாஹ் ஆமாம்.. ஏன் கேட்க்குறீங்க? இல்லை… வயசானாலும் கொஞ்சம் ஜொள்ளு பார்ட்டி தான் அவரு… அவருக்கு ஏத்த ஆள் சஞ்சனாதான், ஹஹா.. – husky voice ல் சிரித்தாள் சங்கீதா. சஞ்சனா னு சொல்லும்போதுதான் நியாபகம் வந்தது சங்கீதாவுக்கு.. ஏய்ய் ராகவ், உண்மையா ஒரு விஷயம் சொல்லன்னும்டா… சொல்லுங்க சங்கீதா.. you are a gem of a person da – மெதுவான குரலில் பேசினாலும் அடித்தொண்டையில் இருந்து குரல் வந்தது சந்கீதவுக்கு. (பேசும்போது ரம்யா வாங்கிக் குடுத்த Calvin Klein ஜட்டியை கையில் வைத்து ப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவளுக்கு அதை ப் போட்டு ப் பார்க்கலாம் என்று தோன்ற மெதுவாக எழுந்து நின்றாள், ஏற்கனவே நாடா அவிழ்க்கப்பட்டு இருந்ததால், அவளுடைய பாவாடை பாவமாக யாருடைய பிடிப்பும் இல்லாமல் தொப் என்று தரையில் விழுந்தது. விழுந்த கணமே எதிரில் கண்ணாடியில் சங்கீதாவின் வாளிப்பான இரு பெரும் தொடைகளும் தங்க நிறத்தினால் தெரிந்தது.. அதற்க்கு மேலும் அழகு கூட்டும் விதத்தில் வலது தொடையின் மேல் புறத்தினில் அவளது அந்தரங்க பெண் உறுப்பை மறைக்கும் ஜட்டியின் elastic lining அருகே ஒரு சிறிய மச்சம் இருந்தது. என்னதான் அவளது அந்தரங்க பெண் உறுப்பின் மீது படர்ந்திருக்கும் மயிர்கள் அடக்கமாய் ஜட்டியினுள் அடங்கி இருந்தாலும், அவளது தொடையில் உள்ள அந்த மச்சத்தின் அழகை அவளது ஜட்டியின் elastic lining தாண்டி ஒரு சில மிதமான மயிர்கள் வெளியில் வந்து எட்டிப்பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. அவளது தொடை அழகைக் கண்டு எங்கே அவள் கண்ணே பட்டுவிடுமோ என்று எண்ணி கடவுள் அவளது வலது தொடையின் மேல் அந்த திருஷ்டி பொட்டை ப் போல ஒரு சிறிய மச்சம் ஒன்றை படைத்திருக்கிறான்….!!!!) (நெத்தியில் பொட்டை எடுக்கவில்லை, தலையில் பின்னல் களைய வில்லை, மல்லிகை பூ விலக வில்லை, வளையல் கழட்டவில்லை, கூந்தலோ முன் புறம் மல்லிகயுடன் அவளது இடது பக்கம் திறந்த முலையின் மீதிருக்க, வலது கையால் கூந்தலை தடவிக்கொண்டே இடது கையை மெதுவாக தூக்கி அவளது அக்குளை ப் பார்த்தாள், பிறகு அங்கே உள்ள மிதமான மயிர்கள் மீதும் கொஞ்சம் fem cream தடவினாள், பிறகு வேறெங்காவது தடவ வேண்டுமா என்று வெறும் ஜட்டியுடன் நின்று கொண்டிருக்கும் தன் உடலை தலை முதல் கால் வரை சுத்தி சுத்தி ப் பார்த்தாள். பிறகு முலைகளின் நடுவினில் இருக்கும் அழகான கரு நிற திராட்சை க் காம்பை சுத்தி இருக்கும் ஓரிரு சிறிய ஊசி மயிர்களின் மீது தடவலாம் என்று எண்ணி அங்கேயும் லேசாக hair removal cream தடவினாள்.) “you are a gem of a person da” என்று சங்கீதா சொன்னதை க் கேட்டு “Thank you… Thank you… இந்த chance உங்களுக்கு குடுத்ததுக்கு ஏன் இவ்வளவு பெரிய வார்த்தை எல்லாம் சொல்லுறீங்க?” – ராகவ் கிண்டலாக சிரித்துக் கொண்டே சொல்ல ஹைய்யோ ராமா… நான் அதுக்கு சொல்லல டா… (பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது ரம்யா வாங்கிக்குடுத்த ஜட்டியை எடுத்து ப் போட்டுப் பார்க்க தனது இடது தோளால் இடது பக்கம் காதில் phone ஐ அழுத்திப் பிடித்துக் கொண்டு தன் அழகிய இரு விரல்களின் நுனியால் இடுப்பின் இரு ஓரங்களிலும் ஜட்டியின் elastic lining மீது வைத்து முட்டிகளை நோக்கி கீழே தள்ள, அவளது ஜட்டியின் நடுப்புரம் அவளது இரு பெரும் தொடைகளுக்கு நடு இடுக்கினில் அவளது பெண் உருப்பினுள் சற்று ஆழமாக சொருகி இருக்க, உடனடியாக அவளாள் ஜட்டியை அவிழ்க்க முடியவில்லை…. தொடையின் இரு பக்கமும் சுருட்டி க் கொண்டு கெட்டியாக பாதி தொடை வரை இறங்கி சென்ற ஜட்டியின் இரு முனைகளும் இன்னும் கீழே இறங்கி முட்டி வரை செல்ல போராடுகின்றன… ஆனால் ஜட்டியின் நடுப்பக்கம் அவளது பெண் உறுப்பின் உள்ளே சிக்கிக்கொண்டு “நான் போக மாட்டேன்’ என்று சிறு குழந்தைகள் பள்ளிக்கு செல்லும்போது அம்மாவிடம் அடம் பிடிப்பது போல அங்கிருந்து வர மறுத்தது. பேசிக்கொண்டிருக்கும் சங்கீதாவுக்கு இது சற்றே சங்கடமாய் இருக்க… ஒரு நிமிஷம் ராகவ்…. – என்றாள் சங்கீதா.. என்ன ஆச்சு சங்கீதா? ஒன்னும் இல்லை one minute yaar…. just hold on – என்று சொல்லி விட்டு “வர மாட்டேன்” என்கிற வகையில் அவளது பெண் உறுப்பின் இடுக்கினில் சிக்கிக்கொண்டிருக்கும் ஜட்டியை உள்ளிருந்து வர வைக்க லேசாக குனிந்து தனது இரு பெரும் தொடைகளின் உட்புறத்தை லேசாக அகட்டி வைத்து ஜட்டியின் நடுப்பக்கம் சிக்கிக்கொண்டிருக்கும் இடத்தை ப் பார்த்தாள், முன் புறம் தொங்கும் கூந்தலும் மல்லிகையும் அங்கும் இங்கும் காற்றில் லேசாக ஆடிக்கொண்டிருந்தது. அப்போது தன் வலது கையால் கூந்தலை பிடித்து இடது கையால் தொடைகளை இன்னும் லேசாக அகட்டி தன் இரு விரல்களால் அவளது பெண் உறுப்பின் நடுவில் சிக்கி இருக்கும் ஜட்டியை ஒரு இழு இழுத்துவிட்டாள். அப்போது ஜட்டியின் இரு முனைகள் அவளது பாதி தொடைகள் அருகே இரு புறமும் இழுத்து க் கொண்டிருக்க “ச்சக்” என்ற சத்தத்துடன் பிணைந்த காதலர்கள் விடுவித்துக் கொள்வதுபோல அந்த ஜட்டியின் நடுப்பக்கம் அவளது பெண் உறுப்பின் உள்புரதிளிருந்து வெளியே வந்தது. ஒரு mould செய்த cake எப்படி இருக்குமோ அப்படி அவளுடைய அந்தரங்க பெண் உறுப்பின் இடுக்கில் அவளது ஜட்டி mould ஆகி இருந்தது. ஜட்டியின் உட்புறத்தில் துணி நேர்கோட்டில் மேல் புறம் இழுத்து இருந்தது (அவளது பெண் உறுப்பினுள் நீண்ட நேரம் சொருகி இருந்ததால்). இப்போது “செப்பாடா” என்று சொல்லி அவளது ஜட்டி முட்டியை கடந்து பாதங்களை தொப் என்று தொட்டு தரையில் விழுந்தது. இவற்றை எல்லாம் சங்கீதா செய்யும்போது ராகவுக்கு phone ல் elastic பட்டை ஏதோ ஒன்று பட் பட் என்று தட்டும் சத்தம் கேட்டது (ஜட்டியை இழுக்கும்போது எலாஸ்டிக் பட்டை அவலது தொடையில் பட்ட சத்தம்தான் அது.). ஓரளவுக்கு ஏதோ உள்ளாடைகளை சரி செய்து கொள்கிறாள் என்று எண்ணிக்கொண்டான் ராகவ். இருப்பினும் அந்த சத்தங்கள் அவனது மனதில் சந்கோஜத்தை ஏற்படுத்தியது.ஜட்டியை அவிழ்க்கும்போது ” ஒன்னும் இல்லை one minute yaar…. just hold on ” என்று சொன்ன சங்கீதா வெற்றிகரமாக ஜட்டியை அவிழ்த்து விட்ட பிறகு மீண்டும் “ஹலோ….” என்றாள்… Are you alright sangeetha?.. whats happening?… – என்றான் ராகவ் ஒன்னும் இல்லை… இன்றைக்கு க் காலைல சஞ்சனாவோட கதைய கேட்டேன்…அதான்….”you are a gem of a person da”…. – என்று சங்கீதா லேசாக இழுக்கும் குரலில் சொல்ல… ராகவ் புரிந்து கொண்டான். oh my god…. எல்லாத்தையும் காலைல சொல்லிட்டாளா சஞ்சனா? ஹ்ம்ம்ம்…. (ஒரு பெரு மூச்சு விட்டு மீன்றும் சில வினாடிகளுக்கு பிறகு தொடர்ந்தான் ராகவ்) அவளோட பேரு கேடக்கூடாதுன்னு தான் நானே உங்க கிட்ட அதை மறைச்சேன். இருக்கட்டும் ராகவ், ஒரு பொம்பளையோட கஷ்டம் இன்னொரு பொம்பளைக்கு புரியும் னு share பண்ணிகிட்டா? என்ன தப்பு.. ( சில நொடிகள் மௌனம்.. பிறகு தொடர்ந்தாள்..) ராகவ்…. – லேசாக இழுத்து பேசினாள் சங்கீதா… ஹ்ம்ம்… இருக்கேன் சொல்லுங்க?

என் குழந்தைங்க இவ்வளவு சந்தோஷமா சிரிச்சி பேசி ஒன்னோட ஒன்னு புது பொம்மைங்கள வெச்சி விளையாடி நான் பார்த்து ரொம்ப நாள் ஆச்சுடா… ரொம்ப ரொம்ப thanks…. actually நான் இன்னிக்கி உன் cabin ல என் phone மறந்து விட்டுட்டு வந்ததுக்கு கடவுள் கிட்ட நன்றி சொல்லிக்குறேன். (முழுவதும் நிர்வாணமாக கண்ணாடியின் முன்பு நின்றுகொண்டிருக்கும் சங்கீதா அவளது பெண் உறுப்புக்கு மேல் மெலிதாக வளர்ந்திருக்கும் மயிர்களை தடவிப் பார்த்தாள், பிறகு fem தடவலாமா என்று எண்ணி, சில நொடிகளுக்குப் பிறகு வேண்டாமென்று நினைத்து விட்டு விட்டாள். இப்போது ரம்யா குடுத்த புது ஜட்டியை மாட்டிப் பார்க்கலாம் என்று எண்ணுகையில் வியர்வை கொஞ்சம் அதிகம் இருக்குமோ என்று எண்ணி தன் வலது கைகளால் அவளது பெண் உறுப்பின் மேட்டை தடவிப் பார்த்தாள். சற்று வியர்வையின் ஈரம இருந்தது, எனவே கழட்டிய பழைய ஜட்டியை வைத்து நன்கு அழுத்தி தொடை இடுக்கில் சொருகி துடைத்துவிட்ட பிறகு பின் புற புட்டங்களின் அந்தரங்க இடுக்கினில் உள்ள பள்ளத்தாக்கினில் மல துவாரம் அருகில் இருக்கும் வியர்வையையும் அதே பழைய ஜட்டியால் நன்கு உள்ளே சொருகி அழுத்தி துடைத்துவிட்டு இப்போது ரம்யாவின் ஜட்டியை மாட்டிப் பார்க்க இரு கால்களையும் ஒன்றின் பின் ஒன்றாக குனிந்து புது ஜட்டியினுள் விட்டு தொடைகளுக்கு மேலே இழுத்தாள். தரையில் கிடக்கும் அவிழ்த்த ஜட்டி, பாவாடை, பிரா இவை அனைத்தையும் தூக்கி தரையில் துவைக்கப் போட்ட புடவை, ரவிக்கையின் மீது ஒரு ஓரமாய் ப் போட்டாள். ரம்யா குடுத்த ஜட்டியை மாட்டிய பின்பு அவளது தொடையால் அந்த ஜட்டிக்கு அழகு சேர்ந்தது. இதுக்கு போயி ஏன் thanks சொல்லுறீங்க? உங்க பசங்களை நானும் பார்க்கணும் னு ஆசைப்பட்டேன் அதான் அவங்க school க்கு போய் பார்த்து கூட்டிட்டு வந்தேன். எப்படி கண்டு புடிச்ச என் பசங்கள? school க்கு போனதும், அவங்க class teacher கிட்ட உங்க தேடைல்ஸ் சொன்னேன், அப்போ அவங்கதான் உங்க பசங்கள யாருன்னு காமிச்சாங்க. ஒஹ்ஹ்…. உங்களுக்கு அப்போ அப்போ நியாபக சக்தி கம்மி ஆயிடுமா சங்கீதா?… ஹஹா என் கெடக்குற ராகவ்?.. இல்ல… நீங்க phone மட்டும் மரக்குற பார்ட்டி மாதிரி தெரியல…. கஜினி சூர்யா மாதிரி நிறைய விஷயங்கள உங்க mobile phone ல memo ல ஸ்டோர் பண்ணி வெச்சி இருக்கீங்களே?… சங்கீதாவுக்கு ஒரு நிமிடம் மனதில் கொஞ்சம் embarassed ஆக இருந்தது… காரணம் அதில் நிறைய personal விஷயம் கூட store செய்து வைத்திருந்தாள். எண்ணத்த பார்த்த நீ அதுல? – சற்று பயம் கலந்த வெட்கத்துடன் கேட்டாள் சங்கீதா… ஒன்னும் இல்ல…. நிறைய memo டைப் பண்ணி வெச்சி இருந்தீங்க உங்க mobile ல, அதுல நான் பார்த்தது ரெண்டு மூனுதான் அது… “1. after going bank collect the eye-tex from ramya, 2. after going bank dont forget to collect the inner wears from ramya brought in naihaa…., 3. while returning back from bank go to pharmacy and buy whisp…” ராகவ் பேசி முடிப்பதற்குள் குறுக்கிட்டாள் சங்கீதா.. ரகாவ்வ்வ் ப்ளீஸ்ஸ்ஸ்…. stop it, stop it, stop it…. thats fully ladies stuff.. you are making me to feel embarassed, எதுக்கு ராகவ் அதெல்லம் பார்த்த நீ? – கீச்சு குரலில் அழகாக சொன்னாள் சங்கீதா. okay…okay… just பார்த்தேன்….வேற எதுவும் பார்க்கல, உடனே க்ளோஸ் பண்ணிட்டேன்…. அதான் சொன்னேன்… – ராகவும் சற்று இழுத்து பேசினான்.. மூன்றாவது memo பத்தி எதற்கு அவசரப் பட்டு சொன்னோம் என்று ராகவ்க்கும் கொஞ்சம் சங்கோஜமாக இருந்தது… லேசாக உதட்டை கடித்துக்கொண்டான்…. இப்போது பேச்சை மாத்தி பேச ஆரம்பித்தான். very nice display image sangeetha… உங்க phone ல – ராகவ் பேசியதற்கு உடனடியாக பதில் சொல்லாமல் சில வினாடிகளுக்கு ப் பிறகு பேச ஆரம்பித்தாள். என்ன image பார்த்த? – தன் குழந்தைகளுடன் சிரித்துக் கொண்டே போன வருஷம் ரஞ்சித்தின் பிறந்த நாள் போது எடுத்த புகைப்படத்தை display image ஆக cell phone ல் வைத்திருந்தாள் சங்கீதா. phone ல ரெண்டு குழந்தை சிரிசிக்குட்டு இருந்துச்சி.. அதான் பார்க்க நல்ல இருக்குன்னு சொன்னேன்… – ராகவ் சந்கீதவையும் சேர்த்து குழந்தை னு சொல்லி நக்கல் அடிக்கிரான்னு தெரிஞ்சி “ஹஹா… போதும் அடங்குடா…” – என்றாள் கண்களை மூடி சிரித்துக்கொண்டே… ஹையூயூயூ…… what the hell…. ச்ச….. என்ன ஆச்சு சங்கீதா?…. “ஒன்னும் இல்லை fair & lovely cream….” – ராகாவுடன் பேசுகையில் இவ்வளவு நேரம் பூசிக்கொண்டிருப்பது fem என்று நினைத்து fair & lovely cream பூசி இருப்பதை முகர்ந்து பார்த்து இப்போதுதான் உணர்ந்தாள் சங்கீதா.. fair & lovely யா?…. என்ன சொல்லுறீங்க? – ராகவ் கேட்க என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் “fair&lovely வாங்கனும்னு நினைச்சேன், ஆன மறந்துட்டேன்” என்று சொல்லி சமாளித்தாள். fair and also lovely யா இருக்குற உங்களுக்கு எதுக்கு Fair&lovely, இருந்தாலும் உங்க mobile phone memo ல அதையும் add பண்ணிக்கோங்க.. ஹஹா… ஹேய்.. ஹஹா…போதும் அடங்கு…. சரி சரி, இப்போ மணி பகல் 3:00 ஆகுது. ஒரு 4 hours தூங்குங்க… நாளைக்கு காலைல கார் அனுப்பி வைக்குறேன்… ஒகே… மெளனமாக இருந்தாள் சங்கீதா…. ஹலோ…. ஹ்ம்ம்.. இருக்கேன்…. நான் கண்டிப்பா compere பண்ணனுமா ராகவ்?.. 100 % நீங்கதான் பண்ணனும், employees க் குடுத்த invitation எல்லாம் re-print பண்ண முடியாது… dont get confused & sleep well. – phone cut செய்ய முழு மணம் இல்லாமல் சில வினாடிகள் இரு முனைகளிலும் மௌனம்…. இருவருக்கும் மனதில் காதல் என்கிற உணர்வு “நான் வந்துட்டேன்” என்று இன்னும் சொல்ல வில்லை. இருப்பினும் ஒருவருக்கொருவர் most special person. ஒரு விதமான possessiveness இருவருக்கும் மனதில் உள்ளதை அவர்களே உணர்ந்தார்கள். சங்கீதா… ஹ்ம்ம்… I had a good time talking with you… see you tomorrow… good night. take care… me too – சாய்ந்த தலையுடன் கண்ணாடியைப் பார்த்துக்கொண்டே அவளும் phone கட் செய்ய மனதில்லாமல் கட் செய்தாள்.. இப்போது அருகில் உள்ள nighty யை எடுத்து ப் போட்டுக்கொண்டு ஸ்நேஹா அருகினில் வந்து படுத்தாள் சங்கீதா. லேசாக தூக்கம் களைந்த ஸ்நேஹா சங்கீதாவிடம் காதருகே வந்து ஒரு விஷயம் சொன்னாள். அம்மா.. sorry மா… எதுக்குடா செல்லம்? தூங்குமா…. இல்ல மா…. நான் ஒரு சின்ன பொய் சொல்லிட்டேன்… என்ன? நானும் ரஞ்சித்தும் கொஞ்சம் அடம் பிடிச்சதாலதான் ராகவ் மாமா கடைக்கு கூட்டிட்டு போய் remote control car வாங்கிக்குடுத்தார். அவரா எனக்கு gift பண்ணது talking barbie doll தான். நான் தப்பு பண்ணி இருந்தாள் sorry மா…. – என்று மனதில் எதையும் மறைக்க தெரியாத மழலை குரலில் சொன்னாள் ஸ்நேஹா… ஒரு சில நிமிடங்கள் மெளனமாக இருந்தாள் சங்கீதா…பிறகு.. “ஒன்னும் தப்பு பண்ணலடா நிம்மதியா தூங்கு….” என்றாள். அம்மா…. என்னமா?… மறக்காம இன்னொரு விஷயம் உங்க கிட்ட சொல்ல சொன்னரும்மா…. – சொல்லும்போது ஸ்நேஹா குறும்பாக சிரித்தாள். என்ன சொன்னான்….? – ஸ்நேஹாவின் கண்ணத்தில் லேசாக கிள்ளிக் கேட்டாள் சங்கீதா… நான் உங்கள மாதிரி அசிங்கமா இல்லையாம், பார்க்க உங்கள விட அழகா இருக்கேனாம் மா… ஹிஹி.. – என்று சொல்லி ஸ்நேஹா சிரிக்க… மெளனமாக சிரித்துக் கொண்டே மனதில் யோசித்தாள்.. ‘விடிய விடிய தாப்சி, அமலா பால் னு logic கலந்து என்னை புகழ்ந்துட்டு என் பொண்ணு கிட்ட இப்படி சொல்லி இருக்கானா அந்த cute rascal’ “நாளைக்கு நேருல பார்க்கும் போது இருக்குடா உனக்கு naughty….” – என்று கண்களை மூடி சிரித்துக்கொண்டே ஸ்நேஹாவை நெஞ்சோடு அனைத்து படுக்க வைத்து அவளுக்கு கேட்காதவாறு முணுமுணுத்துக்கொண்டே தூக்கத்தில் ஆழ்ந்தாள் சங்கீதா….அடுத்த நாள் காலை விடிந்தது, கிட்டத்தட்ட நான்கு மணி நேரம் ஆழ்ந்த தூக்கம் தூங்கி எழுந்து கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தாள், நேற்று இரவு ராகவ் கூறியது உண்மைதானா? இல்லை கணவா, இன்றைக்கி நான் IOFI award function ல நிஜமாவே நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்கப் போறேனா?’ என்று கேள்வி எழுவது போல மனதில் எண்ணிக் கொண்டிருந்தாள். மேடை பயம் (stage fear) சங்கீதாவுக்கு ஒருபோதும் இருந்ததில்லை, கல்லூரி நாட்களில் இருந்தே பல நிகழ்ச்சிகளுக்கு தொகுத்து வழங்கும் தைரியம் உடையவள் சங்கீதா. உயரம், நிறம், முக லட்சணம் என்று அனைத்திலும் சகலகலா வல்லி அவள். அதனால் தான் பேராசிரியர்கள் கூட எப்போதுமே கல்லூரியில் விழா ஏதேனும் வந்தால் சங்கீதாவை பரிந்துரைப்பார்கள். “டிரிங்ங்….” என்ற calling bell சத்தம் ஏதோ எண்ணத்தில் ஆழ்ந்திருப்பவளை லேசாக உலுக்கியது, எழுந்து சென்று கதவை த் திறந்து பால் பாக்கெட்களை எடுத்துக்கொண்டு கதவை சாத்தி விட்டு சமையல் அறைக்கு சென்று coffee போட ஆரம்பித்தாள். அப்போது அவளது cell phone பீப்.. பீப்.. என்று சிணுங்கும் சத்தம் கேட்டது. என்ன என்று பார்த்தாள் சங்கீதா. “Message from Raghav” என்று இருந்தது. அதில் “programs for today – 9 am – driver coming, 10 am – reaching IOFI, All program instructions & costumes will be given by sanjana, if possible please accompany ranjith, sneha, ramya & nirmala for some mental comfortness and support” என்று இருந்தது. இதைப் படித்துக்கொண்டே சூடான coffee யை மீண்டும் bedroomக்கு எடுத்து சென்று கட்டிலில் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் தன் மகள் ஸ்நேஹா பக்கத்தில் அமர்ந்து சுவர் மீது சாய்ந்துகொண்டு ராகவுடன் பேசுவதற்கு phone செய்தாள் சங்கீதா. “ஹலோ.. good morning” – ராகவ் phone எடுத்ததும் அவள் மனதில் ஒருவிதமான மௌன ஆனந்தம். “ஹேய்ய்ய்…. சங்கீதா…. good morning.. – அதிகாலையில் தூக்கம் கலந்த குரலில் பேசினான் ராகவ். “ஹாய்… என்ன ஆச்சு? இன்னும் தூக்கம் போகலையா? ஹஹா..” – மென்மையாக புன்னகைத்தாள்.. “ஹ்ம்ம்…. message பார்த்தீங்களா?” - ஹ்ம்ம்…. பார்த்தேன். அதை படிச்சிட்டுதான் நீ எழுந்துட்டியோனு நினைச்சி phone பண்ணேன். காலைல எழுந்து உட்கார்ந்ததுல இருந்தே இன்னைக்கு நான் நிஜமாவே IOFI program compere பண்ண போறேனா இல்லை நேத்து ராத்திரி நீ பேசினதெல்லாம் வெறும் ஒரு கணவுதானா னு ஒரு சந்தேகமே வர்ற அளவுக்கு இருந்துச்சி. இது போல நான் நிறையவே காலேஜ் ல செஞ்சி இருக்கேன் ஆனா ரொம்ப பெரிய இடைவெளிக்கு அப்புறமா இப்போ திருப்பி மேடை ஏறணும் னு நினைக்கும்போது கொஞ்சம் பயமா இருக்குடா…. but at the same time I am excited raghav. ஹ்ம்ம்…. அது போதும் எனக்கு. அந்த excitement அப்படியே வெச்சிக்கோங்க. அதுதான் மேடை பயத்தை நீக்க உதவுற முக்கியமான விஷயம். I am sure you will rock today sangeetha – மிகுந்த நம்பிக்கை தரும் குரலில் பேசினான் ராகவ். ராகவ் பேச பேச மனதளவில் நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்க முடியும் என்கிற தன்னம்பிக்கை தானாகவே கொஞ்சம் அதிகரித்தது சங்கீதாவுக்கு. ஹலோ…..சங்கீதா.. என்ன ஆச்சு… இருக்கீங்களா? ஆங்… இருக்கேன்… (சில வினாடிகளுக்கு பிறகு..) ராகவ், நானே கேட்கலாம் னு இருந்தேன். பசங்களையும், ரம்யாவையும், நிர்மலவையும் கூட்டிட்டு வரலாமா னு…. ஆனால் நீயே உன் message ல கூட்டிட்டு வர சொல்லி இருந்தே, ரொம்ப thanks டா.. இதுக்கு போயி என்ன thanks சொல்லிக்குட்டு?… உண்மைய சொல்லனும்னா compere பண்ண நீங்க ஒத்துக்கிட்டதுக்கு நான் தான் உங்களுக்கு நன்றி சொல்லணும். நான் காலைல ஒன்பது மணிக்கு cab அனுப்பிடுறேன்… பசங்களையும், நிர்மலாவையும், ரம்யவையும் எப்படியாவது கூட்டிட்டு வாங்க. கண்டிப்பா…. ஏய், ராகவ், நான் ஏதாவது வரும்போது எடுத்துகுட்டு வரணுமா? இல்லைனா நான் சஞ்சனா கூட ரெடி ஆகுற இடத்துலேயே எல்லாம் இருக்குமா? I hope you understand, till now I didn’t go to parlour yaar. ஹஹ.. – மென்மையாக சிரித்து கேட்டாள் சங்கீதா. Absolutely எதுவும் தேவை படாது. இங்கே வந்தப்புறம் உங்க dressing room ஒரு கடல் மாதிரி இருக்கும். வந்து பாருங்க, ஹஹ. – சங்கீதா IOFI auditorium (அரங்கம்) உள்ளே இருக்கும் dressing room பார்த்ததில்லை, பார்த்தால் பரவசப்படுவாள் என்று எண்ணி ஒரு விதமான excitement ல் மென்மையாக சிரித்தான் ராகவ். oh nice… அப்படினா okay.. சங்கீதா…., உங்க costume details எல்லாமே நான் சஞ்சனா கிட்ட சொல்லி வெச்சி இருக்கேன். அவ உங்களுக்கு explain பண்ணும்போது ஏதாவது ரொம்ப ரொம்ப புதுசா இருக்கேன்னு நினைச்சி வேண்டாம் னு சொல்லிடாதீங்க. Its specifically designed for this function. – requesting toneல் பேசினான் ராகவ். ஏய்.., தப்பா நினைக்காத, costumes ல எதுவும் வில்லங்கமா இருக்காதுன்னு நினைக்கிறேன். am I correct? – கொஞ்சம் பயம் கலந்த excitement டுடன் கேட்டாள். ஹஹ ச்ச ச்ச… எதுவுமே மோசமா இருக்காது. உங்களை ரொம்பவே வித்யாசமா வேற ஒரு பரிநாமத்துல நீங்களே இன்னிக்கி பார்ப்பீங்க. சந்கீதாவுக்கே சங்கீதாவை ரொம்ப அதிகமா பிடிக்கும் thats for sure.. – சிரித்துக்கொண்டே பேசினான் ராகவ். ராகவ் பேசுவது ‘திருவிழாவில் இருக்கும் குழந்தை பத்திரமாக இருக்கவேண்டும்’ என்கிற எண்ணத்தில் அம்மா தன் குழந்தை கையை பிடித்துக்கொள்வது எப்படியோ அதுபோன்ற அக்கறை இருப்பதை உணர்ந்தாள் சங்கீதா. இது அவளுக்கு மனதளவில் ஒரு தெம்பு அளித்தது. ஒஹ்ஹ் really, சரி சரி…. அங்கே வந்து பார்க்குறேன் அப்படி என்ன costumes னு – excited ஆக பேசினாள் சங்கீதா. சரி அப்போ நான் கொஞ்சம் போயி ரெடி ஆகிடுறேன், கூடவே ரம்யாவுக்கும், நிர்மலவுக்கும் விஷயத்தை சொல்லிட்டு ரெடி ஆகிட சொல்லிடுறேன். (சில வினாடிகள் ஏதோ யோசித்தாள்….) I have one problem actually…(மனதில் குமாரை யோசித்தாள்.).. என்ன problem? எதுவா இருந்தாலும் solve பண்ணிடலாம் சொல்லுங்க. – ராகவ் இதை சொல்லும்போது சங்கீதா மௌனமாகவே இருந்தாள். ஒன்னும் இல்லை ராகவ், I will be ready by 9am & waiting for the cab, சரி, நான் இப்போ ரெடி ஆகிடுறேன். உன் phone full charge பண்ணி வெச்சிக்கோ, நிறைய calls attend பண்ணி battery low ஆயிடப்போகுது. I may call you at anytime, for asking any help ப்ளீஸ் டா புரிஞ்சிக்கோ. அது கூட தெரியாத முட்டாளா நான்? உங்க calls அட்டென்ட் பண்ண ஒரு phone தனியாவே வெச்சி இருக்கேன் that is for my personal use & official calls attend பண்ண இன்னொரு phone இருக்கு. dont worry எல்லாமே நான் பார்த்துக்குறேன். ஹ்ம்ம்.. so nice of you da… சரி என்னமோ திடீர்னு ஒன்னு தோணுச்சி சொல்லனும்னு…. – சற்று இழுத்தாள் சங்கீதா.. என்ன? – ஒன்றும் புரியாமல் கேட்டான் ராகவ். ராகவ்…. (சில வினாடிகளுக்கு பிறகு..தொடர்ந்தாள்) இன்னிக்கி நான் compere பண்ண போறதில்ல, நீ ஸ்நேஹா வ வெச்சி பண்ணிக்கோ டா – சொல்லும்போது உதடுகள் இரண்டையும் வாயினுள் இழுத்துக்கொண்டு கண்கள் ரெண்டும் விரிய மெளனமாக சிரித்துக்கொண்டே ரகாவின் பதில் என்னவாக இருக்கும் என்று யோசித்தாள். ஐய்யூ கடவுளே, என்ன ஆச்சு உங்களுக்கு, நான் ஏதாவது தப்பா பேசிட்டேனா? இப்படி ஒரு குண்ட போடாதீங்க சங்கீதா ப்ளீஸ், ஏதாவது திட்டணும்னா திட்டிடுங்க, இப்படி மட்டும் பேசாதீங்க ப்ளீஸ் ப்ளீஸ் ப்ளீஸ் ப்ளீஸ்…. – ராகவ்க்கு ஒரு நிமிடம் இவள் விளையாடுகிறாள் என்று தெரிந்தாலும் மறுபக்கம் உண்மையாகவே சொல்கிறாளோ என்ற பயம் இருந்ததால் சற்று பதட்டத்தில் பேசினான். ஹாஹ்ஹா…, ஆள ப் பாரு, எப்படியோ நான் நினைச்ச மாதிரி உன்னை கொஞ்சம் நடுங்க வெச்சிட்டேன்… ஹஹா – என்று சங்கீதா குறும்பாக சிரிக்க. செப்பா…., என் வயித்துல பீற வார்தீங்க, உண்மையாவே ஒரு நிமிஷம் கதி கலங்கிட்டேன். எந்த நேரத்துக்கு என்ன பேசுறதுன்னு வெவஸ்தையே இல்லையா சங்கீதா உங்களுக்கு – ராகவ் சற்று உரிமையான கோவம் கலந்த குரலில் கேட்டான். ஒஹ்ஹ்.. அப்போ நீங்க அசிங்கமா இருக்குற பொம்பளைங்க compere பண்ண ஒத்துக்குவீங்களா Mr.Raghav? – தனது கூந்தலின் நுனியை சுருட்டிக்கொண்டே சிரித்துக்கொண்டு கேட்டாள் சங்கீதா. அசிங்கமா? அதுவும் உங்களையா? நான் எப்போ சொன்னேன் அப்படி? உன் கண்ணுக்குத்தான் என் பொண்ணு ஸ்நேஹா என்னை விட அழகா இருக்காளே.. அதான் சொன்னேன். ஹாஹா – கொஞ்சம் சத்தமாகவே சிரித்தாள் சங்கீதா. இப்போது புரிந்தது ரகாவ்க்கு. “இஸ்ஸ்ஸ்… ஒஹ்ஹ்…. அதுவா matter…. அது ஒன்னும் இல்ல…. school ல இருந்து பசங்களை கூட்டிட்டு வரும்போது ரஞ்சித் கூட கொஞ்ச நேரம் கார் ல விளயாடிட்டே இருந்தேன், அப்போ நான் ஸ்நேஹா பக்கம் கவணம் செலுத்தல னு கொஞ்சம் அவ கண்ணுல லேசான ஏக்கம் தெரிஞ்சுது, so அந்த situation சமாளிக்க “நீ பார்க்க உன் அம்மாவை விட அழகா இருக்கே னு சொன்னேன்..” சொன்ன உடனேயே அப்படி ஒரு சிரிப்பு அந்த சின்ன அழகான முகத்துல, she is really so cute you know?.. – என்று ராகவ் சொல்ல.. I know…. அவ என் பொண்ணாச்சே, என்ன மாதிரிதான் இருப்பா.. – என்று சொல்லி சிரித்தாள் சங்கீதா. செப்பா… ஆரம்பிச்சிடீங்களா?…. கொஞ்சம் அடங்குங்க ப்ளீஸ்…. – அவனுக்கே உரிய வசீகர சிரிப்புடன் பேசினான் ராகவ்.. “ஹஹா.. சரி சரி, நான் கிளம்ப ஆரம்பிக்குறேன். time correct அ இருக்கும் நான் இப்போ start பண்ணா!!!…. I will meet you at IOFI. bye da..” – என்று சொல்லிவிட்டு call cut செய்து விட்டு கிளம்ப ஆரம்பித்தாள் சங்கீதா. தன் மீதிருக்கும் ஸ்நேஹா வின் கால்களை மெதுவாக எடுத்து பக்கத்தில் வைத்து. குழந்தைகளின் தூக்கம் கலையாத வண்ணம் மெதுவாக சத்தம் இன்றி எழுந்து போட்டிருக்கும் nighty யை அவிழ்த்துவிட்டு cupboard திறந்து அவளது டர்கி டவலை எடுத்து நெஞ்சில் இரு பெரும் முலைகளின் மேல் நடுப்பக்கம் சற்று தூக்கி இறுக்கி முடிச்சு போட்டு க் கட்டிக்கொண்டாள், நேற்று இரவு போட்டு ப் பார்பதற்காக ரம்யா வாங்கிக்குடுத்த ஜட்டியை அவுக்காமல் அப்படியே தூங்கி விட்டோமே என்று எண்ணி லேசாக தலையில் தட்டிக்கொண்டு அதை பத்திரமாக அவிழ்த்து மீண்டும் அதே naihaa கவருக்குள் சுருட்டி ப் போட்டாள். அதிகாலையில் alarm அடிப்பதற்கு முன்பாகவே எழுந்துவிட bedroom சற்று நிசப்தமாக இருந்தது. அருகில் உள்ள ரேடியோவில் ஏதேனும் பாட்டு கேட்டுக்கொண்டே இயங்கலாம் என்று எண்ணி tune செய்து விட்டு கண்ணாடியின் முன் அமர்ந்து பின்னல் போட்ட கூந்தலை முன்புறம் போட்டு மெதுவாக விரிக்க ஆரம்பித்தாள். அதிகாலை ஆரஞ்சு நிற சூரிய வெளிச்சம் ஜன்னலின் ஓரம் லேசாக எட்டிப்பார்க்க அது அவளின் பொன் நிற வெண்மையான வழு வழுப்பான தோள்களின் மீது படர கண்ணாடியில் அவளது தோள்கள் தங்கமாக மாறியது. தனது கைகளை தலைக்கு பின்னாடி கொண்டு சென்று மல்லிகைப் பூவை slide ல் இருந்து அகற்ற ஆரம்பித்தாள், கைகளை தூக்கியபோது பச்சை நிற கண்ணாடி வளையல்கள் தரும் சத்தம் சற்று லேசாக கேட்க, தலைக்கு பின் புறமாகவே தன் இரு கைகளில் இருந்தும் வளையலை மெல்ல கழட்ட ஆரம்பித்தாள். அப்போது ரேடியோவில் – “அடுத்த பாடல் இடம் பெரும் படம் வெடி.” என்ற அறிவிப்புக்கு பிறகு ஆரம்பித்தது அந்த அழகான இசை, “என்ன ஆச்சு எனக்கென்ன ஆச்சு, எங்குமே உன் முகம் பார்க்கிறேன். என்ன ஆச்சு எனக்கென்ன ஆச்சு மௌனத்தில் உன் குரல் கேட்க்கிறேன்…. (Click to listen)” என்ற அழகான பாடல் வந்தது.. இந்த வரிகளை கேட்ட உடன் சங்கீதாவின் கைகள் வளையலை கழட்டும்போது ஒரு நொடி அப்படியே நின்றது. கண்ணாடியில் அவளது கண்கள் சங்கீதாவின் கண்களை கூர்ந்து பார்த்தது.. காரணம் அவளையும் அறியாது அவளின் மனதில் ரகாவின் முகம் ஒரு கண நொடி ஓடியது. அப்படியே உறைந்து இருந்தவள் (சச்ச.. what is this? focus on what you are doing sangeetha….) என்று உள்ளுக்குள் சொல்லிக்கொண்டு லேசாக தலையை இருபுறமும் ஆட்டி முகத்தினில் லேசான சிரிப்புடன் பூவை slide நீக்கி அவிழ்த்து விட்டு பாடலை முணுமுணுத்துக்கொண்டே கூந்தலை மெதுவாக விரித்து க் கொண்டிருந்தாள். கூந்தலை விரித்து முடித்த பிறகு சுருங்கிய மல்லிகையை அருகில் உள்ள dustbin உள்ளே போட்டுவிட்டு குளியல் அறைக்கு சென்றாள், குளிக்கும்போதும் முணுமுணுத்துக்கொண்டே இருந்தாள் அந்த பாடலை. அது சட்டென்று நின்றவுடன் மணி ஆகிக்கொண்டே இருக்கிறது என்று எண்ணி சீக்கிரம் குளித்து விட்டு கூந்தலை துவட்டி டவளுடன் இணைத்து கொண்டை போட்டுக்கொண்டு, நேற்று இரவு கழட்டி தொங்க விட்டிருக்கும் பாவடையை நெஞ்சில் இருக்கிக்கட்டிகொண்டு பெட்ரூமுக்குள் விரைந்தாள் சங்கீதா. வழக்கமாக என்றைக்காவது முக்கியமான நாளாக இருந்தால் செண்டிமெண்ட் காரணமாக அந்த நாள் நன்றாக அமையவேண்டும் என்பதற்கு அவளது மஞ்சள் நீராட்டு விழாவின்போது அவளது அம்மா வாங்கிக்குடுத்த மஞ்சள் நிறத்தில் மிதமான சிகப்பு நிற border வைத்த பட்டுப்புடவையை தான் கட்டுவாள். சில வருடங்களாக dry clean செய்து எடுக்காமல் பத்திரமாக வைத்திருந்த அந்த புடவையை அன்று காலை அவளது bureau வினுள் இருந்து எடுத்து வெளிச்சத்தில் பார்த்தாள். இப்போது மணி ஏழு இருக்கும், சூரிய வெளிச்சத்தில் அவளது புடவை அவள் நினைவில் “அந்த” வயதுக்கு வந்த புரியாத புதிர் காலத்தை சில நொடிகள் நியாபகப்படுத்திவிட்டு சென்றது. தனக்குத்தானே சிரித்துக்கொண்டு அந்த புடவையை கண்ணாடியின் முன் கட்ட ஆரம்பித்தாள் சங்கீதா. அதற்கு matching ஆக maroon நிற sleeveless silk blouse அணிந்த பிறகு வளையல், கொலுசு மூக்குத்தி என பெண்ணின் சகல சாதனமும் அவளது மேனியில் ஏறிக்கொண்டு தன் எஜமானிக்கு அழகு சேர்ப்பதில் கவனமாக இருந்தன. கண்ணாடியின் முன் மும்முரமாக கூந்தலை பின்னிக் கொண்டிருன்தவள் சில நொடி break குடுத்து தனது mobile phone ல் ரம்யாவுக்கு call செய்தாள். ஹலோ டி… சங்கீதா here… ஹலோ mam.. good morning – என்று தூக்கம் களைந்த குரலில் பேசினாள் ரம்யா. ஏய்ய் ரம்யா, கவனமா கேளு, இப்போ நான் முழுசா சொல்லுறதுக்கு நேரம் இல்ல, நீ சீக்கிரமா குளிச்சிட்டு கிளம்பி என் வீட்டுக்கு வந்துடு. இன்னைக்கு நாம IOFI award functionக்கு போறோம். wow… nice mam ஆனால் இன்னைக்கு bank க்கு leave apply பண்ணலையே? – என்றாள் பாவமாக.. நீ leave apply பண்ணா அதுக்கு approve பன்னுறவளே நான்தான் டி லூசு… நானே சொல்லுறேன், அப்புறம் என்ன சீன் போடுற? சீக்கிரமா கிளம்பி வா. அதுவும் இல்லாம இன்னைக்கு நிறைய பேர் சீக்கிரம் கிளம்பிடுவாங்கன்னு நேத்து Mr.Vasanthan என் கிட்ட சொன்னாரு. அப்போ நம்ம வேலை எல்லாம் யாரு செய்யுறது mam? public dealings க்கும் நமக்கும் சம்மந்தம் இல்லைடி, அவங்க bank ல இருப்பாங்க, நாம நம்முடைய வேலைய கொஞ்சம் pending வெச்சாலும் monday morning வந்து முடிச்சிக்கலாம். இப்போ நீ இந்த மாதிரி நிறைய கேள்வி கேட்க போறன்னா உனக்கு leave கிடையாது. இல்ல இல்ல…. நான் அப்படி சொல்லல, நாளைக்கு என் சங்கீதா மேடம் க்கு எந்த கேள்வியும் வந்துடக் கூடாதுன்னு நினைச்சி கேட்டேன்.. – என்று கிண்டலாக சொல்லி ரம்யா சிரிக்க… போதும் அடங்குடி வாலு… சீக்கிரமா கிளம்பி வா, நாம என் வீட்டுல இருந்து 9 மணிக்கு கிளம்பனும். சீக்கிரம் வந்தால் உனக்கு ஒரு surprise சொல்லுறேன். – என்றாள் சங்கீதா சிரித்துக்கொண்டே. என்ன surprise சங்கீதா சொல்லுங்க please – என்றாள் ரம்யா, excitement அடங்காமல். நான்தான் இன்னைக்கு அங்கே நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்க போறேன். raghav requested sincerely டி. கூடவே எனக்கும் கொஞ்சம் ஆர்வம இருந்துச்சி. அதான் ஒத்துகுட்டேன். – இதை சொன்ன உடன் ரம்யா ஏகத்துக்கும் excite ஆனாள்.. என்னது தொகுத்து வழங்க போறீங்களா? என்ன சொல்லுறீங்க? – நம்ப முடியாமல் கேட்டாள் ரம்யா. அது பெரிய கதைடி, வா பேசலாம், but நான் ஒத்துக்குட்டேன். “woww..mam… இந்த பூனையும் பால் குடிக்குமானு பார்த்தா cocktail ளே குடிக்குதே.. சூப்பர்… சூப்பர்… ஆனா…” – என்று இழுத்தாள் ரம்யா.. ஹஹ்ஹா… என்னடி ஆனா?… நீங்க உங்க புருஷன் கிட்ட சொல்லிடீன்களா? ஏதாவது சரியா புரிஞ்சிக்காம பேசப்போறாறு mam, சமாளிக்க முடியுமா? – என்று ரம்யா கேட்க உடனடியாக சந்கீதாவால் பதில் ஏதும் கூற முடியவில்லை. சில நொடிகளுக்கு பிறகு மௌனம் களைந்து கொஞ்சம் அழுத்தமாக ஒரு வார்த்தை சொன்னாள் சங்கீதா.. “முடியும்..”. உங்களால எதுவும் முடியும் மேடம்.. all the best.. சரி சரி நான் போயி என் வீட்டுக்காரரை எழுப்புறேன், அவர்தான் என்னை drop பண்ணனும், விட்டா மத்தியானம் வரைக்கும் தூங்குவாறு, அவரை எழுப்பிவிட்டு நானும் கிளம்புறேன் மேடம், உங்க வீட்டுல பார்க்கலாம் bye – என்று பரபரப்பாக பேசி phone கட் செய்தாள் ரம்யா. ரம்யா phone கட் செய்தவுடன், நிர்மலாவுக்கு phone செய்தாள் சங்கீதா.. என்னமா சங்கீதா?… – நிர்மலா எதிர்முனையில் பேசினாள். ஒன்னும் இல்லைக்கா, இன்னைக்கு என் கணவர் வேலை பார்க்குற company ல ஒரு award function இருக்கு, நீங்களும் என்னோட சேர்ந்து வரணும் னு ஆசை பட்டேன்க்கா அதான் phone பண்ணேன். ஹ்ம்ம்… (சற்று யோசித்து விட்டு பேச ஆரம்பித்தாள் நிர்மலா..) ஒன்னும் பிரச்சினை இல்லமா, வீட்டுக்கு இன்னைக்கு யாரும் வர மாட்டங்க, ரோஹித்தும் excursion போய் இருக்கான். வீட்டுல சும்மா இருக்குறதுக்கு நான் உன் கூட வரேன்மா.. – என்று நிர்மலா சொல்ல சங்கீதாவின் முகத்தில் அவ்வளவு சந்தோஷம். thanks க்கா, ஒரு 9 மணிக்கு என் வீட்டுக்கு வந்துடுங்க, இங்கிருந்து நாம வண்டியில கிளம்பலாம். நீங்க வந்த பிறகு நான் ஒரு surprise சொல்லுறேன் வாங்க surprise அ, என்னமா surprise? – என்று நிர்மலா சிரித்துக்கொண்டே கேட்க… நீங்க வாங்க அப்புறம் சொல்லுறேன் – என்று சிறு குழந்தை சினிமாவுக்கு தயார் ஆகும்போது பரவசப்படுவது போல சிரித்து சொல்லிவிட்டு phone கட் செய்தாள் சங்கீதா. ஸ்நேஹா எழுந்த பிறகு ஹாலில் ஆதித்யா நகைச்சுவை சேனல் வைத்து ப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். ரஞ்சித், நேற்று மதியம் ராகவ் வாங்கிக்கொடுத்த remote control car வைத்து விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். இதைப் பார்த்த சங்கீதா…. “ஒரு 30 minutes TV பார்த்துட்டு குளிச்சி ரெடி ஆயிடுங்க, அம்மா அப்புறம் இன்னைக்கு ஒரு function க்கு கூட்டிட்டு போறேன் சரியா?” என்று சொல்லிவிட்டு பாதியில் கூந்தலை பின்னிகொண்டிருப்பதை நிறுத்திய சங்கீதா மீதி பாதியை பின்ன தொடங்கினாள். அப்போது சற்றும் எதிர்பாராத வண்ணம் எதிர் முனையில் குமார் அவனது bedroom கதவை திறந்து வெளியே வரும்போது safari அணிந்து முழுவதுமாக ரெடி ஆகி வந்து நின்றான். சங்கீதா காலையிலேயே தயார் ஆவதை கண்டு ஒன்றும் புரியாமல் பார்த்தான். சங்கீதாவுக்கும் சட்டென்று பார்த்ததும் என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை.. ஹக் ஹ்ம்ம் – என்று லேசாக அடித் தொண்டையை கரகத்து சங்கீதாவை கேள்விக்குறி மற்றும் ஆச்சர்யக்குறி கலந்த பார்வையில் பார்த்தான் குமார். சொல்லுங்க… சீக்கிரமாவே கிளம்பிட்டீங்களே award functionக்கு? – என்று சங்கீதா கேட்டவுடன் இவளுக்கு எப்படி தெரியும் என்று யோசித்தான் குமார். நான்தான் இப்போ உனக்கு சொல்லலாம்னு இருந்தான் அதுக்கு முன்னாடி எப்படி உனக்கு இந்த விஷயம் தெரியும்? – புருவத்தை இறக்கி க் கேட்டான் குமார். “தெரியும்…” – கூந்தலை வாரிக்கொண்டு கண்ணாடியை ப் பார்த்துப் பேசினாள் சங்கீதா…. “அதான் எப்படின்னு கேட்டேன்…”.- தலையை சாய்த்து கண்களை மட்டும் உயர்த்தி கேட்டான் குமார். “I got invitation” – கூந்தலை பின்னி முடித்து clip மாட்டிக்கொண்டு கண்ணாடியில் குமாரின் முகத்தை ப் பார்த்து பேசினாள் சங்கீதா. “யார் குடுத்தா?” – ஆச்சர்யமாக கேட்டான் குமார். ஒரு வேலை வீட்டிற்கு post ல் வந்திருக்குமோ என்றும் எண்ணினான். காரணம் IOFI கம்பனியில் பணி புரியும் அனைவருக்கும் invitation குடுக்க மாட்டார்கள். முக்கால்வாசி அழைப்பு அட்டைகள் executives க்கு தான் வழங்கப்படும். மற்றபடி ஊழியர்கள் அனைவருக்கும் e-mail மூலம் விழாவை ப் பற்றி தெரிவித்துவிடுவார்கள். எனவே குமாருக்கு சங்கீதா இன்று நடக்கும் நிகழ்ச்சியை தொகுத்து வழங்க போகிறாள் என்பது தெரியாது. யார் குடுத்தா? என்று குமார் கேட்டதற்கு “உங்க கம்பெனி employee ஒருத்தர் என் மேனேஜர் Mr.Vasanthan க்கும் எனக்கும் குடுத்தார்….” என்று கூலாக பதில் அளித்தாள். “அப்படியா?.. குடுத்தவன் யாரு?” – கை கடிகாரத்தை சரி செய்துகொண்டு அலட்சியமாக கேட்டான் குமார். ஹ்ம்ம்…. – சங்கீதா, குமாரின் அலட்சியத்தை கண்டு பாவமாக க் கருதி மெதுவாக சத்தமின்றி சிரித்தாள். நான் யாருன்னு கேட்டதுக்கு இன்னும் பதில் வரல…. – என்று மீண்டும் தனது watch பார்த்து குரல் உயர்த்தி க் கேட்டான். “ஹ்ம்ம்… உங்க bossக்கும் bossக்கும் Boss அவன்” – என்று அழுத்தமாக சொல்லும்போது சங்கீதா லூசாக இருக்கும் புடவை கொசுரை வெளியே எடுத்து மீண்டும் சரி செய்து இடுப்பின் நடுவில் தொப்புள் அருகே உள்ளே சொருகி tight ஆக்கிக்கொண்டு பேசினாள். “யா..யாரது..” – ஒரு நிமிடம் குழம்பினான் குமார்.. படபடப்பு எட்டிப்பார்க்க ஆரம்பித்தது லேசாக.. “Mr.Raghav, உங்க கம்பெனி Chief executive Officer” – கேட்ட ஒரு நொடி குமாருக்கு தூக்கி வாரிப்போட்டது. எப்… எப்படி உனக்கு அவரை தெரியும்? – தயங்கி க் கேட்டான். இப்போது வரை சங்கீதா மீது படாத குமாரின் கண்கள், முழுவதுமாக அவளையே பார்த்து கூர்ந்து கவனிக்க ஆரம்பித்தது இப்போது. I have official work with him, எங்க bankகுக்கு அதிக பணம் deposit செய்த elite candidate ராகவ். So என்னோட manager அவருக்கு financial consultation தரச் சொல்லி சொன்னார். அப்படிதான் எனக்கு அவரை தெரியும். so ராகவ் எனக்கு இந்த இன்விடேஷன் குடுத்தார். “ஒஹ்ஹ்…” – இன்னும் அவனால் நம்ப முடியவில்லை. “நீ பொய் எதுவும் சொல்லலையே?” – சங்கீதா கண்களை ப் பார்த்து அவள் சொல்வது பொய் தான் என்று கூறுவாள் என எதிர்பார்த்தான். “do you want me to give him a call?” – என்று தன் mobile எடுத்து காமித்து கேட்டாள். – குமார் ஸ்தம்பித்து நின்றான். சாதாரணமாக யாரேனும் இருவர் பேசுகையில் ஒருவர் “நான் இன்னைக்கி microsoft office ல ஒருத்தரை பார்த்தேன்” என்று சொல்லும்போது இன்னொருவர் “யார பார்த்த?” என்று கேட்டால் அதற்க்கு “Bill Gates” என்று கேட்டவருக்கு இன்னொருவர் விடை குடுத்தால் எப்படி இருக்கும்? – அதைப்போலத்தான் ராகவ் என்ற பெயரை கேட்டவுடன் குமாரும் நம்பமுடியாமல் திகைத்தான். ஒரு நிமிடம் குமாரின் ஆதிக்க மணம் நெருப்பில் பொசுங்கி சாம்பல் ஆனதுபோல உணர்ந்தான். அவனது மனது ஆரோக்கியமான சிந்தனைகளை கொண்டதல்ல, எனவே தன் மனைவிக்கு ராகவை தெரியும் என்று அவள் வாயாலேயே கேட்ட பிறகு அவள் முன்பாக தன்னை மிகவும் சிறுமையாக (inferior) நினைத்தான் குமார் (அப்படி நினைக்க அவசியம் இல்லையென்றாலும் குமாரின் மனதுக்கு சங்கீதாவை விட நாம் மிகவும் சாதாரனமான ஆள் என தோன்றியது). முந்தானையை பட்டையாக மடித்து, அவளது தோளில் போட்டு safety pin ஐ தனது sleeveless blouse தோள் பட்டையுடன் முந்தாயையை சரியாக வைத்து குத்திக்கொண்டே மீண்டும் கண்ணாடியில் குமாரின் முகத்தைப் பார்த்து பேச ஆரம்பித்தாள்…. – “இன்னொரு விஷயத்தை நான் உங்களுக்கு முன் கூட்டியே சொல்லிடுறேன். இன்னைக்கு நடக்க போற functionக்கு நான் தொகுப்பாளரா இருப்பேன். அப்புறம் உங்களுக்கு சொல்லலைன்னு அதுக்கும் ஏதாவது மனச போட்டு குழப்பிக்காதீங்க. என்னது? தொகுப்பாளரா? – குமாரால் சுத்தமாக நம்ப முடியவில்லை. “ஆமாம், Mr.Raghav request பண்ணி கேட்டார்.” “ஒஹ்ஹ் அவரே கேட்டாரா?” – “குரலில் வார்த்தைகள் அழுத்தி சத்தமாக வந்தன குமாரிடம் இருந்து” ஆமாம், ஆனால் அவர் கேட்டதுக்காக நான் இதை ஒத்துக்கல. Personally என் மனசுக்கு interested ஆக இருந்துச்சி, அதான் சம்மதிச்சேன்.” – வழக்கம் போல தாலியை இரு முலைகளுக்கும் இடுக்கினில் சொருகி ரவிக்கையின் மேல் கொக்கிகளை பிரா பட்டை தெரியாத வண்ணம் அழுத்தி மாட்டிக்கொண்டு பேசினாள். “இதுக்கு நான் சம்மதிக்க மாட்டேன்.” – மனைவியை நேசிக்கும் சில கணவர்களுக்கே தன் மனைவி சில நேரங்களில் புகழ்ச்சி அடைவதில் ஒரு ரகசிய பொறாமை இருக்கும். குமார் என்றாள் கேட்கவே வேண்டாம். உடனடியாக மனதில் எதையும் வைத்துக்கொள்ளாமல் மிகவும் obviousஆக (வெளிப்படையாக) முறைத்து ப் பார்த்து கத்தினான். “ஹ்ம்ம்… as expected..” – என்று மெதுவாக காதில் கம்மல் திருகாணியை திருகிக்கொண்டே கண்ணாடியை ப் பார்த்து முணுமுணுத்தாள் சங்கீதா. என்ன as expected? நான் பேசுறது உனக்கு அவ்வளவு எலக்காரமா இருக்கா? – நன்றாகவே குரலை உயர்த்தி பேசினான் குமார். அருகில் உள்ள ரஞ்சித்தின் பிளாஸ்டிக் sippar குமாரின் கோவத்துக்கு இறை ஆனது, அதை தன் கையில் அழுத்தி நசுக்கிக் கொண்டே கோவத்துடன் குமார் பேசிக்கொண்டிருக்க…. (தனது ஒரு விரலை குமார் நசுக்கும் sippar நோக்கி நீட்டியபடி பேச ஆரம்பித்தாள் சங்கீதா..) “இந்த மாசம் அந்த மாதிரி இன்னொரு sippar நம்ம குழந்தைக்கு உங்களால வாங்கிக்குடுக்க முடியும்னா அதை நசுக்குங்க. இல்லைனா அதை அந்த இடத்துல வெச்சிட்டு வாய் பேசுற என் கிட்ட வாக்குவாதம் பண்ணுங்க. என் குழந்தையோட பொருள் மேல உங்க ஆவேசத்தை காமிக்காதீங்க. – ( குமார் அளவுக்கு குரல் எழுப்பவில்லை, அமைதியாகவே அவனை நோக்கி பேசினாலும் வார்த்தைகள் powerfull ஆக வந்தது சங்கீதாவின் வாயிலிருந்து.) ஒஹ்ஹ்…. தொட்டு தாலி கட்டின புருஷண்டி, என் கிட்டே அவ்வளோ திமிரா பேசுறியா நீ..?…. – முகம் சற்று வேர்த்தது குமாருக்கு. (கோவத்தில் blood pressure அதிகம் ஆனால் சற்று வியர்ப்பது இயற்கை) சங்கீதா அந்த வார்த்தைகளை கொஞ்சமும் மனதுக்கு எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. தன்னை disturb செய்துகொள்ளாமல் அவளுக்கென முன்பு வாங்கி வைத்த make-up kit, மற்றும் dressing accessories எல்லாத்தையும் pack செய்துகொண்டிருந்தாள். ஆண்கள் கோவமாய் இருக்கும்போது பெண்கள் உடனுக்குடன் பதில் பேசினால் கூட பரவையில்லை, ஆனால் ஒரு ஆண் ஆவேசமாய் பேச பேச அதைக் கேட்டுக்கொண்டு அமைதியாய் மற்ற வேலைகளை அவன் கண் முன் அவள் செய்யும்போது ஏற்கனவே இருக்கும் கோவம் இன்னும் அதிகரிக்கும். அந்த வகையில், சங்கீதா பதில் ஏதும் கூறாமல் அவள் வேலையை அமைதியாய் தொடர்வதைக் கண்டு மீண்டும் கொதித்தான் குமார் “என்னடி நினைச்சிக்குட்டு இருக்கே பதில் பேசுடி” – மீண்டும் குரலை உயர்த்தினான் குமார். இஸ்ஸ்… செப்பா…. ஒன்னு சொல்லுறேன் கேட்டுக்கோங்க.. (ஒரு நொடி குமாரின் கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்தாள், ராகவ் சொன்னது ஒரு கணம் நினைவுக்கு வந்ததை அப்படியே கூறினாள்.) “Tie கட்டினவன் எல்லாம் professional ஆகிட முடியாது, தாலி கட்டினவன் எல்லாம் புருசன் ஆகிட முடியாது.” என் மனசுல உங்க மேல இருக்குற மரியாதை வளரனும்…. அதுக்கு ஒரு கணவனா நீங்க கவணம் செலுத்தணும், அது உங்க கடமை. சும்மா என்னை கட்டிக்குட்டு ரெண்டு பெத்துகுட்டா மட்டும் போதாது, கட்டிகிட்டவ மனச கொஞ்சம் புரிஞ்சிக்கனும்.சங்கீதா பேசுகையில் ஆதித்யா சேனலில் “எப்படி இருந்த நான் இப்படி ஆயிட்டேன்” என்ற விவேக் காமெடி ஓடிக்கொண்டிருந்தது அதைக் கேட்டவுடன் குமாருக்கு சாதாரணமாக இருந்த கோவம் இன்னும் அதிகம் ஆகி TV plug ஐ புடுங்கி எறிந்தான். – தாழ்வு மனப்பான்மை உடயவர்களுக்கே உரிய ஆபத்தான குணம் இது. தன்னை சுத்தி சம்மந்தம் இல்லாமல் நடக்கும் விஷயங்களையும் தன் பிரச்சினைகளுடன் கோர்த்துக்கொண்டு தனது கோவத்தை அவசியம் இன்றி அதிகப்படுத்திக் கொள்வார்கள். இதைக் காணும் இரு குழந்தைகளையும் “எழுந்து குளிச்சி ரெடி ஆகணும், சீக்கிரமா கிளம்புங்க வாங்க வாங்க வாங்க…” என்று சிரித்துக்கொண்டே ஹாலில் அவர்கள் கண் முன் ஒன்றும் நடக்கவில்லை என்பது போல அவர்கள் இருவரையும் பார்த்து கை பிடித்து bathroom க்கு அழைத்து சென்று குளிப்பாட்ட ஆரம்பித்தாள் சங்கீதா. “முடிவா என்னதான் சொல்லுற?” – குழந்தைகளை குளிப்பாட்டிக் கொண்டிருக்கும் சந்கீதாவைப் பார்த்துக் கேட்டான் குமார். சில விஷயங்கள் நம்ம கிட்ட நமக்கே பிடிச்சி இருக்கும், அதை ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும்போது வெளிப்படுத்தனும் னு நம்ம மணசு நினைக்குரதுல தப்பில்ல. அந்த வகைல நான் compering பண்ணி ரொம்ப நாள் ஆச்சு, stage fear கிடையாது, கூடவே எனக்கு அது செய்ய பிடிக்கும். (சில நொடி மௌனத்துக்கு பிறகு மீண்டும் தொடர்ந்தாள்..) உங்க கூட பழகுற சிலர் உங்க கிட்ட special அ ஏதாவது ஒன்னு இருக்குன்னு சொன்னா அதை நீங்க வெளிப்படுத்த நினைக்குரதுல தப்பில்ல குமார்.. – மிகவும் பொறுமையாக ஒரு குழந்தைக்கு புரிய வைப்பது போல பேசினாள் சங்கீதா. “திரும்ப திரும்ப சுத்தி சுத்தி நீ அந்த இடத்துக்கேதான் டி வர… phone போட்டு அவன் கிட்ட பண்ண முடியாதுன்னு சொல்ல்ல்லுடி” – (கோவத்தில் கடைசி வார்த்தையை சற்று அழுத்தி கூறினான்.. கல்கி படத்தில் வரும் பிரகாஷ் ராஜ் போலவே..!!..) குழந்தைகளை குளிப்பாட்டிக் கொண்டிருக்கையில் கைகளில் soap நுரை இருப்பதால் முழங்கையால் நெத்தியில் இருக்கும் வியர்வையை துடைத்து பெருமூச்சு விட்டு ஒரு நிமிடம் என்னதான் சொல்வதென்று தெரியாமல் மெளனமாக தரையைப் பார்த்து நின்றாள் சங்கீதா.. bathroom கதவின் ஓரம் நிற்கும் குமாரைப் பார்த்து சில நொடி மௌனத்துக்கு பிறகு பேசினாள்.. – “ஒன்னு தெளிவா புரியுதுங்க…., உங்களுக்கு நான் பொறுமையா எடுத்து சொல்லி புரிய வைக்க முடியும் னு நினைச்சது தப்பு. நீங்களே phone போட்டு ராகவ் கிட்ட தைரியமா என் பொண்டாட்டி உன் function க்கு compere பண்ண மாட்டா னு சொல்லிடுங்க. நான் போகல. – என்று சொல்லி தனது கைகளை துடைத்துக் கொண்டு phone எடுத்து ராகவ் number call செய்து speaker ல் போட்டாள். ரிங் சத்தம் கேட்டதும் பதறி அடித்து “ஏய்ய்ய்… ஏய்.. ஏய்.. ஏய்.. என்ன என்ன…..ஆ… என்ன இது… கட் கட் கட் பண்ணு முதல்ல…. கட் பண்ணு முதல்ல….” – நடுக்கத்தில் குமாருக்கு புருவங்கள் உயர்ந்தன, கண்கள் லேசான பயத்தில் விரிந்தன, வியர்வை நெத்தியில் வழிந்தது. phone ல் “ஹலோ” என்று ஒரு வார்த்தை கேட்டதும் லபக்கென குமாரே கட் செய்து விட்டான்… – ஒரு நிமிடம் பயத்தில் அளவுக்கு அதிகமாக மூச்சு வாங்கியது அவனுக்கு. அருகில் உள்ள தண்ணீர் bottle எடுத்து முழுவதும் குடித்தான், காரணம் எங்கே தனது வேலைக்கு உலை வந்துவிடுமோ என்று எண்ணி. (இந்த பயத்துக்கு அவசியம் இல்லை, சங்கீதா சொல்வது போல பேசினால் கூட ஏதேனும் மாற்றம் நடந்திருக்கலாம் ஆனால் குமாரின் எண்ணங்கள் அப்படி.) என்னைப் பத்தி அந்த Raghav கிட்ட ஏதாவது….? – தன்னைப் பற்றி ஏதாவது ராகவ் கிட்ட சொல்லி இருக்கியா என்று வார்த்தைகளை முழுவதுமாக முடிக்காமல் கண்களால் கேள்வியை எழுப்பினான் குமார் “பயப்படாதீங்க, நீங்க இன்னைக்கி வரைக்கும் IOFI ல வேலை செயுரீங்கன்னு நான் ராகவ் கிட்ட சொல்லிகவே இல்லை.” – சலித்துக்கொண்டே எரிச்சலில் மீண்டும் குழந்தைகளுக்கு உடம்பில் தண்ணி ஊத்த ஆரம்பித்தாள் சங்கீதா. அப்போது மெதுவாக “அப்படியே சொன்னாலும் தலைல தூக்கி வெச்சிக்குற மாதிரியா ஏதாவது செஞ்சி இருக்க போறீங்க?” என்று முணுமுணுக்க… குமாரின் காதில் பாதியாகத் தான் கேட்டது, உடனே. “என்ன சொன்ன? சொல்லு எனக்கு கேட்கல என்ன சொன்ன சொல்லு….” – கோவமும் முழுதாக காமிக்க முடியாமல், எரிச்சலும் காட்ட முடியாமல் குழப்பத்தில் டென்ஷன் ஆகி வியர்த்து நின்றான் குமார். “இப்போ எதுக்கு இவ்வளோ டென்ஷன்? உங்க வயசுல பாதிதான் அவருக்கு, பயப்படாம பேச வேண்டியதுதானே? – மீண்டும் phone ஐ அவனது கையில் குடுத்தாள் சங்கீதா.

என்னடி? நக்கலா?, – ( ஒரு நிமிடம் “வயசு கம்மின்னாலும் அவன் CEO, நான் வெறும் designer தான் அவன் கிட்ட உன் அளவுக்கு என்னால பேச முடியாது” என்று வெளிப்படையாக குமாரால் சங்கீதாவை ப் பார்த்து பேச முடியவில்லை. அந்த இயலாமையின் பிரதிபலிப்பு அவனது சுட்டெரிக்கும் பார்வையில் தெரிந்தது.) “என்னதான் உங்க பிரச்சினை குமார்? எதுக்கு நான் compere பண்ணக் கூடாதுன்னு சொல்லுறீங்க? come on lets be frank & have our heart transparent, எனக்கு பிடிச்சி இருக்கு அதனால நான் செய்யுறேன். what’s the problem?” – குழந்தைகளை குளிப்பாட்டி முடித்து விட்டு டவலால் ஸ்நேஹாவையும் ரஞ்சித்தையும் துவட்டி விட்டு ஸ்நேஹாவுக்கு ஷிமியும் ஜட்டியும் மாட்டிவிட்டு, கை அருகே buff வைத்த red frock ஒன்றை அணிவித்தாள். ரஞ்சித்துக்கு சமீபத்தில் அவனது பிறந்த நாளுக்கு வாங்கிய சிறிய அளவிலான suit & bow tie மாட்டிவிட்டு, தன் உதட்டுக்கு lip gloss தடவிக்கொண்டே கேட்டாள். அவள் கேட்ட கேள்விக்கு பதிலை நேரடியாக ஆத்திரம் தாங்க முடியாமல் இப்போது சொல்ல ஆரம்பித்தான். “நீ மேடை ஏறினதும் அவனவன் உன் முகத்தையும் உன் உடம்பையும் பார்க்குறப்போ அவனுங்க கண்ணாலேயே உன்னை கற்பழிப்பானுங்க டி, இவ்வளவு open அ பேசினது போதுமா, இல்லை இன்னும் சொல்லனுமா?” – நன்றாகவே அடித்தொண்டையில் இருந்து கத்தினான் குமார். ஒரு நிமிடம் அவன் பேசிய பிறகு குழந்தைகளை ப் பார்த்தாள் சங்கீதா, இருவரது கண்களும் சற்று மிரண்டு இருந்தது. குமார் பக்கம் சட்டென திரும்பி ஒரு முறைக்கும் பார்வை ப் பார்த்து பேசினாள். “How such cheap words came in your mouth kumar?” – குமாரை நெருங்கி வந்து அவனது கண்களை ப் பார்த்து க் கேட்டாள். “frank அ, transparent அ பேசலாம்னு சொன்ன்ன்ன இல்ல அதான் நல்லா opppppen அ பேசிட்..” – குமார் அழுத்தி அழுத்தி பேசுவதை கேட்டுக் கொண்டிருன்தவள் குறுக்கிட்டு ஒரு நொடி கண்களை அழுத்தி மூடி, பேசினது போதும் என்பது போல தன் இடது கையை சடாரென உயர்த்தி பாவனை செய்து காமித்தாள்.) இதுக்கும் மேல ஏதாவது என் குழந்தைங்க முன்னாடி நீங்க அசிங்கமா பேசினா…. ( பெருமூச்சு விட்டு சில வினாடிகளுக்கு பிறகு சொன்னாள்..) “நடக்குறதே வேற..” கண்களை இன்னும் அவள் திறக்கவில்லை, அவளது முகம் சிவந்து இருந்தது. குமாருக்கே ஒரு நொடி அவளின் மௌனமான கோவத்தை ப் பார்த்து இதற்கும் மேல் ஏதாவது பேசினால் பிரச்சினை ஆகும் என்று எண்ணி மெல்ல இரண்டடி பின் நகர்ந்து நின்றான். “டிங்ங்.. டிங்ங்…..” என்று calling bell சத்தம் கேட்டு கண் திறந்து கடிகாரத்தை ப் பார்த்தாள் சங்கீதா, மணி sharp 9:00 am ஆகி இருந்தது. வாசலில் இருந்து “மேடம்.. ரம்யா வந்திருக்கேன்….” என்ற குரல் கேட்டு. ஜன்னல் வழியே பார்த்தாள் சங்கீதா, அவளது கணவன் ஷங்கர் ரம்யாவை இறக்கிவிட்டு தனது bike ஐ ஸ்டார்ட் செய்து கிளம்பிக்கொண்டிருந்தான். அதை ப் பார்த்து “one minute please” என்று சொல்லி கிளம்பின ரம்யாவின் வீட்டுக்காரரை நிறுத்தினாள் சங்கீதா. கதவைத் திறப்பதற்கு முன் தன் கணவனைப் பார்த்து “Sometimes I want to give importance to my small wishes in between my routine robotic life, அதுல நீங்க குருக்கிடாதீங்க. இதுக்கும் மேல எனக்கு பேச நேரமும் இல்ல தெம்பும் இல்ல. இப்போ என் friend ம் அவ கணவரும் வந்திருக்காங்க, அவங்க எதிர்ல ஓவரா சீன் போடாதீங்க, எதுவா இருந்தாலும் ராத்திரி வந்த பிறகு நாம பேசிக்கலாம். புரிஞ்சிதா?” – என்று கண்டிப்பாக பேசினாள். “உம்..” – என்று மெல்லிய குரலில் அடித் தொண்டையிலிருந்து வந்தது குமாரின் குரல். வீட்டோடு மனைவியாய் இருந்து கொண்டு, அடுப்பினில் சமைத்துக்கொண்டு இருக்கும் பெண்களிடம் ஏகத்துக்கும் கத்தலாம். ஆனால் சந்கீதாவைப் போல வேலைக்கு சென்று சம்பாதிக்கின்ற , அதுவும் வங்கியில் கணமான பதவியில் இருக்கும் ஒருவளிடம் அதிக பட்சம் இவ்வளவுதான் பேசமுடியும், கூடவே இப்பொழுது ஓடிக்கொண்டிருக்கும் வேலையும் அவள் பார்த்து வைத்தது என்பதால் வார்த்தைகள் கம்மியாகத் தான் வந்தன குமாரின் வாயிலிருந்து. முகத்தை கண்ணாடியில் ஒரு முறைப் பார்த்து சரி செய்துகொண்டு விரைந்து சென்று கதவை திறந்தாள் சங்கீதா. வாங்க வாங்க… இவ்வளோ நாளா இல்லாம இன்னைக்கிதான் உங்களுக்கு time கிடைச்சிதா ஜோடியா வர்றதுக்கு? – சிரித்து அன்புடன் வரவேற்றாள் சங்கீதா. அப்படி இல்ல மேடம், எனக்கும் labaratory ல சில நேரம் லேட் ஆயிடும். ஏற்கனவே நோன்பு பூஜை, கொலு பண்டிகை நேரத்துல எல்லாம் என்னை உங்க வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போக சொல்லி விடாம தொந்தரவு பண்ணுவா ஆனா எனக்குதான் முடியாம போய்டும். மேடம் எதிர்க்கவே sorry கேட்டுக்குறேன் மா மகாராணி – என்று சங்கீதாவின் முன் ரம்யாவிடம் அவளது கணவன் ஷங்கர் தன் காதை பிடித்து தொப்புகர்ணம் போடுவது போல பாவனை செய்தான், இதைக்கண்டு சங்கீதாவும், ரம்யாவும் சிரித்தார்கள். சங்கீதாவிடம் மரியாதை நிமித்தமாக சற்று நேரம் நின்று பேசினான் ஷங்கர்…. ஒஹ்ஹ்…. பரவாயில்லையே.. ரம்யா கிட்ட ரொம்ப நல்லா sorry கேட்க்குரீங் ஹாஹாஹ். உட்காருங்க ஷங்கர், ரம்யா நீயும்தான்.. feel free like your home – என்று சொல்லி ஹாலில் அவர்கள் அமர்ந்த இடத்தில் fan போட்டாள் சங்கீதா. குழந்தைகள் ஸ்நேஹாவும் ரஞ்சித்தும் ரம்யாவை நோக்கி வந்தார்கள். ரம்யா ஸ்நேஹாவின் red colour frock பத்தி அவளிடம் புகழ்ந்தாள், கூடவே ஒரு BOURNBON biscuit packet ஒன்றை குடுத்தாள். ஷங்கர் ரஞ்சித்தை கொஞ்சிக்கொண்டிருந்தான். இதற்கிடையில் சங்கீதா மீண்டும் பெட்ரூமுக்கு சென்று, தன் கணவனிடம் “வந்திருக்குற விருந்தாளிங்க கிட்ட மரியாதைக்கு ஒரு வார்த்தையாவது பேசணும். போயி பேசிட்டு இருங்க நான் coffee எடுத்துட்டு வரேன்.” என்று சொல்லி விட்டு coffee போட்டு அனைவருக்கும் எடுத்து வந்தாள் சங்கீதா. குமார் சுருக்கமாக தான் என்ன வேலை செய்கிறேன். எப்படி இருக்கிறேன் என்பதை கஷ்டப்பட்டு சிரித்து மென்மையாக சொல்லிவிட்டு அமைதியாக அமர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருக்கும் ஆதித்யா channel ஐ ப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். சங்கீதா அனைவரிடமும் சிரித்து பேசிக் கொண்டிருந்ததைப் பார்க்கும் யாருக்கும் சற்று முன் அவள் வீட்டில் எந்த வித வாக்குவாதமும் நடக்கவில்லை என்றுதான் தோன்றும். அந்த அளவுக்கு தனது பேச்சில் அனைத்தையும் மூடி மறைத்து அழகாக சமாளித்தாள் சங்கீதா. அனைவரும் coffee குடித்து முடிக்க, மீண்டும் “டிங்ங்…. டிங்ங்….” என்று calling bell சத்தம் கேட்டது. கதவை திறந்தாள் சங்கீதா. “good morning மேடம்” – என்றார் டிரைவர் தாத்தா, அகலமாக சிரித்துக்கொண்டு நெற்றியில் சுருக்கம் தெரிய புருவத்தை உயர்த்தி. ஒஹ்ஹ்… வந்துட்டீங்களா?… ஒரு நிமிஷம் இருங்க.. வந்துடுறோம். என்று சொல்லிவிட்டு சங்கீதா bedroom க்கு விரைந்து pack செய்த costumes எல்லாம் எடுத்து வைக்க, ஷங்கர் “அப்போ நான் கிளம்புறேன், நீங்க பார்த்துக்கோங்க” என்று சொல்லி விடை பெற்றான். “நானும் கிளம்புறேன்” – என்று சொல்லிவிட்டு குமார் அங்கிருந்து அமைதியாக விலகி நகர்ந்தான். “எங்க கூட வண்டியில வந்துடுங்க. நாங்களும் IOFI க்கு தான் போகிறோம்.” – என்று சங்கீதா அக்கறையாக சொல்ல.. “இல்ல பரவாயில்ல, வழியில கொஞ்சம் வேலை இருக்கு” – என்று சொல்லும்போது சேர்ந்து வர விருப்பம் இல்லை என்பதை கண்களால் சொல்லி விடை பெற்றான். okay take care, பார்த்து போங்க – என்று சொல்லி விட்டு திபு திபுவென அங்கும் இங்கும் பம்பரம் போல அனைத்தையும் எடுத்துக் கொண்டோமா என்று பார்த்தாள் சங்கீதா. நடுவில் “ஏய்ய் ரம்யா, அந்த naihaa கவரை அப்படியே வை. திருப்பி கலைச்சிட்டா எனக்கு எது எது எங்கே இருக்குன்னு confuse ஆகிடும்டி” என்று naihaa கவரை நொண்டும் ரம்யாவை லேசாக கடித்துக்கொண்டு, “ஏய் கண்ணுங்களா, சீக்கிரம் bathroomக்கு ஏதாவது போகணும்னா போய்டுங்க, வழியில அம்மாவ தொந்தரவு பண்ணாதீங்க” என்று ஸ்நேஹாவையும் ரஞ்சித்தையும் பார்த்து அன்பாக கண்டித்தாள். “பார்த்து பார்த்து… அரக்க பறக்க அங்கயும் இங்கயும் ஓடி நீ எங்கயாவது கீழ விழுந்துட போற டி” – இந்த குரலை க் கேட்டு வாசல் பக்கம் திரும்பிப் பார்த்தாள் சங்கீதா.. நிர்மலா பளிச்சென்று maroon கலர் பட்டுப் புடவையில் நின்றுகொண்டிருந்தாள். அவளை ப் பார்த்ததில் சங்கீதாவுக்கு மிகவும் தெம்பு வந்தது. wow… அக்கா வந்துட்டீங்களா? இருங்க ஒரு 2 minutes ல வந்துடுறேன். இவதான் ரம்யா, என் கூட bank ல வேலை பார்க்குறா. நான் சொல்லி இருக்கேனே அடிக்கடி இவளை ப் பத்தி உங்க கிட்ட.. “ஒஹ்ஹ் இவதானா அது? எப்படி இருக்கே மா..” – அக்கறையாக கேட்டாள் நிர்மலா. நல்லா இருக்கேங்க…. எப்படிமா வந்த?.. வீட்டுகாரர் இறக்கி விட்டுட்டு போனாருங்க – என்றாள் ரம்யா.. ரம்யாவும் நிர்மலாவும் பேசிக்கொண்டிருக்க, வீடு முழுவதும் அனைத்து கதவுகளும் சாத்தி இருக்கிறதா, விளக்குகள் அணைக்கப் பட்டிருக்கிறதா என்று ஒரு முறை check செய்து விட்டு ஒரு கையில் பசங்களை ப் பிடித்துக்கொண்டு மற்றொரு கையால் கதவை ப் பூட்டினாள். இப்போது அந்த மூன்று தேவதைகளும், IOFI executives Benz கார் கதவை தாத்தா திறக்க, தங்களது புடவை கசங்காத வண்ணம் கையால் தங்களது பின் புறத்தை தடவி அமர்ந்தார்கள், முன் பக்கம் அக்கறையாக தம்பி ரஞ்சித்தை மடியில் வைத்து அமர்ந்தாள் ஸ்நேஹா. வண்டி லேசாக உறுமி நகர ஆரம்பித்தது. செப்பா… எப்படியோ ஒரு வழியா timeக்கு கிளம்பிட்டோம். என்று ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து சொல்லிக் கொண்டார்கள். சங்கீதா ரம்யாவின் புடவை அழகாக இருக்கிறதென்று புகழ நிர்மலா மஞ்சள் புடவையில் இருக்கும் சங்கீதாவை புகழ மீதி இருவரும் சேர்ந்து நிர்மலாவின் புடவையையும் necklace யும் புகழ டிரைவர் தாத்தாவுக்கு Rear view mirror ல் அவர் கண்ணுக்கு ஒரு சிறப்பு விருந்து அமைந்தது. ஓட்டும்போது தாத்தா தங்களை அதிகம் கவனிப்பதை க் கண்ட சங்கீதா உடனே அவளது mobile phone எடுத்து “ஏய் சஞ்சனா, நீ இல்லாம டிரைவர் தாத்தாவுக்கு போர் அடிக்குதுடி, நீயும் வந்திருக்கலாம் இல்ல?” என்று சும்மா பேசுவது போல பாவனை செய்ய, தாத்தாவின் கவணம் சட்டென்று முழுக்க முழுக்க road மீது பாய்ந்தது.. இதைப் பார்த்து பின்னாடி அமர்ந்திருக்கும் மூவரும் சேர்ந்து சிரித்தனர். ஏன் சிரிக்கிறார்கள் என்ற அர்த்தம் புரியாமல் தன் பங்குக்கு அந்த இரு மழலைகளும் கூட கொஞ்சம் சிரித்தார்கள். அனைவரும் IOFI function பத்தியும், அவரவர் வீட்டு விஷயங்களையும் பேசி சிலாகித்துக் கொண்டிருக்க சட்டென்று சங்கீதாவின் phone பீப் பீப் என்று ஒலித்தது. ரகாவிடம் இருந்து sms வந்திருக்கும் என்று எண்ணினாள் சங்கீதா. ஆனால், phone எடுத்து பார்த்தபோது தெரிந்தது “unknown number” என்று. மெசேஜ் என்ன என்று படித்தாள் சங்கீதா. “You can do anything with IOFI, but dont indulge in investigating about that wooden piece, its not good for you, I am warning you second time.. treat it seriously” – என்று இருந்ததை அருகில் ரம்யாவும் பார்த்தாள். மேடம், என்னது இது? எனக்கு பயமா இருக்கு “I will give it up” னு reply பண்ணி தொலைங்க மேடம்.. ஏன் இந்த வம்பு நமக்கு? நமக்கு குடும்பம் குழந்தை னு இருக்கு, அதுல இந்த ரோதன வேறயா? சொன்னா கேளுங்க மேடம் please.. – என்று மன்றாடினாள் ரம்யா. sshhhh, finger on the lips – என்று சொல்லி ரம்யாவை அமைதி படுத்தினாள் சங்கீதா. சற்றும் அச்சம் இல்லாமல் கூலாக reply செய்தாள் சங்கீதா “you are too late Mr.Unknown number, I have already identified that wooden piece is used for making fake money, still I will proceed finding who is behind it. stop me if you can. & moreover if you have guts let me know your name, my name is sangeetha.” – என்று சங்கீதா reply செய்ததை ப் பார்த்து ரம்யாவுக்கு பயத்தில் கொஞ்சம் வேர்த்தது. மேடம் என்ன பண்ணுறீங்க?.. யாரவது ஒரு பேச்சுக்கு உங்களை விஜய சாந்தி னு புகழ்ந்தா நிஜமாவே அப்படி நினைச்சிகாதீங்க. – கொஞ்சம் பயந்துதான் பேசினாள் ரம்யா. “ஹாஹாஹ், பைத்தியக்காரி, இதுதான் என்னோட இயல்பு, யாரும் என்னை உசுப்பேத்த முடியாது.” – என்று சொல்லி ரம்யாவின் கண்ணத்தை அன்பாக தடவினாள் சங்கீதா. சற்று நிமிடம் கழித்து மீண்டும் பீப்… பீப்… என்று sms ஒலித்தது, எடுத்து பார்த்தாள் சங்கீதா… அதில் “You will have to face the consequences then… be prepared” (விளைவுகளை சந்திக்க தயாராய் இரு) என்று message வந்தது. இதற்கு சங்கீதா “So still you dont have guts to say who you are right? okay no issues….” – என்று reply செய்ததை ப் பார்த்து, இப்போ எதுக்கு இந்த வில்லங்கமான message என்று ரம்யா சொல்ல… “இப்படி குத்துரா மாதிரி மெசேஜ் அனுப்பினாவாவது ரோஷம் வந்து யாருன்னு சொல்லுவான்னு பார்த்தா வேண்டிய பதில் வர மாட்டேன்குதே…” என்று மெதுவாக முனு முனுத்தாள்.. சற்று நேரம் கழித்து phone ring ஆனது… ஒருவேளை ரோஷம் வந்து phone பண்ணிடானோ னு எண்ணி phone எடுத்தாள் சங்கீதா, phone display வில் “Ragav Calling” என்று இருந்தது. “ச்ச…” என்று ஒரு பக்கம் சலித்துக்கொன்டாலும் Raghav பெயரைப் பார்த்ததும் சந்தோஷமாக சிரித்து attend செய்தாள் சங்கீதா.. “ஹலோ, எங்கே இருக்கீங்க? time is running” – என்று ராகவ் பேசும்போது echo கேட்டது. auditorium உள்ளே அவன் அருகே பலரிடம் அவன் busy ஆக இருப்பது அவனை சுத்தி எழும் சத்தத்தில் சங்கீதாவுக்கு புரிந்தது. வந்துக்குட்டே இருக்கோம். (watch பார்த்தாள்) இன்னும் ஒரு 15 minutes ல இருப்போம் ராகவ். – என்றாள் சங்கீதா. 15 நிமிடங்களுக்கு பிறகு IOFI entrance ல் அதி நவீன முறையில் மிகப் பெரிய arch design செய்யப்பட்டு விலை உயர்ந்த பட்டு மற்றும் ஜிகினா கலந்த துணியால் பந்தல் போட்டு பெரிய பெரிய stylish velvette cloth ல் கவர் செய்யப்பட்ட KENWOOD speaker ல் இருந்து western மியூசிக் ஓடிக்கொண்டிருக்க, அந்த மிகப்பெரிய வளாகத்துக்குள் இருக்கும் பெண்கள் அனைவரும் மிக grand ஆக புடவையில் வளம் வருவதும் ஆண்கள் உயர் ரக pant shirts, மற்றும் suit ல் அங்கும் இங்கும் பேசிக்கொண்டு நிற்பதையும் அங்குள்ள குழந்தைகள் park ல் விளையாடுவதையும் பார்க்கையில் “இப்போவே ஒரு பெரிய திருவிழா மாதிரி இருக்கு சாயும்காலம் என்னவெல்லாம் நடக்குமோ” என்று எண்ணி பிரமித்தாள் சங்கீதா. இது வரை கண்டதெல்லாம் ஒண்ணுமேயில்லை. இன்னும் பல ஆச்சர்யங்கள் உள்ளே ஏராளமாய் க் காத்துக் கொண்டிருக்கிறது என்று அந்த Benz கார் மெல்ல நகர்ந்து IOFI auditorium entrance அருகே சென்று நின்றது.Benz கார் red carpet முன்பு நின்றது. ஆரவாரமாக ஆண்கள் மற்றும் பெண்களின் கூச்சல்கள், காற்றில் “IOFI” என்று அச்சிடப்பட்ட பெரிய சைஸ் baloon கள். ஆறடி உயரத்திற்கு board வைத்து அதன் மீது IOFI வரலாறு குறித்த சம்பவங்கள் marble கற்கள் மீது பதிக்கப் பட்டு இருந்தது. ஆடிட்டோரியம் மேல் புறம் ஒரு மாபெரும் semi-sphere, அதாவது – n shape ல்) சுவர் மூடி இருந்தது (Planetorium roof போல). அதன் மீது மிகவும் grand ஆக அலங்கரிக்கப் பட்ட மின் விளக்குகள். ஆங்காங்கே அழகுக்கு சிறிய குளம் உருவாக்கி அதில் artificial fountain water falls அமைத்து, அதன் கீழே அழகிய வாத்துகள் மிதந்து கொண்டிருந்தன. தலையில் பட்டு ஜரிகை வைத்து, வெண்மையான உடை உடுத்தி கஞ்சி போட்ட துணியைப் போல விறைப்பாக நிற்கும் சேவகர்கள். அனைத்தையும் மெளனமாக பார்த்து வியந்து கொண்டிருந்த சங்கீதாவுக்கு சட்டென யாரோ கார் கதவை த் திறக்கும் சத்தம் கேட்டு கண்ணாடியின் வழியாக திரும்பிப் பார்த்தாள். சுமாரான உயரம் கொண்டு, கிட்டத்தட்ட ராகவை விட கொஞ்சம் பெரியவன் என்று தோன்றும் வயதிருக்கும் ஒரு இளைஞன் வசீகர சிரிப்புடன் (ராகவ் அளவிற்கு கிடையாது) “ஹலோ” என்று கூறி கதவை த் திறந்தான். சங்கீதாவும் “ஹலோ” என்று சொல்லி இறங்க அந்த இலைஞன் பின்னாடி சஞ்சனா “Hai சங்கீதா” என்று உற்சாகமாக கூறிக்கொண்டு pink நிற புடவையில் லேசாக மார்பகம் குலுங்க, முந்தானையை காற்றில் சரி செய்தபடி ஓடி வந்தாள். அந்த இளைஞனை ப் பார்த்து “I can take care, you shall leave” என்று முகத்தை சற்று இறுக்கி வைத்து பேசினாள். இதைக் கண்ட சங்கீதா யார்டி அவன்? ஏன் இவ்வளோ கடுப்பா பதில் சொல்லி அனுப்புற? – என்று சங்கீதா புரியாமல் கேட்க.. “ஹ்ம்ம்.. he is only that bastard madam..” – என்று தன் கை வளையலை திருப்பி adjust செய்து கொண்டு தலையை குனிந்து பேசினாள் சஞ்சனா. யாரு.. (சில நொடிகள் யோசித்துவிட்டு) ஒஹ்ஹ்.. அந்த mithun? – மிகவும் ஆச்சர்யமாக குனிந்து சஞ்சனாவின் முகத்தை உயர்த்தி நம்ப முடியாமல் கேட்டாள் சங்கீதா. இஸ்ஸ்ஹ்ம்ம்…..(சத்தமின்றி மெதுவாக பெரிமூச்சு விட்டு சில நொடிகளுக்குப் பிறகு) yeah.. that bastard only.. – என்றாள் சஞ்சனா. இவனுக்கு எப்படி என்னை தெரியும்? – ஆச்சர்யமாக கேட்டாள் சங்கீதா. Raghav உங்களைப் பத்தி generalஅ சொல்லி இருக்கான். கூடவே இன்னைக்கி அவன் கொஞ்சம் busy யா இருக்குறதால என் கிட்டயும், அவன் கிட்டயும் IOFI executives Benz வந்தா மரியாதையோட receive பண்ணனும் னு சொல்லி வெச்சி இருந்தான். அதான் இந்த loafer நாக்கை தொங்க போட்டுக்குட்டு முதல்ல ஓடி வந்தான். அவன் தான் ராகவ் கிட்ட அடி வாங்கிட்டு எங்கயோ ஒடிப் போய்ட்டான் னு சொன்னியேடி அப்புறம் எப்படி இங்கே? ராகவ் கிட்ட தைரியம் அதிகம், திறமை அதிகம், அது போலவே மன்னிக்கிற குணமும் அதிகம், இவன் ரகாவ்க்கு ஒரு விதத்துல distance relative னு கேள்விப்பட்டேன். கூடவே இந்த விழாவுக்கு இன்னைக்கி ஒரு ஸ்பெஷல் effect இருக்கு, எதுக்குன்னா இந்த company ஆரம்பிச்சி இன்னியோட 25 வருஷம் முடியுது. அதுவும் இல்லாம இது ராகவ் குடும்ப company. so மனஸ்தாபம் ஏதாவது இருந்தால் மனசுல வெச்சிகாதேன்னு mithun அப்பா அம்மா request பன்னதால இந்த முகரகட்டய ராகவ் போனா போகுதுன்னு அனுமதிச்சி இருக்கான். அவனோட designation use பண்ணி இவனை dismiss பண்ண 2 minutes கூட ஆகாது. ஆனா அந்த நாயோட அப்பா, அம்மா ராகவ் கிட்ட “நடந்த விஷயம் எல்லாம் தெரியும்” னு சொல்லி இவன் சார்புல அவங்க மண்ணிப்பு கேட்டு இவனை இன்னைக்கி IOFI உள்ள விட்டு இருக்காங்க. குடும்ப influence மூலமா இன்னிக்கி விழாவுக்கு வந்திருக்கான். இவன் இப்போவும் ராகவ் மேல பொறாமைல தான் இருக்கான், அவனுடைய வளர்ச்சி என்ன ஏதுன்னு பார்த்து நோட்டம் விட்டுட்டு போகுரதுக்குதான் mainஅ வந்திருக்கான். crooked minded bastard!! – ஓரக்கண்ணால் முறைத்து பற்களை கடித்து சொன்னாள் சஞ்சனா. அய்யோ, போதும் டி எத்தனை தடவ அந்த வார்த்தைய வாய் வலிக்க சொல்லிக்கிட்டே இருப்பே? அக்கம்பக்கத்துல யாரவது கேட்டுட போறாங்க. – mithunஐ ப் பார்த்துக்கொண்டே சஞ்சனவிடம் பேசினாள் சங்கீதாவும். ஹ்ம்ம்… உலகத்துல அந்த வார்த்தைய யோசிச்சி உருவாக்கினதே இவனைப் போல ஆளுங்களுக்குதான் மேடம். அதை உபயோகப் படுத்த வேண்டிய இடத்துல கூட பண்ணலைனா எப்படி. சரி சரி, நாம சந்தோஷமா இருக்குற நேரத்துல எதுக்கு இவனைப் பத்தி பேசணும், விடுங்க.. மேடம், seriously you look awesome.. ஏற்கனவே செம உயரம் அதுலயும் இந்த மாதிரி மஞ்சள் நிற பட்டுப் புடவைல பார்க்கும்போது அப்படியே தேவதை மாதிரி இருக்கீங்க. thanks da.. – அழகாக சிரித்து சஞ்சனாவின் கண்ணத்தில் தட்டி கூறினாள் சங்கீதா. ரம்யா, சங்கீதாவின் பின்னாடி இருந்து சஞ்சனா கூறியதை கவனித்தாள். கூடவே சங்கீதா சஞ்சனவிடம் பேசும்போது mithun ஐ நோக்கிப் பார்ப்பதை கவனித்தாள். பிறகு மெல்ல நெருங்கி வந்து காதருகே சங்கீதாவிடம் கூறினாள் “மேடம்….” சொல்லுடி என்ன ஆச்சு? – ஏன் காதருகே வருகிறாள் என்று தெரியாமல் கேட்டாள் சங்கீதா.. ஒருவேளை அந்த Unknown number இவனா இருக்குமோ? “எனக்கும் அப்படி ஒரு சந்தேகம் இருக்குடி” – சற்றுமுன் சங்கீதாவும் mithunஐ உற்று கவனித்தது அந்த சந்தேக பார்வையில்தான். சரி சரி வாங்க உங்களுக்கு நிறைய விஷயம் சொல்லணும் ராகவ் பெரிய list குடுத்து இருக்கான். சீக்கிரம் உள்ள போகலாம் வாங்க. – என்று சஞ்சனா பரபரப்பாக பேசிக்கொண்டிருக்க சங்கீதாவின் பின்னால் ரம்யா, ஸ்நேஹா, நிர்மலா, மற்றும் நிர்மலாவின் இடுப்பில் ரஞ்சித் அமர்ந்திருப்பதை ப் பார்த்து சஞ்சனாவுக்கு ஆச்சர்யம். சட்டென புருவம் உயர்ந்தது அவளுக்கு. மேடம் இவங்க உங்க பசங்களா? – என்று சொல்லிவிட்டு உரிமையாக ரஞ்சித்தை நிர்மலாவிடமிருந்து துக்கி கொஞ்சினாள். ஹா ஹா, yes my sweet kids, இவங்க தான் ரம்யா, IOFI வந்தால் எப்படி எனக்கு நீ ஒரு வாளோ அந்த மாதிரி Bank ல இருக்கும்போது எனக்கு ஒரு வாளு இவ.. – என்று செல்லமாக காதை ப் பிடித்து ரம்யாவை சஞ்சனாவுக்கு அறிமுகம் செய்தாள் சங்கீதா. She is Nirmala, என்னுடைய well wisher, எனக்கு கடந்த ஏழு வருஷமா இவங்க ஒரு சொந்த அக்கா மாதிரி என்னைப் பார்த்துக்கிட்டு இருக்காங்க. ஒஹ்ஹ்… nice to meet you nirmala – அழகாக சிரித்து கைக் குலுக்கினாள் சஞ்சனா.

சரி சரி, எல்லாரையும் நிக்க வெச்சே பேசிட்டு இருக்கேனே, வாங்க எல்லாரும் உள்ள போகலாம். – என்று சொல்லி சஞ்சனா நடக்கையில், auditorium entrance முன்பு கிட்டத்தட்ட 50 அடி நீளத்துக்கு ஒரு நடை பாதை அமைத்து இருந்தது, இருபுறங்களிலும் ரோஜா பூக்களால் அலங்காரம். அந்த பாதையின் roof பார்க்கும்போது ரம்யாவுக்கும், நிர்மலாவுக்கும் ஒரு நிமிடம் ஆங்கில நாட்டு பழைமை வாய்ந்த castle களில் செய்யப்பட்டிருக்கும் design வேலைபாடுகள் நியாபகத்துக்கு வந்தன, அதை சஞ்சனா கவனித்து “Specially made by european designers” என்று அடக்கமாக விளக்கினாள். பாதையின் சுவர் அலங்காரம் என்ற பெயரில் உள்ளுக்குள் பலதரப்பட்ட மர வேலைப்பாடுகளாலும் ceramic stone பொருட்களால் செய்திருக்கும் art work அனைத்தையும் பார்த்து பிரமித்து போனார்கள். ஆடிட்டோரியம் உள்ளே சென்றதும் மிக நீளமான வரிசையில் இருக்கைகள் மேற்புறம் வழுவழுப்பான விலையுயர்ந்த சில்க் துணியால் செய்யப் பப்டிருந்தது. பளபளப்பான தூண்கள் கம்பீரமாக சுவரின் ஓரத்திலும் அதன் ஒவ்வொன்றிலும் பட்டு ஜரிகை துணியால் முழு நீளத்துக்கு கண்ணைப் பறிக்கும் வண்ணம் அலங்காரம் செய்யப்பட்டு இருந்தது. false ceiling ல் பதிக்கப்பட்ட மிகச்சிறிய குமிழ் விளக்குகளில் இருந்து விழும் பளிச்சென இருக்கும் மஞ்சள் வெளிச்சம் வைரம் போல் மின்னியதில் ஆடிட்டோரியம் உள்ளே கண்களைப் பறிக்கும் வண்ணம் ரம்யமான அழகு தங்க நிறத்தில் தவழ்து கொண்டிருந்தது. தரை முழுவதும் பொசு பொசு வென இருக்கும் சிகப்பு கார்பெட் கால்களுக்கு மசாஜ் செய்யும் விதத்தில் இருந்தது. ஆடிட்டோரியம் மேற்புறத்தில் பார்க்கும்போது ஆகாயத்தில் இரவு நேரத்தில் நட்சத்திரம் பார்ப்பது போல பல நூறு கணக்கில் சிறிய அளவில் led விளக்குகள் ஜொலித்தன. வெளியில் kenwood speaker ல் western music ஒலித்துக் கொண்டிருக்க, ஆடிட்டோரியம் உள்ளே மனதை வருடும் புல்லாங்குழல் இசை அதி நவீன BOSE Speaker ல் காற்றில் தவழ்ந்து கொண்டிருந்தது. எங்கு திரும்பினாலும் நன்கு மனதை மயக்கும் நறுமனம் வீசியது. stage ன் நீளம் வலது புறத்திலிருந்து இடது புறம் வரையில் கிட்டத்தட்ட 60 மீட்டர் நீளம், அதன் மேல்புறத்தில் மாபெரும் arch இரும்பில் செய்யப்பட்டு இருந்தது. பிரம்மாண்டம் எண்ணும் வார்த்தைக்கு பிரம்மாண்டம் சேர்த்தது அந்த stage. அப்படி ஒரு கம்பீரமான தோற்றம். “IOFI service team” என்கிற badge குத்திக்கொண்டு நிறைய சித்தாட்க்கள் fire works & lighting effects வேலையில் ஈடுபட்டு இருந்தார்கள். சங்கீதாவின் கண்ணத்தில் அறை வாங்கிய supervisor sampath ம் அங்கே அப்பாவியாக வேலை செய்யும் ஆட்களிடம் வழக்கம் போல அதட்டி வேலை வாங்கிக்கொண்டிருந்தான். அனைத்தையும் அண்ணார்ந்து பார்த்து பிரமித்து கொண்டிருக்கும்போது “ஹலோ…” – என்று சங்கீதா, ரம்யா, நிர்மலா ஆகிய மூவரையும் ஒரு நொடி சத்தமாக கூவி உலுக்கினாள் சஞ்சனா. என்ன ஆச்சு உங்களுக்கு? stage decoration முடியுறதுகுல்லையே இவ்வளோ தூரம் உத்து பார்க்குறீங்க, முடிஞ்ச பிறகு பார்த்தா இங்கே இருந்து போக மாட்டீங்க. ஹா ஹா – தான் வேலை செய்யும் கம்பெனியின் awards விழா அவ்வளவு grand என்கிற விதத்தில் சொல்லி பெருமிதப்பட்டாள் சஞ்சனா. சங்கீதாவின் காதருகே வந்து மெதுவாக “இப்போ நான் ஒருத்தன எப்படி கலாய்கிறேன் பாருங்க” என்று சொல்லி விட்டு “பட் பட்” என்று கை தட்டி sampath ஐ அழைத்து தனது கன்னத்தை லேசாக தடவி காமித்து “வலிக்குதா?” என்று சங்கீதாவை அருகில் வைத்துக்கொண்டு, கிண்டலும் கொஞ்சலும் கலந்த முக பாவனையில் நக்கலாக சிரித்து சொல்லி வெருப்பேத்தினாள் சஞ்சனா. ஒரு முறை சஞ்சனாவைப் பார்த்து முறைத்த sampath ன் கண்கள் சங்கீதாவை ப் பார்த்ததும் சங்கீதா அவனை ப் பார்த்து மென்மையாக சிரமப்பட்டு சிரித்தாள், ஏற்கனவே பெண்ணின் கரங்களால் அடி வாங்கிய ஆண்மை சூடேரியதால் சட்டென சங்கீதாவின் பார்வையில் இருந்து வேறு திசைக்கு திரும்பியது sampath ன் கண்கள். ஏண்டி நீ சும்மா இருக்க மாட்டியா? எப்போவுமே விளையாட்டுதான். வாலு வாலு, சரி நாம ஆக வேண்டிய வேலைய கவனிப்போம்.. ஒஹ்.. ஆமாம் time is running… okay ladies சீக்கிரம் நாம dressing ரூம் க்கு போவோம் once உள்ள போய்ட்டோம், அதுக்கு அப்புறம் நிறைய்ய்ய்ய வேலை இருக்கு நமக்கெல்லாம். – புருவத்தை உயர்த்தி தலையை மேலும் கீழும் ஆட்டி குறும்பாக பேசினாள் சஞ்சனா. கீழ பார்த்து வாங்க எலெக்ட்ரிக் wires இருக்கும், கால்ல தடுக்க போகுது. – என்று சஞ்சனா எச்சரித்து மூவரையும் ஒரு வழியாக ட்ரெஸ்ஸிங் ரூமிற்குள் கூட்டி சென்றாள். வாவ்… இது dressing room ஆ? ராகவ் சொன்னா மாதிரி இது ஒரு கடல் தான் டி – கண்ணத்தில் கை வைத்து வியப்பாக சொன்னாள் சங்கீதா.. ஹ்ம்ம்.. ராகவ் அதுக்குள்ள ladies dressing ரூம் பத்தி கூட உங்க கிட்ட சொல்லிட்டானா? – சஞ்சனா தன் கையை வாயின் கீழ் வைத்து சிரித்து கேட்க சங்கீதாவுக்கு சஞ்சனாவை நேரில் பார்த்து சிரிக்க கூட கொஞ்சம் கூச்சமாக இருந்தது. இப்போது வாயில் கை வைத்து மூடி “பேசியது போதும், வேலைய கவனிக்கலாமா வாலு” என்று சொல்லாமல் முக பாவனை செய்து அழகாக சிரித்து dressing room entrance நோக்கி பார்த்தாள் சங்கீதா. ஹா ஹா… சரி சரி… இருங்க நான் catalouge எடுத்துட்டு வரேன். கொஞ்சம் உட்காருங்க, ரம்யா, நிர்மலா நீங்களும் உட்காருங்க. ஏய்ய் குட்டி பசங்களா என் கூட வாங்கடா, நான் உங்களை playing spot க்கு கூட்டிட்டு போய் விடுறேன், நிறைய dinasour பொம்மைகள் இருக்கு அங்கே விளையாடுங்க இங்கே உங்களுக்கு போர் அடிக்கும், நாங்க just dressing பண்ண போறோம் – என்று சொல்லி விட்டு சங்கீதாவின் permission எதிர்ப்பார்த்தாள் சஞ்சனா. பசங்க தனியா இருந்ததில்லடி, ஒன்னும் பயம் இல்லையே? – என்று தயங்கி கேட்டாள் சங்கீதா. “வந்திருக்குற நிறைய பேரோட பசங்க அங்கே தான் இருக்காங்க கூடவே நிறைய security இருக்காங்க ஒன்னும் பயம் இல்லை மேடம். கவலை படாதீங்க. ஒரு பத்து நிமிஷம் wait பண்ணுங்க, உங்களுக்கான programs information and cosmetics catalouge எடுத்துகுட்டு வந்துடுறேன்..” என்று அக்கறையாக கூறினாள் சஞ்சனா. சஞ்சனா வெளியே சென்றதும், ரம்யாவும், சங்கீதாவும் ஒரு முறை dressing room உள்ளே world’s top 10 cosmetic brands அறை முழுதும் சுத்தீரம் இருப்பதை கவனித்தனர், அவைகள் Maybelline, Avon, L’Oreal Paris, Lancom, Clinique, Revlon, Estee Lauder, Max Factor, Cover Girl, Shiseido. ரம்யா ஒரு நிமிடம் தலை சுத்துவது போல அனைத்தையும் பார்த்துவிட்டு தன்னை தானே கிள்ளி பார்த்தாள் “கணவு இல்லை நிஜம்தான்” என்று தனக்குத் தானே மெதுவாக சொல்லி க் கொண்டாள். நிர்மலாவுக்கும் கிட்டத்தட்ட அதே reaction அவளுடைய கண்ணில் தெரிந்தது. “வாவ்.. நாம நின்னுக்குட்டு இருக்குற இடத்துக்கும் போட்டுக்குட்டு இருக்குற dressக்கும் சம்மந்தமே இல்லாதது போல தெரியுது மேடம்.” சங்கீதாவும் ஒரு நிமிடம் உறைந்து போய் இருந்தாள். “ஆமாண்டி” என்று காற்று கலந்த குரலில் பிரமிப்பில் ஆழ்ந்து மெதுவாக பேசினாள். பக்கத்துக்கு பக்கம் ஒரு ஒரு முகம் பார்க்கும் கண்ணாடியும் ஆளுயரத்துக்கு சுவரின் உள்ளே பொதிந்து நின்றது. அதன் மேலே அழகாக வரிசையாய் வட்டம் வட்டமாக shelves செய்யப்பட்டு இருந்தது. சிறிய கண்ணாடிக் கதவால் மூடி இருந்தது. உள்ளுக்குள் சின்ன மஞ்சள் குமிழ் விளக்குகளின் வெளிச்சத்தில் பட்டுத் துணியின் மீது ஒரு ஒரு cosmetic brand பொருட்களும் கோபுரம் போன்ற வடிவில் அடுக்கி வைக்கப் பட்டு இருந்தன. நிர்மலா அனைத்தையும் மெதுவாக பார்த்துக் கொண்டே வந்து சங்கீதாவிடம் மெதுவாக சொன்னாள் “சங்கீதா, நான் கேட்க்குறேன்னு தப்பா நினைக்காத, நான் சில விஷயங்கள் parlour ல செஞ்சிக்கலாம் னு நினைச்சதெல்லாம் இங்கேயே cash pay பண்ணி பண்ணிக்காலாமா? rohit வெச்சிக்குட்டு போயிட்டு வர்றது கொஞ்சம் சிரமம் டி, வீட்டுக்காரரும் அதிகமா இதுக்கெல்லாம் interest காமிக்க மாட்டார். ஆனா எனக்கு இதுல கொஞ்சம் இஷ்டம் டி. நான் இப்படி கேட்குறதை உன்னோட friend சஞ்சனா எதுவும் தப்பா நினைச்சிக்க மாட்டா இல்ல?” என்று கேட்க்கும்போது நிர்மலாவின் இடுப்பில் யாரோ லேசாக தட்டுவது போல உணர்ந்து திரும்பி பார்த்தால் சஞ்சனா நின்று கொண்டிருந்தாள். நீங்க என்ன அவங்க கிட்ட கேட்க்குறீங்க? நான்தானே arrange பண்ணுறேன் எல்லாத்துக்கும், என் கிட்ட கேட்கக்கூடாதா நேரடியா? – நிர்மலாவிடம் உரிமையுடன் நட்பில் பேசினாள் சஞ்சனா. நிர்மலாவுக்கு ஒரு நிமிடம் என்ன பேசுவதென்றே தெரியவில்லை. “இல்ல அது வந்து… சந்கீதாதான் இன்னைக்கி compere பண்ண போறா, so அவளுக்கு மட்டும்தானே நீங்க எல்லாத்தையும் செய்வீங்க னு யோசிச்சி….” – என்று நிர்மலா பேசி முடிப்பதற்குள் சஞ்சனா ஆரம்பித்தாள்….

ஆமாம், சங்கீ mam தான் comperer அதுக்குன்னு நாமெல்லாம் இப்படியே சாதாரணமா மத்தவங்க கண்ணுக்கு தெரியனுமா என்ன?. இப்படி ரூம் முழுக்க குவிச்சி வெச்சி இருக்குறதெல்லாம் எதுக்கு? நம்மள மாதிரி அழகிங்களுக்குதானே, நீங்களும் ரம்யாவும், சந்கீதவோட வந்திருக்குற இன்னொரு முக்கிய guests, உங்களுக்கு இல்லாததா?- என்று சஞ்சனா சிரித்து சொல்லும்போது சங்கீதா “போதும் டி அடங்கவே மாட்டேன்குற நீ, கொஞ்சம் உன் பேச்சை குற” என்று சிணுங்கினாள். நிர்மலா மென்மையாக சிரித்து மெதுவான குரலில் “thanks sanjana” என்றாள். அருகில் ரம்யா சங்கீதாவை நோக்கி “எதுக்கு பேச்சை குறைக்கனும்? நீங்க சும்மா இருங்க சங்கீதா, அவங்க என்னை மாதிரி மனசுல பட்டதை freeயா விளையாட்டா பேசுறாங்க, எப்போப் பார்த்தாலும் சும்மா உங்களை மாதிரி “அவள் ஒரு தொடர்கதை” ல வர்ற சுஜாதா மாதிரி இருக்க சொல்லுறீங்களா? நீங்க சொன்னதுல ஒன்னும் தப்பில்ல சஞ்சனா, அவங்கள கண்டுக்காதீங்க. compere பண்ணுறவங்க எல்லாம் நம்முடைய பேச்சுல interfere ஆகக்கூடாது, நான் சொல்லுறது சரிதானே?” – பேசும்போது சங்கீதா பக்கம் விரலை நீட்டி சிரித்துக் கொண்டே சஞ்சணவைப் பார்த்து சிரித்தாள் ரம்யா. சஞ்சனா அதற்க்கு “correct ஆ பேசுனீங்க.. நீங்க என் கட்சி…” – என்று சொல்லிவிட்டு ரம்யாவும் சஞ்சனவும் Hi five செய்தார்கள் (கைக்குளுக்குவது போல, உற்சாகத்தில் இருக்கும்போது இருவர் கை தட்டுவது தான் Hi five)

சங்கீதா - இடை அழகி 3

வாமா சங்கீதா.. நானே கூப்பிடனும்னு இருந்தேன்… excellent feedback about you from Mr.Raghav. உங்க councelling எப்படி போகுதுன்னு higher authorities க்கு தெரிவிக்கதான் இன்னைக்கு காலைல ராகவ் கிட்ட feedback தர வரச்சொல்லி இருந்தேன். அது உங்க salary increment க்கு உதவும். என்று சொல்ல.. சங்கீதாவின் முகத்தில் அப்படி ஒரு பூரிப்பு, சந்தோஷம். “Thanks sir” என்று சுருக்கமாக முடித்துக்கொண்டு அதிகம் excitement காமிகாமல் அடக்கமாக இருந்தாள் சங்கீதா. sir, I want to leave early today, I need some rest. என்று சங்கீதா சொல்ல “sure….sure…. please go ahead” என்று தன்மையாக சொல்லி அனுப்பிவைத்தார் vasanthan. tiredness அதிகம் இருந்ததால் வண்டியில் செல்வதற்கு பதிலாக, ஒரு auto rickshaw பிடித்து வீட்டிற்கு சென்றாள் சங்கீதா… வீட்டை அடைந்தவுடன் கிட்டத்தட்ட மணி மதியம் இரண்டு இருக்கும், நிர்மலா அக்காவின் வீட்டிற்கு சென்றாள் சங்கீதா.. நிர்மலா அப்போதுதான் குளித்து முடித்திருந்தாள்.. “வாமா.. என்ன இன்னிக்கி கொஞ்சம் சீக்கிரமா வந்துட்ட, என்று சந்கீதவைப் பார்த்து சிரித்து மிகவும் அக்கறையுடன் வரவேற்றாள் நிர்மளா.. தனது நெஞ்சினில் கட்டிய டவளுடன். ஒன்னும் இல்லைக்கா, கொஞ்சம் தலை வலி, வீட்டுல சமைச்சது எதுவும் மதியானம் bank ல சாப்பிட புடிக்கல, அதான் அப்படியே உங்களையும் rohit குட்டியையும் பார்த்துட்டு கொஞ்சம் பேசிட்டு வீட்டுக்கு போகலாம்னு இருந்தேன்… இப்போதான் குளிச்சீங்களா என்ன? ஆமாம் காலைல கொஞ்சம் வேலை இருந்துச்சி, அதான் இப்போ குளிச்சேன் – என்று பேசிக்கொண்டே கதவுக்கு தாழ்பாள் போட்டாள் நிர்மலா.. நிர்மலாவின் உயரம் கிட்டத்தட்ட சந்கீதவின் உயரத்துக்கு இணையாக இருக்கும், சந்கீதாவைவிட ஒரு வயது மூத்தவள். சந்கீதாவைப்போல சிவப்பு மேனி அல்ல, நடிகை கஜோல் போல மாநிறம் கொண்டவள். கஜோல் போலவே அகண்ட புருவமும் அழகிய கண்களையும் கொண்ட கலையான முகம் உடையவள். தலைக்கு சீக்காய் தேய்த்து குளித்து இருந்தாள், முழுவதாக துவட்டாததால் தலை முடி சுருள் சுருளாக ஈரமாக நீர்த்துளிகள் சொட்ட அவளது தோள்கள், மற்றும் முதுகின் மீது ஒட்டி இருந்தது…. அவள் கட்டி இருந்த டவல் பாதி தொடையை மூடி இருந்தது, மேல்புறம் முலைகளின் இடுக்கு (cleavage) பகுதியில் டவலின் இரு பக்க நுனிகளை சேர்த்து முடிச்சி (knot) போட்டிருந்தாள். ரோஹித் இன்னும் வரலையாக்கா? என்றாள் சங்கீதா தனது கையில் kitkat சாக்லேட் வைத்துக்கொண்டு. “அந்த வாலு இப்போ வர நேரம்தான், சீக்கிரமாவே வந்துடுவான்.., சரி, நீ சாப்டியாமா?” – என்று கேட்டாள் நிர்மலா. இல்லைக்கா கொஞ்சம் நேரம் ஆகட்டும், என்று சங்கீதா சொல்ல, இன்னும் எவளோ நேரம் ஆகும்? ஏற்கனவே மணி ரெண்டு ஆகுதுடி – நீ ரூம் உள்ள உட்கார்ந்து இரு நான் வரேன்… என்று சொல்லிவிட்டு hall ல் துவைத்து மடித்து வைத்த துணிகளில் ஜட்டி ஒன்றை எடுத்து ப் போட்டுக்கொண்டு சமையல் அறையில் சங்கீதாவுக்கு தட்டில் சாப்பாடு போட்டு எடுத்துக்கொண்டு bedroom க்கு வந்தாள் நிர்மலா….

கட்டிலில் சாய்ந்தவாறு அமர்ந்திருந்தாள் சங்கீதா… முலைகளின் இடுக்கில் காற்று வருவதற்கு வசதியாக லேசாக முந்தானையை மேல் பக்கம் துக்கி விட்டு இருந்தாள். அழுத்தமான புடவை கொசுரையும் லேசாக தளர்த்தி தொப்புளுக்கு கீழ் வரும் விதமாக செய்து இருந்தாள். இந்தாமா சங்கீதா – என்று சாப்பாடு தட்டை நிர்மலா குடுக்கும்போது சங்கீதா சற்று சந்கோஜப்பட்டு நிர்மலாவின் முன் அவளது புடவை கொசுரை மீண்டும் மேலே இழுக்க வரும்போது நிர்மலா “feel free sangeetha, அக்கா அக்கா னு வாய் நிறைய கூப்பிடுற, அப்படினா இதுவும் உன் வீடுதானே?” என்று அக்கறையாக கூறினாள். அவளது அன்பை ப் புன்னகைத்து ரசித்தாள் சங்கீதா. சாப்பாடு தட்டை வாங்கி சாப்பிட்டு கொண்டிருக்கும்போது நிர்மலா அவளது dressing table முன் அமர்ந்து, தனது கூந்தலுக்கு hair dryer போட்டு கூந்தலை காய வைத்தாள் …. அப்போது அவளது தோள்கள், அக்குள், முதுகுப்புறம் , பாதியாக டவலால் மூடி கல்யாணம் ஆன புதுப்பெண் போல மறைந்திருந்து எட்டிப்பார்க்கும் பாதி தொடை, அனைத்தும் பள பளவென வென மதிய நேர வெயிலில் dressing table கண்ணாடியின் முன் மின்னிக்கொண்டிருந்தது. சாப்பிடும்போது நிர்மலாவை பார்த்து சற்று beauty parlour சென்று வந்திருப்பாள் என்று தோணியது சங்கீதாவுக்கு. நிர்மலா, சங்கீதா மட்டும்தானே வீட்டில் இருக்கிறாள் என்று எண்ணி தனது மார்பில் இருக்கும் டவலின் முடிச்சியை நெஞ்சினில் இருந்து அவிழ்த்தாள். அப்போது அவளது முலைகள் சீரான வட்டமுடைய dark brown முளைக்காம்புகளுடன் மதிய நேர சூரிய வெளிச்சத்தில் நன்கு குலுங்கி பள பளவென தெரிந்தது சங்கீதாவுக்கு. அதை பார்க்கையில தனக்கு முலையின் கீழ் இருக்கும் வியர்க்குரு பத்தி நிர்மலா அக்காவிடம் சொல்ல வேண்டும் என்று தோன்றியது சங்கீதாவுக்கு. பிரா, ரவிக்கை, பாவாடை, புடவை என்று நிர்மலா அடுத்து அடுத்து அனைத்தையும் உடுத்தி 4 நிமிஷத்தில் அனைத்து உடைகளையும் உடுத்திக்கொண்டாள் நிர்மலா. பிறகு, நெத்திக்கு சாந்து வைத்து, லேசாக எண்ணெய் தேய்த்து கூந்தலை பின்னல் போட்டு அதனில் ரெண்டு முழம் மல்லிகையும் வைத்துக்கொண்டாள். அக்கா.. உங்க கிட்ட ஒன்னு சொல்லணும்… என்னமா? கூந்தலின் நுனியை சீப்பால் வாரியபடி கேட்டாள் நிர்மலா. இப்போது வீட்டுக்கு ரோஹித் வந்துவிட்டான்.. ஆனால் வெளியில் சங்கீதா ஆண்டியின் slippers பார்த்து சத்தம் எதுவும் குடுக்காமல் உள்ளே நுழைந்தான்.. ( புத்திசாலித்தனம் என்று என்ன வேண்டாம்… வயதுக்கு உரிய பயம்தான் காரணம், ஏன் என்றாள் அவனிடம் இருக்கும் சங்கீதா ஆண்டியின் ஜட்டியை அவர்கள் பார்த்து விடுவார்களோ என்கிற பயம்தான் அவனுக்கு.) வீட்டின் hall உள்ளே சென்றவன் ஒரு நிமிடம் பாதியாக சாத்திய நிர்மலாவின் bedroom கதவின் சாவி துவாரத்தினுள் லேசாக குனிந்து உள்ளே நடப்பது என்னவென்று கவனித்தான். நேத்து வந்தப்போவே சொல்லணும் னு நினைச்சேன்… ஆனா சொல்ல முடியல…. எனக்கு முலைக்கு க் கீழ கொஞ்சம் வியர்க்குரு இருக்குதுக்கா.. என்னதான் ointment போட்டாலும் ஜாக்கெட் போடும்போது உரசுறதால நமுச்சல் அதிகம் வருது..என்ன பண்ணலாம் அக்கா? – என்று சங்கீதா கேட்டாள். அப்படியா?, இரு ஒரு நிமிஷம் நான் பார்க்குறேன்… – என்று கூறி நிர்மலா மிகவும் casually சங்கீதாவின் safety pin ஐ அவளது தோளில் இருந்து அகற்றி, முந்தானையை எடுத்து விட்டு, அவளது blouse hook அனைத்தையும் ஒன்று ஒன்றாக அவிழ்த்து, கடைசி கொக்கியை அவிழ்க்கையில் “செப்பா.. என்ன tight, இப்படி போட்டா வேர்க்குரு வரத்தான் செய்யும் மா.” என்று சொல்லி ஜாக்கெட் அவிழ்க்க வசதியாக இருக்க வேண்டுமென்று எண்ணி அவளது ஒரு பக்கம் முலையை ரவிக்கையினுள் இருந்து கை விட்டு மெதுவாக ஆட்டி ஆட்டி வெளியே உருவி எடுத்து ரவிக்கை மேல் தொங்க விட்டாள் நிர்மலா. நடந்துகொண்டிருக்கும் சம்பவங்கள் அனைத்தையும் கதவின் சாவி துவாரத்தினுள் பார்த்த ரோஹித் மிகவும் உஷ்ணமாகிவிட்டான். மேலும் கூர்ந்து கவனித்தான்.. நிர்மலா ரவிக்கையை அவிழ்க்க முடியாமல் சங்கீதாவின் முலையை சற்று சிரமப்பட்டு எப்படியோ ஒரு வழியாக உருவி வெளியில் எடுப்பதை பார்க்கையில சந்கீதவுக்கே லேசாக சிரிப்பு வந்து விட்டது. தட்டில் சாப்பிட்டு க் கொண்டிருக்கும்போது மெதுவாக சுவரின் பக்கம் திரும்பி லேசாக சிரித்துக்கொண்டாள் சங்கீதா.. சங்கீதா சிரிப்பது அறிந்து நிர்மலா கிண்டலும் கண்டிப்பும் கலந்த குரலில் கூறினாள் “ஏன் மகாராணிக்கு சிரிப்பு வராது?…. பெருசா வளர்த்துக்க மட்டும் தெரியுது, அதுக்கு அப்புறம் அதை ஒழுங்கா சுத்தாமா பார்த்துக்க தெரியாம வேர்க்குரு வரவெச்சிக்குட்டு அவஸ்தை பட வேண்டியது, சரியான போன்னுடி நீ..” என்று கூறி சிரித்தாள்.. எப்போதும் பெண்கள் தனிமையில் தங்களின் அந்தரங்க கேள்விகள், சந்தேகங்களை மற்றொரு பெண்ணிடம் கேட்கும்போது அவர்கள் செய்துகொள்ளும் கிண்டல்களால் சிரித்துக்கொள்ளும் சிரிப்பின் ஒலிகள் கேட்பவர்களுக்கு கிளுகிளுப்பு உண்டாக்கும்.. அந்த விதத்தில் நிர்மலாவும் சங்கீதாவும் சிரிக்கையில் அதை கேட்டு உஷ்ணமாகாமல் இருக்க ரோஹித் விதிவிலக்கல்ல. அவனது மனது மீண்டும் தன் ரூமுக்குள் ஒழித்து வைத்திருக்கும் சங்கீதாவின் ஜட்டியை வைத்து இரவு நேரத்தில் அவன் மோப்பம் பிடிக்கும் வேலைகள் நினைவுக்கு வந்தது… அதில் அவனது மனதுக்குள் சங்கீதாவின் அந்தரங்கப்பகுதிகள் அனைத்தையும் இன்னும் வெறித்தனமாக பார்க்க வேண்டுமென்று உணர்ச்சிகளை தூண்டியது…. நிர்மலா சங்கீதாவின் ஜாக்கெட்டை அடிப்பக்கம் தளர்த்தி விட ஒரு முலையை வெளியே உருவிய பிறகு சற்று எதிர்பார்த விதம் தளர்ந்தது, பிறகு ஜாக்கெட் அடிப்பக்கம் கை விட்டு கடைசி கொக்கியை கழட்டிவிட்டாள் நிர்மலா. இருப்பினும் முலைக்கு க் கீழ் இருப்பதை சரியாக பார்க்கவேண்டுமானால் பிராவும் அவிழ்க்க வேண்டும், எனவே சங்கீதாவின் பிரா hook பட்டைகளை பின் புறம் இரு கைகளையும் விட்டு அவிழ்த்தாள் நிர்மலா. அப்போது ஒரு நிமிடம் சங்கீதாவிடம் சாப்பாடு தட்டை பக்கத்தில் இருக்கும் மேஜையின் மீது வைக்க சொன்னாள் நிர்மலா.. சங்கீதாவும் நிர்மலா சொல்வதை அப்படியே செய்தாள்…. பிறகு நிர்மலா, சங்கீதாவின் இரு கைகளையும் மேல் துக்கி ஜாக்கெட் மற்றும் பிராவினை உருவி கை வழியாக அவிழ்த்தாள். சிவப்பான மேனி கொண்ட சங்கீதாவின் உடலில் பிராவினை அடியிலிருந்து உருவி மேலே அவிழ்க்கும்போது அவளது இரு முலைகளும் ஒரு நொடி மேல் சென்று தொப்பென்று கீழ் நோக்கி விழுந்தது, அப்போது வியர்க்குரு முலை சதைகளுக்கு இடுக்கில் உரசப்படுவதால் ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் என்று அவளது வாயில் சிறிய சத்தம் வந்தது.. “என்னடி இது? சின்ன சின்னதா வேர்க்குரு இருக்கு…. டெய்லி குளிக்கும்போது மஞ்சள் போடுறியா இல்லையா?” – சங்கீதாவின் முலையை ஒவ்வொன்றாக தூக்கி அடிப்பக்கத்தில் சதை இடுக்கில் தன் விரல்களால் தடவியவாறு அக்கறையும் லேசான கண்டிப்பும் கலந்த குரலில் கேட்டாள் நிர்மலா…. கொஞ்சம் தூள் எடுத்து ஒரு bucket வெண்ணீர் ல கலந்து மஞ்ச தண்ணிய உடம்பு பூர ஊதிக்குவேன்கா, இதுக்கு மேல என்ன செய்ய? – புரியாதவளாய் கேட்டாள் சங்கீதா…. அப்படி குளிக்குரதுல தப்பு இல்லை இருந்தாலும் இந்த மாதிரி இருக்கமா சதை அமுங்கி மூடி இருக்குற இடத்துல கொஞ்சம் extra வா மஞ்சள் தேய்ச்சி குளிச்சா இன்னும் நல்லது… இப்போதிக்கு நான் ஒன்னு பண்ணுறேன் இரு.. என்று சொல்லி நிர்மலா தனது மஞ்சள் தூள் டப்பா எடுத்து வந்து சிறிதளவு நீர்த்துளிகள் விட்டு thick paste போல விரலால் குழைத்து உருட்டி.. உருட்டி.. மஞ்சளை சற்று கெட்டியான உருண்டைகளாக்கி அவளின் முலை சதைகளுக்கு அடியில் லேசாக வேர்க்குரு மீது அப்பி விட்டு மீண்டும் முலைகளை free யாக தொங்கவிட்டாள். எத்தினி வாட்டி சொனாலும் கேட்க மாட்டேன்குற – என்று நிர்மலா சலித்துக்கொள்ள… “என்ன சொல்றீங்கக்கா?” என்று தெரியாதவளாய் கேட்டாள் சங்கீதா.. தாலிய உள்ளுக்குள்ள அமுங்கி இருக்குற சதைக்கு நடுவுல சொருகி வெச்சிக்காத, ஜாக்கெட் அடியில இழுத்து விட்டோக்கோ னா கேட்கவே மாட்டேன்குற… எத்தினி தடவ நான் அதை உனக்கு சொல்ல…. – என்று லேசான உரிமை கலந்த கோவத்தில் முலைகளின் உட்புறம் தாலி மணிகள் உரசியதால் ஏற்பட்ட மிகச்சிறிய கீறல்கள் மீதும் மிதமாக மஞ்சளை தடவினாள் நிர்மலா. இப்போதிக்கு பிரா போடா வேண்டாம், ஏன்னா போட்டு இருக்குற மஞ்சள் மேல பிராவோட பட்டை உரசாம இருக்கணும், அதனால நீ கிளம்பும்போது ஒரு cover ல சுருட்டி தரேன், அதை எடுதுக்குட்டு பூசி இருக்குற மஞ்சலோட நான் மாட்டிவிட்ட ஜாக்கெட் அப்படியே இருக்கட்டும், கூடவே வெயில் இருக்குறதால இந்த புடவையெல்லாம் கூட எடுத்துட்டு fan போட்டு மல்லாக்கா படுத்து தூங்கு. உனக்கு ரெஸ்ட் தேவை, அது உன் கண்ணுல தெரியுது. சரி, இப்போ குடுத்த சாப்பாட்டை சாப்பிட்டு முடிச்சிடு, குட்டியும் வர நேரம் ஆச்சு….. என்று அக்கறையாக சொல்லி சங்கீதாவுக்கு அவளது ஜாக்கெட்டை மீண்டும் அவளின் கை வழியாக போட்டு முதுகில் இறக்கி, முன்புறம் நெஞ்சின் அருகில் முலைகளை அதிகம் அழுத்தாமல் blouse ல் மூன்று கொக்கிகள் மட்டும் மாட்டிவிட்டு கடைசியில் இருக்கும் மீதி இரண்டு கொக்கிகளை போடாமல் free யாக காற்று படும் விதம் முந்தானையை லேசாக அவளின் தோளில் போட்டு safety pin குத்தி விட்டாள் நிர்மலா. கதவின் சாவி துவாரத்தின் வழியில் இப்போது சங்கீதாவின் முலை clevage மேல்பக்கம் மட்டும் அல்ல, அடிபாகத்திலும் அழகாக தெரிந்தது ரோஹித்துக்கு, காரணம் நிர்மலா சங்கீதாவுக்கு ஜாக்கெட் கொக்கியை போட்ட விதம் அப்படி. சங்கீதா மீண்டும் சாப்பிட ஆரம்பித்தாள்…. அப்போது “குடிக்க தண்ணீர் எடுத்துகுட்டு வரேன்” என்று சொல்லி நிர்மலா ரூமை விட்டு வெளியே வர எழுந்தறித்தாள், அதை கண்டு உடனே வீட்டின் வாசலுக்கு சென்று ஒரு முறை calling bell அழுத்தினான் rohit, அதாவது இப்போதுதான் வீட்டிருக்கு வருகிறான் என்று அவர்களுக்கு தோன்றுவதற்காக…. பிஞ்சில் பழுத்த சாமர்த்தியசாலி… அவன் எதிர்பார்த்தது போலவே நிர்மலாவும் நம்பினாள்… “வாடா கண்ணா….” என்று நிர்மலா அவனை இடுப்பில் ஏற்றி அமர்த்தி வைக்க, சங்கீதா சாப்பிட்டு முடித்து விட்டு தட்டை சமையல் அறையில் வைக்க ரூமை விட்டு வெளியே வந்தாள், அப்போது ரோஹித்தை பார்த்து, “ஹை.. புஜ்ஜி கண்ணா, வந்துடீங்களா ஸ்கூல் ல இருந்து… வாங்க வாங்க நம்ம வீட்டுக்கு விளையாட போகலாம்…” என்று சொல்லி தட்டை sink ல் போட்டுவிட்டு கை அலம்பிவிட்டு நிர்மலாவின் தோளில் இருந்து உரிமையாக ரோஹித்தை தன் இடுப்பில் வைத்துக்கொண்டாள் சங்கீதா. கிட்டத்தட்ட ரோஹித்தை தன் குழந்தை ரஞ்சித்தின் வயதிலிருந்து சங்கீதாவுக்கு தெரியும். காரணம் அவள் பெற்ற இரு குழந்தைகளுக்கும் முன்பு ரோஹித்தான் அவளுடைய செல்லம், கிட்டத்தட்ட அவளின் மூத்த குழந்தையாகவே அவனை தன் மனதில் வைத்திருந்தாள் சங்கீதா. சங்கீதா ரோஹித்தை தோளில் போட்டு கிளம்பும்போது நிர்மலா ரோஹித்திடம் கேட்டாள்.. “டேய் ஆண்டி tired அ இருக்காங்கடா, பாவம் தூங்க விடுடா.. நீ போயி கார்ட்டூன் சேனல் ஏதாவது பாரு போ….” என்று சொல்ல, உடனே இடுப்பில் வைத்திருக்கும் தனது சங்கீதா ஆண்டியின் கழுத்தை இருக்க கட்டிக்கொண்டு “உஹ்ம்ம் மாட்டேன்” என்று வாய் பேசாமல் தலை அசைத்து பதிலை சொன்னான் ரோஹித். என் செல்லம், எனக்கு தெரியாதா என் புஜ்ஜி கண்ணா பத்தி…. சரிக்கா, நான் வரேன்… என்று சங்கீதா கிளம்பும்போது நிர்மலா “ஒரு நிமிஷம் மா” என்று சொன்னாள்… என்னக்கா? என்றாள் சங்கீதா…. last ரெண்டு நாளாவே நீ பார்க்க கொஞ்சம் சந்தோஷமா இருக்கே…. எப்போவும் நீ இப்படியே இருக்கனும்டி என்று அன்பாய் கூறினாள் நிர்மலா.. இதை கேட்ட சங்கீதாவுக்கு அன்று காலை ரம்யாவும் bank ல் அதையே சொன்னது நியாபகம் வந்தது. இருவரும் ஒரே வார்த்தைகளை சொல்ல அவளுக்கே ஒரு சந்தேகம் வர ஆரம்பித்து விட்டது.. “உண்மையில் சந்தோஷமாகத்தான் இருக்கிறோமா?…” என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டாள், கூடவே அந்த சந்தோஷத்துக்கு காரணம் என்னவென்றும் அவளுக்கு தெரியும், ரகாவின் phone உரையாடல்தான் அது.. சரி வரேன்கா – என்று சொல்லி உதட்டிலும் மனத்திலும் ரகசியமாக புன்னகைத்துக்கொண்டு நிர்மலா கூறிய பிறகு ஏற்பட்ட சந்தோஷத்தை மனதுக்குள் மூடி வைத்து அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தாள் சங்கீதா. தனது வீட்டிற்கு ரோஹித்தை இடுப்பில் வைத்துக்கொண்டு சென்றாள் சங்கீதா. வீட்டின் கதவை திறக்கும்போதும், திறந்து உள்ளே செல்லும்போதும், செருப்பை கழட்டும்போதும், வீட்டினுள் சென்ற பிறகு உள்பக்கம் தாழ்ப்பாள் போடும்பொழுதும் ரோஹித்தின் கண்கள் சங்கீதா நடமாடும் இடங்கலையே குறிவைத்து த் தாக்கியது. நிர்மலாவின் வீட்டில் சங்கீதாவை ப் புடவையை வெயிலுக்கு எடுத்துவிட்டு காத்தோட்டமாக தூங்கு என்று நிர்மலா சங்கீதாவுக்கு குடுத்த அறிவுரைப்படி அவள் சேலையை எப்போது அவிழ்ப்பாள் என்று மனதுக்குள் ஒரு ஏக்கம் ஓடியது ரோஹித்துக்கு. hand bag எடுத்து ஒரு ஓரத்தில் மேஜையின் மீது வைத்துவிட்டு பெட்ரூமுக்கு சென்று சேலையை ரோஹித் எதிர்பார்த்தது போலவே அவிழ்த்துவிட்டு மேலே அவளின் டர்கி டவலால் நெஞ்சின் மீது போர்த்திக்கொண்டு ஹாலுக்கு வந்து TV on செய்துவிட்டு அதில் cartoon network சேனல் வைத்துவிட்டு, “கண்ணா, கொஞ்சம் நேரம் பார்துக்குட்டு இருடா, இன்னும் one hour ல ரஞ்சித்தும், ஸ்நேஹாவும் வந்துடுவாங்க மா கண்ணா.. ஆண்டி கொஞ்சம் நேரம் தூங்கிட்டு வரேண்டா” என்று சொல்லி தனது பெட்ரூமுக்கு சென்றாள் சங்கீதா…. ரோஹித்திடம் சங்கீதா பேசுகையில், அவனது பார்வை அனைத்தும் அவளுடைய பாவாடை நாடா மீதும் அதன் மேல் தெரியும் அழகிய தொப்புள் மீதும் விழுந்தது, நடக்கையில் தொப்புளுக்கு கீழ் இருக்கும் சதைகள் குலுங்குவது அவனுக்கு இன்னும் உஷ்ணத்தை ஏற்றியது, பின் புறம் திரும்பி பெட்ரூமுக்கு செல்லும்போது அவளுடைய மென்மையான இடுப்பு மடிப்புகள் முதுகுக்கு க் கீழ் பக்கம் லேசாக ஆடுவதும், கூடவே அவளது பெருத்த புட்டங்கள் குளுங்குவதும் பார்க்க ப் பார்க்க அவனுக்கு காய்ச்சல் வந்திருக்குமோ என்று சந்தேகப்படும் விதம் அவனது உடல் சூடானது…. பாவாடை அவளின் புட்டங்களின் மீது அழுத்தமாக இருக்க, அவளது ஜட்டியின் elastic lines அப்பட்டமாக தெரிந்தது. சற்று நேரம் சங்கீதா ஆண்டி தூங்க வேண்டும் என்று எண்ணி கார்ட்டூன் நெட்வொர்க் சேனலில் ஆழ்ந்து இருப்பது போல கஷ்டப்பட்டு உட்கார்ந்திருந்தான் ரோஹித். ஒரு இருவது நிமிடத்துக்குப் பிறகு சேனல் மாற்றி வைத்தான், அதில் gemini TV யில் சில தெலுங்கு பட சூடான பாடல்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது, அதை பார்க்க ப் பார்க்க அவனது எறியும் உணர்ச்சிகளுக்கு பெட்ரோல் ஊதுவது போல இருந்தது…. டிங்.. டிங்.. என்று யாரோ calling bell அழுத்த, சங்கீதா வருவாளோ என்று நினைத்து மீண்டும் உடனே சேனலை cartoon network க்கு மாற்றி வைத்து விட்டு அமர்ந்தான் ரோஹித். சங்கீதா வருவாளா என்று காத்திருந்தவனுக்கு ஆச்சர்யம், டிங் டிங் என்று மீண்டும் அழைப்பு மணி ஒலித்தது… காத்திருந்தான் ரோஹித், இன்னும் வரவில்லை, கடைசியில் இவனே சென்று கதவை திறந்து யாரென்று பார்த்தான், “பழைய பேப்பர் எதாவது இருக்குத னு வீட்டுல யார் கிட்டயாவது கேட்டு சொல்லுப்பா, போ” என்றார் ஒரு பெரியவர்.. இருங்க கேட்க்குறேன்.. – என்று பாவமாக சொல்லி சங்கீதாவின் அறைக்கு சென்று “ஆண்டி…. ஆண்டி….” என்று இரு முறை கூப்பிட்டு பார்த்தான், சத்தம் இல்லை, அருகினில் சென்று அவளது கையை பிடித்து லேசாக தட்டினான், “ஆண்டி….ஆண்டி….” என்று கொஞ்சம் சத்தமாகவே கூப்பிட்டு எழுப்ப முயற்சித்தான். ஆனால் எழுந்தரிக்கவில்லை. பிறகு அவனே hallக்கு வந்து “வீட்டுல இருக்குறவங்க தூங்குறாங்க நீங்க நாளைக்கு வாங்க” என்று சொல்லி அனுப்பி வைத்தான். இப்போது hall ல் தாழ்ப்பாள் போட்டு விட்டு வந்து chair ல் அமர்ந்தவனுக்கு சற்றும் TV மீது கவனம் போக வில்லை. TVயை off செய்தான். பிறகு hall ல் லேசான சத்தம் கொடுத்துக்கொண்டு சுத்திக்கொண்டிருக்கும் fan ஐ off செய்தான். வீட்டில் இப்போது எந்த சத்தமும் இன்றி, முற்றிலும் நிசப்தம் நிலவியது. வீட்டினுள் அனைத்தும் அமைதியாய் இருக்க, சங்கீதா மூச்சு விட்டு தூங்கும் சத்தம் மட்டும் நன்றாக தெளிவாகக்கேட்டது. மீண்டும் அவளது படுக்கைக்கு அருகில் சென்று ஒரு முறை கூப்பிட்டு ப் பார்த்தான் ” ஆண்டி…. ஆண்டி….” என்று ஆனால் கிட்டத்தட்ட இருவது மணி நேரத்துக்கும் மேல் தூங்காததால் மிகவும் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்தாள் சங்கீதா. யாரேனும் அவளது காதின் அருகில் ஸ்பீக்கர் வைத்து கத்தினாலும் கேட்காது என்பது போல இருந்தது அவளின் தூக்கம்.

ஒருபுறம் மனதில் அளவுக்கு அடங்காத excitement மறுபுறம் அதிகப்படியான பயம். ரெண்டும் கலந்து பட படவென இதயத்துடிப்பை அதிகரித்தது ரோஹித்துக்கு.. அவளது படுக்கைக்கு ப் பக்கத்தில் குனிந்து தரையில் முட்டிக்கால் போட்டு அவளது இடுப்பின் பக்கத்தில் சென்று அவளது இடுப்பு மடிப்புகளை உத்துப்பார்தான் ரோஹித், ஜன்னலில் மதிய நேர வெளிச்சம் வந்துகொண்டிருந்தது.. மேலே fan சுத்திக் கொண்டிருந்தது… பாவாடையின் நாடா சங்கீதாவின் தொப்புளுக்கு இரண்டு இன்ச் கீழ் இருந்தது. தொப்புளை மிக மிக close-up ல் உத்துப்பார்தான். அவள் மூச்சு விட்டு தூங்கிக்கொண்டிருக்கயில் அவளது தொப்புள் முன்னுக்கும் பின்னுக்கும் சென்று வருவதை கிட்டத்தட்ட ஒரு ஐந்து நிமிடங்கள் இடைவிடாது பார்த்திருப்பான் ரோஹித். மேலே சுத்திக்கொண்டிருக்கும் fan காற்றினில் அவளது தொப்புளை சுத்தி சிறிதளவில் உள்ள ஊசி மயிர்களும், தொப்புளுக்குக்கீழ் மெலிதாக ஒரு கோடு போல் செல்லும் பூனை மயிர்களும் காற்றில் லேசாக ஆடுவதை கவனித்து ரசித்தான் ரோஹித். தொப்புளுக்குக்கீழ் ஆரம்பிக்கும் அந்த பூனை மயிர்கள் நேராக கீழே சென்று அவளது பாவாடைக்குள் மறைந்தது. அந்த மயிர்கள் எங்கு செல்கிறது, எங்கு சங்கமிக்கிறது என்று அவனுக்கு அந்த பாவாடை நாடாவை அவிழ்த்து தெரிந்துகொள்ள அதிக ஆர்வம் இருந்தாலும் அவனது பயம் அவனை தடுத்தது.. ங்கீதாவின் தொப்புளை லேசாக அவனது சுண்டு விரலால் தடவிப்பார்தான்.. பஞ்சு தொடுவது போன்று இருந்தது ரோஹித்துக்கு, அவ்வளவு மென்மையான சதை அவளுக்கு இருக்கும் என்று தொட்டுப்பார்காத வரை அவனுக்குத் தெரியாது. அருகிலுள்ள மேஜையின் மீது இருக்கும் tumbler ல் உள்ள தண்ணீரில் விரலை விட்டு வெளியே எடுத்து அவனது விரல் நுனியில் சொட்டும் ஒரு நீர்துளியை அவளது தொப்புள் ஓட்டைக்குள் கச்சிதமாக விட்டான் ரோஹித். அது ஒரு சிறிய குளம் போல உருவானதை கண்டு மிகவும் சூடாணான். வளது தொப்புளின் இருபக்கமும் பாவாடையின் இறுக்கத்தால் உண்டான அழுத்தங்கள் அவளது இடுப்பு சதையில் கோடுகள் போல தொப்புளுக்கு இரு பக்கமும் இருந்தன. அவள் மூச்சு இழுக்கும்போது தொப்புள் மேலே வர ரோஹித் விட்ட ஒரு சொட்டு நீர் அவளது தொப்புளின் இரு முனைகளிலும் வழிந்து இடுப்பின் இரு மூலைகளுக்கும் ஓடியதை க் கண்டு ரசித்து சூடாணன். கண்ணு பட்டு விடகூடாது என்று கடவுளே முடிவு செய்துதான் சங்கீதாவின் தொப்புள் அருகில் ஒரு மிகச்சிறிய மச்சம் ஒன்றை வைத்திருக்கிறான். அந்த மச்சத்தை ப் பார்த்து ரோஹித்துக்குள் அப்படி ஒரு உஷ்ண நிலை. அந்த ஈரமான தொப்புள் ஓட்டைக்குள் சங்கீதாவின் வியர்வை கலந்த dust, மற்றும் பாவாடையின் நூல்களால் சேர்ந்து ஒரு சிறிய அழுக்கு உருண்டை அவளது தொப்புளுக்குள் இருப்பதை கண்டு அவனுடைய சிறிய சுண்டு விரலால் சங்கீதா ஆண்டியின் தொப்புளுக்குள் விட்டு துழாவி எடுத்தான், அந்த சிரிதளவிலான ஈரமான அழுக்கு உருண்டையை தனது சட்டை பாக்கெட் உள்ளே பத்திரமாக ப் போட்டுகொண்டான். என்ன ஆனது என்று தெரியவில்லை, என்னவோ ரோஹித்தின் மனதில் தோன்ற, உடனே சமையல் அறைக்கு சென்றான், toilet அருகில் சென்றான், வீட்டின் பின் பக்கம் சென்றான், வெளியில் இருக்கும் செடி கொடிகள் அருகில் சென்றான், கடைசியாக அவன் எதிர்பார்த்தது கிடைத்தது….அது ஒரு சிறிய கருப்பு எறும்பு. அதை எடுத்துக்கொண்டு ஒரு சிறிய paper ல் மடித்து பதிரமாக கொண்டு வந்து மீண்டும் சங்கீதாவின் அறைக்குள் நுழைந்தான்… அப்போது சங்கீதா படுத்திருக்கும் விதம் பார்க்கும்போது அவன் மனதில் உணர்ச்சிகள் அவனை ப் பிடுங்கித்தின்னது…. சங்கீதா படுக்கையில் படுக்கும்போது அவளது பாவாடை தொடைகளுக்கு பின் பகுதியில் மடங்கி இருந்ததால் பாதங்கள் வரை மூடவில்லை, மாறாக முட்டிகளுக்கு கொஞ்சம் மேலே வரை சென்றிருந்தது. இந்நிலையில், வலது காலை முட்டியால் மடக்கி வைத்திருந்தாள்.. மற்றொரு கால் நீட்டு வாக்கில் வைத்து கட்டில் மீது படுத்திருந்தாள் சங்கீதா.. ரோஹிதுக்கு அவளுடைய வாழைதண்டு போல பளபளக்கும் முழங்காலை அவளது மெலிதான கொலுசுடனும், காலில் வைத்திருக்கும் nailpolish விரல்களுடனும் காண்கையில் 1000 watts கரண்ட் அடித்தது போல இருந்தது… கால் கட்டை விரல் முதல், முழங்கால், முட்டிக்குக் கீழ் மடங்கி இருக்கும் சதைப்பகுதி, கூடவே மறைந்து (மறைந்ததுபோல்) இருக்கும் உட்புற தொடைகளின் கொழுத்த சதையை ப் பார்த்தான். சிவப்பான வெண்மையான தொடைகளின் உட்புற சதைகள் சூரியனின் வெளிச்சத்தில் தங்கம் போல மின்னியது. தொடைகளின் மீது இருக்கும் சிறிய ஊசி மயிர்கள் மிதமான வியர்வையால் அவளது இரு பெரும் தொடைகள் சங்கமிக்கும் இடத்தில் ( அதாவது உட்புறத்தில் ஜட்டியின் அருகில் ) ஒட்டியவாறு இருந்தது. முகத்தை சற்று பாவாடையின் உள்ளே கொண்டுசென்று ஜட்டியின் அருகே முகத்தை வைத்து ப் பார்த்தான் ரோஹித். என்னதான் மற்ற இடங்களில் பால் பொங்கும் வெண்ணிறத்தில் தொடைகளின் சதை இருந்தாலும், உட்புற தொடைகளின் உச்சியில் சதையின் நிறம் சற்று கருமையாக இருப்பதை உணர்ந்தான் ரோஹித், ஆனால் பார்ப்பதற்கு அது மிகவும் errotic feeling குடுத்தது ரோஹித்துக்கு.. ஊசி மயிர்கள் சிறிதளவில் ஆங்காங்கே தொடைகளின் மீது படர்ந்து இருந்தாலும், அந்த லேசான கருமையான நிறம் கொண்ட உட்புற தொடையின் உச்சப் பகுதியில் கொஞ்சம் அதிகம் இருப்பதை உணர்ந்தான் ரோஹித். அன்று ஒரு முறை சங்கீதா ஆண்டியின் கருப்பு நிற ஜட்டியில் ஏன் சிறிதளவில் சுருள் சுருளாக ஒன்றிரண்டு மயிர்கள் ஒட்டி இருந்தது என்பதற்கு இன்று பதில் கிடைத்தது ரோஹித்துக்கு. சிறிது நேரத்துக்கு பிறகு சங்கீதா திரும்பிப் படுத்தாள், அப்போது பக்கத்தில் இருக்கும் oscillation fan ஐ on செய்து அவளது பாவாடை இன்னும் மேலே செல்லும் விதம் திருப்பி வைக்க, அவனது பார்வைக்கு சங்கீதாவின் பின் புற தொடைகளின் தரிசனம் முழுவதும் கிடைத்தது, அப்போது அவளின் நீல நிற பாவாடையின் நாடா அவளது மென்மையான இடது புற புட்டத்தின் மீது இருப்பதை ப் பார்த்தான்.() அப்போது சங்கீதா ஆண்டி brown நிற ஜட்டியை அணிந்திருப்பது அவனுக்கு நன்றாக தெரிந்தது… வாழ்கையில் எதுவும் முதல் முறை காணக்கூடாததை க் கண்டால் மணம் உஷ்ணத்தில் அல்லாடும், அது போல முதல் முதலில் சங்கீதா ஆண்டியின் புட்டங்களின் சதைகளை ப் பார்த்தபொழுது மணம் அல்லல் பட்டது ரோஹித்துக்கு. சிறிய காகிதத்தில் மடித்து எடுத்து வந்த கருப்பு எறும்பை மெதுவாக இடுப்பின் உச்சியில் வைத்து ஆராய்ச்சி செய்வது போல கூர்ந்து கவனித்தான் ரோஹித்… அப்போது அந்த எறும்பு மெதுவாக அவளது இடுப்பு மடிப்பின் மீது ஊர்ந்து சென்று அவளது தொப்புள் ஓட்டைக்குள் சென்று மறைந்து பிறகு வழி இல்லையோ என்று தொப்புள் உள்ளே சுத்தி சுத்தி, ஒரு வழியாக வெளியே வந்து அவளின் வயிற்றுக்கு மேல்புறம் சென்றது… அதன் பாதை மேலே சென்று அவளது முலைகளின் இடுக்கு பகுதிக்கு செல்ல ரோஹித் அவளின் உடல் மீது அந்த எறும்பின் செயலை அதிகப்படியான உஷ்ணத்தில் மூச்சு இறைக்க ப் பார்த்து ரசித்தான்…. முலைகளின் சதை இடுக்கில் எறும்பு புகுந்து செல்ல நினைத்து முடியாமல் நிர்மலா அவிழ்த்து விட்ட கடைசி இரண்டு கொகிகளின் உதவியால் அவளது முலைக்கு பக்கவாட்டில் நகர்ந்து சென்றது. அப்போது உருண்டையாக உருட்டி வைத்த மஞ்சள், முலைக்கு கீழ் சதை பகுதியில் காய்ந்து இருந்தது, எறும்பு ஊர்ந்து செல்லும்போது தனது நுனி விரலால் அந்த காய்ந்த மஞ்சளையும் எடுத்து தனது சட்டை பாக்கெட் உள்ளே வைத்துக்கொண்டான் ரோஹித். முளைக்கும் ஜாக்கெட் துணிக்கும் இடையில் புகுந்து செல்லும் எறும்பை ஜாக்கெட் துணியின் மேல் புறத்திலிருந்து எப்படியெல்லாம் இடம் கிடைக்கும் பக்கம் எறும்பு நகர்கிறது என்பதை உத்துப்பார்தான். அப்போது ஜாக்கெட் துணியின் உள் முலைகளின் உச்சியை நோக்கி நகர்ந்து செல்வதை ப் பார்த்தான், என்னதான் ஜாக்கெட் துணியால் மூடி இருந்தாலும், பிரா இல்லாததால் நான் இங்கே இருக்கிறேன் என்று எழும்பி நின்று வெட்கப்பட்டு தன்னை அடையாளம் காமித்துக்கொண்டிருந்தது அவளது முலைக்காம்புகள். அதனை நோக்கி சென்ற எறும்பு அவளது காம்பை அடைந்து அதையும் தாண்டி கழுத்துப்பக்கம் வரை வந்து அவளது உதட்டின் மீது ஊர்ந்து கன்னங்களின் மீது பட்டு காதுக்கு சென்று தலையின் மீது ஏறி தலையணை வழியே இறங்கி அருகில் உள்ள ஜன்னல் வழியே தான் இருக்கும் இடம் நோக்கி சென்றது…. ஆனால் அந்த எறும்பு அவளது உடலில் வழி தேடி நகர்ந்து சென்ற பாதையும், சென்ற விதத்தையும் அவனது மனதில் ஆழமாக பதிவு செய்தான் ரோஹித். முற்றிலும் இன்று வரை அனுபவிக்காத ஒன்றையும் இன்று அவன் அனுபவித்தான், அது சங்கீதா தனது கைகளை லேசாக தூக்கி தலையின் மீது வைத்து ப் படுத்து இருக்கையில் அவளின் தோள்களுக்கு க் கீழ் இருக்கும் அக்குள் வாசனைதான் , வேர்வையும் perfume மும் கலந்து இருக்கும் அவளது அக்குள் வாசனையை அவளது அக்குளின் அருகில் சென்று சற்று நுகர்ந்து பார்த்தான். அப்போது அந்த வாசனையில் அவனுக்கு ஒரு விதமான இன்பம் உண்டானதை மனதார உணர்ந்தான். கூடவே அங்கே சிறிதளவில் மயிர்கள் இருப்பதையும் கண்டு ஆச்சர்யம் அடைந்தான். கூந்தலில் மல்லிகை, உதட்டில் lipstick, நீதியில் shining singaar sticker பொட்டு, மார்புகளில் மஞ்சள், கழுத்தில் தாலி, கைகளில் வளையல், காலில் கொலுசு என அனைத்தும் மாட்டி, சற்று அந்தரங்கமாக தூங்கும் அழகு தேவதையை வெச்ச கண் வாங்காமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் ரோஹித். சற்றும் எதிர்பார்க்காத வண்ணம் திடீரென சங்கீதாவின் செல்போன் சிணுங்க, உடனே ரோஹித் அங்கிருந்து மின்னல் வேகத்தில் hallக்கு சென்று அமர்ந்து மீண்டும் cartoon network பார்த்தான். ஓரளவுக்கு தூங்கியதால் cell phone சத்தத்தால் மெதுவாக எழுந்து “யாரு?” என்று சங்கீதா கேட்க “நாந்தான் ஷங்கர் பேசுறேன் மேடம், உங்க colleague ரம்யா husband பேசுறேன்” என்றான். சொல்லுங்க என்ன விஷயம்?… – என்று அவள் ஷங்கருடன் பேசுகையில் களைந்து இருக்கும் ஆடைகள் அனைத்தையும் சரி செய்துகொண்டாள். முக்கியமான விஷயம் மேடம், நீங்க குடுத்த சாம்பிள் piece என் laboratory ல டெஸ்ட் பண்ணிட்டேன், அது sodium monoxide kraft pieces, பார்க்க மரம் போல hardஆக இருக்கும்.. என்று கூறினான்… ஆச்சர்யத்துடன் “மேலே சொல்லுங்க ஷங்கர், its eating my mind” என்றாள் சங்கீதா.. இது தரமான பேப்பர் செய்ய உதவும் மேடம். அதைத்தான் ஏற்கனவே செய்யுறாங்களே, அதை எடுத்ததே பேப்பர் manufacturing unit ல இருந்துதான்… இது நீங்க நினைக்குறா மாதிரி சாதாரண பேப்பர் இல்லை மேடம், fibre content அதிகம் இருக்குற பேப்பர், அவளோ சீக்கிரத்துல கிழிக்க முடியாது. இதை கேட்டவுடன் சங்கீதாவின் மனதில் ஒரு பெரிய சந்தேகம் எழுந்தது…. உடனே ஷங்கரிடம் thanks சொல்லி போன் கட் செய்து அவசரமாக ராகவுக்கு போன் செய்தாள் சங்கீதா…. line கிடைக்காததால் இரவு try செய்யலாம் என்று எண்ணி மீண்டும் தூங்கினாள் சங்கீதா.. அன்றைய இரவு வழக்கம் போல குழந்தைகள் வந்த பிறகு விளையாடி, கணவனுக்கும் குழந்தைகளுக்கும் உணவு குடுத்து, படுக்க வைத்து ரோஹித்தை வீட்டுக்கு பத்திரமாக அனுப்பி வைத்தாள் சங்கீதா. அன்று இரவு ரோஹித் தூங்குகையில் பகலில் பார்த்த காட்சிகள் மனதில் ஆழமாக பதிவானதால் ஒரு சூடான கனவு வந்தது அவனுக்கு , அதில் அவன் சங்கீதா ஆண்டியின் ஜட்டியை அவள் உணவு அருந்தும் போது restaurent ல் மற்றவர்கள் பார்வைக்கு தெரியாமல் அவிழ்ப்பது போல இருந்தது.. சங்கீதா சந்கோஜப்பட்டு அனுமதிப்பாள்..(click here to view rohit dream about sangeetha aunty) – (Listen to the beautiful background music – especially when she release his hands slowly to do whatever he want to do & watch especially the face expressions of the women and the young boy in the suit) மறு முனையில் சங்கீதாவுக்கு இரவு அனைவரும் தூங்கிய பிறகு ரகாவிடமிருந்து phone வந்தது, மிகுந்த உற்சாகத்தில் அந்த அழைப்பை அட்டென்ட் செய்தாள் சங்கீதா.ஹலோ… – உற்சாகம் கலந்த குரலில் இரவு நேரம் என்று கூட பார்க்காமல் கொஞ்சம் சத்தமாகவே பேசினாள் சங்கீதா.. Yeah..Raghav here…. – என்று மறு முனையில் ராகவின் வசீகர க் குரல் என்ன.. sir இன்னிக்கி கிட்டத்தட்ட தூங்குற நேரத்துக்கு போன் பண்ணி இருக்கீங்க? – சிரித்து கிண்டலாக கேட்டாள் சங்கீதா.. ஒன்னும் இல்லை, தூக்கம் வரல, அதான் கொஞ்சம் designs போட்டுகுட்டு இருந்தேன் usually சினிமா எதாவது பார்பியேப்பா, என்ன இப்போ புதுசா designs? படம் பார்த்தேன், இருந்தாலும் எதாவது செய்யணும் னு தோணுச்சி, அதான் கொஞ்சம் மனசுல தோணுற gurlz & women’s skirts & tops designs போட்டுக்குட்டு இருந்தேன். ஒஹ்.. ஏன் pants & shirts designs போடக்கூடாதா? – கிண்டலாக சிரித்து கேட்டல் சங்கீதா.. அப்படியெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை, நிறைய போட்டு இருக்கேன், pants ல கூட நிறைய boot cut designs இருக்கு. உங்க வயசு பொம்பளைங்க போடுற வரைக்கும் design போட்டு வெச்சி இருக்கேன்.. அய்யோ ராமா… நான் சொன்னத புரிஞ்சிக்கவே இல்லையா?… நான் சொல்ல வந்தது ஏன் வெறும் பொம்பளைங்களுக்கு மட்டும் designs பண்ணுறீங்க, ஆம்பளைங்களுக்கும் பண்ண வேண்டியது தானே னு சொன்னேன். – அவள் கிண்டல் செய்ய முயற்சித்தாள் என்பதை லேசாக சிணுங்கும் சிரிப்பில் சொல்லாமல் சொன்னாள்.. ஒஹ்… அப்படியா?… – ராகவுக்கு அவள் கிண்டல்தான் செய்தாள் என்பது தெரிந்தும் தெரியாதது போல நக்கலாக சிரித்து பதில் சொன்னான்.. “ஆமாம்… அப்படிதான்…” – சொல்லும்போது அழகாக சிரித்தாள் சங்கீதா.. “நாங்கதான் gents பத்தி focus பண்ணுறது இல்லையே… our organization completely focus only on female oriented things.” “அது தெரியுமே..” – அவள் கணவன் வேலை செய்வதால் அவளுக்கு அது தெரிந்திருந்தது. இருப்பினும் அதிகம் பேசவில்லை சங்கீதா. தன் கணவரும் அங்கே ஒரு ஜூனியர் designer ஆக வேலை செய்கிறார் என்று சொல்ல ஆரம்பித்து, மீண்டும் அது வேண்டாமென்று உள்ளுக்குள் தோன்ற, பேசாமல் மௌனமானாள் சங்கீதா.. “அதான் உன் office லேயே நிறைய பேர் இருக்காங்களே இந்த வேலைய செய்யுறதுக்கு, அப்புறம் நீ ஏன் இப்படி தூங்காம designs போட்டுக்குட்டு இருக்கே?” அது அவங்களுக்கு வேலை, ஆனால் எனக்கு இது passion.. ஒரு குழந்தை கிட்ட வீடியோ கேம் விளையாட சொன்னா அதோட முகத்துல எவ்வளவு சந்தோஷம் இருக்குமோ அந்த மாதிரி எனக்கு இந்த designs போடுறதுல மனசுக்கு திருப்தி கிடைக்கும்.. “ஹ்ம்ம்… வேலைய ரொம்ப ரசிச்சி செய்யுறீங்கனு தெரியுது…” ரொம்ப ரொம்ப ரசிக்குறேன்… ஏன்னா இந்த உலகத்துல உண்மையாவே கடவுளோட படைப்புல ரொம்ப ரொம்ப அற்புதமான படைப்பு பெண் தான். வரையுற ஓவியதுல ஆகட்டும், designg பண்ணுற டிரஸ் ஆகட்டும், ornaments ஆகட்டும், அழகு சாதனங்கள் ஆகட்டும், எல்லாத்துலயும் பெண்கள் சம்மந்த பட்ட விஷயங்களின் எண்ணிக்கை ஆண்களை விடவும் ஜாஸ்த்தி.. – என்றான் ராகவ்…. ஒரு நொடி ராகவ் இப்படி open frank hearted ஆக பேசும்போது சங்கீதாவுக்கு என்ன பேச வேண்டுமென்று தெரியாமல் மெளனமாக இருந்தாள், இருப்பினும் அவன் பேச்சை ரசிக்க தவறவில்லை. ஒரு நிமிஷம் ராகவ்… என்று கூறி உள்ளுக்குள்ளே படுக்கையில் லேசாக ரஞ்சித் சிணுங்கும் சத்தம் கேட்டு அதிக சத்தம் குடுக்காமல் அவனை அங்கிருந்து தூக்கி தனது இடுப்பில் வைத்து மீண்டும் ரகாவுடன் பேச ஆரம்பித்தாள் சங்கீதா.. என்ன ஆச்சு சங்கீதா? என்று ராகவ் கேட்க.. ஒன்னும் இல்லை என் செல்ல குட்டிக்கு தூக்கம் வரல.. அதான் அவனை தூக்கிட்டு வந்து மடியில வெச்சிக்குட்டு உட்கார்ந்தேன்.. அவிழ்த்து விட்டிருக்கும் ஜாக்கெட் கொக்கிகளுக்கு அடியில் சங்கீதாவின் முலைகள் ஒன்றோடு ஒன்று ஒட்டி அதன் இடுக்கினில் தாலி மணிகள் தொப்புளை நோக்கி தொங்கிக்கொண்டிருந்தது.. அப்போது ரஞ்சித்தை வழக்கம் போல தூங்க வைக்க முதுகில் மெதுவாக் தட்டிக் கொண்டிருந்தாள் சங்கீதா, ரஞ்சித்தின் சினுங்கல் குறைந்தது, கூடவே அவனது பிஞ்சு கை விரல்கள் அவளது இடுப்பை அங்கும் இங்கும் மேய்ந்து அவளது தொப்புளை வெற்றிகரமாக அடைந்தது. ரஞ்சித் சங்கீதாவின் தொப்புளில் விரலை வைக்க, “செப்பா… இவனோட இந்த விளையாட்டு முடியல என்னால…” என்று லேசாக தனக்குத் தானே முனகினாள் சங்கீதா…. என்ன ஆச்சு சங்கீதா ஏதாவது problem? ரஞ்சித்தின் சினுங்கல் சத்தம் கேட்டும் கேட்காத மாதிரி கேள்வி எழுப்பினான் ராகவ். இல்லை இல்லை ஒன்னும் இல்லப்பா ராகவ், நீ பேசு. எது பத்தி பேசிட்டு இருந்தோம்? designs… ஹ்ம்ம் yes…. you know something raghav? what? நான் கூட designs போடுவேன்.. ஆனா உன் அளவுக்கு ரொம்ப ஓவரா concentrate பண்ண மாட்டேன்… அன்னிக்கி பார்தியே என் friend ரம்யா, அவளோட புடவை கடைக்கு போகும்போது எல்லாம் நிறைய varities பார்ப்பேன், அப்போ ஒரு புடவைல ஒன்னு நல்ல இருந்தா இன்னொன்னு நல்ல இருக்காது, material நல்லா இருந்தா design நல்லா இருக்காது.. எல்லாம் நல்லா இருந்தா ஓவர் costly யா இருக்கும். so அப்போ அப்போ பார்த்த எல்லா புடவைங்க designs ம் மனசுல ஓட விட்டு கற்பனை பண்ணி சில designs போட்டு வெச்சி இருப்பேன்.. அப்போ next time ஷாப்பிங் பண்ணும்போது சீக்கிரமா புடவை வாங்கிடுவேன்.. புடவை நல்லதா செலக்ட் பண்ணி வாங்கிட்டேன்னு சொல்லுறதை விட அன்னிக்கி ரம்யா சந்தோஷமா இருந்தாள் னு சொன்னா சரியாய் இருக்கும்.. பாவம் அந்த வாலு, நான் புடவை வாங்கும்போது என் கிட்ட அவ மாட்டிகுட்டு படுற அவஸ்த்தை எனக்கும் தெரியும்…., ஹஹா…. – மிக அழகாக husky voice ல் சிரித்தாள் சங்கீதா.. ஒஹ் அப்போ புடவை வாங்குரதுல எல்லா பொம்பளைங்க விடவும் நீங்க அதி பயங்கர terrorist னு சொல்லுங்க.. ஏய்ய் ராகவ், ஒதை வாங்குவ… இப்போ நீ கூட designs போடுற, நல்லா வரணும்னா கொஞ்சம் பார்த்து பண்ணுவ இல்லை அந்த மாதிரிதான் டா.. ( டா போட்டு பேசியவுடன் ஒரு நிமிடம் லேசான பயத்தில் ஏன்டா அப்படி சொன்னோமென்று உதடை கடித்துக்கொண்டாள் சங்கீதா..) oops வெரி sorry raghav, ஏதோ பேச்சு வாக்குல டா வந்துடுச்சி.. please dont mistake me.. ஒரு நிமிடம் சங்கீதா “இப்போ நீ கூட designs போடுற, நல்லா வரணும்னா கொஞ்சம் பார்த்து பண்ணுவ இல்லை” என்று சொன்னா வரிகளை கேட்டு மெளனமாக இருந்தான் ராகவ்.. காரணம் அவன் இப்போது அவனது drawing pad ல் போட்டுகொண்டிருக்கும் design களுக்கு base model சந்கீதாவினுடயது. இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு IOFI factory க்கு driver தாத்தா இறக்கி விட்ட பிறகு, சஞ்சனாவும் சங்கீதாவும் பேசிக்கொண்டே ராகவ் cabin வெளியே அமர்ந்து சற்று நேரம் காத்திருக்கையில் அவளது பேனாவில் அவளது டைரியின் கடைசி பக்கத்தில் சற்று நேரத்திற்கு முன் அவள் சொன்னது போல சில புடவைகளின் design களை போட்டு வைத்திருந்தாள்… பூ போட்ட புடவைகள், மற்றும் cross கோடுகள் போட்டு அதன் நடுவினில் சதுரம் சதுரமாக டப்பாக்கள் போட்டு அதனுள் ink நிரப்பி கலர் செய்து அதற்க்கு matching ஆக ஜாக்கெட் வரைந்திருந்தாள், ஓவியர்கள் போல வரைந்த காகிதத்தின் அடியில் “art by sangeetha beauty.. ha ha :-) ” என்று எழுதி இருந்தாள். ராகவ் அன்று வருவது தெரிந்து உடனே அதை கிழித்து மடித்து வைத்துக்கொண்டாள்.. அது எப்படியோ ரகாவின் cabinக்கு உள்ளே அவளது டைரியில் இருந்து நழுவி விட்டது. அன்று சஞ்சனா profitability increment presentation க்கு பிறகு மதியம் சங்கீதாவுக்கு factory சுத்தி காமிக்கும்போதும் சரி, அடுத்த நாள் இரவு முழுக்க சங்கீதாவுடன் பேசும்போதும் சரி, ராகவுக்கு இந்த paper கிடைக்கவில்லை. இன்று காலை Mr.Vasanthan phone ல் ராகவைக் கூப்பிட்டு சங்கீதாவுக்கு feedback குடுக்க சொல்லி அழைத்தபோது office ல் இருந்து கிளம்புகயில் அவனது மேஜையின் மீது “for your notice” என்கிற ஒரு box உள்ளே ஒரு paper இருந்தது. வேலை செய்யும் அனைவருக்கும் குப்பயினுள் ஏதேனும் design சம்மந்த பட்ட paper கள் இருந்தால், அவற்றை அந்த box உள்ளே போட்டு வைக்க வேண்டுமென்பது ரகாவின் உத்தரவு. அதன் படி அன்று காலை அந்த காகிதத்தை அவசரமாக பார்க்க விரும்பாமல், மெதுவாக ரசித்து பார்க்க வேண்டுமென்று எண்ணியதால் தனது BMW காரை அவனது IOFI வளாகத்தில் இருக்கும் அவனது personal driver சுரேஷை ஓட்டசொல்லி விட்டு பின் சீட்டில் அந்த designகளை ரசித்துக்கொண்டு வந்தான் ராகவ்…. அதனில் impress ஆகித்தான் அடுத்த நாள் காலை சங்கீதாவை பார்த்தபோது அவளது மேஜையின் மீது “டக் டக்” என்று ராகவ் தட்ட “வாடி ஏன் இவளோ நேரம் ஆச்சு?” என்று குனிந்த படியே நிமிராமல் கேட்டாள் சங்கீதா.. அப்போதுதான் “டி இல்லை…டா..” என்று ராகவ் சொன்னதெல்லாம் அவன் நினைவுகளில் ஓடின. அப்போதுதான் சங்கீதாவிடம் அதிக திறமைகள் இருந்தும் அதை சாதாரணமாக மூடி மறைத்திருந்தாள் என்பது தெரிய வந்தது ராகவுக்கு… எனவே சங்கீதா வரைந்த அந்த பேப்பர் வைத்து ராகவ் design ஸ் போட்டுக்கொன்டிருந்தான். ஹலோ…. கொஞ்சம் பேசுப்பா.. என்ன ஆச்சு?..- ஒன்றும் புரியாமல் சங்கீதா கேட்க.. ஆங்…ஹலோ… சொல்லுங்க சங்கீதா… Actually I said sorry to you, because எதேச்சயா பேசிட்டு இருக்கும்போது, பேச்சு வாக்குல “டா” னு சொல்லிட்டேன். Its okay சங்கீதா, என் வயசுக்கு நீங்க ஏற்கனவே அதிகம் மரியாதை குடுக்குறீங்க, உங்க age க்கும் statusக்கும் நான் உங்களை சங்கீதா னு பெரு சொல்லி கூப்பிடுறப்ப அதை மனதளவில் ஏற்றுக்கொள்ளும் அளவுக்கு forward mindedஆக இருக்கும்போது 15 வயசு கம்மியா இருக்குற என்ன “டா” போட்டு கூப்பிடுறது ஒன்னும் தப்பில்ல..

ராகவ் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தைகளும் அவளுக்கு இதமாய் இருந்தது… சில நொடிகள் பதில் ஏதும் கூறாமல் மெளனமாக அவனிடம் ஏற்படும் நெருக்கத்தை ரசித்தாள்…. ஹலோ.. என்ன ஆச்சு?… என்று சத்தம் வராமல் இருக்கும் மறுமுனையில் சங்கீதாவிடம் கேட்க.. ஆங்.. இருக்கேன் சொல்லு ராகவ்…. என்ன யோசிக்குறீங்க?… ஒன்னும் இல்லை.. ராகவ்.. – கண்ணாடியின் முன்பாக அமர்ந்து இருக்க மீண்டும் தன் முகத்தை தானே கண்ணாடியில் பார்த்து விரல் நீட்டி “என்னடி ஆச்சு உனக்கு?.. ஏதாவது யோசிச்சுக்குட்டு இருக்காம சரியா பேசுடி..” என்பது போல லேசாக தலையில் தட்டிக்கொண்டாள்…. Actually நான் கொஞ்சம் நாளுக்கு முன்னாடியே உன்னை “டா” போட்டு பேசி இருப்பேன்…. ஆனா அன்னிக்கி நீ ரொம்ப வித்யாசமா பேசின என் கூட.. – என்றாள் சங்கீதா.. என்னிக்கி? – என்றான் ஆச்சர்யமாக ராகவ்.. முதல் முதல்ல bank வந்தப்போ எனக்கு dresses பத்தி suggestions குடுத்தியே நியாபகம் இருக்கா?.. ஹ்ம்ம் yeah yes yes…. நியாபகம் இருக்கு…. நீங்க கூட டக்குனு சிரிசிகுட்டே முறைச்சி பார்தீன்களே…. ஆமாம்… எனக்கு ஆம்பளைங்க யாரவது அப்படி என் கிட்ட பேசினா பிடிக்காது… அதனாலதான் அப்படி பதில் சொன்னேன், ஆனா நீ அதையும் தாண்டி நீச்சல் அடிச்சி எனக்கே சூப்பர் பதில் குடுத்து யோசிக்க வெச்சிட்ட… ராகவுக்கு ஒரு நிமிடம் சங்கீதாவின் பதில் excitement குடுத்தது…. “என்ன சொல்லுறீங்க?…” – சிரித்துக்கொண்டே கேட்டான் ராகவ்.. சங்கீதாவும் லேசாக சிரித்து பேச ஆரம்பித்தாள்.. “ஹஹ்ஹா… நீ பேசின அடுத்த நாள் நான் dark coloured saree ல தான் bank போனேன் ராகவ். Its dark green, என்னோட சீமந்தம் சேலை..ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் எடுத்து கட்டினேன். உண்மையா சொல்லனும்னா கட்டி முடிச்ச பிறகு கண்ணாடி பார்க்கும்போது எனக்கே என்னை ரொம்ப பிடிச்சி இருந்துச்சி…. அது மட்டும் இல்ல, bank ல ரம்யா கிட்ட எப்படி இருக்கு? இது ஒகேவா டி? னு கேட்டதுக்கு.. பதில் சொன்னா பாரு அந்த வாலு… ஹாஹாஹ் என்ன சொன்னாங்க?…. “ஏற்கனவே தெருவுல நீங்க honda activa ல போகுமோது ஒரு நிமிஷம் அவனவன் வேலைய மறந்துடுறான், உங்க கலர்க்கும், உயரத்துக்கும் இந்த மாதிரி dark colour sarees போட்டா எனக்கே ஒரு நிமிஷம் உங்களை பார்த்து பொறாமை வருது மேடம் னு சொன்னா.. கூடவே எனக்கு நல்ல taste இருக்கு னு சொன்னா.. அப்போதான் நான் உன்னை பத்தி அவ கிட்ட பேச ஆரம்பிச்சேன். she was impressed you know… நீங்க impress ஆகலையா சங்கீதா? – மெதுவாக சிரிப்பு கலந்த குரலில் கேட்டான் ராகவ்…. சில வினாடிகள் அவளிடம் இருந்து மௌனம்…. பிறகு “ஹாஹ்” என்று லேசாக ஒரு சிரிப்பு… “actually எனக்கும் dark கலர் sarees பிடிக்கும்…but…” என்று சங்கீதா இழுத்தாள்…. எப்பேர்பட்ட பெண்ணாக இருந்தாலும் ஒரு ஆண் தன்னை பற்றி பெருமிதமாக பேசுகையில், அதே சமயம் உண்மையில் அப்பெண்ணின் மனதில் அவனைப்பற்றி பெருமிதமாக நினைத்தாலும் கூட “ஆமாம்” என்று நேரடியாக ஒரு வார்த்தையை சொல்லி சங்கீதாவை ப் போன்ற பெண்கள் ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்கள். வெட்கமும், லேசான குறும்பு அடமும் கலந்து குழைத்து அவர்கள் முகத்தில் ததும்பும் ஈடு இணையில்லாத இயற்கையான மென்(பெண்)மையான அழகு அது. அப்போ நான் சொல்லி நீங்க அன்னிக்கி அந்த saree கட்டல.. அப்படிதானே…? yes, (சில நொடிகள் மௌனம்… பிறகு பேச ஆரம்பித்தாள்..) அப்படியும் சொல்ல முடியாது, ஏன்னா எதேச்சையா என் கண்ணுல bureau தொரந்தப்போ அது படவே, சரி கட்டிக்கலாம் னு தோணுச்சி… அதான் கட்டினேன்.. but to be honest, I was also little impressed on your ideas – என்று பேசுகையில் ” little impressed ” என்ற வார்த்தையை சொல்லும்போது குழந்தை மாதிரி சிணுங்கும் குரலில் அழகாய் கூறினாள் சங்கீதா.. அதை ராகவ் எளிதில் மறக்க முடியாது…. ஹ்ம்ம்…. so ஆக மொத்தத்துல Raghav is correct னு நீங்களே சொல்லிட்டீங்க. little impressed னு வேற சொல்லிட்டீங்க.. ஹாஹ் ஹா – என்று ராகவ் ஏதோ சங்கீதாவை விளையாட்டில் வீழ்த்தி விட்டது போல வெருப்பேத்தும் விதத்தில் சிரிக்க… ஹ்ம்ம்… இதுக்குத்தான் சொல்ல கூடாது னு ரொம்ப நேரமா controlled அ இருந்தேன், சொல்ல வெச்சிடானே.. ச்சா… போதும் போதும் இதுக்கெல்லாம் நீ உன்னோட collar தூக்கிக்க வேணாம்.. சரியா… – கொஞ்சும் விதத்தில் குழந்தை குரலில் சிணுங்கினாள் சங்கீதா…. ஹஹ்ஹா… ஹ்ம்ம்… – என்று சிரித்து என்ன பேசுவதென்று தெரியாமல் ராகவ் மௌனம் காக்க, சங்கீதாவும் மறு முனையில் மௌனம் காத்தாள்.. இருவருக்கும் நேரம் நள்ளிரவை தாண்டி ஓடுவது தெரிந்தது…. இருப்பினும் இருவரும் phone கட் செய்ய மணம் இல்லாமல் அடுத்து என்ன பேச்சு ஆரம்பிக்கலாம் என்று யோசித்தார்கள்…. ராகவ்.. உன்னை பத்தி கொஞ்சம் சொல்லேன்.. கேளுங்க சங்கீதா… சும்மா generally சொல்லு ராகவ்.. ஹ்ம்ம்.. பண்ணண்டாவது கிளாஸ் வரைக்கும் goat அடிச்சிட்டு… எப்படியோ ஒரு வழியா பாஸ் பண்ணிட்டு fashion designing கோர்ஸ் ல சேர்ந்து அதுல நிறைய award வாங்குற அளவுக்கு திறமைய proove பண்ணி, நானே வேணாம்னு சொல்லியும் குடும்பத்துல உன்னை விட்டா வேற யாராலையும் சரியா நம்ம தொழில பண்ண முடியாதுன்னு அப்பா வற்புறுத்தலுக்கு அடிபனிஞ்சி இன்னிக்கி CEO அளவுக்கு வளந்து இருக்கேன்… ஆனா எப்படி இந்த அளவுக்கு ராகவ்?… என்ன கேட்க்குறீங்க சங்கீதா? இல்லை.. 23 வயசுல எப்படி CEO ஆன? வெறி சங்கீதா… வெறி… ஒரு பொண்ணு என்ன வார்த்தைல குத்தினா.. அந்த வெறிதான் காரணம்… என்ன இருந்தாலும் அப்பன் கட்டின கம்பெனி ல வேலைக்கு சேர்ந்துட்டான் பாரு னு என்னோட சீனியர் ஒருத்தி என்னை பத்தி மத்தவங்க கிட்ட தப்பா சொல்லி வெச்சி இருந்தா.. அது மட்டும் இல்ல.. அவ எனக்கு காதலியும் கூட… ஒஹ்ஹ்ஹ்….. sir பெரிய romeo தான் போல….ஹாஹாஹ்… – என்று சொல்லி சிரித்தாள் சங்கீதா.. ஹ்ம்ம்… fashion designing படிக்கும்போது அவளுக்கு நிறைய designing concepts எல்லாம் கத்துக்குடுப்பேன்… என் கிட்ட அவ பல நாள் பழகுனதுக்கு க் காரணம் என்னை என் அப்பா கிட்ட பேச வெச்சி அவளுக்கு ஒரு வேலை தேடிக்கத்தான்…. ஆனா அது எனக்கு தெரியாம போச்சு.. she actually used me… – லேசான விரக்தியில் சொன்னான் ராகவ்.. வேலைய வாங்கி தர முடிஞ்ச உன்னால, அவளோட appointment order cancel பண்ண முடியாதா என்ன?… ஹாஹாஹ் ..அது ரெண்டு நிமிஷ வேலை…ஆனா அதுல என்ன kick இருக்கு சங்கீதா… அவளுக்கு மனசளவுல குத்தனும் னு தான் நானே சில strategy form பண்ணேன்.. எப்படி… ? முதல்ல நான் முடிவு பண்ணது, அவளை விட வேலைல முன்னேறி அவளுக்கும் மேல பதவியில வந்து உட்காரனும்னு… Amazing attitude Raghav..thats how a guy should be… சரி எப்படி உன் strategy form பண்ண?.. area of weekness…. என்ன என்ன னு கண்டு புடிச்சேன்.. அப்புறம் எங்க கம்பெனி ல smooth processing நடந்துகுட்டு இருக்குற area எல்லாத்துலயும் நானே பிளான் பண்ணி problems வருவது போல situations உருவாக்கினேன்… but i am not able to understand why?… if everything goes smooth why do you have to disturb raghav? – புரியாமல் கேட்டாள் சங்கீதா…. you catched the point, corporate ல என்னதான் மெத்த படித்த ஆசாமியா இருந்தாலும் சிக்கலான problems வரும்போது அதை எப்படி சமாளிக்குரதுன்னு தெரியுற ஒருத்தனை எந்த மூளை முடுக்குல இருந்தாலும் management department காக்கா மாதிரி கொத்திக்குவாங்க.. problems உருவாக்கின எனக்கு solutions குடுக்க தெரியாதா என்ன?… wow.. interesting… நீ சொல்லுறது என்னோட banking expertise லயும் வரும். ஆனால் உன்னோடயது ரொம்பவே அதிரடியா இருக்கு… நல்லா தில்லு வேணும்.. yeah yeah…கூடவே பொறந்தது… – என்று மீண்டும் லேசாக விளையாட்டு திமிர் கலந்த குரலில் ராகவ் பேச.. போதும் sir… matterக்கு வாங்க… its interesting… எனக்கு ஒன்னு புரியல.. எப்படி இந்த knowledge உனக்கு கிடைச்சிது? Theory of Constraints னு ஒரு book இருக்கு, படிச்சி இருக்கீங்களா சங்கீதா?.. இல்ல ராகவ்.. தமிழ் ல அனந்த விகடன் ல “கோல்” னு ஒரு நெடுந்தொடர் வந்துது… ஹ்ம்ம் கேள்விப்பட்டிருக்கேன்… அதெல்லாம் படிச்சி இருக்கியாடா நீ? english version படிச்சி இருக்கேன்.. management ல இருக்கணும் னு நினைக்குற யாரா இருந்தாலும் அந்த புஸ்தகத்தை கண்டிப்பா படிக்கணும்… its written by Eliyahu M. Goldratt. smooth process நடக்குற இடத்துல management skills காமிக்க சரக்கு இருக்காது.. அதனால நீங்களே problems உருவாக்கி அதை solve பண்ணுங்க னு செம strategic & logically எழுதி இருப்பாரு…. அதை அப்படியே follow பண்ணி என் கம்பெனி ல implement பண்ணேன். என்னை over the month observe பன்னவங்க எல்லாம் என்னை management குரு மாதிரி treat பண்ணங்க… அப்புறம் ஒரே வருஷத்துல organization management க்கு certification pass பண்ணி straight அ CEO ஆயிட்டேன். wow Raghav…. நிறைய விஷயம் தெரிஞ்சி இருக்குடா உனக்கு… நானும் நிறைய கத்துகுட்டு வரேன் உன் கூட பேச பேச.. but tell me something, உன்னை விட experiance அதிகம் இருக்குற employees இதுக்கு எப்படிடா ஒத்துக்குடாங்க? ஏன் ஒத்துக்கமாட்டாங்க? இல்ல அவங்கெல்லாம் பல வருஷமா hard work பண்ணி அந்த position க்கு queue ல இருந்திருப்பாங்க இல்ல? சங்கீதா…. In corporate, simply smart work pay you more than doing unnecessary long hour hard work…. – என்று ஒரு நிமிடம் நிஜமாகவே professional toneல் வசீகரிக்கும் குரலில் பேச… மறு முனையில் என்ன பேசுவதென்றே தெரியாமல் ராகவை நினைத்து வியந்து கொண்டிருந்தாள் சங்கீதா.. சில நொடி மௌனத்துக்கு பிறகு பேச ஆரம்பித்தாள் சங்கீதா.. “seriously nothing to get surprised that you are a CEO for an organization….” சூப்பரா பேசுறடா ராகவ்… வயசுல எவளோ சின்ன பையனா இருந்தாலும் உன் கூட பேசும்போது என்னையே ஒரு நிமிஷம் யாரோ ஒரு சீனியர் executive கிட்ட பேசுறா மாதிரி ஒரு feeling குடுத்துட்டடா…. Thank you…. Thank you…. Thank you…. Thank you…. – என்று ராகவ் ரஜினி ஸ்டைலில் சொல்ல… போதும் போதும், மனசுல ரஜினி னு நெனைப்பு.. – குறும்பாக சிரித்து கிண்டல் செய்தாள் சங்கீதா.. அப்படியெல்லாம் இல்ல சங்கீதா…. நீங்க ரஜினி ரசிகையா சங்கீதா..? yes… ரொம்ப ரொம்ப பிடிக்கும்…. சின்ன வயசுல இருந்தே.. நீ கமல் ரசிகனா இருப்பியே?… – மனதில் அவளின் பழைய காதலன் ரமேஷை யோசித்து confident ஆக guess பன்னாள் சங்கீதா.. ஆமாம். எப்படி சொன்னீங்க? – சிரித்து கொண்டே கேட்டான் ராகவ்.. பேசுற பேச்சுல இருந்தே தெரியுது…. ஹஹாஹ் – இருவரும் சந்தோஷமாக சிரித்தார்கள் ஒவ்வொருவருடைய சிரிபோளியும் சந்தோஷ சங்கீதமாக இனித்தது…. சங்கீதா சிரிக்கையில், அவளது உடல் அசைவில், ரஞ்சித்தின் தூக்கம் சற்று கலைந்தது, அதற்க்கு ஏற்ப அவன் சிணுங்க ஆரம்பித்தான்… அய்யோ.. இல்லடா இல்லடா தங்கம்… இந்தா படுத்துக்கோ.. என்று சங்கீதா ரஞ்சித்தின் முதுகில் தட்ட இன்னும் அழுகை கொஞ்சம் அதிகம் ஆனது… “இன்னிக்குமாடா கண்ணா?…. சரி வேற வழி இல்ல இந்தா… என் ராஜி கண்ணுக்கு இல்லாததா, ஹ்ம்ம்.. இந்தாமா புஜ்ஜிகண்ணா” என்று சொல்லி முலைகளை சற்று மிதமாக அமுக்கி வைத்திருக்கும் ஒரே ஒரு ஜாக்கெட் கொக்கியை சக் என்று அவிழ்த்து இரு முலைகளையும் freeயாக தொங்க விட்டாள் சங்கீதா…. அதன் பிறகு அவள் எதுவும் செய்ய வேண்டாம். ரஞ்சித்தே அவனது கைகளால் அவளது முலையை தூக்கி அவளது திராட்சை காம்பை அவனது ஈரமான பிஞ்சு உதடுகளுக்கு இடையில் வைத்து அழகாக சிறிய strawberry பழத்தின் நுனியை சப்பி சுவைத்து கடிப்பது போல அவளது கொழுத்த முலை மீதிருக்கும் திராட்சை காம்பின் நுனியை தன் வாயில் வரும் ஜொள்ளு விட்டு ஈரமாக்கி வேடிக்கை பார்த்து கேக்க பிக்க என்று பால் போன்ற மழலை சிரிப்பு குடுத்து மெதுவாக அவனது உதடில் வைத்து அவளின் முளைக்காம்பின் நுனியை அவனது ஈரமான பிஞ்சு நாக்கின் நுனியால் தடவி மென்மையாக சப்பிக்கொண்டு தலையணை போல் அவளது கொழுத்த முலை சதைகள் மீது படுத்துக்கொண்டான். தன் கண்மணி செய்யும் அனைத்து செஷ்டைகளையும் தன் எதிரில் இருக்கும் கண்ணாடியில் பார்த்து ரசித்தாள் சங்கீதா…. சப் சப் என்று ரஞ்சித் சங்கீதாவின் முலைக்காம்புகளை சப்பும் சத்தம் phone ல் கேட்க சற்று சஞ்சலப்பட்டது ரகாவின் மனது… என்ன ஆச்சு சங்கீதா? ஒன்னும் இல்ல… என் குட்டி எழுந்துட்டான்.. அவனை தூங்க வைக்கிறது ஒரு மகுடி ஊதி பாம்பை பொட்டி உள்ள போடுறா மாதிரி… அதான் பண்ணிக்குட்டு இருக்கேன்…. ரஞ்சித்துக்கு இன்னும் விரல் சப்புற பழக்கம் இருக்கா என்ன?…. – ராகவ் ஒரு நிமிடம் இப்படி கேட்ட உடன் என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் மெளனமாக இருந்தாள் சங்கீதா… பிறகு.. “அப்போ அப்போ…” என்று சுருக்கமாக சொன்னாள். ஒஹ்.. சில நொடிகளுக்கு பிறகு மீண்டும் ஆரம்பித்தாள் சங்கீதா.. “ராகவ்… உன் கதையை கேட்க்கும்போது இப்படியும் முதுகுல குத்துற பொண்ணுங்க இருப்பாங்கள னு யோசிச்சா கஷ்டமா இருக்குடா… how cheap she is… ச்சா.. பொண்ணா அவ?… இப்போ என்னடா பண்ணுறா அவ உன் கம்பெனில? பத்தோட பதினொன்னா இருக்கா… ஹஹா… ஹ்ம்ம்… எப்படிதான் இவங்களுக்கெல்லாம் நம்மள மாதிரி ஆளுங்கள கஷ்டபடுத்த தோணுதோ டா…. – என்று சங்கீதா லேசாக விரக்தியானாள்.. என்னது நம்மள கஷ்டபடுத்த தோணுதா? அப்போ நீங்களும் காதலிச்சீங்களா சங்கீதா? ஆமாம், கிட்டத்தட்ட 20 வருஷத்துக்கு முன்னாடி, முதல் காதல் அதான் இன்னும் மறக்க முடியல… அப்போ அப்போ வலி வந்துட்டு வந்துட்டு போகும்… மனச தேத்திப்பேன்… but உங்க married life ல அதை overcome பண்ண முடியலையா என்ன? கல்யாண வாழ்க்கை சந்தோஷமா அமைஞ்சா அந்தப்பொண்ணு பழசை மறக்கலாம். பண்ண கல்யாணம் மூலமா வந்து வாய்ச்ச புருஷன் கிட்ட இருந்தே கொஞ்சம் distance keep up பண்ணா நிம்மதின்னு நினைக்குற பொம்பளைக்கு அவளோட கடந்த காலம் இன்னும் அதிகம் நியாபகம் வரத்தான் செய்யும் ராகவ்.. – லேசாக அவள் சோகம் அடைவது அவளின் குரலில் தெரிந்தது ராகவுக்கு.. come on சங்கீதா… என்ன இது… relax please… – இது வரை controlled ஆக இருந்த சங்கீதா, ரகாவின் வார்த்தைகள் காதில் விழ, ஒரு நிமிடம் ரமேஷே பேசுவது போல உணர்ந்து, பிறகு அது பொய் என்று தெரிய, உதடுகள் லேசாக விம்மியது… அடி வயிற்றில் இருந்து சோகம் சற்று வேகமாக கிளம்பி கண்களின் இமைகளின் ஓரத்தில் கண்ணீராக மாறி குளமாக சில நொடிகளில் மாறியது…. கண்ணாடியில் தனது கண்ணில் கண்ணீர் வருவதை உணர்ந்தாள் சங்கீதா.. நீண்ட வருடங்களுக்கு பிறகு ரமேஷுக்காக அவளது கண்ணில் குளம் தேங்குவதை அவளே அதிர்ச்சி கலந்த பயத்துடன் கண்ணாடியில் பார்த்தாள், காரணம் மீண்டும் மனது சிதறி விட்டால் அதில் இருந்து மீளுவது கடினம் என்று அந்த வலியை கொடுமையாக அனுப வைத்ததன் காரணத்தால்.. சங்கீதாவுக்கு எப்படி இது ஆச்சர்யமாக இருந்ததோ அது போலவே ரஞ்சித்துக்கு அவன் ருசிக்கும் சங்கீதாவின் முலை திராட்சையில் லேசாக உப்பு கரிக்கும் சுவை முற்றிலும் புதிதாக இருந்தது…. காரணம் அவளது ஒரு சொட்டு கண்ணீர் அவளது முளைக்காம்பின் மீது சப் என்று சொட்டியது, கூடவே அது ரஞ்சித்தின் நாக்கிலும் பட்டது.. அமைதியாக தூங்கிக் கொண்டிருந்தவன் பாவமாக திறந்த வாயுடன் ஜொள்ளு வழியு அவனது அம்மாவின் முகத்தை நிமிர்ந்து ப் பார்த்தான்…. உடனே இரண்டு பக்கமும் அவிழ்ந்து தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் ஜாக்கெட் துணியின் நுனிப்பகுதியால் அவளது கண்களின் கண்ணீரை துடைத்து, உடனே மற்றொரு முனையில் தொங்கும் ஜாக்கெட் நுனியால் அவளது முலைக்காம்பில் அவளது கண்மணியின் ஜொள்ளும், அவளது கண்ணீரும் கலந்து இருக்கும் ஈரத்தை துடைத்து, தன் இரு கரங்களால் ரஞ்சித்தின் முகத்தை பார்த்து “ராஜி குட்டி, செல்ல குட்டி, கண்ணு குட்டி, புஜ்ஜிமா புஜ்ஜிகண்ணா, புஜ்ஜிகுட்டு” என்று கொஞ்சி அவளது மூக்கின் நுனியால் அவனது மூக்கின் நுனியை உரசி கொஞ்சி மீண்டும் அவனது முகத்தை அவளது மார்பில் சாய்த்து அவளே அவளது முலைக்காம்பை எடுத்து தன் கண்மணியின் வாயில் வைத்து சப்பும் விதம் செய்து படுக்க வைத்து முதுகில் தட்டினால்… இதை இவள் உடனே செய்வதற்கு காரணம் என்னவென்றால் தன் தாய் அழுகிறாள் என்றாள் காரணம் ஏதும் தேவை இல்லை … உடனே ரஞ்சித்தும் அழுவான், எனவே அவளது கண்ணீரையும் சேர்த்து தன் கண்மணியின் கண்ணீரை நிறுத்த உடனடியாக சுதாறித்துக்கொண்டாள் சங்கீதா… சங்கீதா… please அழாதீங்க… என்ன மாதிரி strong lady நீங்க… இதுக்கு போய் அழுவுறீன்களே… வர வர சின்ன குழந்தை ரஞ்சித் செய்யுற attrocity விட பெரிய குழந்தை சங்கீதா செய்யுற attrocity அதிகமா இருக்கே… பெரிய குழந்தை வாயிலையும் எதாவது artificial nipples வைக்கணும் போல தெரியுதே…. – ராகவ் சற்று அதிகம் பேசுகிறோம் என்று உள்ளுக்குள் உணர்ந்தாலும், சங்கீதாவின் முகத்தில் சிரிப்பை வரவைக்க மனதில் எது தோன்றியதோ அதை உடனடியாக பேசினான்.. இஸ்ஸ்ஹ்ஹ்.. இஸ்ஸ்ஹ்ஹ்.. (என்று மூக்கில் லேசான சத்தத்துடன் விம்மிக் கொண்டிருந்தவளுக்கு சிரிப்பு டக்கென வந்தது..) ஹேய்ய்ய்….. ஹஹ்ஹா… ச்சீ naughty… நான் ஒன்னும் என் குழந்தைக்கு artificial nipples எல்லாம் தர்றது இல்ல… – ஒரு நிமிடம் இதை சொல்லி விட்டு seriously ஏன் இதை சொன்னோம் என்று மிகவும் வெட்கப்பட்டு “ஹையூ…” என்று அடித்தொண்டையில் லேசாக கத்தி சொல்லி ஒரு நிமிடம் குனிந்தால் (with embarassment) சில நொடிகள் இரு புறமும் மௌனம்.. பிறகு சங்கீதா நிமிர்ந்து கண்ணாடியில் தனது வெண்மையான அழகான கண்களில் கண்ணீரால் லேசாக களைந்த மையை ப் பார்த்தாள்…. கூந்தலில் மல்லிகை தனது திறந்த மார்பின் மீது படர்ந்து இருந்தது.. அழுத கன்னங்கள் சிவந்து இன்னும் அவளுடைய அழகுக்கு cherry topping வைத்தது போல இருந்தது… ஒரு நிமிடம் ராகவிடம் phone ல் அவசரமாக “artificial nipples குடுக்குரதில்லை” னு சொன்னதை நினைத்து வெட்கப்பட்டு கண்ணாடியில் நேருக்குநேர் இருக்கும் சங்கீதாவின் முகத்த்தை பார்த்து “என்னடி ஆச்சு உனக்கு?.. why are you loosing ur control…. this is not the real sangeetha…” என்று தனக்கு தானே பேசிக்கொண்டாள்….. அப்போ நீங்க என்ன artificial சங்கீதா வா? என்று phone ல் மறு முனையில் சத்தம் கேட்க உடனே சுதாரித்துக்கொண்டு என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் “ஆங்..” என்று சொன்னாள் சங்கீதா.. முனு முனுத்ததை கூட கேட்டிருபானோ?… என்று மனதில் நினைக்கையில் வெட்கம் பிடுங்கி தின்னது சங்கீதாவுக்கு..அய்யோ…. மேல மேல மானம் போகுதே… என்று எண்ணிக்கொண்டாள்.. என்ன ஆங்?, – ராகவுக்கு ஏன் சங்கீதா பேச தடுமாறுகிறாள் என்று நன்றாகவே தெரியும். இருப்பினும் அவனுக்கும் அடுத்து என்ன பேசுவதென்று தயக்கம் இருந்தது… ஒன்னும் இல்ல… ரஞ்சித் சேட்டை பண்ணிகுட்டு இருக்கான்.. என்று சொல்லி லேசாக அவனது முதுகில் மென்மையாக தட்ட அவனது பிஞ்சு இதழ்கள் அவளது முலைக்காம்பை ஒரு நொடி கொஞ்சம் அழுத்தமாகவே கடிக்க, “ஸ்ஸ்ஸ்” என்று லேசாக அவள் சத்தம் குடுத்தாள்.. உடனே ராகவ் “ஐயோ என்ன ஆச்சு என்று கேட்க”.. ரகாவின் அக்கறையான கேள்வியில் வந்த வசீகர க் குரல் அவளுக்கு மனதில் இதம் குடுத்தது. கூடவே ரஞ்சித்தின் ஈரமான உதடுகள் அவளின் முளைக்கம்பினில் பதிய, லேசாக சிலிர்த்தது அவளது உடல்.. “ஒன்னும் இல்ல ராகவ்…” என்று சொல்லி தனது இரு கண்களையும் மூடி தலையை மேல்நோக்கி நிமிர்ந்து இருபுறமும் மெதுவாக ஆட்டினாள்… “whats happening sangeetha?…. என்று அவளின் ஆழ் மனது கேட்க்கும் கேள்விக்கு பதில் தெரியவில்லை என்பது போல….” சங்கீதா.. நான் ஒன்னு சொல்லட்டுமா?… என்றான் ராகவ்.. சொல்லு ராகவ்… கேட்டுகுட்டே இருக்கேன்… – மெதுவான குரலில் இமைகளின் ஓரத்தில் இருக்கும் கண்ணீர் த் துளியை அவளது அழகிய விரல் நுனியால் துடைத்தவாறு கூறினாள். நீங்க நினைச்சா வேற ஒரு வாழ்கைய அமைச்சிகலாமே.. ஏன் இப்படி கஷ்டப்படனும்? பசங்க எதிர்காலம் முக்கியம் இல்ல?… அது மட்டும் இல்லாம தொட்டு தாலி கட்டினவர் ராகவ்… அவர் மூலமா ரெண்டு பசங்கள பெத்து இருக்கேன்…. நினைச்ச மாதிரி நீ சொல்லுறதை செய்ய முடியாது இந்த society ல. நல்லவரோ கேட்டவரோ, அவரோடதான் நான் வாழனும்…. ஹைய்யூ… தாங்கலடா சாமி…. உன் வயசுக்கு அப்படித்தான் இருக்கும் கேட்க்கும்போது.. அதான் உன் கிட்ட நான் இதெல்லாம் பேசுறது இல்ல.. – லேசாக மீண்டும் விசும்பினாள்… சரி சரி…. ஒன்னு சொன்னா தப்பா நினைக்க கூடாது ப்ளீஸ்… சொல்லு ராகவ்.. உங்க காதலன் னு யாரோ ஒருத்தனை சொன்னீங்களே… யாரு அது.. ப்ளீஸ் ராகவ், கொஞ்சம் மரியாதை குடுத்து பேசு.. அவர் பெரு ரமேஷ்… ஒரு சிம்பிள் question, என்னோட எதிர் வீட்டு ஆண்டி வசதியா நல்லா இருக்காங்க னு சொல்லிட்டு அவங்க மடியில நான் அம்மா னு சொல்லிகுட்டு போய் உறவு கொண்டாட முடியுமா? ஹஹ்ஹா…முடியாது… எதுக்கு இந்த statement – சிரித்து பதில் கூறினாள் சங்கீதா.. அந்த மாதிரி ஒருத்திய மனசுல commit பண்ணிட்டு இன்னொருத்திய கல்யாணம் பன்னுறவன் ஆம்பலையே இல்ல…. very sorry to say, but மனசுல தோணினத சொல்லாம இருக்க முடியல… இவ்வளவு அழுத்தமாக இன்று வரை யாரும் சங்கீதாவிடம் பேசியதில்லை… அதே சமயம் ரமேஷை யாரவது தவறாக பேசி அவள் அதை கேட்டு சும்மா இருந்ததும் இல்லை… வாழ்கையில் சில நேரங்களில் நம் மனதுக்கு ஏன் எதற்கு சில விஷயங்கள் நிகழ்கிறது என்று நமக்கே தெளிவாக தெரியாது… அது போல ராகவ் ரமேஷை பற்றி இப்படி பேசியும் இன்னும் அவள் மெளனமாக ஏன் இருக்கிறாள் என்று சந்கீதவுக்கே தெரியவில்லை… இன்னும் மௌனம் தொடர்ந்தது… நான் பேசிக்குட்டு இருக்கேன் சங்கீதா…. – ராகவ் குரல் ஒரு நிமிஷம் மயக்கத்தில் இருந்தவளை உலுக்கியது… ஆங்.. நான் கேட்டுகுட்டு இருக்கேன் ராகவ்…. so அந்த மாதிரி ஒரு ஆளை நினைச்சி நீங்க கஷ்டப்படுறது அசிங்கம்… தயவு செய்து அது மாதிரி செய்யாதீங்க….. கண்ணீர் ரொம்ப புனிதம்… அதை வேற எதாவது நல்ல விஷயத்துக்கு பயன் படுத்துங்க… அனாவசிய காரியத்துக்கு வேண்டாம்…. மீண்டும் மௌனம் காத்தாள்…. நான் சொன்னது கேட்டுச்சா?…. சில நொடிகளுக்கு பிறகு… மௌனம் களைந்து இஸ்ஸ்ஹ்ஹ் என்ற விசும்பலுடன் “ஹ்ம்ம்….” என்று பதில் வந்தது சந்கீதவிடமிருந்து…. அப்புறம் விட்டீன்களே இன்னொரு சொற்பொழிவு… கணவன் மார்களை வெச்சி?… நல்லவரா இருந்தாலும் கேட்டவர இருந்தாலும் அவருக்கே hand kerchief அ வாழணும்னு…. ஹஹாஹ் ஹா ஹா ஹாஹ் – அவள் பேசிய வார்த்தைகளை ராகவ் மாற்றி பேசிய விதத்தைக் கேட்டு சத்தமாகவே ஒரு நிமிடம் அடக்க முடியாமல் சிரித்து விட்டாள் சங்கீதா…. ஹ்ம்ம்… என்ன சிரிப்பு?… இந்த குழந்தைய சிரிக்க வைக்க நான் இப்படியெல்லாம் பேச வேண்டியதா இருக்கே…. ச்சா – ராகவும் சிரித்துக்கொண்டே பேசினான்.. ஹேய்… போடா… எப்போவுமே கிண்டல்தான் உனக்கு… – என்று சங்கீதா சிணுங்க… ஹஹ்ஹா – என்று ராகவும் கொஞ்சம் சத்தமாக அதே சமயம் வசீகரமாகவும் சிரித்தான்…. சரி சரி நான் சொல்ல வந்ததை சொல்லிடுறேன்…. – என்றான் ராகவ்.. ஹ்ம்ம் சொல்லு… – என்றாள் சங்கீதா.. Tie கட்டினவன் எல்லாம் உண்மையான professional கிடையாது. தாலி கட்டினவன் எல்லாம் உண்மையான புருஷனும் கிடையாது. இந்த விஷயத்தை நல்லா நியாபகம் வெச்சிக்கோங்க…. உண்மையா மனசார ஒரு பொம்பள யாரை ஆழ் மனசுல நேசிக்கிறாலோ அவன் தான் உண்மையான கணவன். wow…super raghav.. இது ரொம்ப புது மொழியா இருக்கே… ஹஹஹாஹ் – மீண்டும் சத்தமாக சிரித்தாள் சங்கீதா… ராகவும் அவளுடன் இணைந்து சிரித்தான்… சிரிப்பொலிகள் இரு முனையிலும் அடங்கிய பிறகு சில நொடிகள் மௌனத்திற்கு அப்புறம் சங்கீதா மெதுவான குரலில் ஆரம்பித்தாள்…. “ராகவ்…..” சொல்லுங்க சங்கீதா…. உன் கூட பேசுற நேரத்துல மனசுக்கு சந்தோஷமா இருக்குடா… என்னனு சொல்ல தெரியல… உன் குரலா?… இல்ல உன் வார்த்தைகளா? னு தெரியல, ஏதோ ஒன்னுதுல மந்திரம் இருக்குடா…. நெஞ்சுல இருக்குற பாரம் எல்லாத்தையும் இறக்கி வெச்சு ரொம்ப லேசா இருக்குறா மாதிரி ஒரு feeling ராகவ்…. ராகவுக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்று தெரியவில்லை…. If you are relaxed, i am happy… என்று மென்மையாக கூறினான் ராகவ்…. ரஞ்சித் லேசாக சங்கீதாவின் தொப்புளை தனது விரலால் உரச, சட்டென்று ஒரு நிமிடம் ரஞ்சித் எழுந்துவிட்டானா?… என்று எண்ணி கடிகாரத்தை ப் பார்த்தாள் சங்கீதா.. சற்று திடுக்கிட்டாள்… ராகவ்… மணி இப்போ காலைல 5:00, நேத்தும் இப்படிதான் நாம பேசிக்குட்டே இருந்ததுல என்னால தூங்க முடியாம half-a-day permission எடுத்துட்டு வந்தேன்…இப்போ என்னடான திரும்பவும் அப்படியே ஆகுது.. ஹஹ்ஹா…. நேத்து எனக்கும் அதேதான் ஆச்சு சங்கீதா… என்னோட cabin உள்ள இருக்குற personal ரூம்குள்ள நல்லா தூங்கினேன்.. சரி அப்போ நாம ரெண்டு பெரும் இப்போதிக்கு கொஞ்சம் 3 hours தூங்கலாம், அதுக்கு அப்புறம் நான் காலைல IOFI வரணும்…. ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைப் பத்தி பேசணும்.. security கிட்ட advanced அ inform பண்ணி வெச்சிடு. sure, CEO guest னு சொல்லுங்க… யாரும் கேள்வி கேட்க மாட்டாங்க… – என்று ராகவ் சற்று கெத்து காமிக்க, விடுவாளா சங்கீதா…? “Senior Manager னு சொன்னா சும்மா இல்ல, சலாம் போட்டு உள்ள விடுவாங்க… உக்கும்” என்று சங்கீதாவும் பதிலுக்கு கெத்து காண்பித்தாள். okay, okay, sure senior manager… please visit IOFI, you are Most welcome – என்று ராகவ் சிரித்து நான் அடிபணிந்து விட்டேன் என்பது போல பேசினான். I had a fantastic time in phone raghav…. – என்றாள் சங்கீதா, phone cut செய்வதற்கு முன்பு… I in turn had a super time sangeetha… but நாளைக்கு உங்களை நான் சிரிக்க வெச்சதுக்கு fees குடுக்கணும்… ஹஹ்ஹா… sure sure.. – என்று சிரித்து இருவரும் goodnight சொல்லி முழு மனதில்லாமல் phone cut செய்தார்கள்…. சங்கீதா எழுந்து நிற்க அவளது முலை சதைகளுக்கு க் கீழ் நேற்று மதியம் நிர்மலா மஞ்சளை உருட்டி வைத்தது காய்ந்து அங்கிருந்து அவளது பாவாடையின் மீது தூளாக விழுந்து இருந்தது… அதை சற்று குனிந்து தட்டி விட்டு, கண்ணாடியில் dim light வெளிச்சத்தில் ஒரு முறை தன்னையும், பிறகு ரஞ்சித் அட்டை பூச்சி மாதிரி அவளது முளைக்கம்புகளின் மீது வெச்ச வாயை எடுக்காமல் அவளின் மார்புகள் மீது ஒட்டிக்கொண்டு தூங்குவதையும் பார்த்து லேசாக அவனது நெத்தியில் மென்மையாக முத்தம் குடுத்து சிரித்துவிட்டு light அனைத்து விட்டு தூங்க சென்றாள் சங்கீதா.. அடுத்த நாள் காலை…. சரியாக சொன்னா நேரத்துக்கு IOFI வந்தடைந்தாள் சங்கீதா.

ராகவ் வருவதற்கு சற்று தாமதம் ஆனது… அவனது cabin க்கு முன் waiting area வில் காத்திருந்தாள் சங்கீதா… ரகாவின் BMW கார் வந்ததை ப் பார்த்து நேற்று இரவு முழுக்க பேசியதெல்லாம் ஒரு நொடி எலெக்ட்ரிக் train ஓடுவது போல மின்னல் வேகத்தில் மனதில் ஓடியது அவளுக்கு.. வேகமாக கைகளை அசைத்து டக் டக் என்று அவனது பூட்ஸ் சத்தம் கேட்க நடந்து வருவதை பார்த்து அவனது personalityயை பல முறை வியந்திருந்தாலும் இன்றைக்கு கொஞ்சம் நன்றாகவே கூர்ந்து கவனித்து ரசித்தாள் சங்கீதா…. சங்கீதா dark brown நிறத்தில் shiffan சேலை கட்டி விரித்த கூந்தலில் மல்லிகை வைத்து காற்றில் ஆடும் அவளது அழகிய முடியை நெற்றியில் இருந்து அவளது அழகிய nail polish வைத்த விரல்களால் தள்ளிவிடும் அந்த காட்சியை ராகவ் எப்பொழுதும் ரசிக்க க் தவறுவதில்லை…. இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் பார்துக்கொள்ளும்போது நேற்றைய இரவு நடந்த phone உரையாடலை நினைத்து மென்மையாக புன்னகைத்து க் கொண்டனர்…. இருவரும் ராகவின் cabin உள்ளே சென்றார்கள். சென்றவுடன், ராகவுக்கு ஒரு அதிர்ச்சி செய்தியை வைத்திருந்தாள் சங்கீதா… என்னது அந்த முக்கியமான விஷயம் சங்கீதா….? – Its confidential & sensitive Raghav, you need to handle this very very carefully as this is a very sensitive issue.” என்ன விஷயம் சங்கீதா?…. – லேசான பதட்டம் கலந்த குரலில் கேட்டான் ராகவ்.. உங்க IOFI வளகத்துகுள்ள ஏதோ ஒரு team கள்ள நோட்டு அடிக்கிறாங்க… அதுக்கு உபயோகப்படுத்துற பொருள்தான் அந்த wooden piece, actually its not wood, its sodium monoxide kraft piece which helps to make the thick fibrous feeling in notes with the mixture of titanium oxide. இந்த விஷயத்தை நேத்து என் friend ரம்யாவின் கணவர் ஷங்கர் சொன்னார்… பட் என்னோட personal suspection was fake currency. ரொம்ப ரொம்ப நேர்த்தியான ரூபாய் நோட்டுகள்… அதை confirm பண்ணிக்கலாம் னு யோசிச்சி நீ வரதுக்குள்ள IOFI உள்ள இருக்குற ATM machine கிட்ட போயி ஒரு 5000 rupees க்கு 100 ரூபா நோட்டா எடுத்தேன்… மொத்தமா 50 நோட்டு வந்துது… அதுல கிட்டத்தட்ட 37 நோட்டு கள்ள நோட்டு.. ஒரு நிமிடம் அதிர்ந்தான் ரக்காவ்…. highly shocking…. எப்படி கண்டுபுடிச்சீங்க ¬- என்றான் தனது சீட்டில் மெதுவாக அமர்ந்தபடி.. “தொட்டு பார்த்தே சொல்லிடுவேன் எது நிஜம் எது போலின்னு..” என்று பேசுகையில் மெதுவாக ரகாவின் தோள்களில் கை வைத்து “nothing will happen raghav, I will help you in all aspects.. dont worry…. இவங்க தப்பு பண்ணாலும் ரொம்ப perfect அ பண்ணுறாங்க… so easy யா மாட்டிக மாட்டாங்க, அந்த விதத்துல உனக்கு எந்த problemமும் வராது…. what I think is you need to start your Theory of Constraints again to proove urself by finding who is the culprit behind all these things. I have confidence on you Raghav….you will achieve” சங்கீதாவின் வார்த்தைகள் அவனுக்கு மிகவும் உந்துதலாக இருந்தது… முகத்தில் சற்று லேசாக சிரிப்பு வந்தது… “Thanks sangeetha… நன்றிக்கு அதை விட best word இருக்கனு தெரியல….” என்று கண்ணில் நன்றிகள் பொங்க கூறினான் ராகவ்…. சரி, நான் இப்போ bank க்கு கிளம்புறேன், டைம் கரெக்டா இருக்கும்.. – என்று சொல்லி சங்கீதா அந்த இடத்திலிருந்து கிளம்ப ராகவ் ஒரு நிமிடம் சங்கீதாவை நிற்க சொன்னான்… சங்கீதா ஒரு நிமிஷம் இருங்க… என்ன ராகவ்?.. அவளை இரு முறை சுத்தி சுத்தி வந்து தலை முதல் கால் வரை ப் பார்த்தான் ராகவ்…. ராகவ் என்ன பண்ணுற?… – சற்று பயமுடன் கேட்டாள் சங்கீதா, ஏனென்றால் ரகாவின் பார்வை அவளது தலையில் இருந்து கால் வரை ஊடுருவி ப் பார்த்ததை அவளும் கவனித்தாள். ராகவ் கடைசியாய் அவள் கிளம்பும்போது ஒரு பெரிய envelope cover ஒன்றை குடுத்து, This is a surprise, இதை வீட்டுக்கு ப் போயி படிச்சி பாருங்க… என்று சொல்லி குடுத்து அனுப்பினான்… சரி எதுக்கு இப்போ சுத்தி சுத்தி பார்த்த?.. ஒதை வாங்குவா.. ஏன் அந்த envelope நான் இங்கே பார்க்கக்கூடாதா? என்று சங்கீதா கேட்க.. No, please its my request. – என்று புன்னகைத்தான் ராகவ். okay..என்று சொல்லி புறப்படும்போது ஏதோ நினைவுக்கு வந்து சங்கீதா திரும்பி பார்த்து ரகாவிடம் “உன்னோட அந்த cheatig girl friend எங்கே இருக்கா சொல்லு நானும் ஒரு பார்வை பார்க்கணும்…” என்று சொல்ல எதுக்கு – என்று ராகவ் கேட்க… சும்மாதான்.. அங்கே – என்று தனது ஆள்க்காட்டி விரலால் சங்கீதாவை இறக்கி விடும் வண்டியின் அருகே காமித்தான்… அதிர்ந்தாள் சங்கீதா… ராகவ் கை காமித்த இடத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தது சஞ்சனா…என்ன ராகவ் சொல்லுற அவளா? அவள் எப்படி உன் secretorya வேலை பார்க்குறா?. அதெல்லாம் ஒரு பெரிய கதை…. சரி நாம அப்புறம் பேசலாம்.. ஏதோ envelope எல்லாம் குடுத்து இருக்கே, வீட்டுக்கு போய் பார்க்குறேன். தூரத்தில் காரின் அருகில் இருந்த சஞ்சனா சங்கீதாவை பார்த்து பரவசப்பட்டு அவள் இருக்குமிடம் விரைந்தாள், கூடவே டிரைவரும் மெதுவாக Benz காரை தேர் போல ஒட்டி வந்தார். “wow விஜயசாந்தி மேடம், எப்படி இருக்கீங்க? excited to see you” என்று சரளமாக பேசினாள் சஞ்சனா. ஹேய் சஞ்சனா, எப்படி இருக்கே? – சிரித்துக்கொண்டே பேசினாள் சங்கீதா.. காரை ஒட்டி வந்த தாத்தா வழக்கமாக புருவத்தை உயர்த்தி பல் இலித்தார் “என்ன மேடம் எப்படி இருக்கீங்க? நம்மள நியாபகம் இருக்குதுங்களா?” ஒஹ் இருக்கே.. “இப்போதான் என் கிட்ட ஜொள்ளு விட்டுட்டு இருந்தீங்க அதுக்குள்ள மேடம் கிட்ட ஊத்துரீங்களே, நியாயமா?” என்று சஞ்சனா டிரைவர் தாத்தாவை ஒரு பிடி பிடிக்க.. ஹையோ ..போமா.. எப்போவுமே இதே விளையாட்டுதான். – சஞ்சனா கிண்டல் செய்தவுடன் டிரைவர் தாத்தாவுக்குரிய லேசான வெட்கம் சங்கீதாவின் முன் வழிந்தது. சஞ்சனா ராகவை ப் பார்த்து “I want to accompany sangeetha till her bank and come back, is there any work for next two hours raghav?” என்று கேட்க.. “No issues carry on” என்று ராகவ் கூலாக பதில் அளித்தான். wow nice… come on sangeetha… என்று சொல்லி காரின் கதவை திறந்து வெடுக்கென உள்ளே அமர்ந்துகொண்டாள் சஞ்சனா, சங்கீதாவும் அவள் அருகில் பின் இருக்கையில் அமர்ந்துகொண்டாள். தாத்தா வண்டியை start செய்ய கார் கதவின் கண்ணாடிகள் ஏற்றப்பட்டன.. ரகாவ் மென்மையாக “Bye” என்று சொல்லாமல் தலையசைக்க அதற்கு தனது அழகிய இதழ்களால் புன்னகைத்தவாறு அவளும் மெதுவாக தலையசைத்து விடைபெற்றாள். காரை கொஞ்சம் மெதுவா ஓட்டுங்க please, அப்போதான் நான் கொஞ்ச நேரமாவது என்னோட favourite heroine கூட பேச முடியும். என்று சஞ்சனா சொல்ல தாத்தா “சரிம்மா என்று பாவமாக rear view mirror” பார்த்து தலை ஆட்டினார். என்ன ஆச்சு சஞ்சனா, விட்டா என்னை தூக்கி உன் தலை மேலே வேசிக்குவ போல இருக்கு. அப்படி என்ன நான் செஞ்சிட்டேன்? – சிரித்தாள் சங்கீதா.. சிலரை நமக்கு ஏன் பிடிக்கும் எதற்கு பிடிக்கும் னு காரணம் சொல்ல தெரியாது… ஆன அவங்களை பிடிக்கும். அது மாதிரிதான் நீங்களும். உங்க கிட்ட இருக்குற personality எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும் மேடம். சாதரணமா புடவைதான் கட்டுறீங்க ஆனாலும் நாலு பேர் கூட நடந்தா வித்யாசமா தெரியுறீங்க. சரி வெளித் தோற்றத்துலதான் ஆள் செம பார்ட்டினு நினைச்சா உங்க தைரியம் எம்மடி… வியக்க வெக்குது மேடம். அன்னிக்கி நீங்க சம்பத் supervisor அ அறைஞ்சதுல இருந்து உங்க கிட்ட பல பேர் தனிப்பட்டு நன்றி சொல்ல ஆசை படுறாங்க தெரியுமா? but I only got that golden chance, that too sitting next to you – என்று சொல்லி சங்கீதாவின் கையை பிடித்து அவளது இருகரங்களாலும் குலுக்கி “Thank You” என்றாள் முகமலர்ச்சியுடன். (கிட்டத்தட்ட Micheal madhana kaamarajan படத்தில் வரும் ஊர்வசியை போல பட படவென வெடித்து தள்ளினாள் சஞ்சனா….) சங்கீதா ஒரு நிமிடம் பதில் ஏதும் கூறாமல் சஞ்சனாவையே ஒரு நிமிடம் கூர்ந்து கவனித்தால். இவளா ராகவை அப்படி ஏமாத்தி இருக்க முடியும்?.. என்று எண்ணி. hello…madam… என்று சங்கீதாவின் முகத்திற்கு முன் கையசைத்து அவளின் கவனத்தை திசை திருப்பினாள் சஞ்சனா. ஆங்.. ஒன்னும் இல்ல.. (சில நொடிகளுக்கு பிறகு..) சஞ்சனா.. 32 வயசுல இன்னும் இப்படி சின்ன பொண்ணுங்க மாதிரி இவளோ வெகுளியா இருக்கியே.. எப்படி society ல தனியா சமாளிக்குற? கல்யாணம் எதுவும் பண்ணிகலையா? அதுல எனக்கு அவளோ Interest இல்ல மேடம்.. கூடவே நம்பிக்கையும் இல்ல. தனியா வாழுற வாழ்க்கைல சந்தோஷம் அதிகமா இருக்கு. மனசுக்கு நினைச்சதை செஞ்சிக்க முடியுது. கூடவே யாரை வேணும்னாலும் சைட் அடிசிகுட்டே இருக்கலாம் இல்ல …( கண்களில் லேசான சோகம் தெரிந்தாலும் சாமர்த்தியமாக அவ்வப்போது ஜோக் அடித்து சிரிப்பில் மறைத்தால் சஞ்சனா..) come on… நான் உன் வயசை தாண்டினவ…… – சங்கீதா பேச “ஒரு நிமிஷம்” என்று சொல்லி இடையில் மறித்து வண்டியினுள் முன் பக்கத்துக்கும் பின் பக்கத்துக்கும் இடையே இருக்கும் தடுப்பு ஸ்க்ரீனை இழுத்தாள் சஞ்சனா… பொம்பளைங்க சமாசாரம் தாத்தா…. நீங்க வண்டியை மட்டும் ஓட்டுங்க சரியா?…. – லேசாக காதை நுழைக்கும் தாத்தாவிடம் கிண்டலாக நக்கலடித்து ஸ்க்ரீனை இழுத்தாள் சஞ்சனா. சொல்லுங்க சங்கீதா.. என்று சஞ்சனா சொல்ல “ஏண்டி பாவம் அந்த மனுஷனை இப்படி நக்கலடிக்குற..” என்று சொன்னதுக்கு “அதெல்லாம் அப்படிதான் நீங்க பேசுங்க…” என்றாள் சஞ்சனா.. Actually நான் உன் வயசை தண்டிணவ…. ஒரு ஆம்பளை துணை இல்லாம வாழுறது ரொம்ப கஷ்டம் டி.. நாம என்னதான் freedom னு நினைச்சாலும் தனியா வாழுரதுக்கும் இந்த சமுதாயம் நம்மள நிம்மதியா விடாது.. அதுவும் நீ வேற இங்கே தனியா parents இல்லாம வாழுற… உன் கூட யாரும் இல்ல.. அக்கம் பக்கம் யாரும் உன்னை தப்பா நினைக்க மாட்டாங்க?..( தன் மீது மிகுந்த மரியாதையும் அன்பும் வைத்திருக்கும் சஞ்சனா மீது உண்மையாகவே கரிசனத்தோடு கேட்டாள் சங்கீதா.) ராகவ் இருக்கானே மேடம்.. புரியல… நான் IOFI வளாகத்துள இருக்குற guest house ல தான் இருந்துகுட்டு வரேன். மாச மாசம் சம்பளம் வந்ததும் ஊர்ல இருக்குற parents க்கு அனுப்பிடுவேன். கூடவே ராகவுக்கு secretory வேலைதானே. அதனால அதிகமா வேலை பளு இருக்காது. அப்போ ஊர்ல இருக்குற உன் parents உன் கல்யாணத்தை பத்தி பேச ஆரம்பிக்கல? ஹ்ம்ம் கைல காசு வருதுன்னா அதை என் கெடுத்துக்குவாங்க?… சம்ப்ரதாயதுக்கு அப்போ அப்போ கேட்பாங்க “ரெண்டு மூணு வரன் வந்திருக்குடி அப்படின்னு” நான் வேணாம் னு ஒரு வார்த்தை சொன்னதும் சரிம்மா உன் இஷ்டம் னு சொல்லிட்டு நோகாம போன் வெச்சிடுவாங்க.. எனக்கும் இதை ஒவ்வொரு 6 மாசத்துக்கும் பேசி பேசி பழகிடுச்சி.. ஹ்ம்ம்.. – இரு கரங்களையும் இணைத்து தன் மடியில் வைத்து கரங்களை குனிந்து பார்த்து மெலிதாக சிரித்து பேசினாள். நீ யாரையும் காதலிக்கல? – சங்கீதா அவளின் கண்களை கூர்ந்து பார்த்து பதிலை எதிர்பார்த்தாள்.. நிமிர்ந்தவள் மீண்டும் லேசாக கீழே குனிந்து, ஜன்னல் பக்கம் முகத்தை திருப்பி தலை முடியை சரி செய்துகொண்டு, மீண்டும் சங்கீதாவின் முகத்தை பார்த்து மெதுவாக சிரித்து “இல்லையே.. யாரையும் காதலிக்கல..” என்று சொல்ல.. நிஜம்மா காதலிக்கல? – கிட்ட வந்து கண்களை உத்து பார்த்து சிரித்து மீண்டும் கேட்டாள் சங்கீதா.. இப்போது லேசாக மனதை திறக்க ஆரம்பித்தாள் சஞ்சனா…. காதலிச்சேன் மேடம்… யாரு? ராகவ்.. ( காத்து கலந்த குரலில் பாதி சத்தம்தான் வந்தது சஞ்சனா வாயிலிருந்து..) சரியா கேட்கல.. ராகவ்.. ( இப்போவும் தெளிவாக சொல்ல வில்லை இருப்பினும் முன்னமே சங்கீதாவுக்கு விஷயம் தெரியுமென்பதால் அதிகம் கேட்டுக் கொள்ளவில்லை.) ஏன் அவன் கிட்ட உன் காதலை சொல்லல? நான் என் காதலை சொல்லி, ஒரு காலத்துல ரெண்டுபேருமே காதலிச்சோம்… ஆனா விதி விளயாடிடுச்சி.. என்ன ஆச்சு? basically எனக்கு பொண்ணுங்கள விட பையனுங்க தான் அதிகம் friends, என் கிட்ட இருக்குற அந்த இயல்பு ராகவுக்கு அதிகம் பிடிக்காது. நானும் எல்லா பையனுங்க கிட்டயும் எல்லாத்தையும் பத்தி பேசுவேன். சிலர் கொஞ்சம் எல்லைய மீருவாங்க, அப்போ stop பண்ணிக்குவேன், இல்லேன்னா continue பண்ணுவேன். நம்முடைய இயல்பான குணத்தை ஒருத்தருகாக மாத்திகிட்டோம்னா அப்புறம் வாழ்கைய சகஜமா வாழ முடியாதே மேடம். அதனால நான் நானா இருந்தேன். ஒரு நாள் ராகவுக்கு போட்டியா fashion ல mithun னு ஒருத்தன் இருந்தான்.. அவன் ராகவை விட பெரியவந்தான், திரமயானவனும் கூட, but still raghav is smart in all aspects. அவன் கொஞ்சம் வாட்ட சாட்டமான ஆளு. நானும் ஒரு பொம்பலதானே மேடம், யாரவது நல்ல இருக்குற பொண்ணுங்கள பையனுங்க பார்த்தா பேசுறா மாதிரி நானும் சும்மா அவனோட பேசினேன். பழகினேன், அதுக்கு கூட ராகவ் என் கிட்ட கோவிச்சிக்கல அப்புறம் என்ன problem?.. ஒரு நாள் என் birthday க்கு ராகவ் என் கூட phone பண்ணி பேசல னு கொஞ்சம் அவன் மேல கோவம் இருந்துச்சி.. அப்போ என் கூட mithun இருந்தான். சாதரணமா என் கிட்ட பேசிக்குட்டு இருந்தான் என் கவனம் அவன் பேச்சுல இல்ல.. ராகவ் மேல இருந்துச்சி. call எதுவும் வராததால ராகவ் மேல இருந்த கோவத்துல ஒரு வார்த்தைய விட்டுட்டேன்.. என்ன சொன்ன? அவன் அப்பன் தயவுல IOFI உள்ள வந்துட்டு இன்னிக்கி ஊரு ஊரா சுத்திட்டு என்னை மறந்துட்டான். என்ன திமிர்ல இருக்கான் பாரு ஒரு phone பண்ணி பேச முடியல அவனுக்கு.. அப்படின்னு சொன்னேன் மேடம்.. நான் பேசினது தப்புதான், அந்த நேரம் actually ராகவ் ஊருல இல்ல & என் போறாத காலம் அந்த ராஸ்கல் நான் சொன்னதை காட்டுத் தீ மாதிரி எல்லார் கிட்டயும் பரவி விட்டான். என்னனு பரவனினான்? ராகவ் அவனோட Girl friendஅ மதிக்கல ஏமாத்திட்டான். அவன் ஒரு fraud, அவன் அப்பன் தயவுல IOFI உள்ள வந்துட்டு ரொம்ப திமிர்ல ஆடுறான்னு நான் சொன்னத இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாவே மசாலாவா சொல்லிட்டான். ஆனால் இதெல்லாம் நடக்கும்போது எனக்கு ஒண்ணுமே தெரியாது. அது மட்டும் இல்லாம எப்போவுமே saturday night parties க்கு போகிறது எனக்கு பிடிக்கும். கொஞ்சம் harmless red & white wine மட்டும் சாப்பிடுவேன்.. ஒரு நாள் நைட் யாரும் இல்லாதப்போ mithun வந்தான், “free யா இருந்தா சொல்லு சஞ்சனா, சும்மா night party போகலாம்னு தோணுச்சி அதான் கூப்பிட வந்தேன்” னு சொன்னான், நானும் actually தனியா இருந்தேன், கூடவே எனக்கும் night parties பிடிக்கும், so யோசிச்சேன்.. ஏற்கனவே யாரும் எனக்கு company குடுக்க யாரும் இல்லைன்னு நினைச்சிக்குட்டு “சரி போலாம் mithun” னு சொல்ல என்னை famous Dark Don club னு ஒரு இடத்துக்கு கூட்டிட்டு போனான். அன்னிக்கி நைட் என்னன்னமோ order பண்ணோம், இது வரைக்கும் taste பண்ணாத drinks, அப்போ mithun என் காதுல ஒரு விஷயம் சொன்னான்.. என்ன? “ரொம்ப special அ europe ல என் friend கிட்ட சொல்லி வாங்கி இருக்கேன், இன்னிக்கி உன் கிட்டதான் முதல்ல share பன்ன போறேன்” னு சொல்லிட்டு ஒரு சின்ன பேப்பர் ல மடிச்சி வச்சிருந்த ஒரு விதமான பவுடர் குடுத்து taste பண்ணி பாருனு சொன்னான், ஒரு மாதிரி ரொம்ப excited ஆக இருக்கும்னு சொன்னான். நானும் ஏற்கனவே கொஞ்சம் போதைல excited stage ல தான் இருந்தேன் அதனால அவன் கொடுத்ததை எடுதுக்குட்டேன். அதை சாப்பிட்ட பிறகு ஒரு மாதிரி mental தனமா பேச தோணுச்சி. “என்னடா இது” னு கேட்டேன். “Its cocaine powder darling.. do you like it?” னு கேட்டான்.. “fabulous…. give me more..” னு சொன்னேன்.. ஹ்ம்ம்..- கண்களில் சோகம் எட்டியது சஞ்சனாவுக்கு, இருப்பினும் கட்டுக்குள் வைத்திருந்தாள். கூடவே club ல அன்னிக்கி நைட் சிகப்பு ரோஜாக்கள் படத்துல climaxல club scene ல ஒரு disco music வருமே, அதை re-mix பண்ணி high beats ல போட்டு இருந்தாங்க… கண்ணுக்கு எல்லாமே ஒரு நிமிஷம் ஆடுறா மாதிரி தெரிஞ்சிது. என்ன ஆச்சுன்னே தெரியல, அவனை நானே என் கை பிடிச்சி dance floor ல இழுதுக்குட்டு போய் ஆட ஆரம்பிச்சேன்… discoக்கு போகும்போது usually skirt போடமாட்டேன், ஆனா அன்னிக்கி வேற எதுவும் செரியா இல்லைன்னு லேசா முட்டிக்கு மேல வரைக்கும் இருக்குறா மாதிரி ஒரு skirt போட்டுக்குட்டு போனேன், கொஞ்ச நேரம் நல்லா ஆடினோம்… எங்க எங்க கை வெச்சி இருப்பான்னு தெரியல.. திடீர்னு என் காதுல மெதுவா “your skin is like soft petals” னு சொன்னான்… அப்போ அவனோட கன்னத்தை முத்தம் குடுத்து “yours too” னு சொல்லி சிரிச்சேன்.. அப்போ அவன் என் காதுல “Do you want to feel the entire heavenly pleasure tonight” னு கேட்டான்.. – சொல்லும்போது குரல் உடைந்தது , கூடவே கண்களில் லேசான கண்ணீரும் எட்டிப்பார்த்தது சஞ்சனாவுக்கு. சங்கீதா முன் வந்து ஆறுதலாய் அவளை பிடிக்க வர… “Its okay.. sangeetha.. I want to continue…I ..I wan..to…” – குரல் சற்று தழு தழுத்தது.. சில வினாடிகளுக்கு பிறகு சுதாரித்துக்கொண்டு மீண்டும் தொடர்ந்தாள் சஞ்சனா.. போதை உச்சத்துல இருந்தப்போ அவன் “Do you want to feel the entire heavenly pleasure tonight” னு கேட்டான்.. நான் அதுக்கு “terribly yes” னு தலைக்கு எரிய அந்த போதை என்னை கொஞ்சம் கூட வெட்கமே இல்லாம அவன் முன்னாடி சம்மதிக்க வெச்சிடுச்சி.. அப்போதான் உடனே ரெண்டுபேரும் ஏதோ வெறித்தனமா வெளியே வந்து காரை எடுத்துகுட்டு பக்கத்துல இருந்த 5 star ஹோட்டலுக்கு போனோம் & you know something? that rascal has already booked a room there.. well planned pervert..ஹ்ம்ம்.. ( லேசாக சோகத்துடன் சிரித்தாள்).. என்னை அவன் தோள் மேல சாய வெச்சிக்குட்டு உள்ள போனான், அங்கே இருந்த சிலர் அடுத்த நாள் என்னை அங்கே பார்த்தப்போ “yesterday night your hubby took care of you, dont drink too much madam its not good for females” னு சொன்னாங்க.. அப்போதான் தெரிஞ்சுது அவன் என்னை அவனோட wife னு வேற சொல்லி இருக்கான்னு. அன்னிக்கி ராத்திரி ரூமுக்குள்ள போன பிறகு door lock பண்ணிட்டு என்னை பார்த்து “All yours honey” னு சொல்லி அவனோட ஆடைகள எல்லாம் கலைச்சான். போதை தலைக்கு ஏறி இருந்ததால நானும் அவனோட அண்மையில் கொஞ்சம் சொக்கிட்டேன். என் அனுமதி இல்லாமலேயே என் ஆடைகள ஒன்னு ஒண்ணா அவிழ்த்தான்.. என் தலைய பிடிச்சி கீழ இறக்கி…. ( சொல்ல ஆரம்பித்து பிறகு நிறுத்தி பிறகு சங்கோஜத்துடன் தொடர்ந்தாள்) அவனுக்கு வேண்டிய சுகத்தை எல்லாம் அனுப வெச்சிக்குட்டு இருந்தான். பிறகு என் உடல் முழுக்க அனுபவிச்சான், என்னை கட்டில்ல படுக்க போட்டு அவன் பலாத்காரம் பண்ண ஆரம்பிச்சப்போதான் உடம்புல முதல் முதல்ல வலி எடுத்து கொஞ்சம் போதை களைய ஆரம்பிச்சுது.. திடீர்னு ஒரு நிமிஷம் எங்கே இருக்கோம், என்ன செய்யுறோம், இப்போதானே club ல drinks குடிச்சிட்டு இருந்தோம், இப்போ என்ன நடக்குது னு மனசுல மின்னல் வேகத்துல எண்ணங்கள் ஓட ஆரம்பிச்சுது., ஒரு நிமிஷம் எனக்கே என்னை பார்க்கும்போது அப்படியே பத்தாயிரம் watts கரண்ட் ஷாக் அடிச்சா மாதிரி இருந்துச்சி… என்னை மொத்தமா உடம்புல ஒட்டு துணி இல்லாம அம்மணமாக்கி mithun பலாத்காரம் பண்ணிகுட்டு இருக்கான்னு தெரிஞ்சி பதறி அடிச்சிக்குட்டு எழுந்திரிக்க முயற்சி பண்ணேன், விடுடா bastard you fucking scoundrel னு கதறினேன், என் கண் முன்னாடியே எனக்கு வலிக்க வலிக்க என் கைகளை ரெண்டு பக்கமா பிடிச்சிக்குட்டு என் திறந்த மார்புல முகத்தை புதைச்சிக்குட்டு மூச்சிரைக்க பலாத்காரம் பண்ணான். தயவு செஞ்சி என்னை விட்டுடு னு அசிங்கப்பட்டு கெஞ்சினேன், ஆனாலும் அவன் விடல, அவனோட பிடி அவ்வளவு வலுவா இருந்துச்சி. ஹ்ம்ம்.. என்னால முடிஞ்சுது எல்லாம் மூச்சு வாங்க வாங்க கதறி அழமட்டும்தான். என் கண்ணுல தண்ணி ரெண்டு பக்கமும் தாரை தாரையா வழிய, ஒரு கட்டத்துல தெரிஞ்சே அன்னிக்கி ராத்திரி என்னோட கன்னித்திரை கிழிய என் பெண்மைய அந்த bastard கிட்ட இழந்தேன். அதுக்கப்புறம் எல்லாம் முடிஞ்ச பிறகு, ஒரு one hour தொடர்ந்து அழுதேன்… அவனுக்கும் என்ன பேசுரதுன்னே தெரியல. அப்புறம் மெதுவா ஆரம்பிச்சான். I am really sorry sanjana, நானும் இவளோ உணர்ச்சி வசப்பட்டு போவேன்னு நினைக்கல, போதைல பண்ணிட்டேன்.. கண்டிப்பா நானே உன்னை கல்யாணம் பண்ணிகுறேன்னு சொன்னான். அவன் பேசும்போது அவன் கண்ணுல கொஞ்சம் நம்பிக்கை தெரிஞ்சுது.. கொஞ்சம் கொஞ்சமா ரெண்டு பேரும் அன்னிக்கி இரவு பேசிக்குட்டு இருந்தோம். ரூம்குள்ள இருந்த TV பார்த்துட்டு food order பண்ணி சாப்டுட்டு அவன் குடுத்த நம்பிக்கைல அவனோட மார்புல படுத்து தூங்கினேன், இருந்தாலும் ராகவுக்கு செய்தது துரோகம்தான் னு மனசாட்சி உருத்துச்சி. அவன் கிட்ட நடந்ததை எல்லாம் சொல்லி புரிய வச்சிடலாம் னு நினைச்சிக்குட்டு இருந்தேன். அசுரத்தனமா வந்த தூக்கத்துல ஆழ்ந்துட்டேன். அதுக்கப்புறம் அடுத்த நாள் காலைல hotel ல இருந்து ரெண்டு பேரும் அவங்கவங்க இடத்துக்கு கிளம்பிட்டோம். அன்னிக்கி காலைல நான் IOFI போனப்போ இந்த rascal ராகவ் கிட்ட “சும்மா சொல்லக்கூடாது டா.. உன் lover செம கட்டை” னு சொல்லிக்குட்டு இருந்திருக்கான், ஆனா அது எனக்கு தெரியல. அந்த rascal சொன்னத ராகவ் அவன் வயசுக்கு தப்பா புரிஞ்சிப்பான்னு நினைச்சேன். அது மாதிரியே அவன் பார்வை என்னை petrol ஊத்தி கொளுத்துற மாதிரி தெரிஞ்சிது. actually mithun ராகவ் பக்கத்துல உட்கார்ந்து இருக்குறதை பார்த்துட்டு முதல்ல நான் நினைச்சது என்னன்னா நடந்த விஷயத்தை எல்லாம் எடுத்து சொல்லி என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கப்போறேன் னு mithun ராகவ் கிட்ட சொல்லி இருப்பான்னு நினைச்சி நான் ராகவ் கிட்ட பேச ஆரம்பிச்சேன், “ராகவ்.. நானே சொல்லணும் னு இருந்தேன், நமக்கு சரிப்பட்டு வராது, நான் mithun னை விரும்புறேன்னு” னு ராகவ் கிட்ட சொல்ல..“பார்தியாடா? அவளே சொல்லிட்டா?… அப்படின்னு சொல்லி mithun சிரிக்க அதுல ஏதோ வில்லத்தனம் இருக்குறதா தெரிஞ்சுது.. உடனே நான் mithun னை ப் பார்த்து ஏன் இப்படி பேசுற?.. நேத்து நடந்ததை எல்லாம் நீ ராகவுக்கு சரியா புரிய வெச்சியா? னு கத்தினேன்.. இப்போவும் பதிலுக்கு சிரிச்சான்.. அப்பதான் எனக்கு தெரிஞ்சிது அவன் ரகாவ் மனச நோகடிக்க என் காதலை பலியாக்கி என் வாழ்க்கைல விளையாடி இருக்கன்னு.. மறுபக்கம் ராகவுக்கு முகம் சிவந்து இருந்துச்சி… ஆனாலும் ரொம்ப controlled ஆக இருந்தான். டேய் இவளைப்போய் நம்புறியேடா…. இவ ஒரு தெவு… – அப்படின்னு மிதுன் சொல்லி முடிக்குரதுகுள்ள ராகவ் அவன் வாயிலேயே விட்டான் பாருங்க ஒரு குத்து, அந்த bastard வாயில இருந்து அப்படியே ரெண்டு பல்லு கீழ விழுந்துச்சி. ராகவ் அவன் கைல இருந்த bracelet இழுத்து கை விரல்ல வெச்சி மடக்கி அந்த பொருக்கியோட மூஞ்சில குத்து குத்து குத்து னு விட்ட அந்த நாளுக்கு அப்புறம் ராகவ் என் பக்கம் திரும்பி கூட பார்க்கல. அந்த ராஸ்கல் அன்னிக்கி அடி வாங்கினதுக்கு அப்புறம் எங்கே போனான்னு எனக்கும் தெரியல. அனைத்தையும் கூறிய பிறகு சஞ்சனாவின் கண்களில் மட்டும் அல்ல, சங்கீதாவின் கண்களிலும் கண்ணீர் லேசாக பணித்தன.. இருவரும் லேசாக விசும்ப, சங்கீதா தனது hand bag ல் இருந்து tissue papers எடுத்து சஞ்சனாவின் கண்களை துடைத்து விட. இது வரையில் வந்த கண்ணீரை விடவும் இப்போது அதிகமாக கண்ணீர் வந்தது சஞ்சனாவுக்கு.. காரணம் வலியுடன் இருக்கும்போது கூட மனதை ஏமாற்றி முட்டாளாக்கி விடலாம் ஆனால் அந்த வலிக்கு யாரவது ஆதரவு தரும்போது அந்த வலி இரு மடங்காகும். ஹேய்… its okay டா… என்ன இது.. ஹ்ம்ம் எப்போவும் சிரிச்சிகுட்டே இருப்பியே… சிறி சிறி.. come on ..இல்லைனா நான் அப்புறம் உன் கூட பேசவே மாட்டேன்.. – சொல்லும்போது சந்கீதவுக்கே மணம் கனத்து விட்டது. சரி இவ்வளவு ஆன பிறகு எப்படி நீ ராகவ் கிட்ட இன்னும் இருக்குற? He is Gem of a person madam.. – முகத்தில் இப்போது கண்ணீர் நின்று சற்று உற்சாகமாக பேசத்தொடங்கினாள் சஞ்சனா. ஒஹ் ஏன் அப்படி சொல்லுற? இவ்வளவு விஷயம் நடந்த ப் பிறகு, அன்னிக்கி சாயந்தரம் என் கிட்ட வந்து “உன் மனசு விரும்புரவங்க யாரா இருந்தாலும் நீ கல்யாணம் செஞ்சிக்கலாம், அதுக்கு நான் தடையா இருக்க மாட்டேன் ன்னு சொன்னான்” அவனுக்கு நடந்ததை எல்லாம் ஒரு தடவ சொல்லலாம் னு மணசு ஏங்குச்சு, ஆனால் thats too late னு தோணுச்சி. தெரிஞ்சே எல்லாத்தையும் இழந்த பிறகு அவன் கிட்ட என்னை ஏத்துக்கோ னு எந்த முகத்தை வெச்சிக்குட்டு அவன் கிட்ட சொல்ல முடியும், so நானே பேசாம விட்டுட்டேன். அவன் பேசிக்குட்டு இருக்கும்போது தான் என் வீட்டுல இருந்து ஒரு அதிர்ச்சி தகவல் போன் ல வந்துச்சி. அது என்னென்னா என் அப்பாவுக்கு இருதயத்துல சிகிச்சை பண்ணனும், அப்படி இல்லைனா உயிருக்கே பிரச்சினை னு சொன்னாங்க, ஒரு நிமிஷம் இடி இடிச்சா மாதிரி இருந்துச்சி. அப்போதான் ராகவ் உடனே இங்கே இருந்து வண்டிய அனுப்பி என் தந்தைய கூட்டிட்டு வந்து private hospital ல சேர்த்து கிட்டத்தட்ட 4 lakhs க்கு மேல செலவு செஞ்சு இன்னைக்கு மறு உயிர் குடுத்து இருக்கான் மேடம்.. அதுக்கு இன்னைக்கு வரைக்கும் என் கிட்ட ஒரு காசு கூட கேட்கல. இன்னொரு பக்கம் நடந்ததை எல்லாம் எடுத்து சொல்லி புரிய வெச்சி அவன் கூட சேரலாம் னு திரும்பவும் நினைச்சேன் ஆனா முழுக்க முழுக்க தப்பு என் மேலதான் இருக்குனு மணசு உறுதியா சொல்லுச்சி. அதே சமயம் என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கணும் னு அவனுக்கும் கட்டாயம் இல்லையே!! அவனுக்கு இன்னும் வயசு இருக்கு. நல்ல பொண்ணா பார்த்து தேடிக்கட்டும் னு நானும் நினைச்சி விட்டுட்டேன். அது மட்டும் இல்லாம மத்த unit ல எனக்கு வேலைக் குடுக்காம அவனுக்கு secretory யா வேலை பார்க்குரதால மத்த இடத்துல என் காது பட யாரும் தப்பாவும் பேச மாட்டாங்க இல்ல?.. அதான் எனக்கு இந்த designation, personal seceratory of Raghav. he is the one saving me madam, but I was a cheat… னு அழுதுக்குட்டே சொல்ல – சங்கீதாவின் மனதில் ராகவ் மீது மரியாதையுடன் சற்று அன்பும் கலந்து கூடியது.. சொல்லுறேன்னு தப்பா நினைசிகாத சஞ்சனா.. நீ தப்பு பண்ணது என்னவோ உண்மை தான். ஆன செஞ்ச தப்ப நீ உணர்ந்து இருக்கே… so சீக்கிரமா ஒரு matrimony ல உன் picture போட்டு ஒரு வரன் தேடலாம். okva? .. – என்றாள் சங்கீதா.. அதெல்லாம் வேண்டாம் மேடம்… தானா அமையும்… பாருங்க.. சில வருஷமா அழுகைனா என்னன்னு தெரியாத என்னை திரும்பி அழ வெச்சிட்டீங்க… நான் எப்போவுமே confused அ இருந்தாதான் சிரிச்சிக்கிட்டே நல்லா இருப்பேன் மேடம்.. ச்சா போங்க… என்று சஞ்சனா சொல்ல சங்கீதா அவளின் தலையை தன் மீது சாய்த்து அவளின் தலையை தடவினாள். அப்போது டிரைவர் தாத்தா manners தெரியாமல் ஸ்க்ரீனை அனுமதி இன்றி தள்ளிவிட்டு “Bank வந்துடுச்சி மேடம்” என்று சொல்ல, சங்கீதா அப்போது சஞ்சனாவை அனைத்து இதுக்கெல்லாம் கஷ்டப்படக்கூடாது, சரியா?.. என்று சொல்லி க் கொண்டிருந்தாள்…. யோவ் தாத்தா என்ன, நல்ல chance னு எங்க ரெண்டு பேரையும் சேர்த்து சைட் அடிக்குரியா?… என்று அதட்ட “அய்யோ.. நான் திரும்பிட்டேன் பா சாமி… ” என்று சொல்லி டிரைவர் டக்கென திரும்ப சங்கீதாவும் சஞ்சனாவும் ஒரு முறை சத்தமாக சிரித்துக்கொண்டனர்… சங்கீதா விடை பெறும்போது யாராவது கூட இருந்தால் ஒகே.. யாருமே இல்லாததால உங்க கிட்ட ஒரு அக்கா மாதிரி எல்லாத்தையும் ஷேர் பண்ணிட்டேன். உங்களையும் சோகம் அடைய வெச்சிட்டேன்.. I am really sorry sangeetha என்று அவள் சொல்ல… “its okay, are you relaxed now?” என்று அன்பாய் கேட்டுக்கொண்டே ராகவ் குடுத்த பெரிய envelope கவரை மறக்காமல் எடுத்துகொண்டு காரை விட்டு இறங்கினாள் சங்கீதா.. “feeling very much relaxed & better sangeetha..” என்று சொல்லி சிரித்தாள் சஞ்சனா.. “bye sangeetha….” கையை மிகவும் வேகமாக அசைத்து சிரித்து காமித்தாள் சஞ்சனா. கூடவே காற்றில் தனது முத்தத்தை இரு விரல்களால் தூவினாள் “bye da…” – என்று சங்கீதாவும் புன்னகையுடன் அதை ஏற்று விடைபெற்றாள். கார் கிளம்பியதும் அங்கிருந்து திரும்பி bank வாசலை நோக்கி நடந்தாள் சங்கீதா. வாசலில் முறைத்துக்கொண்டு சங்கீதாவின் வரவை எதிர் நோக்கி காத்திருந்தாள் ரம்யா. அடிக்கும் மதிய வெய்யிலில் பளிங்கு சிலையால் செய்த தேவதை போல நடந்து வந்தாள் சங்கீதா. “இவ எதுக்கு முறைசிகுட்டு நிக்குறா?” என்று மணதில் நினைத்துக்கொண்டே ரம்யாவை நெருங்கினாள் சங்கீதா. “என்னடி, நீயும் இப்போ ரெண்டு நாளா late அ வர? என்ன நடக்குது? senior manager இல்லை னு கொஞ்சம் குளிர் விட்டுடுச்சா? – என்று சிரித்துக்கொண்டே கிண்டல் அடிக்க.. “ஹைய்யோ எனக்கு பயமா இருக்குது மேடம்… என்னை வேலைல இருந்து தூக்கிடாதீங்க ப்ளீஸ்” – என்று மிகவும் பயப்படுவது போல பாவனை செய்து சங்கீதாவை நக்கலடித்தாள் ரம்யா. ஏய் வாலு… போதும் வா உள்ள போலாம்…. ஒரு மனுஷி break போக எவ்வளவு நேரம் wait பண்ணுறேன்னு தெரியுமா? – செல்லமாக கோவித்துக்கொண்டாள் ரம்யா. “ஹாஹ்ஹா.. அதுக்குதான் இப்படி ஒரு முறைப்பா?” – குழந்தைகள் மிகுந்த கோவத்துடன் இருந்தால் எப்படி இருக்குமோ அதற்கு இணையாக இருந்த ரம்யாவின் முகத்தை ப் பார்த்து தனது வாயில் கைவைத்து சிரித்தாள் சங்கீதா.. “நான் கோவப்படுறது அதுக்கு மட்டும் இல்ல” வேற எதுக்கு? “phone பண்ணா எடுக்கணும். எத்தனை missed call குடுக்குறது? ஒரு அவசரம்னா பேசத்தானே phone இருக்கு? உக்கும்..” – அழகாக கோவித்தாள் ரம்யா.. ரம்யா சொன்னதைக் கேட்டு, தனது hand bag திறந்து உடனே phone எடுத்து ப் பார்க்கலாம் என்று பார்த்தால் phone இல்லை. “இஸ்ஸ் .. I am an idiot டி, சஞ்சனாவை இன்னைக்கு ப் பார்த்தேனா, அவளோடையும் பேசிக்கிட்டே இருந்ததுல ராகவ் cabin ல என் phone வெச்சதை மறந்த்ட்டேன். sorry dear…. – இரு கண்களையும் இறுக்கி உதடுகளை க் குவித்து கொஞ்சும் விதத்தில் பேசினாள் சங்கீதா. முதல்ல ராகவ்க்கு phone போட்டு என் phone ஐ பத்திரமா வெச்சிக்க சொல்லனும். ஒரு நிமிஷம் உன் phone குடுடி – என்று சொல்லி உரிமையுடன் ரம்யாவின் கைகளிலிருந்து வெடுக்கென வாங்கி எப்படியோ ஒரு வழியாக நியாபகம் வைத்த எண்களை அழுத்தி ராகவை phone ல் அடைந்தாள் சங்கீதா. ஹலோ ராகவ்… Sangeetha here.. – பேசும்போது முகத்தில் பளிச் சிரிப்பு. ஹ்ம்ம்.. சங்கீதா, சொல்லுங்க, have you reached office safely? ofcourse yaar, thanks a lot. pleaseee dont mention it sangeetha – அவனுக்கே உரிய வசீகரத்துடன் பேசினான் ராகவ். ஆங்… அப்புறம் இன்னொரு விஷயம். என்ன சொல்லுங்க. என்னோட mobile phone நான் உன்னோட cabin ல மறந்து வச்சிட்டேன், அதை நீ கொஞ்சம் பத்திரமா எடுத்து வெச்சிக்கோ please, நான் next time meet பண்ணும்போது வாங்கிக்குறேன். sorry to trouble you raghav.. yeah actually you are troubling me a lott & நிறைய சிரமம் குடுக்குறீங்க… – என்று ராகவ் சற்று கிண்டலான குரலில் பேச.. ஹாஹாஹ் … ஹேய் ராகவ் …. போதும் அடங்கு.. am i troubling you? பின்ன நீங்க மட்டும் ரொம்ப formality யா பேசுவீங்க, நாங்க பேசக்கூடாதா? சரி சரி I am sorry yaar.. just please take care of my phone, I will talk to you later, இங்கே ஒருத்தி என்னை பிச்சி தின்னுரா மாதிரி பார்வைல வருத்துக்குட்டு இருக்கா.. – சங்கீதா இப்படி பேசும்போது ரம்யா தனது இடுப்பினில் இரு கைகளையும் வைத்து அழகாக சிரிப்பு கலந்த முறைப்புடன் பார்த்தாள். ஹஹா யாரு உங்க friend ரம்யவா? – என்று சொல்லி ராகவ் phoneன் மறுமுனையில் சிரித்தான்.. exactly…. ஹாஹாஹ்.. (தயவுசெய்து உள்ள வாங்க போகலாம் என்று சத்தம் இல்லாமல் கும்பிடுவது போல் செய்கையால் சங்கீதாவுக்கு காமித்தாள் ரம்யா. அதைப் பார்த்து ஏதோ இவள் சொல்ல வருகிறாள் என்று புரிந்துகொண்டு சில வினாடிகள் பேசாமல் இருந்த சங்கீதா இப்போது பேசினாள்..) ஆங்…. correct அ கண்டுபுடிச்சிட்டியே.. சரி சரி, நான் இப்போதிக்கு cut பண்ணுறேன், we will talk later. bye Raghav. – phoneஐ முழுமணம் இல்லாமல் cut செய்தாள் சங்கீதா. sorry டியர், wait பண்ண வெச்சிட்டேன்…. – என்று ரம்யாவிடம் சங்கீதா சிணுங்கினாள். இங்கே ஒருத்தி நிக்குறதும், பேசுறதும் உங்க கண்ணுக்கு தெரியவே இல்ல, அப்படிதானே? சரி சரி நான் அப்புறம் இதைப்பற்றி விசாரிச்சிக்குறேன். அப்புறம், உங்க sorry ய தூக்கி அடுப்புல போடுங்க. முதல்ல break க்கு வாங்க.. இப்போதான் வந்திருக்கேன்டி, வாங்குற சம்பளத்துக்கு கொஞ்சம் வேலை பார்த்துட்டு அப்புறம் break க்கு வரேண்டி. என்று சொல்ல. “break க்கு வராட்டியும் பரவாயில்லை, கொஞ்சம் உடனே உள்ள வாங்க. ஒரு விஷயம் சொல்லணும்” என்று ரம்யா கூற, சங்கீதா அவலுடன் bank உள்ளே என்னமோ ஏதோ என்று மனதில் எண்ணி விரைந்தாள். சங்கீதாவின் இருக்கைக்கு இருவரும் சென்றனர். அப்போது மெதுவாக சங்கீதாவின் காதுக்கு அருகில் வந்து சொன்னாள் ரம்யா. “usually எப்போவுமே ஒன்னு அவசரத்துக்கு வெச்சிக்குவேன், ஆனா இன்னிக்கி மறந்துட்டேன். உங்க கிட்ட இருக்கா சங்கீதா?” என்று முகத்தை சங்கடமாக வைத்து கேட்டாள் ரம்யா. அதுவா?… என்று வாய் திறந்து கேட்காமல் புருவத்தை இறக்கி முகத்தால் கேட்டாள் சங்கீதா. ஹ்ம்ம்.. என்று சற்று கூச்சமாக தலை அசைத்தால் ரம்யா.. உடனே இருபுறமும் பார்த்து விட்டு தனது hand bag திறந்து ஒரு சிறிய brown colour கவரை hand kerchief வைத்து மூடி குடுக்க அதை ப் பொக்கிஷம் போல பெற்றுக்கொண்டாள் ரம்யா.. லேசாக கவரை பிரித்து desk அடியில் வைத்து பார்த்தாள் ரம்யா, seal பிரிக்காத ஒரு ultra thin napkin இருந்தது அதனுள். என்னடி? என் மேல நம்பிக்கை இல்லையா?… checking எல்லாம் பண்ணுற? என்று சங்கீதா சிரித்துக்கொண்டே சொல்ல.. ஹைய்யோ.. அப்படியெல்லாம் இல்ல மேடம், என்னை காத்த சாமி நீங்க.. இருங்க வந்துடுறேன்னு சொல்லிட்டு ladies washroom நோக்கி விரைந்தாள் ரம்யா. ரம்யா ஓடுவதை ப் பார்த்து தலையில் கை வைத்து சிரித்தாள் சங்கீதா. ரம்யா சென்ற பிறகு, Mr.Vasanthan சங்கீதாவின் இடத்துக்கு வந்தார். “சங்கீதா, நேத்துதான் நீங்க approve பண்ண home loan files எல்லாம் review பண்ணேன். கண்டிப்பா returns வரக்கூடிய files ஆக பார்த்து தான் sanction பண்ணி இருக்கீங்க. உண்மையா சொல்லனும்னா எனக்கு நிறைய பாரத்தை குறைக்குறீங்க. கூடவே உங்க salary increment க்கு இந்த annual year performance report ரொம்ப ரொம்ப நல்லா இருக்கு. கூடிய சீக்கிரம் மேலதிகாரிங்க கிட்ட பரிந்துரைச்சி ஒரு நல்ல செய்தியை சொல்லுறேன். very impressive work keep it up. – என்று மனதார பாராட்டி விட்டு சென்றார். மீண்டும் சங்கீதாவிடம் திரும்பி “இன்னொரு விஷயம் சொல்ல மறந்துட்டேன், நாளைக்கு IOFI ல ஏதோ award function இருக்குதாம், Mr.Raghav என்னை special invitee list ல add பண்ணி இருக்காரு, நம்முடைய elite customer ம் கூட, so மறுக்க முடியல, அதனால நாளைக்கு நான் bank ல இருக்க மாட்டேன். – என்று சொல்ல.. one whole day function sir? – என்று சங்கீதா கேட்டாள்…. No..no.. it starts by evening 6:00 pm & also நாளைக்கு saturday, so எல்லாருமே கொஞ்சம் சீக்கிரம் கிளம்பிடுவாங்க, (ஏதோ யோசித்து சில நொடிகளுக்குப்பிறகு ) உங்களை கண்டிப்பா invite பண்ணி இருக்கணுமே? anyways, நீங்க வேணும்னா கூட leave எடுத்துகோங்க, மத்தபடி பசங்க ரெண்டு பேரும் எப்படி இருக்காங்க? என்று அக்கறையாய் கேட்க.. நல்லா இருக்காங்க sir.. – என்று பணிவாக சிரித்து பதில் தந்தாள் சங்கீதா.. சரிம்மா நான் வரேன். take care.. – என்று சொல்லி அங்கிருந்து விடை பெற்றார் Mr.Vasanthan. அவ்வளோ நேரம் மணிக்கணக்குல பேசிட்டு நம்ம கிட்ட சொல்லவே இல்லையே?.. இருக்கட்டும் அடுத்து ஏதாவது phone வராமலா போயிடப்போகுது? அப்போ மடக்குறேன் அவன..!! – என்று மனதில் லேசாக ராகவை கோவித்துக்கொண்டாள் சங்கீதா. சுமார் பத்து நிமிடம் கழித்து ரம்யா வந்தாள்.. என்னடி? are you feeling alright? – என்று முகம் அசைத்து கைகளால் சங்கீதா கேள்வி எழுப்ப.. கைகளில் நான்கு விரல்களை மடக்கி, கட்டைவிரலை உயர்த்தி success என்பது போல முகபாவனை காண்பித்து மிகவும் பிரகாசமாக சிரித்தாள் ரம்யா? அருகில் வந்து “சரி வாங்க coffee சாப்பிடலாம்..” என்று அழைக்க தனது mini purse எடுத்துக்கொண்டு ரம்யவுடன் சென்றாள் சங்கீதா.. கான்டீனில் coffee ஆத்தும் ஊழியர் இவர்கள் இருவரும் நடந்து வருவதை ப் பார்த்து உடனே இரண்டு cup coffee யை ஆத்தி குடுத்தார். இதைப்பார்த்த இருவரும் ஒரு நிமிடம் சிரித்து விட்டார்கள். “என்னப்பா கேட்குறதுக்குள்ள குடுத்துட்ட?” என்று சொல்ல…. எத்தினி தடவ வரீங்க? உங்களுக்கு என்ன தேவைன்னு இன்னும் தெரியலைனா நான் இங்கே காபி ஆத்தி என்ன பிரயோஜனம்? – என்று சொல்லி சிரித்தான். coffee யை குடுத்த பிறகு, வலது புறம் கை நீட்டி “உங்க ஜன்னல் seat காலியா இருக்கு அங்கே ரெண்டு பேரு வராங்க அதுக்குள்ள போய் பிடிங்க” என்று அவன் சொல்ல “Thanks ப்பா” என்று சொல்லி விரைந்து சென்று இடத்தை ப் பிடித்தாள் ரம்யா.. என்னடி? கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி பூனை மாதிரி அடங்கி இருந்தவ இப்போ வெடுக்குனு ஓடிப்போய் இடம் பிடிக்குற? எல்லாம் நான் குடுத்ததோட effect அ? – என்று தான் குடுத்த napkin னை குறி வைத்து சங்கீதா கிண்டலாய் சொல்ல.. ச்சி…. போங்க மேடம்… – சிணுங்கினாள் ரம்யா.. சரி எங்கே போய் இருந்தீங்க காலைல? – என்றாள் ரம்யா. IOFI க்குதாண்டி, ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேச போய் இருந்தேன் ராகவ் கிட்ட.. அதான் ராத்திரி டெய்லி phone ல பேசுறீங்களே? அது பத்தாதுன்னு இப்போ காலைல நேர்ல போய் phone ல விட்டதை பேசிட்டு வரீங்களா? என்று கேட்க.. போதும் அடங்கு… நல்லா வாய் நீளுது பாரு.. – மென்மையாக பொய் க் கோவம் காட்டினாள் சங்கீதா.. அப்போது ஜன்னல் அருகே வந்த காற்றுக்கு நெத்தியில் ஆடிய முடியை தனது விரல் நுனியால் அழகாக தள்ளி விட அதை கவனித்த ரம்யா.. மேடம், உங்க nail polish நல்லா இருக்கு.. – என்று சொல்ல ஒரு தடவ உன் கூட chennai silks ல புடவை வாங்கிட்டு இருக்கும்போது நேரம் ஆகுது கிளம்பனும் னு குழந்தை மாதிரி அழுதியே!! அப்போ வெளியே வந்து auto பிடிக்கும்போது ஒரு fancy store ல அவசரத்துக்கு வாங்கினதுடி, மறந்துட்டியா? – என்றாள் சங்கீதா சிரித்தபடி. brown colour shiffan saree கட்டி, அதற்கு matching ஆக dark brown color sleeveless ரவிக்கையை அணிந்திருந்தாள் சங்கீதா. வழக்கம் போல fresh ஆன 4 முழம் குண்டு மல்லியும், உதடுகள் மீது மிதமாக apply செய்யப்பட்ட lakme maroon நிற lipstick ம், கூடவே இவைகளுக்கு matching ஆக silver mixed dark brown colour nail polish அவளின் அழகிய விரல் நகங்களில் ஜன்னலில் இருந்து வரும் வெளிச்சத்தில் மின்னியது. ஒஹ்ஹ்.. ஆமாம் இப்போ நியாபகம் வருது. சரி என்ன முக்கியமான விஷயம் மேடம்? எதுக்கு IOFI போய் இருந்தீங்க? அது ஒரு பெரிய கதைடி சும்மா சொல்லுங்க மேடம்.. நேத்து ராத்திரி உன் கணவர் phone பண்ணி அந்த wooden பீஸ் பத்தி சொன்னாரு. ஒஹ்..yes தெரியும். என் கிட்டயும் சொன்னாரு. அதுதான் paper manufacturing பண்ண உதவும்னு அவரு சொன்னப்போ நீங்க அது already paper manufacturing department ல இருந்து எடுத்ததுதான் னு சொன்னிங்கலாமே. ஆமாம், but சாதாரண பேப்பர் கிடயாதுடி.. வேற? கள்ள நோட்டு அடிக்குறதுக்கு உதவுற பொருள்.

எம்மாடி?.. அப்போ அந்த பேப்பர் manufacturing department உள்ளேயே போயி கையும் களவுமா பிடிச்சிடீங்களா? இல்லைடி, இன்னைக்கு Mr.Vasanthan என் கிட்ட IOFI award function பத்தி பேசினார், போன வருஷம் நான் என் கணவர் கூட அந்த functionக்கு போய் இருந்தேன். சரி அதுக்கும் நான் கேட்டதுக்கும் என்ன சம்மந்தம்? இருக்கு சொல்லுறேன். சரி சொல்லுங்க function ல இருந்தப்போ ரஞ்சித் அழ ஆரம்பிச்சிட்டான். ஸ்நேஹா ஒரு அளவுக்கு குமார் கூட சமத்தா உட்கார்ந்திருந்தா. அப்போ நான் ரஞ்சித் அழுகைய நிறுத்த கொஞ்ச நேரம் வெளியே போய் நின்னேன். உள்ள ரொம்ப நேரம் உட்கார்ந்திருந்ததால எதுவும் சாப்பிட முடியல. இவனை தோளுல போட்டுக்கிட்டு இருந்தப்போ லேசா பசிக்கவும் செஞ்சுது. அப்போ உள்ளுக்குள்ளேயே IOFI caterers சில snacks & tiffin items வெச்சி இருந்தாங்க. போய் ஒரு தோசையும், சாம்பார் வடையும் சொன்னேன். சொன்னதெல்லாம் சூடா வந்துச்சி. கடைசியா bill குடுக்கும்போது என் கணவர் கிட்ட இருந்து அன்னிக்கி காலைல change வேணுமே னு சொல்லி மூணு 1000 ரூபா நோட்டை ஆறு 500 ரூபா நோட்டா மாத்திக்கிட்டேன். அப்போ அந்த ரூபா நோட்டுல ஒரு 500 எடுத்து bill counter ல pay பண்ண கொடுத்தேன். அங்கே இருந்தவன் ஒரு நிமிஷம் அந்த நோட்டை பார்த்துட்டு இது சரி இல்லை மேடம் வேற ஏதாவது குடுங்க னு சொன்னான். எனக்கு shocking அ இருந்துச்சி. நானும் ஒரு நிமிஷம் உத்து ப் பார்த்தேன், white space ல காந்தியோட hologram தெரியணும், ஆனால் தெரியல. சரின்னு சொல்லி மத்த எல்லா நோட்டும் ஒன்னு ஒண்ணா குடுக்க எல்லாமே fake னு சொன்னான். நல்ல வேலையா அன்னிக்கி அவங்க card accept பண்ணாங்க, இல்லேன்னா கொஞ்சம் அசிங்கமா இருந்திருக்கும். திரும்பி function hall உள்ள போய் உட்காரும்போது என் கணவர் கிட்ட கேட்டேன் “ஏங்க, எங்கே ஏமாந்தீங்க இப்படி செல்லாத ரூபா நோட்டை வாங்கி” னு. நான் கேட்டதுக்கு அவரும் ஒரு நிமிஷம் ஷாக் ஆகி எங்க கம்பெனி ATM ல எடுத்த cash தான் அது னு அவர் சொல்லும்போது எனக்கு ஆச்சர்யமா இருந்துச்சி. eventhough its possible but very rare. சரி மேடம், ஒரு கேள்வி, நிறைய fake notes public place ல புழக்கத்துல இருக்கும். அப்படி ஏதாவது சில notes சிலபேர் bank ல cash deposit பண்ணும்போது மிஸ் ஆகி atm machine ல போக வாய்ப்பு இருக்கலாமே? எப்படி confirmed அ IOFI உள்ள இருக்குற paper manufacturing unit ல இருந்துதான் அந்த fake notes atm ல போகுதுன்னு சொல்லுறீங்க? you are correct, but சந்தேகம் வர்றதுல தப்பில்லையே? மேடம் நான் ஒன்னு சொல்லுறேன்னு தப்பா நினைக்காதீங்க…. நினைக்க மாட்டேன் சொல்லுடி… ரகாவ்காக நீங்க கொஞ்சம் அதிகமாவே உதவுரா மாதிரி தெரியுது. சங்கீதாவுக்கு இல்லை என்றும் சொல்ல முடியாமல், ஆமாம் என்றும் சொல்ல முடியாமல் வார்த்தைகள் கிடைக்காததால், ஒன்றும் பேசாமல் மெளனமாக குனிந்து coffee tumbler மட்டும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். ரம்யா தனது கைகளை சங்கீதாவின் கைகள் மீது வைத்து “என்ன ஆச்சு மேடம், ஏதாவது பேசுங்க..” என்றாள். “ஆங்…. ஒன்னும் இல்ல ரம்யா..” – ரம்யா இந்த கேள்வியை எழுப்பிய பிறகுதான் சங்கீதாவின் மணதில் ரகாவின் சிந்தனைகள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. உண்மையில் நாம் ஏன் இவ்வளவு தூரம் இறங்குறோம்… எதுக்காக risk எடுக்குறோம்?…. அவளுக்கே பதில் கிட்டவில்லை. நாம் என்னதான் பலருடன் பழகினாலும் யாரேனும் ஒருவர் நம்மையும் அறியாது நம் மனதை ஆட்கொள்வார், அப்படி நிகழ்கையில், அதனை நாம் ரசிப்போமே தவிர ஏன் எதற்கு என்று நமக்கு நாமே கேள்விகள் எழுப்பிக்கொள்ள மாட்டோம், காரணம் நம் மனது அப்படிப்பட்ட ஒரு குழந்தை. சங்கீதாவின் மனதில் ரகாவின் நினைவுகள் முந்தைய நாட்களை விடவும் இப்போது சற்று அதிகம் கவர்ந்திழுக்க ஆரம்பித்தது உண்மை. அந்த உணர்வுக்கு காரணம் காதல் என்று சங்கீதா எண்ணவில்லை. ஆனால் அவளைப்பொருத்த வரையில் ராகவ் அவளின் வாழ்க்கையில் இன்று ஒரு most special person. அதில் அவளுக்கு எந்த சந்தேகமும் இல்லை. இருப்பினும் அதனை ரகசியமாக மனதிலேயே வைத்துக்கொள்ள விரும்பினாலே தவிர யாரிடமும் வெளிப்படுத்திக்கொள்ள விரும்பவில்லை, ராகவ் உட்பட. என்ன மேடம், யோசிச்சிகுட்டே இருக்கீங்க? ஏதாவது தப்பா சொல்லி இருந்தால் மன்னிச்சிடுங்க மேடம். sorry – என்று பாவமாய் பேசினாள் ரம்யா. ச்ச ச்ச.. அப்படி எல்லாம் ஒன்னும் சொல்லாதடி, நீ எனக்கு best friend என் கிட்ட எந்த formality words ம் உபயோகப்படுத்தாத. please – என்று request செய்தாள் சங்கீதா. ராகவக்காக இல்லாட்டியும் எனக்கே இதுல அப்படி என்னதான் இருக்குன்னு தெரிஞ்சிக்க ஒரு curiosity இருக்குடி அதான் கொஞ்சம் சுவாரஸ்யம் காமிக்குறேன். சரி சரி, but ஏதாவது problem னு வந்தா என்னை யாரோன்னு நினைச்சி ஒதுக்கிடாதீங்க. உங்க முயற்சியில நானும் ஏதாவது பங்கு எடுத்துகனும்னா மறைக்காம சொல்லுங்க சங்கீதா. – உரிமையுடன் கண்டிப்பான குரலில் கூறினாள் ரம்யா. கண்டிப்பாடி, உன்னை விட்டா எனக்கும் வேற யாரிருக்கா? சரி சரி, topic change…. என்னோட missed calls கூட பார்க்க முடியாத அளவுக்கு அப்படி என்ன பேசினீங்க சஞ்சனா கிட்ட? ஒன்னும் இல்லைடி, அவ அவளோட கதைய சொன்னா, எனக்கு கொஞ்சம் கேட்க கஷ்டமா இருந்துச்சி, ஆனாலும் அந்தப்பொண்ணு மேலயும் தப்பிருக்கு. என்ன சொல்லுறீங்க? சஞ்சனா ரகாவின் காதல் பற்றி, அவளின் பிறந்தநாளுக்கு ராகவ் அழைகாததுக்கு சஞ்சனா அவன் மீதுள்ள கோவத்தில் அனாவசியமாக விட்ட வார்த்தைகள் என்னென்ன!!, அதன் விளைவு எதில் சென்று முடிந்தது என்றும், mithun ராகவ் competition, மற்றும் mithun சந்தர்ப்பத்தை பயன் படுத்தி எப்படி ராகவ் சஞ்சனா காதலில் விளையாடினான் என்றும். கடைசியில் இதெல்லம் தெரிந்திருந்தும் ராகவ் எப்படி சஞ்சனாவிடம் பெரிய மனதுடன் பழகி, அவளின் தந்தைக்கு உதவி செய்து மறு வாழ்க்கை அளித்தான் என்றும், பிறகு எப்படி சஞ்சனாவுக்கு பாதுகாப்பு குடுத்து வருகிறான் என்று அனைத்தையும் வெகு விரைவாக அதே சமயம் தெளிவாக ரம்யாவுக்கு எடுத்துரைத்தாள் சங்கீதா. அனைத்தையும் கேட்ட பிறகு, ரம்யாவுக்கு வார்த்தைகள் எதுவும் வரவில்லை. பிறகு மெல்ல பேச ஆரம்பித்தாள் “only one word madam” என்றாள். என்ன? – மென்மையாக சிரித்து, புருவங்களை உயர்த்தி தலையில் கை வைத்து சாய்ந்தவாறு ரம்யாவைப் பார்த்து கேட்டாள் சங்கீதா. Raghav… – என்று one word answer சொல்வதுபோல பேசினாள் ரம்யா.. ஹாஹாஹ், என்னடி ரகாவ்க்கு? – மீண்டும் மெலிதாக சிரித்தாள் சங்கீதா. he is chanceless madam.. very rare personality. உங்க கிட்ட இருக்குற ஒரு விஷயம் அவன் கிட்டயும் இருக்குறா மாதிரி தோணுது. ஹ்ம்ம் சொல்லு என்னன்னு கேட்ப்போம்? – சுவாரஸ்யமாக கேட்டாள் சங்கீதா.. வெளித்தோற்றதுல மட்டும் personality யான ஆள் னு சொல்ல முடியாது, மனசலவிலும் ஒரு கம்பீரம் இருக்கு. இதை ரம்யா சொல்லும்போது சங்கீதாவின் முகத்தினில் என்றும் தோன்றாத ஒரு வினோத சந்தோஷம் மலர்ந்தது.. அவள் சிரிக்கவில்லை ஆனால் புன்னகைத்தாள், கண்களும் ரம்யாவை பார்க்கவில்லை, வேறு என்கோதான் பார்த்தது. பொதுவாக தன்னை யாரேனும் ஒரு சின்ன வரியில் புகழ்தால் கூட மனது சத்தம் போடாமல் உள்ளுக்குள் சிறிதாக துள்ளிக்குதித்து ஆடும். அதே சமயம் நம் மனது மிகவும் மதிக்கும் ஒருவரை நம்முடனே ஒப்பிட்டு பாராட்டும்போது மணம் அனுபவிக்கும் அந்த ரகசிய ஆனந்தத்தை வார்த்தைகளால் வர்ணிக்க முடியாது. ஆனால் அது நம் முகத்தினில் ஒரு பொலிவை உண்டாக்கும். அந்தப்பொளிவை ரம்யா சங்கீதாவின் முகத்தினில் கண்டாள். ஆனால் சங்கீதாவிடம் அதைப்பற்றி எதுவும் கூரிக்கொள்ளவில்லை, மேலே தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தாள். படையப்பா படத்துல வர்ற பாட்டுல ஒரு லைன் வரும் அதுதான் நியாபகம் வருது மேடம்.. ஹ்ம்ம்.. சொல்லு என்ன லைன்? “ஒரு ஆணுக்கு எழுதிய இலக்கணம் உன்னிடத்தில் கண்டேன்..” ஹாஹாஹ்.. வாலு செம timing sense டி உனக்கு.. – இயற்கையாகவே முகத்தில் இருக்கும் பொலிவுடன் அவள் மென்மையாக சிரிக்கையில் அந்த சிரிப்பு அவளுடைய முகத்துக்கு இன்னும் அழகைக் கூட்டியது. அதை கவனிக்க தவறவில்லை ரம்யா. இருவரும் இப்போது காலியான coffee கப்பை எடுத்துக்கொண்டு wash area பக்கம் நகர்கையில், சங்கீதா ஏதோ நினைவில் அவளது coffee கப்பை சாப்பாடு தட்டுகள் wash பண்ணும் இடத்திற்க்கு எடுத்து சென்றாள். இதை கவனித்த ரம்யா, “மேடம், எங்க போறீங்க? இங்க வாங்க…” என்று ஆச்சர்யமாக புருவத்தை உயர்த்தி சிரித்துக்கொண்டே கேட்க்கையில் சங்கீதாவுக்கு சற்று சந்கோஜமானது (embarassed). இதை சமாளிக்க “ஒஹ்ஹ்.. sorry, சஞ்சனா பேசினதை யோசிச்சேனா அதான்… – என்று ரம்யாவை ப் பார்க்காமல் மெதுவாக தரையை ப் பார்த்து சிரித்துக்கொண்டு சரியான இடத்தில் coffee கப்பை வைத்து விட்டு எதுவும் பேசாமல் தன் இருக்கைக்கு சென்று அமர்ந்தாள் சங்கீதா. என்ன ஆச்சு, ஏன் இப்படி நான் phone மறந்து வெச்சிட்டு வந்தேன்? ஏன் இப்படி நான் coffee கப்பை வேற எங்கேயோ எடுத்துக்குட்டு போறேன்? என்று தன்னை த் தானே லேசாக கடித்துக்கொண்டாள். ரம்யா சில நிமிடங்களுக்குப் பிறகு சங்கீதாவின் இருக்கைக்கு வந்தாள். இந்தாங்க மேடம்.. என்னதுடி? ஒஹ் Femina வா, thanks டி, நானே இந்த மாசத்துக்கான edition வாங்கனும்னு இருந்தேன், but நீயே வாங்கிட்ட. தெரியும் நீங்க படிப்பீங்க னு, அதான் வர வழியில வாங்கினேன். பொறுமையா படிச்சிட்டு தாங்க மேடம். ஒன்னும் அவசரம் இல்ல. இந்த edition ல soch brand sarees collection superb மேடம்…. செம கலக்கலா இருக்கு, அதான் வாங்கினேன். நடு பக்கதுல இருக்குற சில models பார்க்குரதுக்கும் உங்களை மாதிரியே இருந்தாங்க, I mean முகதளவுல சொல்லல, இடுப்பளவுல… ஹாஹாஹ் – என்று தன் இடுப்பின் இரு ஓரங்களிலும் கைகளை அகலமாக சுத்தி காமித்து சங்கீதாவிடம் கிண்டலாக கூறினால் ரம்யா. ஏய்ய் வாலு, போதும் அடங்கு, இது bank, யாரவது பார்க்கபோறாங்க. சரி சரி பொறுமையா பார்த்துட்டு தாங்க. சரி டா.. புத்தகத்தை வாங்கி தன் மேஜையின் மீது வைத்து விட்டு கிட்டத்தட்ட ஒரு மணி நேரம் வேலையில் ஆழுந்து இருந்தாள். பிறகு சற்று relax செய்து கொள்ள ரம்யா குடுத்த Femina புத்தகத்தை எடுத்து புரட்டினாள். மேல் அட்டையில் “This is special edition for working women” என்று போட்டிருந்தது. “Interesting…” என்று மனதுக்குள் லேசாக முனுமுனுத்துக்கொண்டு பக்கங்களை புரட்ட ஆரம்பித்தாள். ஒரு பக்கத்தில் “All about Relationships, Dating & healthy sex life” – என்று ஒரு topic இருந்ததை ப் பார்த்து ஆவலுடன் படிக்க ஆரம்பித்தாள். அதில் பலர் தங்களது உருவுகள் பற்றிய கேள்விகளை எழுப்பி இருந்தார்கள். அதில் சில கேள்விகளை பார்த்தாள் சங்கீதா..அதில் இரண்டு கேள்விகள் அவளது மனதை லேசாக்கியது. முதல் கேள்வி: கேட்பவர் மல்லிகா, வயது 37 ஆழ்வார்பேட்டை, சென்னை.. கணவன் மனைவி உறவுக்குள் பல சண்டைகள் வரும் போகும். ஆனால் எப்போதுமே நான் வைத்ததுதான் சட்டம் என்கிற வகையில் எதற்கெடுத்தாலும் சண்டை மட்டுமே போடுவேன் என்பதுபோல் கணவர்கள் நடந்துகொண்டால் ஒரு அளவுக்கு மீறி விட்டுக்குடுத்து போவதற்கு மணம் ஒத்துழைக்க வில்லை. பல முறை யோசித்து விட்டேன் என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. எனக்கு ரெண்டு குழந்தைகளும் உண்டு, வேலைக்கு சென்று குடும்பத்தை சரியாக கவனிக்க வேண்டிய பொறுப்பும் உண்டு. என் கணவருடன் நடக்கும் வாக்குவாதத்தில் மணம் அதிக உளைச்சலுக்கு ஆளாகிறது, உண்மையில் எனக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. பதில்: இது இந்திய பெண்களுக்கு, அதிலும் குறிப்பாக தமிழ் நாட்டு பெண்களுக்கு இன்னும் அதிகமாக வரக்கூடிய ப்பிரச்சினை தான், உங்களின் மணது குடும்பத்தில் அனைத்தையும் கட்டிக்காப்பாத்த வேண்டும், இல்லையென்றால் அனைத்தும் சரி இல்லாமல் போய்விடும் என்று சற்று அளவுக்கு அதிகமாகவே குடும்பம் மீது அக்கறை கொண்ட மணது. அதில் பயபக்தியுடன் செயல் படுவீர்கள். அதே சமயம் இதற்கு நேர்மாறாக வாழ்க்கையில் மிகவும் சௌகரியம் வேண்டும் என்று எண்ணும் மனது ஆணுக்கு. அடிப்படையில் இந்த இரு குணாதிசயம் தான் பலவிதமான பிரச்சினைகளுக்கு காரணம். அவ்வப்பொழுது சண்டை போடும் கணவனை குடும்ப பெண்களால் சமாளிக்க முடியும். எப்பொழுதுமே விட்டுக்குடுத்து போகும் மனைவியிடமும் சலிக்காமல் சண்டை போடுகிறார்கள் என்றாள் அதற்க்கு வேறு ஒரு முக்கிய காரணம் இருக்க வாய்பிருக்கிறது. அது வெளியில் மனைவியிடம் கூற விரும்பாமல் உள்ளுக்குள் வைத்து புழுங்கும் Inferiority complex ஆகவும் இருக்கலாம். தாழ்வு மனப்பான்மைக்கு காரணம் வளர்ப்பு முறை, அதை சீர்திருத்துவது உங்களுக்கு மிகவும் கடினமானது. சில பெண்கள் தங்களிடம் தான் ஏதோ குறை இருக்கிறதோ என்று எண்ணி தங்களை காரணமே இல்லாமல் கணவனுக்கு எப்பொழுதும் அடிமையாக வாழ்வதுதான் correct என்று எண்ணிக்கொள்வார்கள், ஆனால் அது தவறு. எப்போதுமே உங்களின் சுயகௌரவத்தை விட்டுக்குடுக்காமல் உங்களை நம்பி வாழ்வதுதான் நல்ல திடமான வாழ்க்கையை குடுக்கும். இப்படி எப்பொழுதுமே சண்டை மட்டுமே போட்டுக்கொண்டிருக்கும் கணவர்களுக்கு மணதினில் நீங்கள் இல்லையென்றால் எதுவும் நடக்காது என்கிற பயமும் இருக்கும்!! உங்களை ப் போன்ற பெண்கள் கணவன் கூறும் கடும் வார்த்தைகளை உள்வாங்கிக்கொண்டு மணதை அதிகம் அடக்கி வைக்காமல் மணதில் பட்டதை வார்த்தைகளாக உங்கள் கணவரிடம் வெடித்து விடுவதும் நல்லதே. ஏன் என்றால் அதிகம் அடக்கி வைப்பதன் மூலம் ரத்த அழுத்தம் குறையும் (Low blood pressure) வாய்ப்பிருக்கிறது. அப்படி நிகழ்ந்தால் எந்த நேரத்தில் எந்த இடத்தினில் நீங்கள் மயக்கம் போட்டு விழுவீர்கள் என்று சொல்ல முடியாது. மண அழுத்தம் (Depression) அதிகரிப்பதால் இது போன்ற அபாயங்கள் நிகழும். எனவே நீங்கள் நீங்களாகவே இருங்கள், உள்ளுக்குள் எழும் சிறு சிறு சந்தோஷங்களுக்கு இடம் குடுங்கள். எவ்வளவு சொல்லியும் திருத்த முடியவில்லை என்றால் இரு குழந்தைகளுடன் சேர்த்து மூன்றாவதாக மண வளர்ச்சி குன்றிய இன்னொரு குழந்தை உள்ளதென்று நினைத்து வாழ்கையை நடத்துங்கள். நன்றாக நியாபகம் வைத்துக்கொள்ளுங்கள், உங்கள் குழந்தைகளின் எதிர்காலம் முக்கியமென்றால், அதற்கு முதலில் அவர்களைப் பார்த்துக்கொள்ள உங்கள் உடல் ஆரோக்கியம் மிக முக்கியம். அதை சரியாக வைத்துக்கொள்ள உங்களின் மனதை நீங்கள் சந்தோஷமாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். உங்கள் வாழ்க்கை உங்கள் கையில். All the best… – இந்த பதிலை படித்து முடித்த பிறகு தன் தோளில் லேசாக தட்டிக்கொண்டு “you are leading a correct life sangeetha….” என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டாள். கேள்வி இரண்டு: கேட்பவர் சந்தோஷினி, வயது 34, மயிலாப்பூர்: சென்னை.. எனக்கு திருமணமாகி பத்து ஆண்டுகள் ஆகின்றது. கணவருடன் மனது அதிகம் ஒத்து போகவில்லை, வாக்கு வாதங்களும் கருத்து வேறுபாடும் அதிகம் ஆகி வருகிறது. நம்முடைய சமூக சூழ்நிலையில் என் கணவரை நான் விவாகரத்து செய்தால் பள்ளிக்கு சென்று படிக்கும் எனது குழந்தையின் எதிர்காலம் அதனால் பாதிக்கும் என்கிற எண்ணத்தில் என்னால் அந்த முடிவுக்கு வர முடியவில்லை. நான் ஒரு தனியார் கம்பெனியில் உயர் பதவியில் வகிக்கிறேன். எனக்கு வேலையின் காரணமாக சில மேல் அதிகாரிகளுடன் பழகும் தருணம் அதிகம் இருக்கும். அவர்களுடன் வெளியில் செல்ல வேண்டிய சூழ்நிலையும் அமையும். அப்போது கிட்டத்தட்ட கடந்த சில மாதங்களாக ஒரு நபருடன் என்னையும் அறியாது எனக்கு அவர் மீது ஒரு விதமான ஈர்ப்பு ஏற்ப்படுவதை உணர்ந்தேன். மனதுக்குள் எங்கே அது காதலாக மாறிவிடுமோ என்று ஒரு விதமான பயமும் வந்தது. இவரை ப் பார்க்க பார்க்க எனது கல்லூரி காலத்து காதலன் தான் நினைவுக்கு வருகிறான். இதனாலேயே சில நாட்கள் அவருடன் பேசுவதை நான் தவிர்த்து வந்தேன். ஆனால் அது ஒரு விதத்தில் எனது வேலையில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி விடுமோ என்கிற அச்சமும் எழுகிறது. அதே சமயம் அவர் மீது என் மனதில் எழும் ஈர்ப்பை நான் குறைக்க வேண்டும் என்று அதிகம் எண்ணும் போதுதான் அவருடைய சிந்தனைகள் என் மனதில் இன்னும் ஆழத்துக்கு செல்கிறது. என்னால் முடிந்த வரையில் முயற்சி செய்துவிட்டேன், ஒன்றும் பலன் அளிக்கவில்லை, இதற்கு என்னதான் வழி? – ( இந்த கேள்வியை படிக்க படிக்க சங்கீதாவின் மனதில் ரகாவின் முகம் நொடிக்கு ஒரு முறை ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. ) பதில்: இந்த விஷயத்துக்கு நீங்கள் ஏன் இப்படி பயப்படனும்னு தெரியல. இது ரொம்ப சாதாரணமான விஷயம். ஒரு விதத்துல உங்களை பாராட்டனும். பத்து வருஷம் ஆகி உங்க மணசு ஒத்து போகாம இருந்தும் விவாகரத்து செய்யாமல் குழந்தைகளுக்காக அவருடன் இணைந்து இருக்கீங்க. இதுக்கு மத்தியில உங்க மனசுக்கு இதமாகவும், ஒத்து போகக்கூடியவராகவும் ஒருவர் உங்கள் வாழ்கையில் வருகிறார் என்றால் அவரை நீங்கள் புறக்கணிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. மனதை மிகவும் அடக்காதீர்கள். இதைத்தான் நான் உங்களுக்கு முன் கேள்வியை எழுப்பிய மல்லிகாவுக்கும் கூறி உள்ளேன். நீங்கள் சொன்னா நபருடன் பழகுவதால் உங்களுக்கு மண நிம்மதி கிடைக்கும் என்றால் அதை வரவேற்பதில் தவறில்லை. உலகளவில் இன்றைக்கு பெண்கள் எவ்வளவோ விஷயங்களை balanced ஆக செய்கிறார்கள். அதில் discreet relation எனப்படும் (ரகசிய உறவு) ம் ஒன்று. அதாவது, குடும்பம், வேலை, கணவன், குழந்தைகள் என்று இருக்கும்போது உங்களுடைய தனிப்பட்ட சந்தோஷங்கள், விருப்பு வெறுப்புகள் அனைத்துக்கும் முக்கியத்துவம் குடுப்பது அவசியம், அந்த வகையில் இன்றைக்கு இந்த வகையான Discreet relationship சற்று முதிர்ச்சி அடைந்த பெண்கள், தங்களுடைய இளம் வயதில் இழந்த சில சுகங்களை எண்ணி அதிக Regrets உடன் வாழும் போது மனோ தத்துவ ரீதியாக அது தேவைப்படுகிறது.

அதிகமாக உங்கள் மண உணர்வுகளை அடக்கி வைப்பதன் காரணமாக நீங்கள் உங்களின் உண்மையான தனித்தன்மையை இழந்து உங்களையே உதாசீனப்படுத்துகிரீர்கள் என்று அர்த்தம். எந்த ஒரு உணர்வையும் அதிகம் அடக்குவதால் பிற்காலத்தில் பிரச்சினை தான் மிஞ்சும். எனவே நீங்கள் மனதளவில் ஒரு நபரை விரும்புகிறீர்கள் என்றால் அதை எண்ணி பயம் கொள்ளவேண்டாம். மனது ஈர்க்கப்படுவதும் அல்லது காதல் வயப்படுவதும் எந்த வயதிலும் யார் மீதும் வரலாம். வீட்டிலேயே புழங்கி இருக்கும் பெண்களுக்கு வெளியுலகில் மற்ற நபர்களுடன் பழகும் வாய்ப்புகள் கம்மி. அப்படிப்பட்ட மங்கைகள் தங்களது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த சந்தர்ப்பம் அமைவதில்லை. ஆனால் நீங்கள் வேலைக்கு செல்கிறீர்கள், பலரை சந்திக்கிறீர்கள், அதில் உங்களின் மணம் ஈர்க்கப்படும் ஒருவரோடு காதல் வயப்பட்டால் அதில் தவறு ஏதும் இல்லை. இந்த உலகத்தில் நம் கண் முன் வாழ்பவர்கள் மட்டும் சந்தோஷமாக வாழ்வதை பார்க்க நாம் பிறக்க வில்லை, நாமும் சந்தோஷமாக வாழத்தான் பிறந்திருக்கிறோம். அதை மறந்து விடாதீர்கள். உங்களுக்கு சந்தோஷம் தரும் எந்த ஒரு விஷயத்தையும் தகுந்த safety measures உடன் செய்து அதே சமயம் அது உங்களுக்கு மண நிம்மதியும் தருமேயாயின் please go ahead. Dont give any second thoughts about it & start enjoying your life.- இது போன்ற கேள்வி பதில்களை இது வரையில் சங்கீதா அவ்வளவு முக்கியத்துவன் குடுத்து கூர்ந்து கவனித்து Femina இதழில் படித்ததில்லை. இன்றைக்கு ஏன் படித்தாள் என்றும் அவளுக்கு தெரியவில்லை. ஆனால் ஏதோ ஒரு எண்ணம் அவளது மனதில் இந்த க் கேள்விகளை படிக்க தூண்டியுள்ளது. படித்து முடித்த பிறகு சந்தோஷினிக்காக இந்த பதிலை மெளனமாக சங்கீதாவும் மணதில் அமோதித்தாள்.